FREE ONLINE UNIVERSITY TO OVERCOME HUNGER-GROW VEGETABLES 🥦 , 🫑 , 🥒 , 🥕 , BEANS IN POTS DWARF FRUITS 🍎 🍉 ALL OVER THE WORLD AND IN SPACE. BE ONE ☝️ OF BILLIONS MINDFUL AQUATICS CMJCBUDDHA, SUJATA MANIMEGALAI'S AMUDHA SURABHI, ASHOKA & MAYAWATI.
White Home, Puniya Bhumi Bengaluru, Prabuddha Bharat International.
Categories:

Archives:
Meta:
December 2021
M T W T F S S
« Nov    
 12345
6789101112
13141516171819
20212223242526
2728293031  
05/31/18
2638 Fri 1 Jun LESSON Pali Canon Online The Original Words of the Buddha The Origin of the Pali Canon 84) Classical Sindhi,85) Classical Sinhala-සම්භාව්ය සිංහල,86) Classical Slovak-Klasický slovenský,87) Classical Slovenian-Klasična slovenska,88) Classical Somali-Soomaali qowmiyadeed
Filed under: General
Posted by: site admin @ 7:35 pm



2638 Fri 1 Jun  LESSON
Pali Canon Online

The Original Words of the Buddha

The Origin of the Pali Canon

84) Classical Sindhi,85) Classical Sinhala-සම්භාව්ය සිංහල,86) Classical Slovak-Klasický slovenský,87) Classical Slovenian-Klasična slovenska,88) Classical Somali-Soomaali qowmiyadeed
Buddha
84) Classical Sindhi

2638 فوت 1 جون ليسون

پالي ڪئنين آن لائن

مهاتما جي اصلي لفظ
پالي ڪينن جو اصل نالو

“فرض
ڪر جو ھڪڙو فقير ھي چوڻ لڳا:” دوست، مون ٻڌو آھي ۽ خداوند جي ھڏن مان اھو
موصول ڪيو آھي: ھي اھا ڳالھہ آھي، اھا نظم آھي، اھو ئي ھڪڙي تعليم آھي،
پوء، فقير، اوھان کي ان کي منظور ڪرڻ يا ان کي رد ڪرڻ گھرجي.
لفظن. وري،
منظور يا ناجائز ٿيڻ کان سواء، سندس لفظ ۽ بيانات احتياط سان غور ڪيو وڃي
ٿو ۽ اساتذہ جي مقابلي سان ۽ نظم جي روشني ۾ نظرثاني ڪيو وڃي.
جيڪڏهن
اهي، مقابلو ۽ نظرثاني تي، سٿ يا نظم جي مطابقت نه مليا آهن، نتيجو اهو
هجڻ گهرجي: “يقينا اهو هي بوهما جو لفظ نه آهي، ۽ اس مسئلي کي غلط طور تي
سمجھيو ويو آهي”، ۽ مامرو
رد ڪيو وڃي ٿو. پر
ڪهڙو مقابلو ۽ جائزو وٺڻ تي انهن کي ستن يا نظم جي مطابقت لاء مليا آهن،
نتيجو اهو هجڻ گهرجي: “يقينا اهو هي بڌا جو لفظ آهي، اهو هن بندر کان صحيح
طور تي سمجھيو ويو آهي.”

- ڊي اين 16 مهاپرينبنانا سوٽي - عظيم گزرڻ، مهاتما جي آخري ڏينهن
گوتم جي مستند تعليمات، بڌا محفوظ ڪيو ويو آهي ۽ اسان کي هٿ ڪيو ويو ۽ ٽوپتاڪ ۾ مليا آهن. پراڻي لفظ، ‘ٽپتيٹا’، ​​لفظي مطلب آهي ‘ٽي ٽي ٽوڪن’ (ti = ٽن + piṭaka = نسخن جو مجموعو). سڀني مهاتما ٻڌ جي تعليمات کي ٽن حصن ۾ ورهايو ويو.

1. پهريون حصو Vinaya Piṭaka جي نالي سان سڃاتو وڃي ٿو ۽ اهو سڀني قاعدن تي مشتمل آهي جنهن ۾ ٻڌ ڌرم فقير ۽ نون لاء تيار آهي.
2. سيڪنڊ حصو کي سوٽي ڪيٽيٽا Piṭaka سڏيو ويندو آهي ۽ اهو ڊسڪشن آهي.
3- ٽئين حصو، الهدهم پٽيٹا جي نالي سان مشهور آهي ۽ مهاتما جي نفسياتي اخلاقي تعليمات شامل آهن.

اهو
معلوم ٿئي ٿو ته جڏهن به، ٻڌ ڌرم پنهنجي حڪم ڪيل شاگردن يا پيروي پيروڪار
يا پنهنجي چاليس پنجن سالن جي وزارت ۾ هڪ محافظ حڪمراني کي مقرر ڪيو هو، هن
جي مريد ۽ سکه وارو فقير به،
لفظ لاء لفظ ياد رکڻ لاء. اهڙيء طرح بڌا جا لفظ صحيح طور تي محفوظ ڪيا ويا هئا ۽ حقيقت ۾ هو استاد جي شاگرد کان زباني طور تي گذري ويو. انهن
مان ڪجهه فقير، جن ۾ ٻڌ ڌرم جي تبليغ ٻڌي ماڻهون هئا، ۽ اهڙيء ريت “خالص
ماڻهو” جوش، بيمار ٿيندو ۽ ڦهل کان پاڪ آهي، تنهن ڪري، شڪ ۾ ڪو به شڪ نه
هئي، جيڪو مهاتما گوتم جي لفظن کي برقرار رکي ٿو.
اهڙيء طرح انهن اهو يقين ڏياريو ته بڌا جي تعليمات پوزيشن لاء اعتبار سان محفوظ ڪيا ويندا.

جيتوڻيڪ
مريد فقير، جيڪي اڃا تائين عيسويهود نه حاصل ڪيا هئا، پر گهڻن ٽنهن مرحلن
تي پهچي چڪو هو ۽ طاقتور، يادگار يادون لفظ لفظ جي ذهن کي پڻ ياد ڪري سگهي
ٿي ته ڇا بده جي تبليغ ڪئي ۽ اس طرح جي بودا جي تعليمات جي مستحکم ثابت ٿي
سگهي ٿي.
هڪڙو فقير هڪڙو اهنندا هو، جيڪو پنهنجي ڄمار جي آخري پنجن سالن جي دوران ٿيل مهاتما، ۽ مهاتما جي مسلسل ساٿي هو. اهنندا ڏاڍي هوشيار هو ۽ جيڪو ڪجهه ٻڌو هو اهو ياد ڪرڻ جي صلاح سان گڏ هو. درحقيقت،
اها سندس ظاهر ڪيل خواهش هئي ته بدو هميشه پنهنجي تمام مضامين کي هن ڏانهن
اشارو ڪيو ۽ اگرچہ هن کي ابهراه ڪو نه هو، جيڪو هن لفظي طور تي بديه جي
تمام خطوط جو بيان ڪري ٿو ته هن کي فقير، نون ۽ سندس پوئين پيروڪار پيش
ڪيو.
انهن
تحفيل ۽ مريد ڪيل فقير جي گڏيل ڪوششون Dhamma ۽ ونيا جي لاء اهو ممڪن
بنايو آهي ته جيئن بڌا سيکاريو وڃي ته پنهنجي اصل حالت ۾ محفوظ ڪيو وڃي.

خال ڪاليڊيپا ۽ ان جي اتحادي ادب خالص Dhamma جي عظيم ۽ آزاديء واري رستي جي بگا جي دريافت جي نتيجي ۾ موجود آهي. اهو رستو جيڪو سڀني کي امن ۽ خوش زندگي گذارڻ جي لاء ان جي پيروي ڪري ٿو. درحقيقت،
اڄ ڏينهن ۽ ڄمار ۾ اسان مهاتما گوتم جي مستند تعليمات حاصل ڪرڻ لاء
رضامندي سان گڏ مستقبل جي نسلن لاء محفوظ ۽ پنهنجن مقصدن جي شاگردن جي عمر ۾
عمر جي ڪوشش ڪئي.
مهاتما
ٻڌ پنهنجي شاگردن کي چيو هو ته جڏهن هو انهن جي وچ ۾ ڪونهي، اهو ضروري آهي
ته سفيه گرافي کي گڏ ڪرڻ لاء هن ڌماڪو کي گڏ ڪرڻ لاء گڏو گڏ هو.
هن هدايتن جي تعميل ۾، پهرين مشرڪن کي هڪ ڪائونسل سان سڏيو ويو ۽ منظم طور تي سڀني بده جي روش ۽ قدامت پسند قواعد جو حڪم ڏنو.Tipiṭaka ۾ موجود تعليمات جيڪي بزرگ [Theravadada] جي اصول جي طور تي سڃاتو وڃي ٿو. اھي ڳالھيون ڪيترن ئي سؤن آھن ۽ ھميشہ لفظ لاء ھميشه پڙھندا آھن جڏھن ھومين ڪائونسل گڏ ڪيو ويو آھي. تنهن
کان پوء، وڌيڪ ڪائونسلن کي ڪيترن ئي سببن لاء سڏيو ويو آهي پر انهن مان هر
هڪ جي بڌا جي درس جو مجموعو هميشه هميشه صحافت جي شرڪت ڪندي، لفظ لاء
ڪنٽرول ۽ لفظ ۾ پڙهيو ويو آهي.
پهرين ڪائونسل مهاتما مهاپرينيبيا جي حاصلات کان ٽي مهينا ٿي گذريو هو ۽ ان جي پٺيان پنج، ٻن ماننهن ۽ ٻارهين صديء ۾ منعقد ٿيا. اهي اجتماعي تبليغ جيڪي اهي سمورا ڪائونسل ۾ فقير جي طرفان ڪيا ويا آهن، اهي ‘داسما ساليگيتس’، ڌاما ريڪارڊس. اهي
پهرين ڌما ڪائونسل ۾ اڳوڻي سيٽ جو سبب مقرر ٿيل آهن، جڏهن سڀني سمورن درجي
کي پهريون ڀيرو سيرگريء جي سردار طرفان پڙهايو ويو هو ۽ وري هڪ ڀيرو ٻيهر
اسيمبلي ۾ شرڪت ڪئي.
ياداشت کي مستند قرار ڏنو ويو هو، جڏهن ۽ جڏهن صرف، اهو ڪائونسل جي ميمبرن پاران اتفاق سان منظور ڪيو ويو هو. ڪهڙو بيان آهي ته 6 ڪائونسلن جي مختصر تاريخ آهي.

پهرين ڪائونسل

بادشاهه اجتاسوتا پهرين فرينڊ ڪائونسل کي اسپانسر ڪيو. اهو 544 ۾ اي ايل پي اي مهاتما گوتم کان ٽن مهينن کان پوء راجگاه کان ٻاهر واقع ساٽپاهوي غار ۾. هن تاريخي اجلاس جو تفصيلي احوال ونيا پٽتا جي ڪولوگاگا ۾ ڏسي سگهجي ٿو. هن
رڪارڊ موجب اهو واقعو جيڪو وڏي مهااسپاپا کي زور ڏنو ويو هو اهو ملاقات هن
جي ٻڌڻ ۾ فقير جي زندگي جي سخت حڪمراني بابت هڪ تڪرار يادداشت هو.
اهو ڇا ٿيو آهي. هڪ
اڳوڻي حجاب، جنهن جي اڳوڻي حيرت وارو ننڍڙي حجاب، اهو ٻڌائڻ کان پوء،
مهاتما گوتم کي ختم ڪيو ويو هو، مهاتما گوتم کي قائم ڪيل فقيرن جي سڀني
قاعدن کي قائم رکڻ لاء هن جي فرمانبرداري ڪئي.
ڪيترائي فقير هن جي ٻڌ ڌرم کي ڳاڙيندا هئا ۽ ڏک سان ڀريل هئا. بهرحال، عظيم مهااسپاپا ٻڌو سبهدادا چون ٿا: ‘’ توهان جي رعايت ڪافي آهي، غمگين نه ڪريو، متان نه ڪريو. هن عظيم رزق (Buddha) جو اسان کي چڱيء ريت تسليم ڪيو آهي. اسان
هن کي عذاب ڪيو هو، جڏهن هن چيو ته “توهان کي قابل اجازت آهي، اهو توهان
جي اجازت نه آهي” پر هاڻي اسان اهو ڪنداسين جيئن اسين پسند ڪندا آهيون ۽
اسان کي اهو ڪرڻو پوندو جيڪو اسان نه چاهيون.
مهااساسپا
سندس ريمارڪس کان پريشان ٿي پيو ۽ ڊپ ٿي ويو ته Dhamma ۽ ونيا کي خراب ٿي
سگهي ٿو ۽ ٻين فقيرن سبهدا وانگر تعظيم ڪندا هئا ۽ انهن جي خوشخبري ۽ ڌما ۽
وننا جي قاعدن جي وضاحت ڪن ٿا.
هن کان بچڻ لاء هن فيصلو ڪيو ته ڌام کي محفوظ ۽ محفوظ رکڻ گهرجي. سفيه گرافي جي منظوري حاصل ڪرڻ کان پوء هن کي پنج سئو هراياڻن جي ڪائونسل کي سڏيو ويو. اهنندا کي هن سهولتن ۾ شامل ڪيو ويو هو جڏهن هن ڪائونسل پاران منعقد ڪيو ويو ته هن ارونٿود کي حاصل ڪيو. مشرڊ مهااساپا جي صدر سان گڏ، برسات جي موسم دوران پنجن سئو ايراهان فقير ڪائونسل سان ملاقات ڪئي. مهاکاسپا پهريون ڪم هو، جو اس دن کے ونيا پر سب سے مشہور ماهر، سوالات قابل اپلي پر قدامت پسند قواعد کے بارے میں سوال ڪيو. اهو فقير انهي ڪم لاء سٺو معيار هو جيئن بڌا پاڻ کي سڄي ونيايا سيکاريو هو. سڀ
کان پهريون بزرگ مهااسپاپا هن کي خاص طور تي حڪمران جي باري ۾ حڪمران بابت
پڇيو، انهي موقعي، فرد، متعارف ڪرايو، اعلان، د اعلان اعلان، جرم او غير
قضيه،
جرم. اپلي علمي ۽ مناسب جواب ڏنو ۽ هن جي تبصري صدر سفيهگا جي متفق منظوري سان ملاقات ڪئي. اهڙيء طرح ونيا کي رسمي طور منظور ڪيو ويو.

بزرگ مهاکاپاپا بعد آمنہ کي توجہ دالہ سے منسلک تمام معاملات ۾ سندس قابل قدر ماهريت جي فضيلت ۾ تبديل ڪيو. خوشگوار، رات کان اڳ ڪائونسل ملڻ کان اڳ، آريناڊا عهديت حاصل ڪئي ۽ ڪائونسل ۾ شامل ٿيو. تنهن ڪري عظيم مهاکاپاپا، بگا جي واعظ کي خاص بيان سان خاص طور تي धम्म बारेमा पूर्ण اعتماد سان سوال ڪرڻ جي قابل ٿي. اهو
ڌمڌا تي تحقيق ڪرڻ جي ڪوشش ڪئي وئي ته هو جڳهه جتي سڀني نصاب پهرين تبليغ
ڪئي وڃي ۽ جن کي انهن کي خطاب ڪيو ويو هو ان جي تصديق ڪرڻ.
اهنندا،
جيڪو سندس لفظ-ڀرپور ياداشت طرفان مدد سان صحيح جواب ڏيڻ جي قابل هو ۽
ساڳئي طريقن سان سفيگا جي متفق منظوري سان ملاقات ڪئي.
پهرين ڪائونسل کي پنهنجي سرڪاري مهر جي ننڍن ۽ گهٽ قاعدن تي، ۽ انهن جي مشوري جي منظوري تي باب جي بند ڪرڻ جي منظوري ڏني. اهو فقير ستن مهينن کان وٺي سڄي سڄي وننا ۽ ڌما کي پڙهيائين ۽ انهن گهرن کي پڙهيو ويو جيڪي ڪافي پڙهي ڇڏيندا هئا. هن تاريخي تاريخي ڪائونسل کي پااساساڪ طور سڃاتو وڃي ٿو ڇاڪاڻ ته پنج سئو مڪمل ڌيان وارا ايراٽين ان ۾ حصو ورتو هو.ٻيو ڪائونسل

ٻيو ڪائونسل بڌا جي پرينببنا کان هڪ سئو سال سڏيندو هو، جنهن کي “ڏهن پوائنٽن” تي سخت تڪرار حل ڪرڻ لاء. اهو ڏهن ننڍن قاعدن کي ٽوڙڻ لاء ڪجهه فقير آهي. انهن کي ڏني وئي هئي:

1. هڪ سينگ ۾ لوڻ.
2. دوائن کانپوء کاڌو.
3. هڪ ڀيرو وري کاڌو ۽ پوء هڪ ڳوٺ ڏانهن موٽڻ جي لاء.
4- اپوتاٿا منعقد ڪرڻ وارو فقير فقير سان ساڳي جڳهه ۾ رهڻ.
5. اسيمبلي ناگزير هئي جڏهن سرڪاري عملن مان ٻاهر نڪرندي.
6. هڪ خاص عمل هيٺ ڏنل آهي ڇاڪاڻ ته اهو هڪ استاد يا استاد طرفان ڪيو ويو آهي.
7. ھڪڙي کاڌي جي ماني کيرڻ کانپوء ھڪڙو پنھنجي مٺائي کاڌي ھئي.
8. ان کي خمير ڪرڻ کان اڳ ڏاڍي مضبوط پيتي.
9. هڪ گندگي جو استعمال مناسب اندازو نه هو.
10. سون ۽ چانديء جو استعمال ڪندي.

انهن جي غلطي هڪڙو مسئلو بنجي ويو ۽ هڪ اهم تڪرار سبب هن قاعدن کي ٽوڙيو ويو هو، بڌا جي اصلي تعليمات جي تڪرار لاء سوچيو ويو. بادشاهه ڪائوسوڪا جو ٻيو ڪائونسل جي سرپرست هو ۽ هيٺين حالتن جي ڪري هن ويسلي ۾ ملاقات ٿي. هڪ
ڏينهن، مهراڻ گرو ۾ ويسلي جي زيارت ڪري، ايڊرر يسا ڄاڻڻ آيو ته فقيرن جو
هڪ وڏو گروهه واججي جي نالي سان اهي ئي حڪمران ڪري رهيا هئا جن کي ماني
قبول ڪن سون ۽ چاندي کي ان کي پنهنجي عهدي عقيدن کان آزاد طور تي پڇڻ جي
منع ڪئي هئي.
هن
پنهنجي فوري طور تي تنقيد ڪئي ۽ انهن جي جواب کي هن جي اميد ۾ ان غير
قانوني حاصلات جو حصو پيش ڪرڻو هو ته هو هن تي فتح حاصل ڪري سگهندي.
ايڙهي يس، جڏهن ته انهن جو رويو گهٽجڻ ۽ خراب ڪيو ويو. فقير هن کي فوري طور تي صلح جي رسمي عمل سان مقدمو ڪيو، جنهن تي الزام هنيو ته انهن جي ٻڌايل عقيدت کي مجرم قرار ڏنو. بزرگ
يس پنهنجو پاڻ کي مقدس عقيدت سان ملائي ڇڏيو، پر ساڳئي وقت، انهن کي يقين
ڏياريو ويو ته وجيان فقير هن کي سون ۽ چاندي لاء قبول ڪرڻ يا قبول ڪرڻ جي
بغاوت تي بڌا جي بيان کي بيان ڪندي غلط ڪيو هو.
عهد
وارن وڏن يسا لاء پنهنجي حمايت جو اظهار ڪيو ۽ واجبي فقير کي ظالم ۽
حيوانيات ڏانهن اشارو ڪندي چيو ته ‘’ عظيم اڪيلو اڪيلو حقيقي فقير ۽ سڪيان
پٽ آهي.
ٻيا سڀئي فقير نه آهن، نه الاڪڙن پٽن نه ‘’.

ضد
۽ ناقابل اعتماد واججن فقيرن کي پوء سيوهڻ جي باقي بغير جي منظوري کان
بغير ويربل يس ترا کي معطل ڪرڻ لاء منتقل ڪيو ويو جڏهن اهي انهن جي گڏوگڏ
عقيدت سان پنهنجي ملاقات جو نتيجو معلوم ڪرڻ لاء آيا.
بزرگ يس، جڏهن ته پنهنجي سنسر کان ڀڄي ويو ۽ ٻين فقيرن جي مدد جي ڳولا ۾ ويا، جيڪو ونڊوڪسڪس بابت ونيايا کي نظرانداز ڪيو. ڇهه
ٻاره پيه کان فقير ۽ اٺين ايڪن جي ايٽيتي علائقي مان رهندڙن جن کي ساڳي
نقطه نظر آئي هئي ته هو Vinaya جي ڪرپشن کي چيڪ ڪرڻ ۾ مدد ڪن.
گڏوگڏ
انهن فيصلو ڪيو ته ويرابير ريورتا سان صلاح ڪرڻ لاء سوريه ڏانهن وڃڻ لاء
جيئن هو هڪ انتهائي معزز فقير ۽ Dhamma ۽ Vinaya ۾ هڪ ماهر هو.
جيترو
جلد ويججين فقير هن کي ڄاڻڻ لاء آيا هئا ته اهي انهن کي لازمي طور تي
انڪار ڪيو ته چار گهربل پيش ڪندي طرفان ويربلبل ريورتا جي حمايت پڻ طلب
ڪري.
اهي فقير، وري ويربلبل ريٽاتا جي حاضري، ويرربل اتارا کي فتح ڪرڻ لاء ساڳيو وسيلا استعمال ڪرڻ جي ڪوشش ڪئي. پهرين
هن کان پهريان، صحيح طور تي پنهنجون آڇ کي رد ڪيو، پر انهن کي ترتيب ڏنو
ويو ته ان کي پنهنجي پيشرفت کي قبول ڪيو وڃي، “جڏهن بره جي لاء لازمي شرطن
کيس قبول نه ڪيو ويو، انانڊا کي ان کي قبول ڪرڻ لاء چيو ويو هو.
اتارا پنهنجي ذهن کي تبديل ڪيو ۽ انهن گهربلن کي قبول ڪيو. ان
کان پوء هن تي زور ڀريو ويو ته هو ويرربل ريورتا کي اڳتي وڌڻ ۽ ان جي
رضامنديء جو اعلان ڪري ٿو ته وجوان فقير سچا سچا ۽ اسرار جي ڌمڪي جو
ڳالهائيندڙ هئا.
منحرفو ريوتا پنهنجن شڪست جي ذريعي ڏٺو ۽ ان جي حمايت ڪرڻ کان انڪار ڪيو. هن چيو ته اتر کي رد ڪري ڇڏيو. هڪ
دفعو ۽ سڀني معاملن جو معاملو حل ڪرڻ لاء، منيراب ريوروتا ٻڌايو ته
ڪائونسل وائيڪيراهما ۾ پاڻ کي سڏيو وڃي ٿو، پاڻ خود روزمره جي مشرقي بزرگ،
ترا سببجاکمي جي ڏهنو ڏوهن بابت سوال پڇي.
هڪ دفعو سندس راء ڏني وئي اها اٺ فقيرن جي ڪميٽي پاران ٻڌي سگهجي ٿي، ۽ ان جي صحيحيت پنهنجي ووٽ جو فيصلو ڪيو ويو. اٺ
فقير جيڪي معاملو کي جج ڪرڻ لڳا، انهن کي وينوربلز سبباڪاممي، ساجه،
خججسوبيتا ۽ ويساهنماڪڪ، اوڀر کان ۽ اولهه کان چار فقير، وارينبلس رائوتا،
سامبتا-سناوي، يوس ۽ سمن.
هنن پنهنجي معاملي کي جواب ڏيڻ ۽ سوال ڪندڙ ۽ سبحاني جي حيثيت سان هن معاملي کي ريٽتا سان مڪمل طور تي بحث ڪيو. بحث مباحثو ڪيو ويو ته اٺ فقير فقير وادين خلاف فيصلو ڪيو ۽ اسيمبلي ۾ اعلان ڪيو ويو. تنهن کان پوء ست سؤ فقير کي Dhamma ۽ ونيا پڙهيو ويو ۽ هن جي تلاوت ستيٽي کي معلوم ٿي ويو ڇاڪاڻ ته ستن اٺن ان ۾ حصو ورتو هو. هي
تاريخي ڪائونسل به سڏيو ويندو آهي، جنهن جو واسطو ياتاترا سنگيٽي جي اهم
ڪردار آهي، وڏين يسا ان ۾ ادا ڪيو ۽ ونيا جي حفاظت لاء پنهنجي جوش.
وجوجين
فقير چيو ته ڪائونسل جي فيصلي کي قبول ڪرڻ کان انڪار ڪري ڇڏيو ۽ ان جي
مداخلت ۾ پنهنجو پاڻ کي ڪائونسل سڏيو ويندو جنهن کي مهسا جيگگيت سڏيو ويندو
هو.
ٽيون ڪائونسل

ٽيون ڪائونسل بنيادي طور تي صهغربا ڪرپشن ۽ بيگس فقير کي ڇڏي ڏيڻ جي لاء منعقد ڪيو ويو، جن کي نظرياتي خيالات ڏني وئي. ڪائونسل 326 ۾ بي سي جو اجلاس ڪيو ويو. اسکوارما پاتلپتوٹا میں شهنشاهه اسوکو کے تحفظ کے تحت. اهو بزرگ موگگلپتوتا ٽيسا جي حوالي ڪيو ويو هو ۽ هن ڪائونسل ۾ هڪ هزار فقير به شرڪت ڪئي. روايت
اهو آهي ته اسوڪا پنهنجي پيء جي سڀني پيء جي پٽ کي رت جي وسيلي پنهنجي تخت
تي فتح حاصل ڪري ورتو هو پنهنجي پنهنجي ڀاء، ٽيسا كامرا کي، جيڪو آخرڪار
مقرر ڪيو ويو ۽ عراشي حاصل ڪئي.

اسوڪا ٻھ سو اٺن سالن ۾ بھودي جي مهاترينببنا کان تاج ڪيو ويو. پهرين ئي هن رڳو صرف ٽوکن ادا ڪئي ته ڌما ۽ سيرگاگا ڏانهن ڌيان ڏنائين ۽ ٻين مذهبي فرقن جي ميمبرن کي پڻ هن جي حمايت ڪئي هئي. بهرحال، اهو سڀ ڪجهه مٽائي ويٺو جڏهن هن کي پراڻي نوان-مانڪلروڌا سان ملاقات ڪئي، جيڪا هن کي اپااما-وگگا جي تبليغ ڪئي. ان کان پوء هن کي مذهبي مذهبي گروهن جي حمايت ڪرڻ ۽ هن جي دلچسپي ۽ ڌرم جي جذبي کي وڌايو. هن
پنهنجي وڏي دولت کي تعمير ڪرڻ لاء استعمال ڪيو آهي، اهو چيو ويندو آهي ته
اٺين چار هزار پيجن ۽ مهراڻ ۽ ڀڪشي کي چار تقاضا سان سهارو رکڻ لاء.
سندس پٽ مهندندا ۽ سندس ڌيء سفيگاميتا مقرر ڪيا ويا ۽ سفيهگا ۾ داخل ٿيو. آخرڪار، سندس سخاوت سفيه گاهه اندر سنجيده مسئلن جو سبب بڻيو ويو. وقت
۾ ڪيترائي نااختيار انسانن جي هٿان ڦهليل هئي، شهنشاهه جون نظرياتي خيالات
۽ جن جي حڪم ڏانهن راغب ٿي ويا هئا ڇاڪاڻ ته شهنشاهه جي سخي مدد ۽ خوراڪ،
ڪپڙا، پناهه ۽ دوا جي قيمتي پيشين جي سبب.
غيرقانوني جو وڏو تعداد، لالچ مرد غلط خيالات کي منهن ڏيڻ جي ڪوشش ۾ شامل ٿيڻ جي ڪوشش ڪئي پر انهن جي حڪم جي ناجائز سمجهائي ٿي. ان
جي باوجود هن انهن شهنشاهه جي سخاوت جي استحصال ڪرڻ ۽ ان سان گڏوگڏ ڦرلٽين
کي بغير ڪنهن به حڪم سان صحيح قرار ڏيڻ جو موقعو اختيار ڪيو.
انڪري، سيوهڻ جي درنا جو احترام گهٽجي ويو. جڏهن
هن روشني سان آيو ته ڪجهه حقيقي فقير، ڪرپشن، حياتي فقير جي صحبت ۾ پيش
ڪيل پاڪائي يا اپوساتا جي تقريب کي منع ڪرڻ کان انڪار ڪيو.

جڏهن شهنشاهه هن بابت ٻڌو ته هن صورتحال کي سڌارڻ جي ڪوشش ڪئي ۽ فقير پنهنجي هڪ وزيرن کي حڪم سان موڪليائين ته اهي انجام انجام ڏيو. بهرحال، شهنشاهه کي وزير ڏنو هو ته هن جي حڪم کي ڪتب آڻڻ لاء ڪو خاص حڪم نه ڪيو ويو هو. فقير، سندن غلط ۽ ‘چور’ ساٿين [وينياسيڪاڪ] جي صحبت ۾ فرمانبرداري ڪرڻ ۽ منع رکڻ کان انڪار ڪيو. ناراض
وزير جي ناراض وزيرن جي ڪشميري وزيرن جي قطار ۽ ان جي تلوار کي لڪايو،
انهن سڀني کان پوء هڪ ٻئي کان مٿي اڇلائي ڇڏيو هو ته هن بادشاهه جي ڀاء،
ٽيسا کي مقرر ڪيو ويو.
خوفزده
وزير شهنشاهه کي روڪي ڇڏيو ۽ شهنشاهه کان فرار ٿي ويو ۽ شهنشاهه اسوڪا کي
ڏاڍو ڏک ٿيو ۽ ڪاوڙجي ويو ۽ هن کي قتل ڪرڻ لاء پاڻ کي ڪاوڙايو ويو.
هن ڌرا ميگگلپتوتا ٽسيس جي صلاحڪار طلب ڪئي. هن تجويز پيش ڪيو ته هيرياتي فقير حڪم کان خارج ٿي وينديون ۽ هڪ ٽيون ڪائونسل فوري طور تي گڏ ڪيا وڃن. تنهن ڪري اهو هو ته شهنشاهه جي حڪمران جي ستره ڪائونسل ۾ ٽيون ڪائونسل سڏيو ويو. ترا
ميگگلپتوتا ٽيسا جي ڪمزوري جي سربراهي ۾ هڪ هزار فقير سٺ هزار هزارن مان
ڌماڻ ۽ وانا جي روايتي تلاوت لاء نو هزار مهينن کان نڪري ويا.
شهنشاهه، بڌا جي تعليمات بابت پاڻ وڏي تعداد کان فقير کي پڇيو ويو. جن کي غلط خيال رکندو هو ان کي ظاهر ڪيو ويو ۽ سفيه گي کان ٻاھر ڪڍيو ويو. هن طريقي ۾ ڀکخو سراء جي ڳاڙهن حيوب ۽ باگس bhikkhus جي بغاوت ڪئي هئي.
هي ڪائونسل ٻين کان وڌيڪ اهم شيون حاصل ڪري چڪو آهي. بزرگ موگگلپتوتا ٽيسا، ڪيترن ئي ڌڪين کي رد ڪرڻ ۽ Dhamma خالص رکيو ويو، هن ڪتاب کي ڪاٺاواتوٿيو جي ڪائونسل جي ڪتاب ۾ عمل ڪيو. هيء ڪتاب ويهن-ٽي بابن تي مشتمل آهي، ۽ بحث جو هڪ مجموعو آهي (ڪتا) ۽ معاملن جي فلسفي تي مختلف فرقن جي بنيادن جي نظرياتي نظريات. اهو هٺاهاما پٽتا جي ستن ڪتابن جو پنجون حصو آهي. ڪائونسل جا ميمبر پڻ بڌا جي نظريي جي منظوري لاء شاهي مهر ڏني، جنهن کي ووجهجوازا، تحليل جو اصول. اهو منظور ٿيل ٿوريه جي نظريي سان هڪجهڙائي آهي. هن
ڌما جي اسيمبليء جو سڀ کان اهم ڪاميابين ۽ هڪ صدي جو صدين کان وٺي ميوو
تائين ميوو کڻندو هو، شهنشاهه کي بندوق جي ٻاهران موڪليندو هو، جيڪو بڌا جي
ڌما ۽ ونيا ۾ مشهور هوندو هو، جيڪو ان کي سڀني سان پڙهي سگهي ٿو.
نو مختلف ملڪن ۾. انهن دشمني فقير ۾ ويربلبل مججانتتي تارا شامل هئا جيڪي ڪشمير ۽ گاندھرا ڏانهن ويا. هن کي ڌما جي تبليغ ڪرڻ لاء چيو ويو هو ۽ اتي فقير جي حڪم قائم ڪندا. وندربل
مهديوا مائنسڪامهماجها (جديد مورس) ڏانهن موڪليو ويو ۽ ويريربل رڪيخيت ترا
کي وويسي (هندستان جي ڏکڻ ۾ ڪنراارا ڪنارا) ڏانهن موڪليائين.) ويريربل
يوڪوکا Dhammarakkhita تارا اپر اپارتڪ (اتر گجرات، ڪاٺياواڙ، ڪڇ ۽ سنڌ ۾)
.

ویرینبل
مہراکختا تھرا Yonaka-loka (لونس، بیکٹریان ۽ يونان وارن جي زمین) ڏانھن
ويو.) ویرینج مججما تھرا ھناتا (ھمالیا جي ڀرسان ھائوس جي ھڪڙي جڳھ ڏانھن
ھليو ويو). وینربل سنا ۽ ویرینبل اتھارہ سووھوڀوامي ڏانھن موڪليو ويو.
میانمار]. منشیات
مہندندا تھرا، من ویرتبل اسٹییا تھرا، ویرینبل اتیا تھرا، ویرینبل سامبلا
تھرا اور ویرینبل بھاداسلا تھرا کو ٹبوپا برنی (اب سری لنکا) بھیجا گیا.
انهن
فقيرن جي Dhamma مشن وقت جي وقت ۾ ڪامياب ۽ عظيم ميوو هلي رهيو هو ۽ انهن
زمينن جي ماڻهن کي ڌما جي تحفي سان ۽ انهن جي تهذيب ۽ هنر تي اثر انداز ڪرڻ
۾ هڪ ڊگهي رستو گذري ويا.

مهاتما گوتم جي لفظن جي ذريعي ڌما جي پکيڙ سان، هندستان ۾، دنيا جي استاد، ويواگورا جي نالي سان مشهور ٿي آيو.

چوٿين ڪائونسل

چوٿين ڪائونسل تاشقند (سري لنڪا) ۾ 29 بي سي ۾ منعقد ڪئي وئي. بادشاهه Vaṭṭagamaama جي سرپرست هيٺ. ان
جي گڏجاڻي لاء بنيادي سبب اهو سمجهڻ هو ته گهڻائي فقير لاء انهن جي
ياداشتن ۾ پوري ٽپٽيطا برقرار رکڻ لاء ممڪن ناهي ته جيئن هو منير من مهنده
لاء اڳ ۾ آهي ۽ جيڪي بعد ۾ ان جي پٺيان لڳندا هئا.
تنهن
ڪري، لکڻ جي فن جي طور تي، هن وقت ترقي يافته طور تي ترقي يافته هئي، هن
کي بدھ ۽ ضروري سمجهي ويو ته بھود جي درس و تدريس جي سڀني وجود کي.
بادشاهه Vaṭṭagammaṇi پوري طور تي ٽپتاڪڪا کي گهٽائڻ لاء، خاص طور تي منعقد ڪيل مشڪ جي راء ۽ ڪائونسل جي حمايت ڪئي. تنهن
ڪري، اهو صحيح ڌماڪو آخري طور تي محفوظ رکيو وڃي ٿو، منحصر مهراهيتا ۽ پنج
سؤ فقير هن مهاتما جي لفظن کي پڙهي ۽ پوء هن کجيء جي پٽن تي لکيا.
اهو
قابل ذڪر منصوبو هڪ غار ۾ رکيو ويو آهي، جنهن جو نالو اللوکا لينا آهي،
جيڪو هاڻي ماٿلي جي ويجهو قديم قديم زمين جي چڪر ۾ واقع آهي.
اهڙيء طرح ڪائونسل جو مقصد حاصل ڪيو ويو ۽ مستحڪم Dhamma جي لکڻين ۾ تحفظ ڏنل هئي. بعد ۾، اٺين صدي عيسويء ۾، بادشاهه وجيارجهنهي هن غار ۾ پيدا ٿيل بڌا جون تصويرون هيون.

پنجون ڪائونسل

پنجون ڪائونسل مينڊلينڊ ۾ اچي چڪو آهي، برما هاڻي بادشاهه بادشاهه کي 1871 ع واري ڏينهن مهانمار طور سڃاتو وڃي ٿو. هن گڏجاڻي جو بنيادي مقصد هو بڌا جي سڀني تعليمات کي پڙهيو ۽ ان کي چڪاس ڪيو ته انهن مان ڪنهن کي تبديل ڪيو ويو يا ٽوڙي ڇڏيو ويو. اهو
ٽن ايڊررز، صدارت قابل مهارا جاگراباهيوسا، صدر ويرربلبل
نينداهاهاهاهاهاها، ۽ ويربلبل مهاترا سما گاگگلاسمي جي حوالي ڪيو ويو هو،
ڪي ٻه هزار چار سؤ فقير (2،400) جي ڪمپني ۾.
سندن گڏيل Dhamma جو سبق 5 مهينن تائين رهيو. اهو
پڻ هن ڪائونسل جو ڪم هو، ميانمار جي اسڪرپٽ ۾ پوري سؤ نو ماربل ساليج تي
ست سئو ۽ نهر سنگ مرمر سڻڻ جي پوزيشن کي پورو ڪيو ويو ۽ متفق طور منظور ڪيو
ويو.
اهو
ننڍڙو ڪم ٻه هزار چار سو ڪيو ويو ايدودو فقير ۽ ڪيترن ئي ماهر هنر وارا
ماڻهو جيڪي هر سلياب تي لڳل هئا انهن کي خوبصورت ماڊل ‘پيٽيڪا’ جي جڳهن تي
بادشاهه مايندن جي ڪوڊدودو پاگودا جي تعمير تي خاص طور تي مندن جي پير تي
هتان جتي هن کي دنيا ۾ ‘عظيم ترين ڪتاب’ سڏيو ويندو آهي، هن ڏينهن تائين بيٺل آهي.

ڇهين ڪائونسل

ڇهين ڪائونسل کي 1958 ع ۾ رينگن اڳوڻي ڪبا آئي ياانگن ۾ سڏيو ويو هو، پنجين کان پوء منڊيالي ۾ اٺن سالن کان پوء. اهو وزير اعظم جي سربراهي برم سرڪار پاران، معزز يو اين. هن
مهاتما گهنه جي تعمير جي اجازت ڏني، جيڪا عظيم گفا کان زمين جي تعمير ڪئي
وئي هئي، گڏوگڏ جڳهه گهڻو ڪري هندستان جي ساٿانني غار جهڙوڪ پهريون Dhamma
ڪائونسل جي سائيٽ.
ان
جي مڪمل ٿيڻ تي، ڪائونسل مئ مئي 174 تي ملاقات ڪئي. اڳوڻن ڪائونسلن جي
حالت ۾، ان جو پهريون مقصد حقيقي دھما ۽ ونيا کي محفوظ ڪرڻ ۽ برقرار رکڻ
هو.
جيتوڻيڪ اهو ان دور ۾ منفرد هو جنهن ۾ فقير جڏهن ان ۾ حصو ورتو هو اٺ ملڪن کان آيا. اهي ٻه هزار پنج سئو تھراهدا فقير، ميانمار، کمبوڊيا، ڀارت، نيپال، سريلانڪا، ٿائيلائي ۽ ويتنام تان آيا. مرحوم
ویرینبل مہاس سی ساعا نے قابل ذکر بڈانت ویسیٹاسراہویسا کے بارے میں ضروری
سوالوں سے پوچھ گچھ کرنے کا عظیم کام مقرر کیا جس نے ان تمام سخن اور
اطمینان بخش سے جواب دیا.
ان وقت ڪائونسل جي ملاقات دوران، سڀني شرڪت ڪندڙ ملڪن پالي ٽپتاڪڪا پنهنجي هندستاني استحصال سان، پنهنجي اصلي رسم الخط ۾ پيش ڪيا.

Dhamma
Scriptures جي روايتي تلاوت ٻن سالن ۾ ڪئي وئي، جنهن ۾ سڀني لکتن ۾
تاپتاڪڪا ۽ ان جي تمام گهڻي ادب جا نتيجا حيران ٿي چڪا هئا.
ڪو به فرق لڌو ويو، هيٺيون سڌيون ڪيون ويون هيون ۽ سڀني نسخن کان پوء ٽوٽيون ويون. خوش قسمت، اهو معلوم ٿي ويو آهي ته ڪنهن مضمونن جي مواد ۾ گهڻو فرق نه هو. آخرڪار،
ڪائونسل رسمي طور تي ان جي منظوري کانپوء، سڀني ٽپٽيٽيڪا ۽ انهن جا مشاهدو
انهن جديد نسخن تي ڇپائڻ لاء تيار ڪيا ويا ۽ مهانمار (برما) لپيٽ ۾ شايع
ٿيل آهن.
هن قابل ذڪر ڪامياب ٻن هزار پنج سئو فقير ۽ وقفانه ڪوششن ذريعي ممڪن هو ۽ گهڻائي ماڻهو. سندن ڪم مئي، 1956 ع ۾ ختم ٿي آيو، بعد ۾، هڪ اڌ ڏهه سالن بعد رب پرينبڀنا حاصل ڪيو. هن ڪائونسل جو ڪم سڄي بوده دنيا جي نمائندن جي منفرد ڪاميابي هئي. Tipiṭaka
جو نسخو جيڪو هن پيدا ڪيو هو اهو ڄاتو وڃي ٿو ته قديم جي اعلي تعليمات جي
مهاتما ٻڌ جي مهاتما گوتم ۽ انهن جي تاريخ جو آخري مستند آهي.

ميٿان سڱاگاناانا ميانمار اسڪرپٽ ۾ ڇپيل ڪتابن جي ڇپائي کان پوء ڇپيل هيون. هندستان
جي عوام کي جلد ٺاهڻ لاء، وپاسانا ريسرچ انسٽيٽيوٽ ٽپٽيڪڪا پنهنجي اسٿاٿات
۽ ديوانگري جي سال 1990 ۾ سالاگري کي پرنٽ ڪرڻ جو منصوبو شروع ڪيو.

ٻڏل هڪ ڌيان ڌيان سان گڏ 5 لفظن ۾ درس و تدريس سان
هميشه سٺين سڳورن جا رکو!

مڪمل وضاحت لاء

مهرباني ڪري ڏسو
تجزياتي
انوائٽ نيٽ - مفت آن لائن Tipiṭaka تحقيق ۽ پروسيس يونيورسٽي يونيورسٽي
سان لاڳاپيل 105 ڪلاس زبانن ۾ www.sarvajan.ambedkar.org ذريعي
کان:
http://sarvajan.ambedkar.org

ھن کي استعمال ڪندي پنھنجي مادري زبان ۾ Google ترجمو ڪريو
https://translate.google.com

اھو اوھان جو وزن آھي

اي ميل
buddhasaid2us@gmail.com
http://www.palicanon.org/

https://www.youtube.com/watch?v=0QNUKcwohcg
♫ Buddha Music for Kids ★ 2 ★ Birth of The Buddha - Best Buddhist Song for Children, Buddhism Music

Zen Moon - Relaxing Meditation Music Videos
Published on Jul 30, 2017
Very good Buddhism song for your kids. We hope these great melodies will give your kids a good childhood memory.
If you enjoy this video, please like it & subscribe.
Thanks very much for your support.

Buddha Bless You!

Lyrics:
In the ancient land
A child is born
Once in a time so long
And the gods and men
So they said
Homage to the Lord

*Namo tassa bhagavato arahato
Samma-sambuddhassa.

*Translation:
Homage to that Lord, the Worthy One,
Perfectly enlightened by Himself.

♫ Buddha Music for Kids ★ 2 ★ Birth of The Buddha - Best Buddhist Song for Children, Buddhism Music.
We (Zen Moon) have no rights to the song. More details at below.

Picture: drawn with all heart by Zen Moon
Song name: Birth of The Buddha
Song copyright: Buddha Dharma Education Association Inc / BuddhaNet
Category
Entertainment

https://www.youtube.com/watch?v=_W8r9k6wirk
♫ Buddha Music for Kids ★ 3 ★ Don’t Be Angry - Best Buddhist Song for Children, Buddhism Music
Zen Moon - Relaxing Meditation Music Videos
Published on Jul 30, 2017
Very nice Buddhism song for your kids. We hope these great melodies will give your kids a good childhood memory.
If you enjoy this video, please like it & subscribe.
Thanks very much for your support.

Buddha Bless You!

Lyrics:
If you’re angry
You’ll make yourself
An ugly little child, ugly little child
Put on a smile
And cheer up
Make your daddy and mummy proud
La la la la la la la la
Anger scares your friends away
La la la la la la la la
So smile and brighten up your day

♫ Buddha Music for Kids ★ 3 ★ Don’t Be Angry - Best Buddhist Song for Children, Buddhism Music.
We (Zen Moon) have no rights to the song. More details at below.

Picture: drawn with all heart by Zen Moon
Song name: Don’t Be Angry
Singer: Imee Ooi
Song copyright: Buddha Dharma Education Association Inc / BuddhaNet
Category
Entertainment

85) Classical Sinhala
සම්භාව්ය සිංහල

2638 සිකුරාදා 1 ජූනි පාඩම්

පාලි ත්රිපිටකය

බුදුන්ගේ මුල් වචන
පාලි ත්රිපිටකයෙහි ප්රභවය

‘ස්වාමීනි,
මට ඇහුම්කන් දුන්නේ ස්වාමීන්ගේ තොල්වලින් මෙය ඇසීමි. මෙය ධර්මය, මේ
හික්මවීමයි. මේක උගන්වන්නේ ස්වාමියාගේ ඉගැන්වීමයි. එතකොට භික්ෂූන්, ඔබ
අනුමත නොකළ යුතුයි’
වචන. එවිට,
අනුමත නොකිරීම හෝ අනුමත නොකිරීම, ඔහුගේ වචන හා ප්රකාශයන් සුපරීක්ෂාකාරීව
සැළකිලිමත් කළ යුතු අතර, සූත්රා සමඟ සංසන්දනය කළ යුතුය.
එවැනි
සංසන්දනය හා සමාලෝචනය මත, සූටාස්ට හෝ විනය හැසිරවීමට නොගැලපෙන නම්, එය
“බුදුන්ගේ වචනය නොවේ එය සැබවින්ම මෙම භික්ෂුව විසින් වැරදි ලෙස වටහා ගෙන
ඇත”
ප්රතික්ෂේප කළ යුතුය. එහෙත්
එවන් සංසන්දනය හා සමාලෝචනය මත සuttas හෝ විනය හැසිරවීමට අනුකූලව දක්නට
ලැබෙන්නේ කොතැනද යන්න නිගමනය විය යුතුය: “සැබවින්ම මෙය බුදුන්ගේ වචනය
සැබැවින්ම මෙම භික්ෂුව විසින් නිවැරදිව වටහාගෙන තිබේ.”

- DN 16 මහාරණිබ්බානා සූත්ර - මහා බෑවුම, බුදුන්ගේ අන්තිම දවස්
ගෞතම බුදුන්ගේ අව්යාජ ඉගැන්වීම් සුරක්ෂිත කර අප වෙත ලබා දී ඇති අතර ටිඅතුකාහි සොයාගත හැකිය. පලි වචනයෙන් ‘ටිඅතුකා’ යන වචනයේ අර්ථය නම් “කූරු තුන” (th = three + piṭaka = බයිබල් පද එකතු). බුදුන්ගේ සියලු ඉගැන්වීම් කොටස් තුනකට බෙදා ඇත.

1.
පළමු කොටස හැඳින්වූයේ විනය පිරචා යනුවෙන් හැඳින්වෙන අතර එය භික්ෂූන්
වහන්සේලා සහ කන්යා සොහොයුරන් සඳහා බුදුන්වහන්සේ විසින් නියම කර ඇති සියලු
නීති අඩංගු වේ.
2. දෙවන කොටස හැඳින්වෙන්නේ සූචිත පට්ටාකා යන නමිනි.
3. තුන්වන කොටස අභිධම්ම පට්ටා යනුවෙන් හැදින්වෙන අතර බුදුන්ගේ මනෝවිද්යාත්මක ඉගැන්වීම් ඇතුළත් වේ.

බුදුන්
සිය ශ්රාවකයන් හා අනුගාමිකයන් හට කථා කරන සෑම අවස්ථාවකදීම එතුමාගේ සතළිස්
පස්වෙනි දේවසේවා සංග්රහය තුළදී එතුමාගේ භක්තිමත් හා උගත් භික්ෂූන්
වහන්සේලාගේ රාජකීය පාලනයට නියම කළ සෑම අවස්ථාවකදීම ඔහු ඉදිරිපත් කරනුයේ
ඔහුගේ ඉගැන්වීම්
වචනයක් සඳහා වචනය සඳහා වචනය. මේ අනුව බුදුන්ගේ වචන නිවැරදිව සුරක්ෂිත කර ඇති අතර, නියමිත කාලය තුළ ගුරුවරයා සිට ගුරුවරයා දක්වා වාචිකව සම්මත විය. බුදුන්
වහන්සේගේ දේශනා කිරීම ඇසූ ඇතැම් භික්ෂූන් රහ්හාන් වරුන් විය. එබැවින්
නිර්වචනය අනුව, නිර්මල හා අවමානයෙන් නිදහස් වූ ‘පිරිසිදු’ යන අර්ථයෙන්
නිර්වචනය කළ බුදුන්ගේ වචන සම්පූර්ණයෙන්ම රඳවා ගැනීමට හැකි විය.
මේ අනුව, බුදුරජාණන් වහන්සේගේ ඉගැන්වීම් පරම්පරාව සඳහා විශ්වාසී ලෙස සුරක්ෂිතව තබා ඇති බවට සහතික විය.

තවමත්
රහතන් වහන්සේ නමක් නොලැබූ භික්ෂූන් වහන්සේලා පවා සැන්හෙඩ්රිනයේ පළමු අදියර
කරා ළඟා වී ඇති අතර බලවත්, රඳවා තබා ඇති මතකයන් බුදුන් වහන්සේ දේශනා කළ
දෙය පිළිබඳව වචනයෙන් වචනයට වචනයක් අමතන්නට හැකි වන අතර බුදුරජාණන් වහන්සේගේ
ඉගැන්වීම්වල භාරකරුවන්ට එය වටිනවා විය හැකිය.
එක් භික්ෂුවක් වූ ආනන්ද, ඔහුගේ තෝරාගත් සේවකයා සහ බුදුන්ගේ අඛණ්ඩ සගයා වූ ඔහුගේ ජීවිතයේ අවසාන විසිවන පස් වසර තුළය. ආනන්ද බුද්ධිමත්ව ඉතා බුද්ධිමත් වූ අතර ඔහු ඇසූ දෑ මතකයේ තබා ගැනීමට හැකියාව ලැබීය. ඇත්ත
වශයෙන්ම, බුදුන් වහන්සේ සිය සියලු කථාවන්ට සෑම විටම කථා කරන අතර, ඔහු
තවමත් අර්හත් ලෙස නොසිටි නමුත් එතුමාගේ බුදුන්ගේ දේශනාවලට හිතාමතාම කැපවූ
වචනයක් සඳහා භික්ෂූන් වහන්සේලා, කන්යා සොහොයුරියන් සහ ඔහුගේ අලංකාර
අනුගාමිකයින් අනුශාසනා කළහ.
බුදුරජාණන්
වහන්සේ විසින් උගන්වන ලද පරිදි දහම් සහ විනය සඳහා ඒකාබද්ධ වූ මෙම
පරිත්යාගශීලී සහ කැපවූ භික්ෂූන් හට හැකි වුයේ එහි ප්රාථමික තත්වයෙන්
සංරක්ෂණය කිරීමයි.

පල්ලි තයිටික් හා එහි සාහිත්ය කෘති සාම්ප්රදායික බුද්ධ ධර්මයේ නිර්මල ධර්මයේ විමුක්තියේ ප්රතිඵලයයි. සාමකාමී හා සතුටින් පිරි ජීවිතයක් ගත කිරීමට මෙය අනුගමනය කරන සියලු දෙනාට මෙම මාර්ගය ලබා දේ. ඇත්ත
වශයෙන්ම, මේ පරම්පරාව හා යුගයේ දී යුග ගණනාවක් පුරා සිය අනුගාමික
අනුගාමිකයින්ගේ හෘද සාක්ෂිය හා අනුගාමික ප්රයෝගයන් හරහා අනාගත පරම්පරාවන්
වෙනුවෙන් ආරක්ෂා කරන ලද බුදුන්ගේ අව්යාජ ඉගැන්වීම් භුක්ති විඳීමේ වාසනාවකි.
බුදුරජාණන්
වහන්සේ තම ගෝලයන්ට පවසා සිටියේ ඔහු තවදුරටත් ඔවුන් අතර නොසිටි බවය. එය
උගන්වනු ලැබුවේ හරියටම සාමූහික ලෙස ධර්ම දේශනය කිරීම සඳහා සඝාගය එකතු විය
යුතු බවය.
මෙම
උපදෙස් අනුගමනය කරමින් මුල්ම වැඩිහිටි මණ්ඩලය විධිමත් ලෙස හැඳින්වූ අතර
ක්රමානුකූලව බුදුරජාණන් වහන්සේගේ දේශන හා රංගන නීති රීති නියම කරන ලදී.

ටිඅයිටාකාහි අඩංගු ඉගැන්වීම් වැඩිහිටියන්ගේ ඉගැන්වීම ලෙස හැඳින්වේ. පළමු සභාව කැඳවූ දා පටන් සෑම දිනකම මෙම කථිකාචාර්යවරුන් ගණන සිය ගණනක් වූ අතර සෑම විටම වචනයෙන් වචනයක්වත් කිව නොහැකි විය. ඉන්
අනතුරුව, තවත් බොහෝ සභාවන් හේතු රාශියක් සඳහා කැඳවනු ලැබුවද, සෑම අයෙකුටම
බුදුන්ගේ ඉගැන්වීම මුළු සිරුරම සාග් හ්භාගීවනනුවන් විසින් ප්රශංසාත්මකව හා
වචනයෙන් වචනයට ගෙන ඇත.
ප්රථම
සභාව මහාපරිනිබ්බානාගේ බුදුරජාණන් වහන්සේගේ ජයග්රහණයෙන් මාස තුනක් ගත වූ
අතර ඊට පසුව තවත් පස් දෙනෙක් ද, ඉන් දෙවැන්න දහනව වන හා විසිවන සියවස් වල
දී කැඳවන ලදී.
මෙම ධර්ම මන්ත්රීන් විසින් මෙම භික්ෂූන් වහන්සේලා විසින් කරන ලද සාමූහික වදන් හඳුන්වනු ලබන්නේ ‘ධම්ම සාගිතිස්’ යනුවෙනි. පළමු
ධර්ම කවුන්සිලය තුළ පූර්වාදර්ශයක් වූ බැවින් ඔවුන් සියලු දෙනාම සෞභාග්යා
භික්ෂුන් වහන්සේ විසින් පළමු වරට සැදැහැවුණු අතර අනතුරුව රැස්ව සිටි සියලු
භික්ෂූන් විසින් නැවත වරක් චාටු බස් ගායනා කළහ.
කවුන්සිලය විසින් සභාව විසින් සාමාජිකයින් විසින් ඒකමතිකව සම්මත කරගන්නා ලද අවස්ථාවක දී සහ ඊට පසුදින එය සළකා බලන ලදී. පහත දැක්වෙන කරුණු සෙවුම් සභා හය පිළිබඳ කෙටි ඉතිහාසයක් ඇත.

පළමු සභාව

අජාටාස්ට් රජු පළමු සභාවට අනුග්රහය දැක්වීය. 544 බී. සී. බුදුන් අභාවප්රාප්ත වීමෙන් මාස තුනකට පසු රඝгдаා පිටත පිහිටි සට්ටාපාණි ගුහාව තුළ. මෙම ඓතිහාසික රැස්වීම පිළිබඳ සවිස්තරාත්මක විස්තරයක් විනයාගමාවල කොල්ලාවාග්හි දක්නට ලැබේ. මෙම
වාර්තාවට අනුව මෙම රැස්වීම කැඳවීමට මහලු මහසමාපාට සිදුවූ සිද්ධිය වූයේ
භික්ෂූන් වහන්සේලාගේ ජීවිතයේ දැඩි නීතිය පිළිබඳ අපකීර්තිමත් කථාවයි.
මෙය සිදු වූයේ මෙයයි. බුදුන්
කල් ඉකුත් වූ බව ඇසීමෙන් පසු ජීවිතාරක්ෂක භික්ෂුවක් වූ සුභාද්දා
බුදුරජාණන් වහන්සේ විසින් තබා ඇති භික්ෂූන් වහන්සේලාගේ සියලු නීතිරීතිවලට
අනුකූලව සිය අප්රසාදය පළ කළහ.
බොහෝ භික්ෂූන් වහන්සේ බුදුන්ගේ ප්රාර්ථනය ගැන විස්මයට පත් වූ අතර ඔවුන් මහත් ශෝකයට පත් වූහ. කෙසේ වෙතත්, වැඩිහිටි මහකාස්සපා සුභාදාඩාව අසා: ‘’ ඔබගේ උත්තරීතරභාවය, ශෝක නොවන්න, විලාප නොවන්න. මේ ශ්රේෂ්ඨ සැඟවී සිටීම (බුදුරජාණන් වහන්සේ) ​​අපි හොඳයි. ඔහු
අපට වද හිංසා කළහ. ‘මෙය ඔබට ඉඩදෙන්නට ඉඩ නොලැබේ. මෙය අපට ඉඩ දෙන්නේ නැත.
නමුත් අපට දැන් අපට කැමති පරිදි කළ හැකි වනු ඇත. අප කැමති නැති දේ කිරීමට
අපට සිදු නොවේ.’ ‘
මහහක්කාපා
ඔහුගේ කතාවෙන් විමතියට පත්වූ අතර ධර්ම හා විනය දූෂණයට ලක් විය. අනෙක්
භික්ෂුන්ව සුභාද්ද මෙන් හැසිරීමට ඉඩ නොතැබූ අතර ධම්මාව සහ විනය නීතිරීති
පිළිපැද්දෝය.
මෙය වළක්වා ගැනීම සඳහා ධර්මය සුරක්ෂිත කර ආරක්ෂා කළ යුතු යැයි තීරණය කළේය. සාගාගේ අනුමැතිය ලබා ගැනීමෙන් අනතුරුව මෙම රශ්මිය සඳහා රහතන් වහන්සේ පස් දෙනෙක් කැඳවා තිබේ. සභා රැස්වීමේ කාලය වන විට ඔහු ආරා්තන්ත්වයට පත් විය. වැඩිහිටි මහාකාසපාය මහතා සමඟ වැසි සමයේ දී පන්සියයක් රහසිගත භික්ෂූන් වහන්සේ සභාවෙහි රැස්වූහ. පළමු වතාවට මහාකාසාපා කිරීම වූයේ, වංශ කථාව පිළිබඳ විශාරදයා උත්තරීතර උපාලිගේ උත්තරීතර විශේෂඥයාගෙන් විමසා බැලීම ය. මෙම භික්ෂුව බුදුරජාණන් වහන්සේට මුළු විශ්වයේම උන්වහන්සේම උගන්වා ඇති බැවින් කාර්යය සඳහා සුදුසුකම් ලැබිය. පළමුවෙන්ම
මහල්ලා මහප්පා මහසංකා පළමුවන අපරාධය සම්බන්ධයෙන් [පරාජිකා] පළමුවෙන් ඔහු
විසින් ඔහුගෙන් විමසූයේ, විෂයය සම්බන්ධයෙන්, අවස්ථාවට පුද්ගලයා ඉදිරිපත් කළ
පුද්ගලයා, ප්රකාශය, ප්රකාශය පුනරාවර්තනය,
වරදකි. උපාලි මහතා දැනුවත් හා ප්රමාණවත් පිළිතුරු ලබා දුන්නේය. ඔහුගේ අදහස් සමකාලීන සම්මේලනයට අනුමැතිය ලබා දුන්නේය. එබැවින් විනය විධිමත් ලෙස අනුමත විය.

වැඩිහිටි මහසස්තා පසුව ධර්මයට සම්බන්ධ සියළු කාරණා සම්බන්ධයෙන් ඔහුගේ කීර්තිමත් ප්රවීණතාවයෙන් ආනන්දයට අවධානය යොමු කළේය. කවුන්සිලය හමුවීමට පෙර රාත්රිය ආනන්ද පුරවරය අත්පත් කරගත් අතර සභාව සමග එක් විය. එබැවින්, බුදුන්ගේ දේශනාවලට විශේෂයෙන් සඳහන් කළ දහම් ගැන පූර්ණ විශ්වාසයක් ඇති බැවින්, මහලු මහල්ලා විසින් ඔහුට ප්රශ්න කළ හැකි විය. ධර්මයේ මේ ප්රශ්න කිරීම සියලු කථිකයන් පළමුවෙන් දේශනා කළ ස්ථානය සහ ඔවුන් ආමන්ත්රණය කරන ලද පුද්ගලයා සත්යාපනය කිරීමට උත්සාහ කළේය. ආනන්ද, ඔහුගේ වචනයෙන් පරිපූර්ණ මතකය මගින් උපකාරී විය හැකි අතර නිවැරදිව පිළිතුරු දීමට හැකි විය. සුළු
හා අඩු නීති පිළිබඳ පරිච්ජේදයේ පරිච්ඡේදය වසා දැමීම සඳහා සහ අනුමත කිරීම
සඳහා අනුමත කිරීම අනුමත කිරීම සඳහා පළමු සභාව ද එහි නිල මුද්රාව ලබා
දුන්නේය.
විනය සහ ධර්මය පුරාවිද්යාඥයින්ට මාස හතක් පමණ භික්ෂූන් වහන්සේලා ගෙන ගිය අතර, භික්ෂූන් වහන්සේලාට හොඳ මතකයන් රැසක් තිබිණ. මෙම ඓතිහාසික ප්රථම සභාව පතාකසතිකා ලෙස හඳුන්වනු ලැබීය. එය පහක් සම්පූර්ණ ආලෝකමත් වූ රහ්ෂාන් වරුන් එයට සහභාගි විය.

දෙවන සභාව

බින්දන් පරිනිර්වාණයෙන් වසර 100 කට පසුව දෙවන සභාව කැඳවනු ලැබුවේ ‘දස දසයක්’ පිලිබඳ බරපතල ආරවුලක් විසඳා ගැනීම සඳහා ය. සුළු ව්යවසායන් දහයක් බිඳ දැමීම සමහර භික්ෂූන් වහන්සේට මෙය හැඳින්වීමකි. ඔවුන්ට දෙනු ලැබුවේ:

1. අං සහිතව ලුණු ගබඩා කිරීම.
2. මධ්යාහ්නය පසු ආහාරයට ගැනීම.
3. වරක් ආහාර ගැනීම සඳහා ගමට නැවත ගමින් ගමට යාම.
4. එකම ස්ථානයේ වාසය කරන භික්ෂූන් වහන්සේලාගේ පූජෝත්සවයක් පැවැත්වීම.
5. රැස්වීම අසම්පූර්ණ වූ විට නිල ක්රියා සිදු කිරීම.
6. එක්තරා ගුරුවරයෙකු විසින් හෝ ගුරුවරයෙකු විසින් සිදු කරන ලද එක්තරා පරිචයක් අනුගමනය කිරීමෙන්.
7. කෑමට ඇඹුල් කිරි ආහාර අනුභව කිරීම.
8. පැසවීමකට පෙර ශක්තිමත් බීම පරිභෝජනය කිරීම.
9. නියම ප්රමාණයට නොගැඹුරු කබායක් භාවිතා කිරීම.
රන් සහ රිදී භාවිතා කිරීම.

ඔවුන්ගේ
නීති රීති ප්රශ්නයක් බවට පත් වී ඇති අතර මෙම නීති බිඳ දැමීමේදී ප්රධාන
මතභේදයක් හටගෙන තිබුනේ බුදුන්ගේ මුල් ඉගැන්වීම් වලට පටහැනි බවය.
දෙවැනුන්ගේ අනුශාසකයෙකු වූ කාවාසොකා යනු පහත හේතූන් නිසා වෙස්ලි ය. දවසක්,
වේවාලීහි මහාවාණ ග්රෝව් නැරඹීමට ගිය විට, වැඩිහිටි යශාස් දැන සිටියේ,
වජ්ජියන් ලෙස හැදින්වූ භික්ෂූන් පිරිසක් තම රත්රං හා රිදී පදක්කම්
පිළිගැනීම තහනම් කරන ලද රීතියයි.
තම
හැසිරීම වහාම විවේචනය කරන ලද අතර ඔවුන්ගේ ප්රතිචාරය වූයේ ඔහු තමන් දිනා
ගන්නා බවට බලාපොරොත්තුවෙන් ඔවුන්ගේ නීති විරෝධී ජයග්රහණවලින් කොටසක් ලබා
දීමයි.
කෙසේ වෙතත් වැඩිහිටි යශා සිය හැසිරීම ප්රතික්ෂේප කොට ඒවා අවමානයට ලක් කලේ ය. භික්ෂූන්
වහන්සේ වහාම තමන්වහන්සේගේ ගිහින් බැතිමතුන්ට දෝෂාරෝපනය කරන බවට චෝදනා
කරමින්, සංහිඳියාව පිළිබඳ විධිමත් ක්රියාමාර්ගයකින් ඔහුව වහාම නඩු පවරන
ලදී.

අනුව වැඩිහිටි යශා අනුව ගිහි බැතිමතුන් සමඟ සැසඳුන නමුත්, ඒ සමග ම,
විජයයන් භික්ෂූන් විසින් බුදුරජාණන් වහන්සේගේ ප්රකාශය උපුටා දක්වමින් රන්
සහ රිදී සඳහා අල්ලා ගැනීම තහනම් කිරීම පිළිබඳව වැරදිකරුවෙකු බව ඔවුහු ඒත්තු
ගැන්වූහ.
ගිහි
පැවිදි අය වැඩිහිටි යස්ස වෙනුවෙන් ඔවුන්ගේ සහයෝගය ප්රකාශ කළ අතර, වජ්ජියන්
භික්ෂූන් වැරදිකරුවන් සහ ජෙරීටයවරුන්ට ප්රකාශ කළහ. ‘’ වැඩිහිටි යශා පමණක්
සැබෑ භික්ෂුව සහ සකාන් පුත්රයාය.
අනෙක් සියලූ දෙනාම භික්ෂූන් නොව, සාඛියන් පුත්රයන් නොවේ.

බිරින්දෑවරුන්
හා වහලුන් නොවන වජ්ජියන් භික්ෂූන් වහන්සේලා සිය ගිහි බැතිමතුන් සමඟ
රැස්වීමක ප්රතිඵල පිළිබඳව දැන ගැනීමට පැමිණි විට සාගඝ ඉතිරි කිරීමේ අවසරය
නොමැතිව පූජ්ය යශා හිමියන් අත්හිටුවීමට තැත් කළහ.
කෙසේ
වෙතත් වැඩිහිටි යශා තම විගඩමෙන් පලා ගිය අතර, වෙනත් තැන්වල භික්ෂූන්ගෙන්
උපකාරය සොයමින්, විනය පිළිබඳ ඔහුගේ සම්මත චින්තනය අනුමත කළ අය විය.
අවාන්ති
හි දකුණු පළාතෙන් පැවාගේ වස්තූන් 60 ක වාසය කරන භික්ෂූන් වහන්සේලා හා එකම
විහාරස්ථානයේ භික්ෂූන් වහන්සේලා 80 දෙනෙක් විනයෙහි දූෂණය පිරික්සා බැලීමට
ඔහුට සහාය විය.
සුමයාට
සරණ්යා හිමිපාණන් වහන්සේගෙන් උපදෙස් ලබා ගැනීම සඳහා ධර්මය හා විනය පිළිබඳ
විශේෂඥයෙකු වශයෙන් ඉතා ගෞරවයෙන් යුතු භික්ෂුවක් ලෙස ද කටයුතු කළහ.
වහාම වජ්ජියන් භික්ෂූන් වහන්සේ දැනගත් වහාම ඔහු වහාම ප්රතික්ෂෙප කළ යුතු කරුණු හතර ඉදිරිපත් කරමින් පූජ්ය රෙටාටාගේ සහාය ලබා ගත්තේය. මෙම භික්ෂූන් වහන්සේ එසේ කළේ පූජ්ය රොටාගේ සේවක, පූජ්ය උත්තාරා දිනා ගැනීම සඳහා එම ක්රම යොදා ගැනීමයි. මුලින්ම
ඔහුත් තම ඉල්ලීම ප්රතික්ෂේප කළ නමුත්, ඔවුන් පිළිගත් බව පිළිගන්නා ලෙස ඔහු
වෑයම් කළහ. බුදුන් වහන්සේට අවශ්ය වූ විට ඔහු විසින් පිළි නොගන්නා විට,
ඔවුන් පිළිගන්නා අතර ඒ සඳහා බොහෝ විට එකඟ වනු ඇත.
උත්තාර තම මනස වෙනස් කර අවශ්ය දේවල් පිළිගත්තා. වජ්ජියන්
භික්ෂූන් සැබවින්ම කථිකයින් සහ ධර්මයේ උඩුමහල් කරුවන් බව ප්රකාශ කිරීමට
පූජ්යාතිරාජා පුනරුත්ථාපනය කිරීමට ඔවුන් එකඟ කරවා ගැනීමට එකඟ වූහ.
පූජ්ය රෙටාටා තම උපාය මාර්ගයෙන් දුටු අතර ඔවුන්ට සහයෝගය දැක්වීම ප්රතික්ෂේප කළහ. ඉන්පසුව ඔහු ඌර්ටා ප්රතික්ෂේප කළේය. මෙම
කාරණය නිරාකරණය කර ගැනීම සඳහා පූජ්ය රෙවාටාට, උන්වහන්සේගේ කාලයේ දී
වජිරාරාමයේ දී, මහනුවර ජ්යෙෂ්ඨතම ජ්යෙෂ්ඨයින්ගේ දස දෙනාගේ වැරදි පිළිබඳ
ප්රශ්න ඇසීමකින් තොරව විමසනු ඇත.
ඔහුගේ මතය ලබා දුන් පසු භික්ෂූන්ගෙන් සමන්විත කමිටුවක් මගින් එය සළකා බලා එහි ඡන්දය භාවිතා කිරීමෙන් වලංගු විය. මෙම
නඩු විභාග කිරීම සඳහා කැඳවනු ලැබූ භික්ෂූන් වහන්සේලා වනාහි සබරගමුව,
සවුහා, කුජාජසොබිටා සහ වස්බාගමිකා වැනි බටහිරයන්ගෙන්ද, බටහිරින් භික්ෂූන්
වහන්සේලා හතර දෙනා, විශාරදයන් වන රේටා, සැම්බුටා සවාාවාසි, යස සහ සුමනා යන
අයයි.
ප්රශ්නයට පිළිතුර සහ සබාබාමිි තම ප්රශ්නවලට උත්තර දෙමින් රුවටා සමඟ මුලුමනින්ම විවාද කළේ ය. විවාදය අවසන් වූ පසු වජ්ජියන් භික්ෂූන් වහන්සේට එරෙහිව අශෝක භික්ෂූන් 8 දෙනා තීරණය කළ අතර ඔවුන්ගේ තීන්දුව ප්රකාශයට පත් කරන ලදී. ඉන් අනතුරුව හත්සිය හැත්තෑපස් භික්ෂූන් වහන්සේ දහම් සහ විනය වැඳ පුදා ගත් අතර මෙම සංඝාවාසය සත්තසති ලෙස හඳුන්වනු ලැබීය. මෙම
ඓතිහාසික කවුන්සිලය ලෙස හැඳින්වේ, යසතෙරා සංගිත් නමිනි, වැඩිහිටි යශා
විසින් එය ඉටු කරන ලද ප්රධාන කාර්යභාරය හා විනය ආරක්ෂා කිරීම සඳහා ජ්වලිතය.
වජ්ජියන් භික්ෂූන්වහන්සේගේ තීන්දුවත් පිළිගැනීමට අකමැති වූ අතර මහජාතිය ලෙස හැඳින්වෙන එහි මන්ත්රණ සභාව කැඳවනු ලැබීය.

තුන්වන කවුන්සිලය

තෙවන කවුන්සිලය මූලිකවම පැවැත්වූයේ කුරිරු හා දූෂිත භික්ෂූන්වහන්සේගේ මිථ්යාදෘෂ්ටික අදහස් දැක්වීමයි. 326 බී. සී. අශෝක අධිරාජයාගේ අනුග්රහය යටතේ පතලිපුත්තාවේ අශෝකාරාමයේ දී. එය මහියංගනය, මොග්ගලිපුත්ත තිස්ස හා මේ සභාව සඳහා සහභාගී වූ භික්ෂුන් දහසක් විය. අශෝකගේ
සිංහාසනය සිය පියාගේ පුතාගේ ලේ වැගිරවීම මගින් සම්ප්රදායට අනුව අශෝක රජුගේ
සහෝදරයා වූ තිස්ස කුමරාව බේරාගත් අතර ආරාභිත භාවය හිමි කර ගත්තේය.

බුදුන්ගේ මහාපරිණිබැන් බිසව දෙවසර දහය වන විට අශෝක රජකමට පත් විය. මුලදී
ඔහු දහම් සහ සඝහාවට පමණක් වැඳ පුදා ගත්තේය. ඔහුගේ පියා විසින් ඔහුට පෙර
සිටි ලෙසම අනෙකුත් ආගමික නිකායන්හි සාමාජිකයින්ට සහාය දුන්නේය.
කෙසේ වෙතත්, මේ සියල්ල වෙනස් වූයේ ආප්පම්-වාග්ගා ඔහුට දේශනා කළ සුප්රසිද්ධ නවකථාකරුවා වූ නිග්රෝවා ය. ඉන්පසු ඔහු වෙනත් ආගමික කල්ලිවලට සහාය නොදැක්වූ අතර, ධර්මයට ඔහු දැක්වූ උනන්දුව හා භක්තිය ගැඹුරු විය. ඔහු
සිය දැවැන්ත ධනය ගොඩනඟා ගැනීම සඳහා, එය ගොඩනගාගනිමින්, අල්තෝසර හතරේ දහසක්
සහ විහාරයක් ලෙසද, පුරාවිද්යාත්මක අවශ්යතා සපුරාලීමට භික්ෂූන් වහන්සේලාට
දිරිගැන්වීමක් ලබා දුන්නේය.
ඔහුගේ පුතා මහින්ද සහ ඔහුගේ දියණිය වන සාගහම්මත්ත උපසම්පදාව ලැබූ අතර සාඝා වෙත පිළිගනු ලැබීය. අවසානයේදී, ඔහුගේ ත්යාගශීලීත්වය සාජීව තුළ බරපතල ප්රශ්න ඇති කිරීමට විය. කාලයාගේ
ඇවෑමෙන්, නුසුදුසු මිනිසුන් බොහොමයක් නුසුදුසු පිරිමින් විසින් ඉවතලන ලද,
කාව්යමය අදහස් දැරූ අතර, අධිරාජ්යයාගේ ත්යාගශීලී සහයෝගය සහ ආහාර ද්රව්ය,
ඇඳුම් පැළඳුම්, නවාතැන් සහ ඖෂධ වැනි මිල අධික සැපයුම් නිසා ඇණවුම ආකර්ෂණය
කෙරිණි.
නොසැලකිලිමත්,
ගිජු මිනිසුන්ගේ වැරදි අදහස් බොහොමයක් ප්රතික්ෂේප කළ බොහෝ දෙනා නියෝගයට
එකතු වූ නමුත් ඔවුන් කොන්ග්රස් සඳහා නුසුදුසු ලෙස සලකන ලදී.
එසේ වුවද, අධිරාජ්යයාගේ ත්යාගශීලීත්වය තමන්ගේම අත්වලට ගසා කපා දැමීමට සහ සොරකම් කළ යුතු අතර, නිසි ලෙස පැවිදි නොවී ඇණවුම් නොකළේය. එහි ප්රතිඵලයක් වශයෙන් සෞභාග්යයට ගරු කිරීම අඩු විය. මෙය
අවලංගු වූ විට සමහර අව්යාජ භික්ෂූන්වරු දූෂිත, මිථ්යාමය භික්ෂූන්ගේ සමාගමට
නියමිත පිරිසිදු කිරීම හෝ උත්පත්තිය පැවැත්වීම ප්රතික්ෂේප කළහ.

මේ ගැන අධිරාජයා ඇසූ විට ඔහු එම තත්ත්වය නිවැරදි කර තම උත්සවයේ පූජකවරයෙකුට භාර දෙන ලෙස නියෝග කළේය. කෙසේ වෙතත්, අධිරාජ්යයා ඔහුගේ නියෝගය ඉටු කිරීමට යොදාගන්නේ කෙසේ ද යන්න පිළිබඳව නිශ්චිත නියෝගයක් ලබා දී නැත. ඔවුන්ගේ සාවද්ය සහ ‘කල්ලි’ හවුල්කරුවන් (ඉයන්සිනිවැක්කා) සමාගම තුළ උත්සවයට කීකරු වීම හා භික්ෂූන් වහන්සේලා ප්රතික්ෂේප කළහ. කෝපයට
පත්ව සිටි කෝපාවිෂ්ඨ ඇමතිවරයාගේ භික්ෂුන්ගේ රේඛාව පහළට ඇද දමා සිය කඩුව ඇද
දැමූ අතර, සියලු දෙනා එකකට පසු ඔහුගේ උපසම්පදාව වූ තිස්ස රජු වෙත පැමිණෙන
තුරු ඔහු හිස ගසා දැමීය.
භීතියට
පත්වූ ඇමති ඝාතනයට හා ශාලාවෙන් පලා ගොස් අශෝක අධිරාජ්යයාට වාර්තා කළ අතර,
සිදුවූ දේවලින් ඔහු කලකිරී ඇති අතර, මිනීමැරීම සම්බන්ධයෙන් තමාට දොස් පැවරී
ඇත.
උන්වහන්සේ මොගගලිපුත්ත තිස්සගේ උපදෙස් ලබා ගත්තේය. යුදෙව් භික්ෂූන්වහන්සේගේ නියෝගයෙන් නෙරපා හැරීමටත් තුන්වන කවුන්සිලය වහාම කැඳවිය යුතු බවත් ඔහු යෝජනා කළේය. ඉතින් අධිරාජ්යයාගේ පාලන සමයේ දහහත් වන අවුරුද්දේදී තුන්වන කවුන්සිලය කැඳවූයේ ඒ නිසාය. මොග්ගලිපුත්ත
තිස්ස හිමිපාණන්ගේ වැඩ කටයුතු මෙහෙයවූ අතර, මාස නවයක් තිස්සේ ධර්ම හා විනය
සාම්ප්රදායිකව කථා කිරීම සඳහා සම්භාවනීය සංඝයා වහන්සේගෙන් හැට දහසක
සහභාගිවූ භික්ෂූන් වහන්සේලා තෝරා ගත්තේය.
බුදුන්ගේ ඉගැන්වීම් පිළිබඳව අධිරාජ්යයා විසින්ම ස්වාමින් වහන්සේලා කිහිප දෙනෙකුගෙන්ම ප්රශ්න කළහ. වැරදි අදහස් පළ කළ අය වහාම සගාගෙන් ඉවත් කරනු ලැබූහ. මේ ආකාරයෙන් භික්ෂු සාජි ජෙරීටිස් සහ බොරු භික්ෂූන් වහන්සේලාගෙන් මිදුණා.
මෙම කවුන්සිලය තවත් වැදගත් කරුණු ගණනාවක්ද ලබා ගෙන ඇත. වැඩිහිටි
මොග්ගලිපුත්ත තිස්ස, ධර්ම දූෂණ ගණනාවක් නිෂ්ප්රභ කිරීම සහ ධර්මය පවිත්රව
තබාගැනීම සඳහා, කතවාතු ලෙස හැඳින්වූ කවුන්සලය තුළ පොතක් ලියා ඇත.
මෙම
ග්රන්ථයේ පරිච්ඡේද විසි අටකින් සමන්විත වන අතර එය සංවාදයන් (කතා) සහ
දාර්ශනික ගැටලු පිළිබඳව විවිධ නිකායන් විසින් පවත්වන ලද ඓතිහාසික අදහස්
ප්රතික්ෂේප කිරීමකි.
අභිධම්ම පියකාගේ පොත් හතෙන් පහෙන් එකක්. සභාවෙහි සාමාජිකයන් බුදුන්ගේ ධර්මයට අනුමත කිරීම සඳහා රාජකීය මුද්රාවක් ලබා දුන් අතර එය විශ්ලේෂණය පිළිබඳ විභජ්ජාවාදය නම් කර ඇත. අනුමත ථේරවාද සංකල්පය සමග එය සමාන වේ. මෙම
දහම් සමුළුවේ වැදගත්ම ජයග්රහණයන් සහ ශතවර්ෂ ගණනාවකට ඵල දැරීම සඳහා වූ
උන්වහන්සේගේ අධිෂ්ඨානය වූයේ බුදුරජාණන් වහන්සේගේ ධර්මය හා විනය තුළ හොඳින්
සිතා ගත හැකි වූ භික්ෂුන් වහන්සේ විසිනි.
වෙනස් රටවල් නවයක් තුළ. කාශ්මීරයට සහ ගාන්ධාරයට ගිය ධර්මදූත භික්ෂූන් වහන්සේලා පූජ්ය මජ්ජන්ටික් හිමිපාණන් ඇතුලු වූහ. දහම් පණිවුඩය දේශනා කරන ලෙසත්, භික්ෂුන් වහන්සේලාගේ අනුප්රාප්තිකයා අනුගමනය කරන ලෙසත් ඉල්ලා සිටියේය. පූජ්ය
මහාදෑව මහින්දාකාමද්දාව (නූතන මයිසූර්) වෙත යැවූ අතර පූජ්ය රක්ඛිත
හිමිපාණන් වැනවරි (උතුරින් කනාරා ප්රදේශය වෙත යවනු ලැබීය.) පූජ්ය යොනාකා
ධම්මකීර්ති හිමිපාණෝ ඉහළ අප්රාතනක (උතුරු ගුජරාටය, කතියාරාර්, කචු සහ
සින්ද්) වෙත යවන ලදී.
.

පූජ්ය
මහාරාහිත් හිමියන් යෝනක ලොකා (ලෝනියානුවන්, බැක්ටීරියන් සහ ග්රීකයන්) යන
ප්රදේශයට ගියහ. අතිපූජ්ය මහාජිමා හිමිපාණෝ හිමාවාන්තයට යාබද ස්ථානය
(හිමාලයට යාබද ස්ථානයට ගියහ.) පූජ්ය සෝනා සහ පූජ්ය උත්තාරා සුව්නානාහ්මමි
වෙතට යවනු ලැබීය.
මියන්මාරය]. පූජ්ය
මහින්ද හිමියන්, පූජ්ය ඉත්තිය හිමියන්, පූජ්ය උත්තජීව හිමියන්, පූජ්ය
සම්බා හිමි සහ පූජ්ය භද්දසලා හිමියෝ තඹපානිණි (දැන් ශ්රී ලංකාව) වෙත යවා
ඇත.
මෙම
භික්ෂූන් වහන්සේලාගේ ධර්ම දූත මෙහෙවර සාර්ථක වූ අතර කාලයාගේ ඇවෑමෙන් මහා
පළතුරු බිහි වූ අතර, එම ඉඩම්වල ජනයා ධර්මයේ තෑග්ග හා ඔවුන්ගේ ශිෂ්ටාචාරයන්
හා සංස්කෘතීන්ට බලපෑම් කිරීමෙහිලා දිගු ගමනක් ගියේය.

බුදුන්ගේ වදන් ඔස්සේ ධර්මය පැතිරීමත් සමඟම, ඉන්දියාවේ දී ලෝක ගුරුවරයා වන විස්වාගුරු ලෙස හඳුන්වනු ලැබීය.

හතරවන කවුන්සිලය

හතරවන කවුන්සිලය ශ්රී ලංකාවේ තම්බපානිහි පිහිටි 29 බීසී වැට්ටාගමනි රජුගේ අනුග්රහය යටතේ. සිය
කැඳවීම සඳහා ප්රධාන හේතුව වූයේ, භික්ෂූන් බොහෝ දෙනා සිය මතක සටහන් තුළ
රඳවා තබා ගැනීම සඳහා බහුතර භික්ෂූන් වහන්සේලාට නොහැකි වීම නිසා ය. එනම්,
පූජ්ය මහින්ද සහ එතුමාගේ අනුගාමිකයන් උදෙසා ඉක්මනින් අනුගමනය කරන ලද ඒවා
විය.
එමනිසා, ලේඛන කලාව තිබුනේ මේ කාලය වන විට සැලකිය යුතු ලෙස වර්ධනය වූ බැවිනි. බුදුන් වහන්සේගේ මුළු ඉගැන්වීමම ලියා තිබීම අවශ්ය විය. වැට්ටාගමනි රජු භික්ෂුවගේ අදහසට සහාය දුන් අතර, ටිචිතකා කට්ටියම ලිඛිතව කථා කිරීම සඳහා විශේෂ සභාවක් පවත්වන ලදී. එබැවින්
අව්යාජ ධර්මය දිගුකාලීනව සංරක්ෂණය කළ හැකි බැවින්, පූජ්ය මහාආරක්ෂිත හා
භික්ෂූන් භික්ෂූන් වහන්සේ බුදුන්ගේ වචන වැකියෙන් පසුව ඒවා පාම් කොළ මත ලියා
තැබූහ.
මෙම සුවිශේෂී ව්යාපෘතිය මාතලේ දිස්ත්රික්කය අසල ඇති පුරාණ ගොවිතැන් බිමක පිහිටා ඇති ඇලෝකා ලෙන යන නමින් හැඳින්වෙන ගුහාවක විය. එබැවින් කවුන්සිලයේ අරමුණ සාක්ෂාත් කරගත් අතර, සත්ය වශයෙන්ම ධර්මයේ ලිඛිතව සුරැකීම සහතික විය. දහඅට වන සියවසේදී, විජයාජාෂා රජු විසින් මෙම ගුහාවේ ඇති බුදු පිළිම නිර්මාණය කරන ලදී.

පස්වන කවුන්සිලය

5 වන කවුන්සිලය බින්මා, මුන්දලේ, 1881 දී මින්ඩන් රජුගේ පාලන සමයේදී මියන්මාරය ලෙස නම් කරන ලදී. මෙම
රැස්වීමේ ප්රධාන අරමුණ වූයේ බුදුන්ගේ සියලුම ඉගැන්වීම් කියවා ඒවායේ යම්
යම් වෙනස්කම්, විකෘති කිරීම් හෝ අත්හැර දැමූවාද යන්න සොයා බැලීම සඳහා
මිනිත්තු කිහිපයකින් ඒවා පරීක්ෂා කිරීමයි.
වැඩිහිටියන්
තිදෙනෙකු, පූජ්ය මහාතරා ජගරාජ්භවංශ, පූජ්ය නාරින්දබාදී රාජාණ්ඩුව සහ පූජ්ය
මහත්තයා සුමාගලසාමි යන අයගේ නායකත්වයෙන් යුත් භික්ෂූන් වහන්සේලා දෙලක්ෂ
හාරදහස් හාරසියයක් (2,400)
ඔවුන්ගේ ඒකාබද්ධ ධර්මය පුනරුත්තාපනය කිරීම සඳහා මාස පහක් ගත විය. මියන්මාර්
උපුටා දැක්වීමෙන් අවසන් වූ හා ඒකමතිකව අනුමත කිරීමෙන් පසු සමස්ත ටයිටිකා
එකට පුරාවිද්යා පුන්ඩියස් හත්වැන්නා පිළිබඳ මිනුම් පුවරු හතක් ඇතුළත් විය.
මෙම
පුදුමාකාර කර්තව්යය වූයේ එඩ්රයිඩ් භික්ෂූන් දෙදහසක් සහ දක්ෂ ශිල්පීන්
රාශියක් විසිනි. සෑම ස්ලැබේම නිම වූ පසු මනින්ඩේගේ කූඩෝවා පාගෝරා රජුගේ
මනරම් පයිටා පැගෝස් හි පිහිටි මනාලයා
මෙම ඊනියා “විශාලතම පොත” ලෙස හැඳින්වෙන හිල් අද දක්වාම පවතියි.

හයවන සභාව

හයවන සභාව කැඳවනු ලැබුවේ යංගොන්හි පිහිටි කබා ඇයට 1954 දී කලින් පැවති රංගූන්හි දී ය. අග්රාමාත්යතුමා විසින් ගරු බුරුම රජය විසින් එය අනුග්රහය ලබා දෙන ලදී. මුල්ම
ධම්ම කවුන්සලයේ මුල්ම ස්ථානය වන ඉන්දියාවේ සත්තපඤ්ඤී ගුහාව මෙන් ම, භූමියේ
ඉදිකරන ලද මහා ගුහාව, මහා පසානා ගුහාව ඉදිකිරීමට අවසර දුන්නේය.
1954
මැයි මස 17 වන දින රැස්වූ සභාව රැස්වූ පසු, පෙර පැවති සභාවන්හිදී, එහි
මූලික අරමුණ වූයේ අව්යාජ ධර්මය සහ විනය තහවුරු කිරීම හා සංරක්ෂණය කිරීමයි.
කෙසේ වෙතත් එයට සහභාගි වූ භික්ෂූන් වහන්සේලාට රටවල් අටකින් පැමිණියා. මෙම දෙදහස් පන්දහසක උගත් භික්ෂු භික්ෂුන් මියන්මාරය, කාම්බෝජය, ඉන්දියාව, ලාඕසය, නේපාලය, ශ්රී ලංකාව, තායිලන්තය හා වියට්නාමය ආවේ ය. ගෞරවනීය
භික්ෂු වික්ටාස්වරාභිධි තයිතිකකඩේ ධම්මබහනාදගිරිගේ ධර්මයේ ධර්මය පිළිබඳව
සියලු දෙනාම උගත් හා සතුටුදායක ලෙස පිළිතුරු ලබා දුන් අභාවප්රාප්ත මහාසෙයි
සයදේව පත් කරන ලදී.
මෙම කවුන්සිලය මුණගැසෙන විට, සහභාගී වූ සියලු රටවලට ඉන්දියාවේ හැරුණු විට පල්ලි ටිචිචාකා ඔවුන්ගේ උපන්යාසයන්ට පරිවර්තනය කළහ.

ධර්ම
ලියවිලි සාම්ප්රදායිකව සතිපතා කියවා බැලීම සඳහා අවුරුදු දෙකක කාලයක්
තිස්සේ ටිඅතුකා සහ එහි අනුබද්ධ සාහිත්ය සියල්ල සායනිකව පරීක්ෂා කරනු ලැබීය.
සොයා ගත් ඕනෑම වෙනස්කම් කිහිපයක් සටහන් කර ඇති අතර, අවශ්ය නිවැරදි කිරීම් සිදුකර ඇති අතර සියලු අනුවාදයන් එකලස් කර ඇත. එක්තරා පාඨයක අන්තර්ගතයේ වෙනසක් නැති බව සොයා ගන්නා ලදී. අවසාන
වශයෙන්, කවුන්සිලය විසින් නිල වශයෙන් අනුමත කරනු ලැබීමෙන් පසු ටිඅපිටිකයේ
සියළු වෙළුම් සහ ඒවායේ විවේචන නවීන මුද්රණ මුද්රණ සඳහා මියන්මාර් (බුරුම)
පිටපතෙහි ප්රකාශයට පත් කරන ලදී.
භික්ෂූන් දෙදහස පන්සියයක් හා ගිහි ගණනකගේ කැපවීමෙන් මෙම කැපී පෙනෙන ජයග්රහණය ලබා ගැනීමට හැකිවිය. 1956 මැයි මාසයේ දී ඔවුන්ගේ වැඩ කටයුතු නිමාවට පත් විය. සමස්ත බෞද්ධ මහා සම්මේලනයේ නියෝජිතයින්ගේ අද්විතීය ජයග්රහණය මෙයයි. නිපදවන ලද ටිඅපිටකා අනුවාදය ගෝඨාභය බුදුරජාණන් වහන්සේගේ උදාර ඉගැන්වීම හා ඒවාට වඩාත්ම බලගතු ලෙස පරිවර්තනය කර ඇති බව පිළිගෙන තිබේ.

සයවන සාජියානා පසු මුද්රණය කරන ලද වෙළුම් මියන්මාර් පිටපතෙහි මුද්රණය කරන ලදී. 1990
දී ඉන්දියාවේ ජනතාව වෙත පරිත්යාග කිරීම සඳහා විපස්සනා පර්යේෂණ ආයතනය 1990
වර්ෂයේදී දේවානගාරිහි පිහිටි ආටිචකාටා සහ ථිකා සමග මුද්රණය කිරීම සඳහා
ටයිටිකාව මුද්රණය කිරීම ආරම්භ කළේය.

බුද්ධිමත් ඉගැන්වීම් 5 කින් වචන වලින් පිබිදෙව්
සෑමවිටම හොඳින් කල්පනා කර බලන්න!

සම්පූර්ණ විග්රහයක් සඳහා

කරුණාකර පිවිසෙන්න:
Analytic
Insight Net - නොමිලේ අන්තර්ජාලයේ Tipiṭaka පර්යේෂණ හා ප්රායෝගික විශ්ව
විද්යාලය හා සබැඳි NEWS http://sarvajan.ambedkar.org හරහා 105 දී
CLASSICAL LANGUAGES
සිට:
http://sarvajan.ambedkar.org

ඔබගේ මව් භාෂාවෙන් මෙම ගූගල් පරිවර්තනය පරිවර්තනය කරන්න
https://translate.google.com

එය ඔබගේ පාඩමයි

විද්යුත් තැපෑල:
buddhasaid2us@gmail.com
http://www.palicanon.org/


https://www.youtube.com/watch…
Niwan Dutu Himi Sinhala Song - Tharindu Madhawa Padmabandu
Tharindu Padmabandu
Published on Sep 5, 2009
Niwan Dutu Himi - Buddhist Sinhala Song
Category
Music


youtube.com
Niwan Dutu Himi - Buddhist Sinhala Song

86) Classical Slovak
86) Klasický slovenský

2638 Pi 1 jún LEKCIA

Pali Canon Online

Pôvodné slová Buddhy
Pôvod Canon Pali

“Predpokladajme,
že mních povedal:” Priatelia, počul som to a prijímal to z Pánových
vlastných rúk: toto je Dhamma, toto je disciplína, toto je učenie
Majstra “, potom mnísi, nemali by ste ani schvaľovať ani neschvaľovať
jeho
slová. Potom,
bez schválenia alebo nesúhlasu, by sa jeho slová a prejavy mali
starostlivo zaznamenať a porovnať so Suttami a preskúmať vo svetle
disciplíny.
Ak
sa pri takom porovnaní a kontrole zistí, že nie sú v súlade so Suttami
alebo disciplínou, záver musí byť: “Určite to nie je slovo Buddhu, tento
mních sa nesprávne pochopil” a záležitosť
je potrebné zamietnuť. Ale
ak sa pri takom porovnaní a prehodnotení zistí, že sú v súlade so
Suttami alebo disciplínou, záver musí byť: “Iste, toto je slovo Buddhu,
toto mních ho správne rozumelo.”

- DN 16 Mahāparinibbāna Sutta - Veľké prechádzanie, Posledné dni Budhu
Autentické učenie Gótamy Buddhy bolo zachované a odovzdané nám a nachádzame sa v Tipiṭake. Paliho slovo “Tipiṭaka” doslova znamená “tri koše” (ti = tri + piṭaka = zbierky písiem). Všetky Buddhovo učenia boli rozdelené do troch častí.

1. Prvá časť je známa ako Vinaya Piṭaka a obsahuje všetky pravidlá, ktoré Budha ustanovil pre mníchov a mníšky.
2. Druhá časť sa nazýva Suttaṅta Piṭaka a obsahuje diskurzy.
3. Tretia časť je známa ako Abhidhamma Piṭaka a zahŕňa psycho-etické učenie Budhu.

Je
známe, že kedykoľvek Buddha prednášal svojich vysvätených učeníkov
alebo nasledovníkov, alebo predpísal v priebehu svojho
štyridsaťpäťročného služobníctva predpísanú monastickú vládu, tí jeho
oddaní a učení mnísi, potom prítomní, okamžite spáchali svoje učenie
slová na slovo v pamäti. Takže Buddhovo slová boli presne zachované a boli v pravý čas prenesené ústne od učiteľa k žiakovi. Niektorí
z mníchov, ktorí kázali buddhovmu kázaniu osobne, boli Arahanty a tak
definitívne boli “čisté” bez vášeň, zlého úmyslu a klamstva, a preto
boli nepochybne schopné dokonale držať Buddhovo slová.
Zabezpečili tak, aby Buddhovo učenie bolo zachované verne pre budúce potomstvo.

Dokonca
aj tí oddaní mnísi, ktorí ešte nedosiahli Arahantahood, ale dosiahli
prvé tri stupne svätosti a mali silné, zadržiavacie spomienky, mohli
tiež pripomenúť slovo po slove, čo kázal Buddha a mohli by byť
dôstojnými správcami buddhovho učenia.
Jeden
takýto mních bol Ānanda, zvolený sprievodca a neustály spoločník Budhu
počas posledných dvadsiatich piatich rokov jeho života.
Ànanda bol vysoko inteligentný a nadaný so schopnosťou pamätať si, čo počul. V
skutočnosti to bolo jeho výslovné želanie, aby Buddha vždy spojil
všetky jeho prejavy s ním a hoci ešte nebol Arahanta, on sa zámerne
zaviazal pamätať slovom k všetkým kázám Buddhov, ktorými vyslovil
mníchov, mníšok a svojich laických nasledovníkov.
Kombinované
úsilie týchto nadaných a oddaných mníchov umožnilo, aby Dhamma a
Vinaya, ako učil Buddha, boli zachované v pôvodnom stave.

Pāli
Tipiṭaka a jeho spojenecká literatúra existuje ako výsledok objavu
Buddhov ušľachtilou a oslobodzujúcou cestou čistého Dhamma.
Táto cesta umožňuje všetkým, ktorí sledujú to, aby viedli pokojný a šťastný život. V
skutočnosti máme v dnešnej dobe šťastie, že autentické učenie Buddhy sa
zachovalo pre budúce generácie prostredníctvom svedomitého a
sústredeného úsilia svojich vysvätených učeníkov v priebehu vekov.
Buddha
povedal svojim učeníkom, že keď už nie je medzi nimi, bolo nevyhnutné,
aby sa Saṅgha stretli za účelom kolektívneho recitovania Dhammy, presne
tak, ako to učil.
V
súlade s týmito pokynmi prví starší radcovia riadne zvolali radu a
systematicky nariadili všetky Buddhovy diskurzy a mníšske pravidlá a
potom ich verne reciplinovali.

Učenia obsiahnuté v Tipiṭike sú tiež známe ako učenie o starších (Theravāda). Tieto diskusie sú niekoľko stoviek a vždy boli odvtedy po prvom zasadnutí Rady odovzdané slovo. Následne
bolo z viacerých dôvodov vyzvaných viac rád, ale v každom z nich celé
telo buddhovho učenia bolo vždy rečované účastníkmi Saṅghy, v koncerte a
slovom.
Prvá
rada sa konala tri mesiace po tom, čo Buddha dosiahla Mahāparinibbānu a
nasledovali ďalších päť, z ktorých dva boli zvolané v devätnástom a
dvadsiatom storočí.
Tieto
kolektívne recitácie, ktoré vykonali mnísi na všetkých týchto radách
Dhamma, sú známe ako Dhamma Saṅgītis, Dhamma recitations.

určení kvôli precedensu, ktorý bol stanovený na prvej rade Dhamma, keď
všetky učí prednášal najprv starší zo Saṅghy a potom znova vyzývali v
zboru všetci mnísi prítomní v zhromaždení.
Recitácia bola považovaná za autentickú, kedy a len vtedy, keď bola jednomyseľne schválená členmi Rady. Nasleduje krátka história šiestich rád.

Prvá Rada

Kráľ Ajātasattu sponzoroval prvú radu. To bolo zvolané v 544 B.C. v jaskyni Sattapaāāī, ktorá sa nachádza mimo Rājagahu tri mesiace po tom, čo Buddha zomrel. Podrobný popis tohto historického stretnutia nájdete v Cūllavagga Vinaya Piṭaka. Podľa
tohto záznamu incident, ktorý viedol staršieho Mahākassapu, aby nazval
toto stretnutie, bol jeho vypočutím znevažujúcou poznámkou o prísnom
pravidle života mníchov.
To sa stalo. Mních
Subhadda, bývalý holič, ktorý vysvätil neskoro v živote, keď počul, že
Buddha vypršal, vyjadril svoj nesúhlas s tým, že musel dodržiavať všetky
pravidlá pre mních, ktoré stanovil Buddha.
Mnohí mnísi kritizovali prechod Budhu a boli hlboko zarmútení. Starší Mahākassapa však počul Subhaddu, ktorý povedal: “Dosť dverí, nenechajte sa zarmútiť, nesťažujte sa. Sme veľmi zbavení tohto veľkého spasenia (Budha). Boli
sme trápení, keď povedal: “To je vám dovolené, to vám nie je dovolené”,
ale teraz budeme môcť robiť, ako sa nám páči, a nebudeme musieť robiť
to, čo sa nám nepáči.
Mahākassapa
bol znepokojený jeho poznámkou a obával sa, že Dhamma a Vinaya by mohli
byť poškodení a neprežiť neporušený, ak by sa iní mnísi chovali ako
Subhadda a interpretovali pravidlá Dhammy a Vinaya, ako sa im páčilo.
Aby sa tomu vyhlo, rozhodol sa, že Dhamma musí byť zachovaná a chránená. Za týmto účelom po získaní súhlasu Saṅghy povolal do rady päťsto Arahantov. Aananda mal byť zaradený do tohto, za predpokladu, že dosiahol Arahantstvo v čase, keď sa zvolala rada. Po predchádzaní staršieho Mahākassapu sa v priebehu obdobia dažďov stretlo päťsto araantských mníchov v rade. Prvá
vec, ktorú urobil Mahākassapa, bolo spochybniť najdôležitejšieho
odborníka na dnešnú Vinaya, ctihodný Upali o podrobnostiach o mníšskej
vláde.
Tento mních bol pre túto úlohu dostatočne kvalifikovaný, pretože ho Buddha naučil celý Vinaya sám. Najprv
sa starší Mahākassapa ho konkrétne opýtal na rozhodnutie o prvom
priestupku [pārājika], pokiaľ ide o predmet, príležitosť, predstavenie
jednotlivca, vyhlásenie, opakovanie ohlasovania,
trestný čin. Upāli
poskytol dobre informované a primerané odpovede a jeho poznámky sa
stretli s jednomyseľným súhlasom predsedajúceho Saṅgha.
Vinaya bola teda formálne schválená.

Starší
Mahākassapa potom obrátil svoju pozornosť na Ānanda vďaka jeho
uznávaným skúsenostiam vo všetkých záležitostiach týkajúcich sa Dhammy.
Našťastie, v noci pred zasadnutím Rady, Ānanda dosiahla Arahantstvo a vstúpila do Rady. Starší Mahākassapa sa preto mohol dlho spýtať s úplnou dôverou k Dhamme s osobitným odkazom na kázne Buddhy. Toto vypočúvanie na Dhamme sa snažilo overiť miesto, kde boli všetky kázania kázané ako prvý, a osoba, ktorej boli adresované. Ànanda,
napomáhajúci jeho slovom - perfektná pamäť dokázala presne odpovedať a
tak sa diskurzy stretli s jednomyseľným súhlasom Saṅghy.
Prvá rada tiež oficiálne schválila uzatvorenie kapitoly o maloletých a menších pravidlách a schválenie ich dodržiavania. Trvalo
si mníchov sedem mesiacov, aby recitovali celú Vinaya a Dhammu a tých
mníchov dostatočne obdarených dobrými spomienkami si zachovali všetko,
čo bolo prednesené.
Táto historická prvá rada bola známa ako Paācasatika, pretože sa na ňom zúčastnilo päťsto plne osvietených Arahantov.

Druhá rada

Druhá rada sa volala sto rokov po Budhistickom Parinibbāne, aby uspokojila vážny spor o desať bodov. Toto je odkaz na niektorých mníchov porušujúcich desať drobných pravidiel. dostali:

1. Ukladanie soli do húkačky.
2. Jedlo po poludni.
3. Jedlo raz a potom opäť do dediny pre almužny.
4. Držanie Uposatha s mníchmi, ktorí bývajú v rovnakej lokalite.
5. Vykonávanie úradných úkonov v prípade neúplného zhromaždenia.
6. Po určitej praxi, pretože to urobil učiteľ alebo učiteľ.
7. Jedlo kyslé mlieko potom, čo jeden mal jeho poledne jedlo.
8. Konzumujte silný nápoj predtým, ako bol fermentovaný.
9. Použitie koberec, ktorý nebol správnej veľkosti.
10. Používanie zlata a striebra.

Ich
skutok sa stal problémom a spôsobil veľkú diskusiu, pretože porušovanie
týchto pravidiel bolo v rozpore s pôvodnými učeniami Buddhy.
Kráľ Kāṁāsoka bol patrónom druhej Rady a stretnutie sa uskutočnilo v Vesāli v dôsledku nasledujúcich okolností. Jedného
dňa, keď navštívil Mahāvanovu háji vo Veāsli, starší Yasa prišiel
vedieť, že veľká skupina mníchov známych ako Vajjania porušovala
pravidlo, ktoré zakázalo mníchu prijímať zlato a striebro tým, že ho
otvorene žiadal od svojich laických oddaných.
Okamžite
kritizoval ich správanie a ich odpoveďou bolo, aby mu ponúkol podiel na
svojich nezákonných ziskoch v nádeji, že bude vyhranený.
Starší Yasa však odmietol a opovrhoval ich správanie. Mnísi ho bezprostredne žalovali formálnym činom zmierenia a obviňovali ho, že obvinil svojich laických oddaných. Starší
Yasa sa teda zmieril s laickými oddanými, ale zároveň ich presvedčil,
že vijjskí mnísi nesprávne citovali Buddhovo vyhlásenie o zákaze
akceptovať alebo žiadať zlato a striebro.
Laici
okamžite vyjadrili svoju podporu staršiemu Yasovi a deklarovali
vajjských mníchov nesprávnym činiteľom a kacírom a povedali: “Starší
Yasa sám je skutočný mních a syn Sākyan.
Všetci ostatní nie sú mníchmi, nie syčiami synmi “.

Tvrdohlaví
a nezdraví vajjskí mnísi sa potom presťahovali, aby pozastavili
ctihodnú Yasa Theru bez súhlasu zvyšku Saṅghy, keď sa dozvedeli o
výsledku svojho stretnutia so svojimi laickými oddanými.
Starší Yasa, však unikol ich krivke a šiel hľadať podporu od mníchov inde, ktorí potvrdili svoje ortodoxné názory na Vinaya. Šesťdesiatich
lesných mníchov z Pāvy a osemdesiat mníchov z južných oblastí Avanti,
ktorí mali rovnaký názor, mu ponúkol, aby mu pomohli skontrolovať
korupciu Vinaya.
Spoločne
sa rozhodli ísť do Soreyya, aby sa porozprávali s ctihodným revatom,
pretože bol vysoko uctievaným mníchom a odborníkom na Dhammu a Vinaya.
Hneď
ako to Vajjianskí mnísi spoznali, hľadali aj podporu ctihodného Revany
tým, že mu ponúkli štyri náležitosti, ktoré okamžite odmietol.
Títo mnísi sa snažili použiť rovnaký spôsob, ako zvíťaziť nad služobníkom úctyhodného revaty, ctihodný Uttara. Spočiatku
on tiež oprávnene odmietol ich ponuku, ale ho presviedčali, aby prijal
ich ponuku a povedal, že ak nebudú akceptované náležitosti pre Budhu,
Ónanda bude vyzvaný, aby ich prijal a často by to súhlasil.
Uttara zmenil názor a prijal náležitosti. Naliehajúc
ich, on potom súhlasil s tým, aby išiel a presvedčil ctihodného rebata,
aby vyhlásil, že vajjskí mnísi skutočne hovoria o pravde a nositeľoch
Dhammy.
Ctihodný revata videl ich skrútením a odmietol ich podporiť. Potom prepustil Uttaru. S
cieľom vyriešiť túto vec raz a navždy, ctihodný revata radil, že by
mala byť vo Vāḷikārāmovi povolaná rada a položiť si otázku o desiatich
trestných činoch najstaršieho starších starších, Thera Sabbjakāmi.
Po svojom vyjadrení mal byť vypočutý výborom ôsmich mníchov a jeho platnosť sa rozhodla hlasovaním. Osem
mníchov povolaných na posúdenie tejto veci boli Ctihodní Sabbakāmi,
saṁha, Khujjasobhita a Vāsabhagāmika, z východu a štyria mních z Západu,
ctihodní Revata, Sambhuta-Sāṇavāsī, Yasa a Sumana.
Dôkladne o tom diskutovali s Revanou ako s otázkou a sabbakāmī odpovedal na jeho otázky. Po vypočutí rozpravy sa osem mníchov rozhodlo proti vajjským mníchom a ich verdikt bol oznámený zhromaždeniu. Potom
sedemsto mníchov reči Dhamma a Vinaya a tento recitál sa stal známy ako
Sattasatī, pretože sa na ňom zúčastnilo sedemsto mníchov.
Táto
historická rada sa tiež nazýva Yasatthera Sangīti kvôli hlavnej úlohe,
ktorú v ňom hral starší Yasa a jeho horlivosťou za ochranu Vinaya.
Vajjskí
mnísi kategoricky odmietli prijať rozhodnutie Rady a napriek tomu sa
nazývali vlastnou radou, ktorá sa nazývala Mahāsaṅgiti.

Tretia rada

Tretia rada sa usilovala primárne zbaviť Saṅghu korupcie a falošných mníchov, ktorí mali kacírske názory. Rada bola zvolaná v roku 326 B.C. Na Asokārāma v Paṭaliputte pod patronátom cisára Asoka. Predsedal ju starší Moggaliputta Tissa a na tejto rade sa zúčastnilo tisíc mníchov. Tradícia
prináša to, že Asoka získala svoj trón tým, že preliala krv zo všetkých
synov svojho otca, aby si zachránil svojho vlastného brata, Tissu
Kumāru, ktorý nakoniec dostal vysvätenie a dosiahol Arahantstvo.

Asoka bola korunovaná v dvadsiatom osemnástom roku po budhistickom Mahaparinibbane. Spočiatku
zaplatil len Dhánmu a Saṅghe iba tokenní pocta a podporoval aj členov
iných náboženských sektov, ako to urobil jeho otec pred ním.
To všetko sa však zmenilo, keď sa stretol s zbožným nováčikom-mníchom Nigrodom, ktorý ho kázal Appamāda-vagga. Potom prestal podporovať iné náboženské skupiny a jeho záujem a oddanosť Dhamme sa prehlbovala. Využil
svoje obrovské bohatstvo na to, aby sa stavalo, povedalo,
osemdesiatštyri tisíc pagód a vihāras a bohato podporovalo Bhikkhus so
štyrmi náležitosťami.
Jeho syn Mahinda a jeho dcéra Saṅghamitta boli vysvätení a prijatí do Saṅghy. Nakoniec jeho veľkorysosť mala v Saṅghe spôsobiť vážne problémy. Časom
bol poriadok preniknutý mnohými nehodnými mužmi, ktorí držali kacírske
pohľady a ktorí boli priťahovaní k poriadku kvôli cisárskej veľkorysej
podpore a nákladným ponukám potravín, odevov, prístreškov a medicíny.
Veľké
množstvo veriacich, chamtivých mužov, ktorí sa dopustili nesprávnych
názorov, sa pokúsili pripojiť k poruche, ale boli považovaní za
nevhodných na vysviacku.
Napriek
tomu využili šancu využiť cisárovu veľkorysosť na svoje vlastné ciele a
obliecť sa do rúcha a pripojili sa k poriadku bez toho, aby boli riadne
vysvätení.
V dôsledku toho sa úcta k Saṅghe zmenšila. Keď
vyšlo najavo, niektorí skutoční mnísi odmietli držať predpísané
čistenie alebo obrad Uposatha v spoločnosti skorumpovaných kacírov
mníchov.

Keď
o tom Cisár počul, pokúsil sa napraviť situáciu a vyslal jedného z jeho
ministrov mníchom, ktorí im prikazujú, aby vykonali obrad.
Cisár však ministerovi neposkytol žiadne konkrétne príkazy o tom, aké prostriedky majú byť použité na vykonávanie jeho velenia. Mnísi odmietli poslúchať a držať obrad v spoločnosti svojich falošných a “zlodejských” spoločníkov [themyasinivāsaka]. V
zúfalstve sa rozhnevaný minister posunul po línii sediacich mníchov a
nakreslil meč, všetko ich zlikvidoval jeden po druhom, až kým neprišiel k
kráľovmu bratovi Tissovi, ktorý bol vysvätený.
Zděšený
ministr zastavil porážku a utiekol z haly a oznámil to cisárovi
Asokovi, že bol hlboko zarmútený a rozrušený tým, čo sa stalo a
obviňoval sa za vraždy.
Hľadal radu Thery Moggaliputtu Tissu. Navrhol, aby boli kacírski mnísi vylúčení z rádu a aby sa zvolala tretia rada. Takže v sedemnástom roku vlády cisára bola povolaná tretia rada. Thera
Moggaliputta Tissa viedla konanie a vybrala tisíc mníchov zo
šesťdesiatich tisíc účastníkov pre tradičné recitácie Dhammy a Vinaya,
ktorá trvala deväť mesiacov.
Cisár sám spochybnil mníchov z mnohých kláštorov o učení Budhu. Tí, ktorí mali nesprávne názory, boli okamžite vystavení a vyhnaní zo Saṅghy. Týmto spôsobom sa Bhikkhu Saṅgha očistil od kacírov a fiktívneho bhikkhu.
Táto rada dosiahla aj množstvo iných dôležitých vecí. Staršia
Moggaliputta Tissa, aby vyvrátila niekoľko heréz a zabezpečila, že
Dhamma zostala čistá, dodržiavala knihu v rade nazvanom Kathāvatthu.
Táto
kniha pozostáva z dvadsiatich troch kapitol a je súborom diskusií
(kathā) a vyvrátením kacírských názorov rôznych sektov o filozofických
záležitostiach.
Je to piata zo siedmich kníh Abhidhámy Piṭaky. Členovia Rady tiež dali kráľovskú pečať o schválení Buddhovu doktrínu, ktorá ju označuje ako Vibhajjavāda, Nauka o analýze. Je totožná so schválenou doktrínou Theravāda. Jedným
z najvýznamnejších úspechov tohto zhromaždenia Dhamma a jedným, ktorý
priniesol ovocie po celé stáročia, bolo poslanie cisárov mníchov, dobre
vyznávaných v Buddhovom Dhamme a Vinaya, ktorí by ho všetci mohli
recirkulovať, učiť ho
v deviatich rôznych krajinách. Títo Dhammadūta mnísi zahŕňali ctihodnú Majjhantiku Theru, ktorá odišla do Kašmíru a Gandhāry. Bol vyzvaný, aby kázal Dhammu a tam ustanovil poriadok mníchov. Ctihodný
Mahādeva bol poslaný do Mahinsakamaṇḍaḷa (moderný Mysore) a ctihodný
Rakkhita Thera bol vyslaný do Vanavāsī (severná Kanara na juhu Indie.)
Ctihodný Yonaka Dhammarakkhita Thera bol poslaný do hornej Aparantaky
(severnej Gujarat, Kathiawar, Kutch a Sindh)
,


Ctihodná
Mahārakkhita Thera odišla do Yonaka-loka (krajina Lonians, Bactrians a
Grékov.) Ctihodná Majjhima Thera šla do Himavanta (miesto priľahlo k
Himalájam.) Ctihodný Soṇa a Ctihodný Uttara boli poslaní na Suvaṇṇhūmi
[teraz
Mjanmarsku]. Ctihodná
Mahinda Thera, ctihodná Ittiya Thera, ctihodná Uttiya Thera, ctihodná
Sambala Thera a ctihodní Bhaddasāla Thera boli poslaní na Tambapaṇṇi
(teraz Srí Lanku).
Dhamma
misie týchto mníchov uspeli a priniesli veľké ovocie v priebehu času a
ušli dlhú cestu pri obohacovaní národov týchto krajín s darom Dhammy a
ovplyvňovaním ich civilizácií a kultúr.

S rozširovaním Dhammy prostredníctvom slov Buddhy, v pravý čas India začala byť známa ako Visvaguru, učiteľ sveta.

Štvrtá rada

Štvrtá rada sa konala v Tambapaṇṇi [Srí Lanka] v roku 29 B.C. pod patronátom kráľa Vaṭṭagāmaṇiho. Hlavným
dôvodom jeho zvolania bola skutočnosť, že väčšina mníchov teraz nemôže
zachovať v ich spomienkach celú Tipiṭacu, ako tomu bolo predtým pre
ctihodného Mahindu a tých, ktorí ho nasledovali skoro po ňom.
Preto,
keďže umenie písania sa v tomto období podstatne rozvinulo, bolo
považované za účelné a nevyhnutné mať celé telo buddhovho učenia
napísané.
Kráľ Vaṭṭagāmaṇi podporil myšlienku mnícha a rada sa konala osobitne na to, aby znížila Tipiṭaku ako celok do písania. Preto,
aby sa pravá Dhamma mohla trvale zachovať, ctihodný Mahārakhita a
päťsto mníchov odniesli slová Budhu a potom ich napísali na palmové
listy.
Tento
pozoruhodný projekt sa uskutočnil v jaskyni nazývanej Āloka lena, ktorá
sa nachádza v rozkroku starobylého landslipu v blízkosti Matale.
Tým sa dosiahol cieľ Rady a zabezpečilo sa písomné uchovanie autentickej Dhammy. Neskôr v osemnástom storočí mal kráľ Vijayarājasīha v tejto jaskyni vytvorené obrazy Budhu.

Piata rada

Piata rada sa konala v Māndalay, Barme, známej dnes ako Mjanmarsko v roku 1871, za vlády kráľa Mindona. Hlavným
cieľom tohto stretnutia bolo recitovať všetky učenia Budhu a podrobne
ich preskúmať, aby sa zistilo, či niektorý z nich bol zmenený, skreslený
alebo upustený.
Predsedali
ju traja starší, ctihodný Mahāthera Jāgarābhivaṃsa, ctihodný
Narindābhidhaja a ctihodný Mahāthera Sumaṅgalasāmi v spoločnosti
približne dvoch tisíc štyroch stoviek mníchov (2400).
Ich spoločné recitovanie Dhamma trvalo päť mesiacov. Aj
práca tejto rady spôsobila, že celé Tipiṭaka bolo napísané pre
potomstvo na sedemsto dvadsiatich deviatich mramorových doskách v
mjanmarskom písme po tom, čo jej recitácia bola dokončená a jednomyseľne
schválená.
Táto
monumentálna úloha bola vykonaná asi dvoma tisíc štyrmi erudovanými
mníchmi a mnohými skúsenými remeselníkmi, ktorí po dokončení každej
dosky ich umiestnili do krásnych miniatúrnych “piṭakových” pagodov na
špeciálnom mieste v areáli Kuthodawovej pagody kráľa Mindona na úpätí
Māndalay
Hill, kde je takzvaná “najväčšia kniha na svete”, stojí dodnes.

Šiesta rada

Šiesta
rada bola volaná v Kaba Aye v Yangone, predtým Rangúne v roku 1954,
osemdesiattri rokov po tom, čo sa piate uskutočnilo v Mandalay.
Sponzorovala ho barmská vláda vedená predsedom vlády, čestným pánom U Nu. Schválil
výstavbu Mahā Pāsāna Gūhā, veľkej jaskyne, ktorá bola postavená od
základov, aby slúžila ako zhromažďovacie miesto podobné indickej
Sattapānni jaskyni - mieste prvej rady Dhamma.
Po
svojom dokončení sa Rada stretla 17. mája 1954. Rovnako ako v
predchádzajúcich radách, jej prvým cieľom bolo potvrdiť a zachovať
skutočnú Dhammu a Vinaya.
Bolo to však jedinečné, keďže mnísi, ktorí sa na ňom zúčastnili, pochádzali z ôsmich krajín. Tieto
dve tisícky päťsto učených mníchov Theravādy pochádza z Mjanmarska,
Kambodže, Indie, Laosu, Nepálu, Srí Lanky, Thajska a Vietnamu.
Neskoro
ctihodný Mahāsi Sayadāw bol vymenovaný za ušľachtilú úlohu spýtať sa na
požadované otázky o Dhamme ctihodného Bhadanta Vicittasārābhivaṃsa
Tipiṭakadhara Dhammabhaṇḍāgārika, ktorý odpovedal všetkým naučne a
uspokojivo.
V čase, keď sa táto rada stretla, všetky zúčastnené krajiny dostali Pali Tipiṭaku do svojich rodných písiem, s výnimkou Indie.

Tradičné
recitovanie Dhamma Písma trvalo dva roky, počas ktorých boli Tipiṭaka a
jeho príbuzná literatúra vo všetkých scenároch starostlivo preskúmané.
Všetky zistené rozdiely boli zaznamenané dole, vykonali sa potrebné opravy a všetky verzie sa potom zhromaždili. Našťastie sa zistilo, že obsah textov nebol veľký. Napokon,
po tom, ako ich Rada oficiálne schválila, boli všetky tlačiarne
Tipiṭaky a ich komentáre pripravené na tlač na moderné tlače a
publikované v mjanmarskom (barmskom) skripte.
Tento pozoruhodný úspech bol možný prostredníctvom úsilia dvoch tisíc päťsto mníchov a mnohých laikov. Ich práca skončila v máji 1956, dve a pol tisícročia po tom, ako Pán dosiahol Parinibbānu. Práca tejto rady bola jedinečným úspechom predstaviteľov celého budhistického sveta. Verzia
Tipiṭky, ktorú sa zaviazala vyrábať, bola uznaná za pravdivú k
nedotknutému učeniu Gótamy Budhu a najdôležitejšiemu vykresľovaniu
doteraz.

Objemy vytlačené po šiestej Saṅgāyane boli vytlačené v mjanmarskom písme. S
cieľom sprístupniť zväzky ľuďom v Indii začal Výskumný ústav Vipassana
projekt vytlačiť Tipiṭuku s Aṭṭhakathami a ṭikasmi v Devanagari v roku
1990.

Prebudený človek s povedomím Buddhov učenia v 5 slovách
Vždy sa dobre pamätajte!

Pre úplné vysvetlenie

Prosím navštívte:
Analytic
Insight Net - bezplatná on-line Tipiṭaka Research and Practice
Univerzita a súvisiace NEWS prostredníctvom http://sarvajan.ambedkar.org
v 105 Klasické jazyky
od:
http://sarvajan.ambedkar.org

Preložte tento preklad Google do materinského jazyka
https://translate.google.com

To je vaša lekcia

e-mail:
buddhasaid2us@gmail.com
http://www.palicanon.org/


https://www.youtube.com/watch…
Yelawolf - Punk ft. Travis Barker, Juicy J
YelaWolfMusic
Published on Oct 4, 2017
Yelawolf “PUNK” feat. Juicy J & Travis Barker is Out Now!

http://smarturl.it/PunkYelawolf

Follow Yelawolf:
http://www.yelawolf.com
https://www.instagram.com/yelawolf
https://www.facebook.com/yelawolf

Music video by Yelawolf performing Punk. (C) 2017 Interscope Records

http://vevo.ly/0FA6l9
Notice
Age-restricted video (based on Community Guidelines)
Category
Music
License
Standard YouTube License
Music in this video
Learn more
Song
Punk
Artist
Yelawolf
Licensed by
UMG (on behalf of Slumerican/Interscope); AtlasMusicPub, CMRRA, BMG Rights Management, ARESA, and 9 Music Rights Societies
Buy it now on Google Play


youtube.com
Yelawolf “PUNK” feat. Juicy J & Travis Barker is Out Now! http://smarturl.it/PunkYelawolf Follow Yelawolf: http://www.yelawolf.com https://www.instagram.com/
Buddha
87) Classical Slovenian
87) Klasična slovenska

2638 Pet 1 junij LEKCIJA

Pali Canon Online

Prvotne besede Buda
Poreklo pali Canon

“Recimo,
da je menih rekel:” Prijatelji, slišal sem in sprejel to z gospoda
lastnih ustnic: to je Dhamma, to je disciplina, to je učiteljovo učenje
“, potem menihi, ne smete niti odobriti niti zavračati svojega
besede. Potem,
brez odobritve ali zavračanja, je treba njegove besede in izraze
natančno opozoriti in primerjati s Suttami in jih pregledati v luči
discipline.
Če
se pri taki primerjavi in ​​pregledu ugotovi, da niso v skladu s
Suttami ali disciplino, mora biti zaključek: “Res je, da to ni beseda
Budha, ta menih je nepravilno razumel”, in zadevo
je treba zavrniti. Ampak,
če se pri taki primerjavi in ​​pregledu ugotovi, da so skladni s Sutami
ali disciplino, mora biti zaključek: »Zagotovo je to beseda Buda, je ta
menih pravilno razumel.«

- DN 16 Mahāparinibbāna Sutta - Veliko prelaz, zadnji dnevi Buddha
Verodostojna učenja Gotme Budhe so ohranjene in izročene nama in jih najdemo v Tipiṭaki. Beseda Pāli, “Tipiṭaka”, dobesedno pomeni “tri košare” (ti = tri + piṭaka = zbirke spisov). Vsa Buda učenja so bila razdeljena na tri dele.

1. Prvi del je znan kot Vinaya Piṭaka in vsebuje vsa pravila, ki jih je Buddha določila za menihov in nune.
2. Drugi del se imenuje Suttaṅta Piṭaka in vsebuje diskurze.
3. Tretji del je znan kot Abhidhamma Piṭaka in obsega psihoetična učenja Buda.

Vedno
je znano, da je kadarkoli je Buddha dal diskurz svojim pridržanim
učencem ali spoštujočim učencem ali predpisal monastično pravilo v času
svojega štiridesetletnega ministrstva, tisti njegovih predanih in učenih
menihov, ki so bili prisotni, bi takoj začeli svoje učenje
beseda za besedo v spomin. Tako so bile besede Budine natančno ohranjene in so bile v določenem času ustno prenesene od učitelja do učenca. Nekateri
menihi, ki so slišali, da je Buddha pridigal osebno, so bili Arahanti,
in tako po definiciji “čisti” brez strasti, slabosti in oblekanja in
zato brez dvoma zmožni ohraniti popolno budino besedo.
Tako so zagotovili, da se bodo Buda učenja zvesto ohranili za potomstvo.

Tudi
tisti, posvečeni menihi, ki še niso dosegli Arahantahooda, a so dosegli
prve tri stopnje svetosti in imeli močne retencijske spomine, bi lahko
tudi poklicali besedo za besedo, kaj je Buddha pridigal, in tako bi
lahko bili vredni skrbnika Budinih učenj.
Eden
takšnih menihov je bila Ānanda, izbrani sodelavec in stalni
spremljevalec Bude v zadnjih petindvajsetih letih svojega življenja.
Ānanda je bila zelo inteligentna in nadarjena s sposobnostjo, da se spomni, kar je slišal. Dejansko
je bila njegova izrecna želja, da je Buda vselej poveže z vsemi
njegovimi diskurzi in čeprav še ni bil Arahanta, se je namerno zavezal,
da bo spominjal na besedo vse budove pridige, s katerimi je spodbudil
menihove, nune in njegove pristaše.
Skupna
prizadevanja teh nadarjenih in posvečenih menihov sta omogočila Dhammu
in Vinajo, ki jo je Buda naučil ohraniti v prvotnem stanju.

Pali Tipiṭaka in njena sorodna literatura obstajajo kot posledica razkritja Budove plemenite in osvobajajoče poti čiste Dhamme. Ta pot omogoča vsem, ki sledijo, da vodijo mirno in srečno življenje. Dejansko
je v tem danu in starosti srečno, da so se verodostojna učenja Buda za
prihodnje generacije ohranjala skozi vestna in usklajena prizadevanja
njegovih zapovedanih učencev skozi veke.
Buda
je svojim učencem rekel, da je bilo, če med njimi ni bilo več, nujno,
da se mora Saha pridružiti z namenom skupnega recitiranja Dhamme, prav
kakor je to učil.
V
skladu s tem navodilom so prvi starešine pravilno imenovali svet in
sistematično naročili vse budheske diskurze in monaške predpise in jih
zvesto povedali z besedo za besedo.

Nauke, ki jih vsebuje Tipiṭaka, so znane tudi kot doktrina starešine [Theravāda]. Ti diskurzi štejejo več sto, odkar so bili sklicani prvi svet, so jih od nekdaj govorili za besedo. Kasneje
je bilo več svetov pozvanih iz več razlogov, vendar je pri vsakem od
njih celotno telo poučevanja Buda odzvalo udeleženci Saṅghe, in sicer
koncertno in besedno za besedo.
Prvi
svet je potekal tri mesece po tem, ko je Buddha dosegla
Mahāparinibbāṇa, sledila pa ji je še pet, od katerih sta se dva
sklicevala v devetnajstem in dvajsetem stoletju.
Te
kolektivne recitacije, ki so jih opravljali menihi na vseh teh svetih
Dhamma, so znane kot “Dhamma Saṅgītis”, Dhamma Recitations.
So
tako imenovani zaradi precedensa, določenega na prvem dhamskem svetu,
ko je vse učenje najprej recitalo starejši iz Sahehe, nato pa so vsi
menihi na skupščini spet jokali.
Recitacijo je bilo ocenjeno kot verodostojno, kadar in samo takrat, ko ga je Svet soglasno sprejel. Sledi kratka zgodovina šestih svetov.

Prvi svet

King Ajātasattu je sponzoriral prvi svet. Sklenjeno je bilo v 544 B.C. v Sattapaāāī jami, ki se nahaja zunaj Rājagaha tri mesece po tem, ko je Buddha umrl. Podroben opis tega zgodovinskega sestanka najdete v Cūllavaggi Vinaya Piṭaka. V
skladu s tem zapisom je incident, zaradi katerega je stara Mahākassapa
pozval, da se imenuje ta sestanek, njegov njegov zasliševalni pripomb o
strogem načinu življenja menihov.
To se je zgodilo. Menih
Subhadda, nekdanji brivec, ki je posvečal pozno v življenju, ko je
slišal, da je Buda iztekel, je izrazil svojo zaskrbljenost pri tem, da
mora upoštevati vsa pravila za menihove, ki jih je določil Buddha.
Mnogi menihi so se obžalovali prehodu Bude in so bili globoko žaljeni. Vendar pa je stara Mahakassapa slišala, da je Subhadda rekel: “Dovolj vam je všeč, ne žalujte, ne žalite. Zelo smo se znebili tega velikega počutja (Buda). Mučili
smo se, ko je rekel: »to vam je dopustno, to vam ni dopustno, zdaj pa
bomo lahko storili, kot vam je všeč, in mi ne bomo morali storiti, kar
nam ni všeč«.
Mahakassapa
je bil zaskrbljen zaradi svoje pripombe in se je bala, da bi bila
Dhamma in Vinaya morda poškodovana in ne bi preživela nedotaknjena, če
bi se drugi menihi obnašali kot Subhadda in razlagali Dhammo in pravila
Vinaye, kot so bili zadovoljni.
Da bi se temu izognili, je sklenil, da je treba Dhammo ohraniti in zaščititi. V ta namen je po pridobitvi odobritve Saħge pozval k svetu pet sto arahancev. Ananda bi morala biti vključena v to, pod pogojem, da je dosegel Arahanthood do zasedanja sveta. S predsednikom starešine Mahākassapa se je petdeset arahantnih menihov srečalo v času sveta. Prva
stvar, ki jo je storil Mahākassapa, je bil spraševati najosnovnejšega
strokovnjaka o današnji Vinaji, častitljiv Upāli na podrobnostih o
monastičnem pravilu.
Ta menih je bil dobro usposobljen za to nalogo, saj ga je Buddha naučil celotnega Vinaya samega sebe. Najprej
ga je starešina Mahākassapa posebej vprašala o odločitvi o prvem
kaznivem dejanju [pārājika], v zvezi z zadevo, priložnostjo,
posameznikom, razglasitvijo, ponovitvijo razglasitve, kaznivim dejanjem
in primerom neupravičenosti,
prekršek. Upāli
je dal dobro obveščene in ustrezne odgovore, njegove pripombe pa so se
srečale s soglasno odobritvijo predsedujoče Saṅghe.
Tako je bila Vinaya uradno odobrena.

Starešina
Mahakassapa se je nato obrnila pozornost na Ananda zaradi svojega
uglednega strokovnega znanja o vseh zadevah, povezanih z Dhammo.
Na srečo se je noč, preden se je Svet srečal, dosegel Arahanda in se pridružil Svetu. Starejša
Mahakassapa mu je tako omogočila, da ga je spraševala o dolžnosti s
popolnim zaupanjem v Dhammo, s posebnim poudarkom na budinih pridiga.
To
zaslišanje o Dhammi je skušalo preveriti kraj, kjer so bili najprej
prisotni vsi diskurzi in oseba, na katero so bili naslovljeni.
Ānanda,
ki ga je podprla njegova beseda - popoln spomin, je lahko natančno
odgovoril in tako so se diskurci srečali s soglasno odobritvijo Saṅghe.
Prvi
svet je dal tudi uradni pečat odobritve za zaprtje poglavja o manjših
in manjših pravilih ter odobritev za njihovo spoštovanje.
Menihi
so vzeli sedem mesecev, da bi recitirali celotno Vinayo in Dhammo, in
tisti menihi, ki so bili dovolj obdarjeni z dobrimi spomini, so ohranili
vse, kar je bilo recitirano.
Ta zgodovinski prvi svet je bil znan kot Paācasatika, ker je v njej sodelovalo petsto popolnoma razsvetljenih Arahantov.

Drugi svet

Drugi svet je bil pozvan sto let po Buddinini Parinibbani, da bi rešil resen spor na “desetih točkah”. To je sklicevanje na nekaj menihov, ki kršijo deset manjših pravil. prejeli so:

1. Hranjenje soli v rog.
2. Po jutranjih urah.
3. Jedite enkrat in nato znova vadite v vas za milost.
4. Drži se Uposatha Cerkev z menihi, ki prebivajo v istem kraju.
5. Izvajanje uradnih aktov, če je bila skupščina nepopolna.
6. Po določeni praksi, ker je to storil mentor ali učitelj.
7. Jedo kislo mleko po tem, ko je imel obrok obrok.
8. Uporabljajte močno pijačo, preden je bila fermentirana.
9. Uporaba preproge, ki ni bila ustrezna velikost.
10. Uporaba zlata in srebra.

Njihova
zloraba je postala problem in povzročila veliko polemiko, saj je
kršitev teh pravil mislila, da bi nasprotovala Budinim prvotnim učenjem.
Kralj Kāḷāsoka je bil pokrovitelj drugega sveta in sestanek je potekal v Vesāli zaradi naslednjih okoliščin. Nekega
dne, ko je obiskal Mahavana Grove v Veāsli, je stara Yasa spoznal, da
velika skupina menihov, znanih kot Vajjci, kršijo pravilo, ki je
prepovedalo sprejemanje zlata in srebra v menihu, tako da ga je odkrito
prosilo od svojih laičnih bhakta.
Takoj
je kritiziral njihovo vedenje in njihov odziv je bil, da mu ponudijo
del svojih nezakonitih dobičkov v upanju, da ga bo zmagal.
Starešina Yasa pa je zavrnila in prezrala njihovo vedenje. Menihi so ga nemudoma tožili z uradnim delovanjem sprave, obtožujejo ga, da je krivil svoje laične bhakte. Starejša
Yasa se je torej uskladila z laičnimi bhakta, a jih je istočasno
prepričala, da so menihi Vijjci storili narobe, ko so citirali izjavo
Buda o prepovedi sprejemanja ali zbiranja zlata in srebra.
Lažnivci
so takoj izrazil podporo starejšemu Yaši in proglasili madžarske
vajjske meniha napačnim izvajalcem in heretikom: “Samo starša Yasa je
pravi menih in Sākyan sin.
Vsi ostali niso menihi, ne sakanski sinovi “.

Trmast
in nespoštljivi vajjski menihi so nato preselili častitljivo Yašo Thero
brez odobritve preostale Saṅghe, ko so spoznali izid njegovega srečanja
s svojimi brezmejnimi bhakta.
Starejša
Yasa pa je pobegnila z njihovo cenzuro in iskala podporo menihov
drugod, ki je podprla njegove ortodoksne poglede na Vinayo.
Šestdeset
gozdnih menihov iz Pāvā in osemdeset menihov iz južnih predelov
Avantija, ki so bili v istem pogledu, so mu ponudili, da mu pomagajo
preveriti korupcijo Vinaye.
Skupaj
sta se odločila, da gredo v Soreyya, da se posvetita častitski Revati,
saj je bil zelo cenjen menih in strokovnjak za Dhammo in Vinayo.
Takoj
ko so vajjski menihi spoznali to, so iskali tudi podporo Prepodobne
Revate, tako da mu je ponudil štiri zahteve, ki jih je takoj zavrnil.
Ti menihi so nato poskušali uporabiti enaka sredstva za pridobitev častitljivega Revata, spremljevalca Uttare. Sprva
je prav tako pravilno zavrnil svojo ponudbo, vendar so ga skušnjavo
prepričali, naj sprejme svojo ponudbo, in rekel, da ko mu ne bi sprejela
potrebnih pripomočkov za Budo, bi bilo od njega zahtevano, naj jih
sprejme in se pogosto strinja.
Uttara se je premislil in sprejel rekvizite. Nato
jih je pozval, da se je odločil, da gredo in prepričati častitvenega
Revata, naj razglasi, da so vajjski menihi resnično govorniki resnice in
upniki Dhamme.
Častita revata je videla skozi svojo oblast in jih ni hotela podpreti. Nato je zavrnil Uttara. Da
bi rešila zadevo enkrat za vselej, je častitljiv Revata svetoval, naj
se v Vāḷikārāma pokliče svet s tem, da postavlja vprašanja o desetih
kršitvah najstarejših starešin dneva, Thera Sabbjakāmi.
Po njegovem mnenju naj bi ga zaslišal odbor osmih menihov in njegova veljavnost se je odločila z njihovim glasovanjem. Osem
samostanov, ki so bili pozvani k presoji zadeve, so bili Venerables
Sabbakāmi, saḷha, Khujjasobhita in Vāsabhagāmika, z vzhoda in štiri
menihi z zahoda, papeža Revata, Sambhuta-Sānavāsī, Yasa in Sumana.
Temu so temeljito razpravljali z Revatom kot vprašalnikom in sabbakamijem, ki je odgovoril na njegova vprašanja. Po razpravi je osem menihov odločilo proti vadžjskim menihom in njihova razsodba je bila napovedana skupščini. Kasneje
je sedemsto meniha recitalo Dhammo in Vinaya in ta uvodna izjava je
bila znana kot Sattasatī, ker je v njej sodelovalo sedemsto menihov.
Ta
zgodovinski svet se imenuje tudi Yasatthera Sangīti zaradi glavne
vloge, ki jo je v njej igral starešina Yasa in njegova vljudnost za
zaščito Vinaye.
Vajjski
menihi so kategorično zavrnili sprejetje odločitve Sveta in v svojem
nasprotovanju imenovali svet tam, ki so ga imenovali Mahāsaṅgiti.

Tretji svet

Tretji svet je bil osredotočen predvsem na izpustitev Saṅghe korupcije in lažnih menihov, ki so imeli heretične poglede. Svet je bil sklican v 326 B.C. V Asokārāma v Paṭaliputti pod pokroviteljstvom cesarja Asoka. Predsedoval mu je starešina Moggaliputta Tissa in na tem svetu je sodelovalo tisoč menihov. Tradicija
je, da je Asoka osvojil svoj prestol, s tem da je s krvjo svojega
očetovega sina rešil svojega brata Tise Kumare, ki je sčasoma postal
ordained in dosegel Arahantship.

Asoka je bila kronirana v dvesto osemnajstem letu po Mahaparinibbani Buddhi. Sprva
je plačal samo znameniti poklicanost Dhammi in Sahghi ter podprl tudi
pripadnike drugih verskih sektov, kot je njegov oče storil pred njim.
Vendar se je vse to spremenilo, ko je spoznal pobožnega novinca-monka Nigrodhe, ki ga je pridigal Appamāda-vagga. Nato je prenehal podpirati druge verske skupine in se je njegov interes in predanost Dhammi poglobil. Uporabil
je svoje ogromno bogastvo za gradnjo, pravi, oseminosemdeset tisoč
pagod in vihar in bogato podpira Bhikkhusa s štirimi rekviziti.
Njegov sin Sin in njegova hčerka Saṅghamitta sta bila posvečena in sprejeta v Saṅgha. Sčasoma je bila njegova velikodušnost povzročiti resne težave znotraj Saṅghe. Sčasoma
so nalogo preganjali številni brezposelni moški, ki so držali heretične
poglede in privlačili naročilo zaradi cesarske podpore in drage ponudbe
hrane, oblačil, zavetišča in medicine.
Veliko
število nenavadnih, pohlepnih moških, ki so zagovarjali napačne
poglede, so se poskušali pridružiti naročilu, vendar so se šteli za
neprimerne za ordiranje.
Kljub
temu so izkoristili priložnost, da izkoristijo cesarsko velikodušnost
za lastne cilje in oblečejo obleke in se pridružijo vrstnemu redu, ne da
bi bili ustrezno urejeni.
Posledično se je spoštovanje Saṅghe zmanjšalo. Ko
je prišlo do tega, so nekateri pristni menihi zavrnili predpisano
čiščenje ali Uposatha obred v družbi korumpiranih, heretičnih menihov.

Ko
je cesar slišal o tem, je skušal popraviti situacijo in poslati enega
od njegovih ministrov menihov z ukazom, da opravljajo slovesnost.
Vendar pa cesar ministru ni dal posebnih navodil o tem, katera sredstva naj bi bila uporabljena za izvršitev njegovega ukaza. Menihi niso želeli ubogati in obdržati slovesnosti v družbi svojih lažnih in “lopov” spremljevalcev [theyyasinivāsaka]. V
obupu je jezni minister napolnil linijo sedel menihov in si je vstal
svoj meč, vse skupaj pa je zaobljubil, dokler ni prišel k kralju bratu,
Tisi, ki je bila posvečena.
Prestrašen
minister je ustavil zakol in pobegnil iz dvorane in sporočil cesarja
Asoka, ki je bil globoko žalosten in vznemirjen s tem, kar se je
zgodilo, in se krivil za umor.
Poiskal je advokat Thera Moggaliputta Tissa. Predlagal je, da bi bili heretični menihi izključeni iz naloga in se takoj skliče tretji svet. Torej je bilo v sedemnajstem letu cesarjeve vladavine pozvano Tretji svet. Thera
Moggaliputta Tissa je vodila postopek in izbrala tisoč menihov od
šestdeset tisoč udeležencev za tradicionalno recitacijo Dhamme in
Vinaye, ki je trajala devet mesecev.
Cesar je sam vprašal menihov iz številnih samostanov o učenju Bude. Tisti, ki so imeli napačna stališča, so bili takoj izpostavljeni in izgnani iz Saṅghe. Na ta način je bila Bhikkhu Saṅgha očiščena heretikov in lažnih bhikkhusov.
Ta svet je dosegel številne druge pomembne stvari. Starešina
Moggaliputta Tissa, da bi zavrnila številne herzeje in zagotovila, da
je Dhamma čista, je v času sveta imenoval Kathāvatthu knjigo.
Ta
knjiga sestavlja triindvajset poglavij in je zbirka razprave (katja) in
ovire o heretičnih pogledih, ki jih imajo različni seki na filozofska
vprašanja.
To je petina od sedmih knjig Abhidhamma Piṭaka. Člani Sveta so dali tudi kraljevski pečat odobritve o doktrini Buddha, ki ga je poimenoval Vibhajjavāda, doktrina analize. Enako je z odobreno doktrino Theravāda. Eden
od najpomembnejših dosežkov te Dhamme skupščine in tiste, ki naj bi
prinesla sadove v prihodnjih stoletjih, je bil cesar, ki je poslal
meniha, dobro spoznan v budhovem Dhammu in Vinayi, ki bi ga lahko vse
naučili, da bi ga naučili
v devetih različnih državah. Ti menihi Dhammaduta so vključevali častitljivo Majjhantika, ki je odšla v Kašmir in Gandhara. Prosil ga je, naj propagira Dhammo in vzpostavi red menihov. Prečiščena
Mahadeva je bila poslana v Mahinsakamaṇḍaḷa (sodobni Mysore) in poštena
Rakhita Thera je bila odpeljana v Vanavāsī (severna Kanara na jugu
Indije). Prečiščena Yonaka Dhammarakkhita Thera je bila poslana v Upper
Aparantaka (severni Gujarat, Kathiawar, Kutch in Sindh)
.

Prečiščena
Mahakrakhita Thera je šla v Yonaka-loka (dežela loncev, baktarcev in
Grkov). Prečiščena Majhimska Thera je odšla v Himavanto (kraj, ki meji
na Himalaji.) Prečiščena Soša in častitljiva Uttara so bili poslani v
Suvaṇṇabhūmi [zdaj
Mjanmar]. V
Tambapanni (zdaj Šrilanka) so bili poslani častitljivi Mahara Thera,
častitljiva Ittiya Thera, priznana Uttiya Thera, častitljiva Sambala
Thera in častitljiva Bhaddasal Thera.
Dhamma
poslanstva teh menihov uspelo in sčasoma prinesla veliko sadov in davno
prešla na ljudi v teh deželah z darilom Dhamme in vplivala na njihove
civilizacije in kulture.

S širjenjem Dhamme skozi besede Buda je Indija postala znana kot Visvaguru, učiteljica sveta.

Četrti svet

Četrti svet je potekal v Tambapaṇni [Šrilanka] v 29 B.C. pod pokroviteljstvom kralja Vaṭṭagāmani. Glavni
razlog za njegovo sklicevanje je bila spoznanje, da večina menihov zdaj
ni mogla ohraniti celotne Tipiṭake v svojih spominah, kot je bilo prej
prej za častitljivega predsednika in tiste, ki so mu sledili kmalu
zatem.
Zato,
ker se je umetnost pisanja v tem času bistveno razvila, je bilo
mišljeno, da je smiselno in potrebno, da se zapisuje celotno telo učenja
Buda.
King Vaṭṭagāmaṇi je podprl idejo meniha in svet je bil posebej zasnovan, da bi tipiṭaka v celoti pisal. Zato,
da bi se resnično Dhamma lahko trajno ohranila, je častitljiva
Mahārakhita in petsto menihov ponovila besede Buda in jih nato zapisala
na palmove liste.
Ta
izjemen projekt je potekal v jami, ki se imenuje Àloka lena, ki se
nahaja v razcepu starodavnega preloma v bližini današnje države.
Tako je bil dosežen cilj Sveta in zagotovljena pisna arhiva avtentične Dhamme. Kasneje, v osemnajstem stoletju, je kralj Vijayarājasīha v tej jami ustvaril podobo Buda.

Peti svet

Peti svet je potekal v Māndalayu v Burmi, zdaj znani kot Mjanmar leta 1871 A.D. v vladavini kralja Mindona. Glavni
cilj tega srečanja je bil prešteti vsa učenja Buda in jih podrobno
preučiti, da bi ugotovili, ali je bil kateri od njih spremenjen,
izkrivljen ali padel.
Predsedovali
so mu trije starešine, častitljiva Mahāthera Jāgarābhivaṃsa,
častitljiva Narindabhidhaja in častitljiva Mahāthera Sumaṅgalasāmi v
družbi okoli dve tisoč štiri sto menihov (2.400).
Njihova skupna Dhamma recitacija je trajala pet mesecev. Prav
tako je delo tega sveta povzročilo, da se celotna Tipiṭaka v pisni
obliki v Mjanmaru po vpisu za sedemstoindvajset devetindvajsetih
marmornatih plošč pripisuje po porodu, potem ko je bila njegova
recitacija zaključena in soglasno sprejeta.
To
monumentalno nalogo so naredili približno dva tisoč štiristo erudite
menihov in mnogi obrtniki, ki so se po zaključku vsake plošče nastanili v
lepih miniaturnih “piṭaka” pagodah na posebnem mestu na pragozdu
Kuthodawa papeža kralja Mindona ob vznožju Māndalaya
Hill, kjer ta tako imenovana “največja knjiga na svetu” stoji še danes.

Šesti svet

Šesti svet je bil poklican v Kaba Aye v Yangonu, nekdanjem Rangonu leta 1954, osemdeset in tri leta po petem v Mandalayju. Sponzorirala jo je burmanska vlada pod vodstvom predsednika vlade, častnega U Nu. Pooblastil
je gradnjo Mahā Pāsāna Gūhā, veliko jamo, ki je bila zgrajena od tal,
da bi služila kot zbirališče, podobno kot indijska Sattapānni jama -
kraj prvega sveta Dhamma.
Po
njegovem zaključku se je Svet sestal 17. maja 1954. Kot v primeru
prejšnjih svetov je bil njegov prvi cilj podpreti in ohraniti resnično
Dhammo in Vinaya.
Vendar je bila edinstvena, ker so menihi, ki so sodelovali v njej, izhajali iz osmih držav. Ti dve tisoč petsto ucenih Theravadskih menihov je iz Mjanmara, Kambodže, Indije, Laosa, Nepala, Šrilanke, Tajske in Vietnama. Pokojni
Mahaši Sayadaw je bil imenovan za plemenito nalogo postavljanja
zahtevanih vprašanj o Dhammi častitljivega Bhadanta Vicittasārābhivaṃsa
Tipiṭakadhara Dhammabhaṇḍāgārika, ki je vse od njih odgovoril naučen in
zadovoljiv način.
Do
takrat, ko se je ta svet srečal, so vse sodelujoče države imele Pāli
Tipiṭaka, ki so jih naredili v svojih izvornih pisavah, z izjemo Indije.

Tradicionalna
recenzija Dhamma pisma je trajala dve leti, med katerima so tipiṭaka in
njena sorodna literatura v vseh scenarijih skrbno preučevali.
Ugotovljene so bile vse ugotovljene razlike, potrebni popravki so bili izvedeni, nato pa so bile nato zbrane vse različice. Na srečo je bilo ugotovljeno, da v vsebini katerega koli besedila ni veliko razlik. Nazadnje,
potem, ko jih je Svet uradno odobril, so bili vsi deli Tipiṭake in
njihovi komentarji pripravljeni za tisk na sodobnih tiskanih medijih in
objavljeni v pisavi Mjanmar (Burmese).
Ta pomemben dosežek je bil omogočen z namenskimi prizadevanji dveh tisoč petsto menihov in številnih brezposelnih. Njihovo delo se je končalo maja 1956, dve in pol tisočletij po tem, ko je Gospod dosegel Parinibbano. Delo tega sveta je bilo edinstven dosežek predstavnikov celotnega budističnega sveta. Različica
Tipiṭaka, ki jo je morala prevzeti, je bila priznana kot resničnost
nedotaknjenemu učenju Gotama Buda in najbolj avtoritativnim
upodabljanjem do danes.

Volumen, natisnjen po šesti Saṅgāyani, je bil natisnjen v skripti Mjanmar. Da
bi dosegli obseg prebivalci Indije, je raziskovalni inštitut Vipassana
začel projekt, da natisne Tipiṭaka s svojimi Aṭṭhakathās in ṭikas v
Devanagariju leta 1990.

Prebudil se s poučevanjem Buddova učenja v 5 besedah
Vedno dobro se zavedajte!

Za popolno razlago

Obiščite:
Analytic
Insight Net - BREZPLAČNO Online Tipiṭaka Raziskave in prakse Univerze
in sorodne NOVICE preko http://sarvajan.ambedkar.org v 105 KLASIČNIH
JEZIKIH
Od:
http://sarvajan.ambedkar.org

Prevedite ta Google Prevod na svoj materni jezik z uporabo
https://translate.google.com

To je vaša Lekcija

E-naslov:
buddhasaid2us@gmail.com
http://www.palicanon.org/

https://www.youtube.com/watch?v=Mz62DfKYcq0
Buddha tamil story
Sabarish Sundaravadivel
Published on Mar 4, 2017
Category
People & Blogs


youtube.com

https://www.youtube.com/watch?v=-lshOBoSl2Y
உலகிற்கு புத்தரின் செய்தி- சொற்பொழிவு
Swami Vidyananda Tamil
Published on Jul 29, 2017
SWAMI VIVEKANANDA TEACHINGS
Category
People & Blogs

88) Classical Somali
88) Soomaali qowmiyadeed

2638 Jimco 1 BILOOD

Pali Canon Online

Erayada Asalka ah ee Buudada
Asal ee Pali Canon

‘Haddii
malaa’ig la yidhaahdo, saaxiibbaday, waxaan maqal iyo ka helayaa
bushqada Eebaha: Tani waa Dhammaan, tani waa edbinta, waa macallinka
macallinka “, markaa, ra’yiga, waa inaadan ansixin ama diidin
ereyada. Markaa,
adigoon ansixin ama ansixin, erayada iyo sheekooyinka waa in si taxadar
leh loo xusuusto oo la barbardhigo Suttas oo dib loogu eego iftiinka
edbinta.
Haddii
ay, marka la barbardhigo iyo dib u eegistaan, waxaa la ogaaday in aysan
u hoggaansanayn Suttas ama anshaxa, gabagabadu waa inay ahaato:
“Hubsigan maahan erayga Buddha, waxaa si qalad ah loo fahmay kan
kaligiis”
waa in la diido. Hase
yeeshee, marka la eego isbarbardhigga iyo dib-u-eegista, waxaa lagu
helaa inay u hoggaansamaan Suttas ama edbinta, gabagabadu waa inay
ahaato: “Hubaal waa kan erayga Buddha, waxa si sax ah loo fahmay
kaniisadan.”

- DN 16 Mahāparinibbāna Sutta - Badbaadinta Weyn, Maalmaha Ugu Muuqda Budhha
Waxbarashada dhabta ah ee Gotamah ee Budhha waa la dhawray oo loo dhiibay, waana in laga helaa Tipiṭaka. Erayga Pāli, ‘Tipiṭaka’, macnaheedu waa ’saddexda dambiil’ (ti = saddex + piṭaka = ururinta Qorniinka). Dhammaan macallimiinta Budhta waxay u qaybsanaayeen saddex qaybood.

1. Qaybta koowaad waxaa loo yaqaan Vinaya Piṭaka waxaana ku jira dhammaan sharciyada uu Buddha u dhigay raxan iyo rashiid.
2. Qeybta labaad waxaa lagu magacaabaa Suttaita Piṭaka waxaana ku jira Wargalinta.
3. Qaybta saddexaad waxaa loo yaqaan Abhidhamma Piṭaka waxayna ka kooban tahay barista cilmi-nafsiga ee Buddha.

Waxaa
la ogyahay, in markasta oo Buddha uu si xushmad leh u siiyay xertiisa
uu raacay ama raacay, ama uu ku taliyay xukun midaysan intii uu socday
muddadii uu ka shaqeyn jiray afartan iyo shan sano, kuwa ra’yiga ah ee
ra’yiga ah,
ereyga erayga illaa xasuusta. Sidaa daraadeed erayada Buudda ayaa si sax ah loo xafiday, waxaana mararka qaarkood ay macallinka u gudbiyeen macalinka. Qaar
ka mid ah muxaadaradii maqashay Budhta ayaa dadka dhexdiisa ku
wacdiyaya inay ahaayeen kuwo been abuur ah, sidaasi oo ay ku tilmaameen,
’saafi’ oo xor ka ah xakamaynta, jirdilka iyo been-abuurka, sidaas
darteedna waxa uu ahaa shaki la’aan awood u leh inuu ku hanto ereyga
“Buddha”.
Sidaa daraadeed waxay xaqiijinayaan in waxbaristii Budhha ay si daacad ah u ilaalin lahayd gabayga.

Xitaa
kuwa ra’yiga ah ee aan weli gaarin Arahantooda, laakiin waxay gaadhay
saddexda heer ee ugu horreeya ee sagaalaad iyo xasuustii xasaasiga ahaa
ee xasuusta xasaasiga ah ayaa sidoo kale xudun u noqon karta ereyga
macnaha Budhta ee lagu wacdiyey, sidaas darteedna waxay noqon kartaa mid
hagaagsan ee hoogaamiyeyaasha Buddha.
Mid
ka mid ah ra’yigaas waxa uu ahaa Agaasimaha, qofka la doortay iyo
saaxiibkiisa joogtada ah ee Buddha intii lagu jiray muddadii u dhaxaysay
labaatan iyo shan sannadood ee noloshiisa.
Injineedku wuxuu ahaa mid caqli badan oo hibo leh oo leh karti uu ku xusuusto wax kasta oo uu maqlay. Xaqiiqdii,
waxa uu ahaa rabitaan cad oo ah in Budhha had iyo jeer la xidhiidho
dhammaan sheekooyinka isaga iyo inkasta oo uu weli ahaa Arahanta uu si
ula kac ah u xusuusto erey xasuusin leh dhammaan sheekooyinka Budhha oo
uu ku dhiirrigeliyay ra’yiga, riwaayadaha iyo taageerayaashiisa.
Dadaallada
isku dhafan ee suxufiyaadka hibada leh iyo kuwa kali ah ayaa
suurtageliyay Dhamma iyo Vina, sida ay ku dheehan tahay Buddha in loo
xafido gobolkeeda asalka ah.

Pāli
Tipiṭaka iyo suugaanta isbahaysiga ayaa ka muuqda natiijada ka dhalatay
Budhta ee helitaanka sharaf leh oo xor ah ee Dhamma saafiga ah.
Jidkani wuxuu ubaahan yahay dhammaan kuwa raacaya si ay u hoggaamiyaan nolol nabad ah oo farxad leh. Dhab
ahaantii, maanta iyo da ‘yartahay waxaan nasiib u leenahay barashada
asaasiga ah ee Budhha ee loogu talagalay jiilalka mustaqbalka iyada oo
loo marayo dedaaladii iyo dadaalkii ku-tashaday ee xertiisa isaga oo da’
yar.
Buudda
wuxuu xertiisa u sheegay in markii uu sii joogi waayay, in ay muhiim u
tahay in Saakaa ay isu keenaan si ay ula kulmaan si wadajir ah u
akhristaan ​​Dhamma, siiba sida uu u baray.
Iyadoo
loo hoggaansanaayo waxbarashadan, Odayaashii ugu horeeyay ee loo
magacaabo guddi garsoor oo si nidaamsan u amar-tiray dhammaan
sheekooyinka Budhha iyo xeerarka kala duwan, ka dibna si daacad ah u
akhriyey ereyga loogu talagalay ereyga.

Waxbarashada ku jirta Tipiṭaka waxa kale oo loo yaqaan ‘Doctrine of Elders’ [Theravāda]. Sheegashooyinkani waa dhowr boqol oo marwalba waxaa loo akhriyey erey si abid ah tan iyo markii loo doortay Golaha Koowaad. Dhinaca
kale, Golayaal badan ayaa loo soo yeeray sababo badan, laakiin mid
kasta oo ka mid ah jirka oo dhan macnaha Buudda wax barashada ayaa had
iyo jeer la akhriyey ka qaybgalayaasha Saoqi, oo isugu jira kalfadhi iyo
eray.
Golaha
koowaad ayaa la qabtay seddex bilood ka dib markii ay Budhta ku
guulaysatay Mahāparinibbāṇa waxaana soo raacay shan kale, laba ka mid
ahna waxay isugu yimaadeen qarniyaal iyo qarniyo labaatanaad.
Qurxinta guud ee lagu soo bandhigay ra’yiga dhammaan Golayaasha Dhamma waxaa loo yaqaan ‘Dhamma Sa’gītis’, Dhamma Recitations. Waxaa
loo magacaabay sababtoo ah munaasabadii ugu horeysay ee Golaha
Dhammaarka ee ugu horeysay, markii dhammaan macallimiintu ay markii hore
akhriyeen by Eldoraha Saakaa iyo ka dibna mar kale ku riixay chorus by
dhammaan ragii rukunka ee ka soo shirada shirka.
Akhrinta waxaa lagu xukumay in ay noqotey mid asal ah, marka iyo marka la gaaro, waxaa lagu ansaxiyay xubnaha golaha. Maxaa soo socota waa taariikh kooban oo ka mid ah Sixda Golayaasha.

Golaha Koowaad

King Ajātasattu ayaa maalgelisay Golaha Koowaad. Waxaa lagu soo ururiyey 544 CH. oo ku yaalla Ceelka Sattapaāāī oo ku yaal meel ka baxsan Rājagaha saddex bilood ka dib markii ay Buddha uuraysatay. Fikradda faahfaahsan ee kulankaan taariikhiga ah waxaa laga heli karaa Cūllavagga ee Vinaya Piṭaka. Sida
laga soo xigtay qoraalkan, dhacdada oo keentay in Elder Mahlkassapa uu
ku baaqay in uu kulankan la yeesho waxa uu maqlay maqaal aan kala go
‘lahayn oo ku saabsan xukunka adag ee nolosha ee ra’yiga.
Tani waa waxa dhacay. Muxaadaraadka
Subhadda, oo ah qoryihii hore, oo soo bandhigay waqti dambe noloshii,
markii uu maqlo in Budhacadu dhamaatay, waxa uu ku dhawaaqay in uu u
hoggaansamayo sharciyadii caqiidooyinka ahaa ee Buddha.
Racfaanno badan ayaa ku qayliyay u gudbinta Budhha waxayna aad u murugaysan yihiin. Si kastaba ha noqotee, Elder Mahaxkassapa wuu maqlaa Subhadda: “Caqabadaada caqligeeda, ha murugoonin, ha barooran. Waxaan si fiican uga takhalusi karnaa tan wayn (Buddha). Waxaa
naloo garaacay markii uu yiri, ‘tani waa laguu oggol yahay, tanina
maaha wax kuu ogolaanaya laakiin hadda waxaan awoodi karnaa inaan
sameyno sida aan jecelnahay, mana dooneyno inaan sameyno waxa aanan
jecleyn’ ‘.
Mahmkassapa
waxa uu ka baqay hadalkiisa, wuxuuna ka baqay in Dhamma iyo Vina laga
yaabo in la jabiyo oo aysan ku noolaan karin haddii raali-galin kale ay u
dhaqmeen sida Subhadda oo ay fasiraan sharciyada Dhamma iyo Vaya sidii
ay uga raali galiyeen.
Si looga fogaado tani waxay go’aansatay in Dhamma waa in la ilaaliyaa lana ilaaliyo. Dhamaantan kaddib markii la helo ogolaanshaha Saadaqa wuxuu ugu yeeray golaha shan boqol oo Arahantii. Intaa waxaa ku jiray in lagu daro arintaan haddii uu gaarey Arahanthood wakhtigii golaha la qabtey. Iyadoo Elder Mahākassapa uu hogaaminayo, shan boqol oo Arahant raxan ayaa ku kulmay golaha xilligii roobka. Waxyaabaha
ugu horreeya ee Mahiga ayaa ahaa inay su’aalaan khabiirkii ugu
horreeyay ee Vinaya maalintaas, Wenerable Upāli oo ka hadlaya xeerka
dabiiciga ah.
Dalkan ayaa si fiican uqalantay hawsha madaama Buddha uu baray isaga oo dhan Vina naftiisa. Ugu
horreyntii, Maxamuud Xaashi Maxamuud wuxuu si gaar ah uga codsaday
xukunka ku saabsan dembiga ugu horreeya [pārājika], mawduuca,
munaasabadda, shakhsiga soo bandhigay, soo sheegidda, soo noqoshada
farriinta, dembiga iyo kiiska aan ahayn-
dembi. Upāli wuxuu siiyey jawaabo aqooneed iyo mid ku filan, waxaana uu la kulmay ra’yi ururin ku saabsan hogaamiyaha Saadaqa. Sidaa darteed Vinaya si rasmi ah loo ansixiyay.

Xildhibaan
Mahlaxassapa ayaa markaa u jeediyay in uu ka shaqeeyo khibradda uu u
leeyahay sumcadda dhammaan arrimaha la xiriira Dhamma.
Nasiib wanaag, habeenkii ka hor goluhu wuxuu ku kulmayaa, Ānanda ayaa waxay gaareen Arahantship waxayna ku biireen Golaha. Sidaa
daraadeed, Elder Mahaxkassapa wuxuu awood u lahaa in uu su’aal ka keeno
kalsoonida buuxda ee ku saabsan Dhamma iyada oo si gaar ah loogu
tixraacayo wacdiyada Budhha.
Su’aashaas
waxay ku saabsaneyd Dhamma waxay raadinaysay inay xaqiijiso meesha ay
dhammaan aflaxaadyadii ugu horraysay lagu wacdiyey iyo qofka loo qabtay.
Faahfaahin
dheeraad ah oo ka soo baxday Ereyga, wuxuu ku caawiyay xasuusta
erayada-qumman oo awood u leh inay si sax ah u jawaabaan, sidaas darteed
Dastuurku waxay la kulmeen ansaxinta aqbalaadda Saadaqa.
Golaha
Koowaad wuxuu sidoo kale siiyey shuruucda rasmiga ah ee ansixinta
xiritaanka cutubka ee sharciyada yaryar iyo kan yar, iyo ansixinta
ilaalintooda.
Waxay
qaadatay boqollaal toddobo bilood ah si ay u akhriyaan dhammaan Vina
iyo Dhamma iyo kuwa kalkaaliyaasha ku filan ee xasuusta wanaagsan ay sii
hayaan dhammaan wixii la akhriyey.
Golahaan
taariikhiga ah ee taariikhiga ah ayaa loo yaqaan ‘Paâcasatika’ sababtoo
ah shan boqol oo si buuxda u iftiiminaya Arahants ayaa ka qaybqaatay.

Golaha Labaad

Guddiga
Labaad waxaa loogu yeeraa boqol sano kadib markii Buddha Parinibbāṇa si
ay u xaliso khilaaf culus oo ku saabsan ‘toban dhibcood’.
Tani waa tixraac ku saabsan ra’yiga qaar ka mid ah toban sharciyo yar yar. waxaa la siiyay:

1. Isku-kaydinta milixda geeska.
2. Cunitaanka cunnooyinka kadib.
3. Cunitaanka mar mar kadibna aad mar labaad u tagto tuulo sadaqo.
4. Qabashada Abaalmarinta Uposatha oo leh Racfaan ku yaalla meel isku mid ah.
5. Qaadashada falalka rasmiga ah marka shirku aanu dhammeystirnayn.
6. Dhaqanka qaar ka dib, sababtoo ah waxa sameeyay macallin ama macallin.
7. Cunista caanaha ka dib markii mid ka mid ah cunnadii uu cunayay.
8. Isticmaalka cabitaanka xooggan ka hor intaan la qallajin.
9. Isticmaalka kobar aan ahayn qiyaasta saxda ah.
10. Isticmaal dahab iyo lacag.

Dhibaatooyinkoodii
waxay noqdeen arrin oo ay sababeen muran weyn oo ku aaddan in jebinta
sharciyadan loo maleynayo inay ka hor imaanayaan barashada asaasiga ah
ee Buddha.
King Kāḷāsoka wuxuu ahaa kormeeraha labaad ee golaha iyo kulanku wuxuu ka dhacay Vesāli sababtoo ah xaaladaha soo socda. Maalin
maalmaha ka mid ah, markii uu booqday Mahlvana Grove oo ku yaal Veāsli,
Elder Yasa waxay ogaatay in koox weyn oo raxan ah oo loo yaqaanno
Xawaajiyayaashu ay jebinayaan xukunkii mamnuucay dahab iyo lacag dahab
ah oo ay si cad uga codsanayeen dadkooda.
Wuxuu
isla markiiba dhaleeceeyay habdhaqankooda, jawaabtana waxay ahayd inay
ku siiyaan qayb ka mid ah guulahooda sharci darrada ah ee rajada ah in
uu ku guuleysan doono.
Hase yeeshee, Elder Yasa, si kastaba ha ahaatee, waxay hoos u dhigeen oo ay ku qufuleen dabeecadooda. Racfaanka
ayaa isla markiiba dacwad ku soo oogay iyada oo la raacayo tallaabo
rasmi ah oo dib-u-heshiisiin ah, isaga oo ku eedeeyay in uu ku eedeeyay
dadkooda.
Xildhibaanku
wuxuu si isdabajoog ah ula macaamilay dadwaynaha, laakiin isla
markaasna, waxay ku qanciyeen in muwaadiniinta Vijjian ay khalad
sameeyeen iyagoo soo xiganaya nuxurka Buddha ee ku saabsan mamnuucidda
ka soo horjeeda ama aqbalayso dahab iyo lacag.
Dhaqdhaqaaqyadu
waxay si deg deg ah u muujiyeen taageeradooda waayeelka Yasa waxayna ku
dhawaaqeen in muwaadiniinta boqortooyadu ay u arkeen kuwa khaldan iyo
kuwa gardarada ah, iyagoo leh ‘’ Elder Yasa keligaa waa ra’iisal dhab ah
iyo wiil Sākyan.
Dhamaan kuwa kale maaha kuwo raali ah, ma aha Sākyan wiilasha ‘’.

Ka
dib markii ay ka soo horjeedeen mucaaradku, waxa ay u muuqdeen in ay
joojinayaan Yasa Thera oo aan ogolaansho ka helin Saakay markii ay
ogaadeen natiijada kulankooda.
The
Elder Yasa, si kastaba ha ahaatee, waxay ka baxsadeen cadaymahoodii
waxayna raadinayeen taageero laga helayo ra’yiga meelo kale, kuwaas oo
kor u qaaday fikradaha diinta ee Vaya.
Lixdan
kumanaan kun oo roog ah oo ka yimid Pāvā iyo siddeed cirif oo ka yimid
gobollada koonfurta ee Avanti kuwaas oo isku mid ah, oo lagu soo
bandhigay inay ka caawiyaan inuu baaro musuqmaasuqa Vinaya.
Waxay
wadajir u go’aansadeen inay tagaan Soreyya si ay ula tashadaan Revener
Revata isaga oo ahaa xeelad aad u qiime badan oo khabiir ku ah Dhamma
iyo Vina.
Isla
markii ugu dhaqsaha badan Boqortooyada Sacuudiga waxay u timid inay tan
ogaato waxay sidoo kale raadinayeen taageerada Venerable Revata si ay u
bixiyaan afartii shuruudood oo uu si degdeg ah u diiday.
Ka
dibna rafiiqyadani waxay isku dayeen inay isticmaalaan hab isku mid ah
si ay ugu guulaystaan ​​shaqaale u shaqeeya Venerable Revata, Venerable
Uttara.
Markii
ugu horraysay, si xaq ah ayuu u diidey dalabkooda, laakiin waxay si
xoogan ugu qanciyeen inuu aqbalo dalabkooda, isagoo sheegay, markii
markii loo baahday in Buddha loo oggolaado, in lagu aqbalo, laguna
weydiisto inay aqbalaan oo ay badanaaba ogolaato inay sidaas yeelaan.
Uttara wuxuu bedelay maskaxdiisa wuxuuna aqbalay codsiyada. Isagoo
ku doodaya in uu ku kalsoon yahay, wuxuu isku raacay in uu tago oo uu
ku qanciyo Revat Revata inuu ku dhawaaqo in raxanada Boqortooyada ay
dhab ahaantii ku hadli jireen xaqiiqada iyo kor-joogayaasha Dhamma.
Revener Revata waxay ku aragtay farsamadoodii oo ay diideen inay taageeraan. Ka dibna wuu diiday Uttara. Si
loo xaliyo arinta hal mar iyo guud ahaanba, Venerable Revata ayaa ku
taliyay in golaha loogu yeero Vāḷikārāma isaga oo is weydiinaya su’aallo
ku saabsan tobanka xadgudub ee ugu sarreeya ee dadka waawayn ee
maalintii, Thera Sabbjakāmi.
Marka fikraddiisa la siiyo waa in la dhageysto guddi sideed ra’yi ah, iyo ansaxnimada ay go’aamisay codkooda. Siddeed
suxufiyiin ayaa loogu yeeray inay garsoorka maxkamad ku soo oogaan
Venerables Sabbakâmi, Saaha, Khujjasobhita iyo Vāsabhagāmika, laga
bilaabo Bariga iyo afar rifciyadood oo laga soo galo Galbeedka,
Venerables Revata, Sambhuta-Sāṇavāsī, Yasa iyo Sumana.
Waxay si bareer ah uga doodeen arrinta Revata sida su’aasha iyo sabbakāmī ka jawaabay su’aalihiisii. Kadib
markii doodda la maqlayey siddeed xarigood ayaa go’aanka ka soo
horjeestay Boqortooyada Sacuudiga iyo go’aankooda ayaa lagu dhawaaqay
kiniisadda.
Ka
dib todoba boqol oo rookariyood ayaa akhriyay Dhamma iyo Vina, waxaana
xusid mudan in loo yaqaan “Sattasatī” sababtoo ah toddobo boqol oo ra’yi
ah ayaa ka qayb qaatay.
Golahani
taariikhiga ah ayaa sidoo kale loo yaqaan ‘Yasatthera Sangīti’ sababtoo
ah doorka weyn ee waayeelka Yaas ku ciyaaray iyo qiiro u ah ilaalinta
Vinaya.
Boqortooyada
Sacuudiga waxay si diidmo ah u diiday inay aqbalaan go’aanka Kawnsalka
iyo caqabada loo yaqaan ‘council of’ halkaas oo loo yaqaan
‘Mahāsaqgiti’.

Golaha saddexaad

Golaha
seddexaad ayaa la qabtay si loo yareeyo Saakay ee musuqmaasuqa iyo
ra’yiga bogsashada leh kuwaas oo qabtay aragtiyadii geesinimada.
Goluhu wuxuu ku shiray 326 B.C. Asokārāma ee Paṭaliputta hoosta hareeraha Emperor Asoka. Waxaa guddoomiye u ahaa guddoomiye kuxigeenkii Mogissiputta Tissa iyo hal kun oo ra’yi ah oo ka qaybgalay Golahaas. Dhaqanku
waxa uu leeyahay in Asoka uu ku guulaystay carshigiisa isaga oo
daadinaya dhiigga dhammaan wiilkiisa aabihiis oo badbaadiyey walaalkiis,
Tissa Kumāra oo ugu dambeyntii soo gebogebeeyay oo uu ku guuleystay
aragnimo.

Asoka ayaa loo caleemo saaray labadii boqol iyo siddeed iyo tobnaad ka dib markii Budhha Mahadharinibbna. Markii
ugu horraysay wuxuu u bixiyay calaamad keliya oo u dhaxaysa Dhamma iyo
Saakay wuxuuna sidoo kale taageeray xubno kale oo diimeed diineed sida
uu aabihiis u qabtay ka hor.
Si
kastaba ha ahaatee, dhammaan arrimahan ayaa isbeddelay markii uu la
kulmay niggodha nabadda necbeed oo ku wacdiyey Appamadda.
Intaas
ka dib wuxuu joojiyay taageerada kooxaha kale ee diimeed iyo xiisaha uu
u qabo iyo u heellanaanta Dhamma qoto dheeraaday.
Wuxuu
isticmaalay hantidiisii ​​weynaa si uu u dhisto, waxaa la yidhaahdaa,
siddeed iyo afar kun oo pagodas iyo vihāras iyo si ay si daacad ah u
taageeraan Bhikkhus afarta qodob.
Wiilkiisa Mahinda iyo gabadhiisa Saoqamitta ayaa la dhisay, waxaana loo qoondeeyey Saakay. Ugu dambeyntiina, deeqsinimadiisa waxay ahayd in ay keento dhibaatooyin culus Saoqa. Waqtiga
xaadirka ah waxaa lagu soo rogay niman badan oo aan raali ka ahayn,
iyagoo haysta aragtiyo geesinimo leh, kuwaas oo soo jiidatay amarka
sababtoo ah taageerada deeq bixiyeyaasha deeqda ah iyo bixinta qiimaha
cuntada, dharka, hoyga iyo daawada.
Tirada
badan ee dadka aan rumaysadka lahayn, ee ragga ah ee ku doodaya
fikradaha khaldan waxay isku dayeen inay ku soo biiraan amarka, laakiin
waxay u arkaan in aysan haboonayn.
In
kasta oo ay taasi ku guuldareysteen inay fursad siiyaan deeqsinimadii
Emperor si ay u dhistaan ​​oo ay dharka u gashadaan ayna ku biiraan
amarka iyada oo aan si sax ah loo cayimin.
Sidaa awgeed, ixtiraamka Sa’ada ayaa hoos u dhacday. Marka
tani ay soo ifbaxday qaar ka mid ah ra’yiga dhabta ah ayaa diiday in ay
qabtaan nadiifinta loo soo qoray ama munaasabada Uposatha ee shirkada
musuqmaasuq,

Markii
uu Emperor maqlo arrintani waxa uu raadiyay in uu xakameeyo xaaladda oo
uu u dhiibo mid ka mid ah wasiirradiisa ra’yiga oo leh amar ay fuliyaan
xafladda.
Si
kastaba ha ahaatee, Emperor ayaa wasaarad ku siiyey amar gaar ah oo la
xidhiidha waxa loola jeedo in loo isticmaalo in lagu fuliyo amarkiisa.
Raggu waxay diideen in ay adeecaan oo ay qabtaan munaasabadda shirkadda ay kuhadalayaan “khiyaano” iyo [saaxiibkooda]. Inkastoo
uu carabka ku dhuftay wasiirkii xanaaqa ahaa, wuxuu soo jiitay
hannaanka rukumada ah, isagoo sawirkiisa seexanaya, oo gebi ahaanba
gadaashooday ka dib markii uu u yimid boqorka walaalkiis, Tissa oo la
dhigay.
Wasiirka
arxan-darradu wuxuu joojiyay in la gowraco oo uu ka cararey hoolka oo
uu dib ugu soo celiyo Emperor Asoka si qoto dheer u murugooday oo uu ka
xanaaqay waxa dhacay iyo naftiisa lagu eedeeyay dilalka.
Wuxuu raadsaday taliyaha Thesa Moggaliputta Tissa. Waxa
uu soo jeediyay in ra’yiga xagjirka ah laga saaro amarka isla markaana
saddexaadna waxaa loo soo ururin doonaa isla markiiba.
Sidaa daraadeed waxay ahayd in sannadkii toddobaad ee boqortooyadii Boqortooyada ee saddexda Golheed lagu magacaabay. Thera
Moggaliputta Tissa ayaa hogaaminayey dacwadihii waxaana uu doortay hal
kun oo ra’yi ah oo ka mid ah lixdan kun oo ka qaybgalayaasha loogu
talagalay akhrinta dhaqameed ee Dhamma iyo Vina, kuwaas oo socday sagaal
bilood.
Emperor, isaga qudhiisa ayaa su’aalo ka weydiiyay rookiyaal ka yimid dhawr macbud oo ku saabsan barashada Buudada. Kuwa ra’yiga khaladaadka sameeyay waxay soo baxsadeen isla markiiba laga soo saaray Saakay. Sidan oo kale Bhikkhu Saoaka waxaa lagu nadiifiyey gardarrada iyo bogus bhikkhus.
Golahani wuxuu ku guulaystay waxyaabo kale oo muhiim ah. Hogaamiyaha
duqa ah ee Mogambiputta Tissa, si uu uga dhaadhiciyo tiro ka mid ah
xayawaanka iyo hubinta Dhamma waxaa loo hayaa daahir, u hoggaansamey
buug inta lagu jiro golaha loo yaqaan Kathâvatthu.
Buugani
wuxuu ka kooban yahay cutubyada saddex iyo labaatanka ah, oo ah urur
wada-xaajood ah (kathā) iyo dib-u-eegid ku saabsan aragtida geesinimada
leh ee ay qabaan kooxaha kala duwan ee arrimaha falsafada.
Waa shanaad ee toddobada buug ee Abhidhamma Piṭaka. Xubnaha
Guddiga waxay sidoo kale bixiyeen shandado boqor ah oo lagu ansixiyay
barashada Buudda, oo magaceeda loo yaqaan “Vibhajjavāda”, “doctrine of
analysis”.
Waxay la mid tahay caqiidada la aqoonsan yahay Theravāda. Mid
ka mid ah guulihii ugu muhiimsanaa ee kulankan Dhamma iyo mid ka mid ah
oo ahaa mid miro dhasha qarniyo badan, ayaa Emperor u soo diray
ra’yiyo, si fiican u yaqaan Buddha Dhamma iyo Vinaya oo dhammaantiis ku
dhajin kara wadnaha, si ay u baraan
sagaal waddan oo kala duwan. Dhalinyaradaani waxay ka mid yihiin Mujaahid Majjhantika Thera, oo u socday Kashmir iyo Gandhra. Waxa la weydiistay inuu ku wacdiyo Dhamma oo uu sameeyo amar ah raxan. Venerable
Mahādeva waxaa loo direy Mahinsakama (Muksore casriga) iyo Venerable
Rakkhita Thera waxaa loo direy Vanavāsī (waqooyiga Kanara ee Koonfurta
Hindiya). Yonaka Dhammarakkhita Thera waxaa loo direy Upper Aparantaka
(waqooyiga Gujarat, Kathiawar, Kutch iyo Sindh)
.

Xayawaanka
Mahaxrakkhita Thera waxay u tageen Yonaka-loka (dhulkii reer galbeedka,
Bactria iyo Giriigta.) Naxariista Majjhima Thera waxay u tageen
Himavanta (meesha Xagga Xuduudaha ee ku dhow.) Soetha Soaa iyo Venerable
Uttara waxaa loo diray Suvaṇṇabhūmi
Myanmar]. Mahadsanid
Mahinda Thera, Venerable Ittiya Thera, Venerable Uttiya Thera,
Venerable Sambala Thera iyo Venerable Bhaddasla Thera ayaa loo diray
Tambapaii (hadda Sri Lanka).
Meelaha
Dhamma ee Raxiimahaan waxay ku guulaysteen inay soo saaraan miraha weyn
muddadaa, waxayna si aad u dheer ugala wareegeen dadyowga dhulalkaas
kuwaas oo hadiyad siinaya Dhamma iyo saameynta dhaqankooda iyo
dhaqankooda.

Iyada
oo faafinta Dhamma iyada oo la adeegsanayo erayada Buddha, markii ugu
dambaysay ee Hindiya loo yaqaanno Visvaguru, oo ah macallinka adduunka.

Golaha afaraad

Shirkii afraad waxaa lagu qabtay Tambapaii [Sri Lanka] oo ah 29 CH. oo hoos yimaada ilaalinta King Vaṭṭagāmaṇi. Sababta
ugu weyn ee kulanku waxa uu ahaa in la ogaan waayay in aaney suurtagal
ahayn in inta badan ra’yiga ay ku sii hayaan dhammaan Tipiṭaka oo ay
xusuus ku leeyihiin sidii ay hore u ahaan jirtay Venerable Mahinda iyo
kuwii isaga raacay wax yar ka dib.
Sidaa
darteed, sida farshaxanka qoraagu leeyahay, waqtigaan oo kale ayaa loo
sameeyay si wayn, waxaa loo malayn jiray in loo baahan yahay iyo in
lagama maarmaan u ahaato jiritaanka barashada Buudda oo dhan.
King
Vaṭṭagāmaṇi ayaa taageeray fikradda jimicsiga iyo goluhu wuxuu si khaas
ah loo qabtay si loo yareeyo Tipiṭaka in uu gebi ahaanba qoro.
Sidaa
darteed, si dhab ah Dhamma waxaa laga yaabaa in si xamaasadaysan loo
ilaaliyo, Mahrajiga iyo Venerable Mahārakhita iyo shan boqol oo rooki ay
akhriyaan erayada Buudada ka dibna waxay ku qoreen caleemo cagaaran.
Mashruucaan
la yaab leh ayaa ka dhacay godka la yiraahdo, Āloka lena, oo ku taalla
goobaha qadiimiga ah ee agagaarka ah ee hadda Matale.
Sidaa darteed ujeedada Golaha ayaa la gaadhay, iyo ilaalinta qoraalka Dhammaacad dhab ah. Later, ee qarnigii siddeedaad, King Vijayarājasīha wuxuu lahaa sawirrada Buddha ee abuuray godkan.

Guddiga Fifth

Shirweynihii Shanaad ayaa ka dhacay Māndalay, Burma oo haatan loo yaqaan Myanmar 1871 A.D. xukunka King Mindon. Ujeedada
ugu weyn ee kulankani waa inuu akhriyo dhammaan barashada Buudada oo u
fiirso iyaga faahfaahin daqiiqo ah si loo arko haddii mid ka mid ah la
beddelay, lagu dhibaateeyay ama la tuuray.
Waxaa
guddoomiye u ahaa saddex qofood oo ka mid ah dadka waayeelka ah,
Mahraja Mahraja Jāgarābhivaṃsa, Venerable Narindābhidhaja, iyo Mahiga
Soomaliyeed Sumaaggalaani oo ah shirkad ka kooban laba kun iyo afar
boqol raali (2,400).
Daawooyinkooda Dhammaan Dhamma waxay soconayeen muddo shan bilood ah. Waxa
kale oo ay ahayd hawlihii golahaasi in uu sababo dhammaan Tipiṭaka in
lagu qoro gabayga todobo boqol iyo sagaal iyo sagaal marmar marwalba oo
ku yaala qoraalkayga Myanmar ka dib markii la soo dhameeystiray oo la
isku raacay.
Shaqadan
xagjirka ah waxaa sameeyey laba kun iyo afar boqol oo mataan ah oo
xirfadlayaal badan leh oo dhamaystiray liis kastoo ay ku yaalaan meelo
qurux badan ‘piṭaka’ pagodas oo ku yaal meel gaar ah oo ku taal King
Mindon’s Kuthodaw Pagoda ee lugta Māndalay
Hill halkaas oo tan lagu magacaabo ‘buugga ballaaran ee adduunka’, waxay u taagan tahay maanta.

Golaha Sixga

Golaha
Sixth ayaa waxaa loogu yeeray Kaba Aye oo ku yaalla gobolka Yangon, oo
horey u ahaan jirtay Rangoon 1954, siddeed iyo saddex sano kadib markii
shanaad lagu qabtay Mandalay.
Waxaa maal-galiyay xukuumadda Burmese oo uu hogaaminayey Ra’iisul-wasaaraha, mudane U Nu. Wuxuu
ogolaaday dhismaha Mahā Pāsāna Gūhā, godka weyn ee laga dhisay dhulka,
si uu ugu adeego booska sida badan Hindiya Sattapānni Cave - oo ah
goobta Dhammaarka ugu horeysa.
Markii
la dhammeeyo, Golaha ayaa la kulmay 17-kii Maajo, 1954. Sida kiiskii
golihii hore, ujeeddadiisii ​​ugu horreysay waxay ahayd in la caddeeyo
loona ilaaliyo Dhamma iyo Viinaha dhabta ah.
Si kastaba ha ahaatee waxay ahayd mid gaar ah illaa iyo intii ra’yiga ka qayb qaatay ay ka yimaadeen siddeed dal. Labadan
kun iyo shan boqol waxay barteen muusigga Theravada oo ka yimid
Myanmar, Cambodia, India, Laos, Nepal, Sri Lanka, Thailand iyo Vietnam.
Xilligii
la soo dhaafay ee Mahāsi Sayadaw ayaa loo magacaabay shaqada ugu
saraysa ee su’aalaha la weydiiyay ee ku saabsan Dhamma ee Badanta
Badanta Vicittasārābhivaṃsa Tipiṭakadhara Dhammabhaṇḍāgārika kuwaas oo
dhammaantood si bareer ah u barteen oo ku qanacsan.
Waqtigaas
oo koonsalkani la kulmay, dhamaan wadamada ka qaybqaatay waxay Pāli
Tipiṭaka u galeen qoraalladooda hooyo, marka laga reebo Hindiya.

Akhrinta
dhaqanka ee Qorniinka Dhammaan waxay qaadatay labo sanno, inta lagu
gudajiray Tipiṭaka iyo suugaanta isbahaysiga ee dhammaan qoraallada ayaa
la baaray.
Iskuday
kasta oo la helay ayaa la xusuustay, hagaajinta lagama maarmaanka ah
ayaa la sameeyey kadibna dhammaan noocyadaas ayaa la uruuriyay.
Nasiib wanaag, waxaa la ogaaday in aysan jirin wax farqi ah oo ku jira mawduuca mid ka mid ah qoraalada. Ugu
dambeyntii, ka dib markii goluhu si rasmi ah u ansixiyay, dhammaan
tirooyinka Tipiṭaka iyo faallooyinkooda ayaa loo diyaariyay inay
daabacaan wargaysyada casriga ah waxaana lagu daabacay qoraalka Myanmar
(Burmese).
Horumarintan
la taaban karo ayaa suurta galisay iyada oo loo marayo dedaaladii loo
qoondeeyey ee laba kun iyo shan boqol raxan iyo dad badan oo jiitamay.
Shaqadoodu waxay dhammaatay dhammaadkii bishii May, 1956, laba sano iyo badh ka dib markii Rabbiga la siiyey Parinibbna. Hawlaha golaha ayaa ahaa guusha gaar ah ee wakiillada ka soo jeeda dunida Buddhist. Nooca
Tipiṭaka ee ay qaadday in uu soo saaro waxaa loo aqoonsan yahay in uu
yahay mid run ah oo ku saabsan waxbarista sharafta leh ee Gotamah ee
Budhha iyo sida ugu dhaqsiyaha badan u siinaya taariikhda.

Qiyaasaha daabacaadda ka dib lixda SaoGaana waxaa lagu daabacay qoraalka Myanmar. Si
loo dhiso qiyaasta dadka India, Machadka Cilmi baarista Vipassana wuxuu
bilaabay mashruuca si uu u daabaco Tipiṭaka iyada oo AGHṭhakathās iyo
ṭikas ee Devanagari sanadka 1990.

Wareegay Mid ka mid ah Fikradaha Mucjisada ee 5 Hadalka
Marwalba Samee Wanaag Ku Xusuuso!

Wixii sharaxaad buuxda

Fadlan booqo:
Analytical
Insight Net - Barta Internetka ee ‘Tipiṭaka Jaamacadda Cilmi-baarista
iyo Tababarka’ iyo ‘NEWS’ iyada oo loo marayo
http://sarvajan.ambedkar.org ee 105 LANGUAGE LANGUAGE
Laga soo bilaabo:
http://sarvajan.ambedkar.org

Ku turjumaan turjumaadda Google ee afkaaga hooyo adigoo isticmaalaya
https://translate.google.com

Taasi waa LESSON-kaaga

Email:
buddhasaid2us@gmail.com
http://www.palicanon.org/

https://www.youtube.com/watch?v=OX8hN4VQPYc
Shaolin big Buddha kung fu (luohan quan), simplified forms 1-3 + info
Shaolin kung fu
Published on May 27, 2017
’simplified luohan quan’, as we may call it here, is practiced in
Dengfeng area around Shaolin temple. it is somehow different from the
original Shaolin luohanquan. while the original Shaolin small and big
luohan quan forms imitate the Buddhist luohans, in the simplified forms
they’ve omitted or changed most the luohan-imitating postures of
Shaolin small and big luohan quan forms. in this sense, these simplified
forms lack the character of the luohan quan of Shaolin temple and it’s
really not appropriate to consider them ‘luohan quan’. so, i recommend
you learn the original luohan quan forms instead, and i just put this
video here for informational purpose only.

you may have seen
these simplified forms performed by many people, like here monk Deyang
performs it, and also many others like monk Deqian (who compiled the
most simplified forms of small and big luohan quans into his
Encyclopedia: http://www.scribd.com/lists/4133108
, see volume 2, p. 188-208), and monks Deqi, Decheng, Xinghong, abbot
Yongxin, late monk Degen’s disciples like Liu Zhenhai, Zhu Tianxi and
his disciple Zhang Shijie, and numerous others. the fact is sometimes
you may see the simplified small and big luohan quans performed with
radically big differences. this is because people have kept changing
these forms on their own by adding in random stuff taken from the
original Shaolin small and big luohan forms and other Shaolin forms. for
example, the simplified form of Shaolin big luohan quan which folk
Shaolin master Li Gensheng (李根生) taught in Dengfeng is considered the
standard form of the simplified big luohan quan. however, the form is
extended to 3 sections by considering it as 2 sections and adding an
extra 3rd section to the end. monk Degen changed it a bit and added an
extra 3rd section to the end when teaching it to Zu Tianxi. Zhang Shijie
performs it without the extra section. Liu Zhenhai learned it as a
3-section form with more moves from the original big luohan quan and
other standard forms, like big hog quan and pao quan, and a totally
different 3rd section. here, monk Deyang performs the standard form with
a simplified version of Liu Zhenhai’s 3rd section plus a few
intermediary moves. monk Deqian’s encyclopedia also has an even more
simplified version of this 3rd section. you know that people have even
recently added an irrelevant 3rd part to the original Shaolin big luohan
quan.

this process does not end here in just simplifying and
adding some stuff to luohan quan. for the first time, in the Jin and
Yuan dynasties (1115-1368), monk Jueyuan (觉远) with the help of folk
masters Bai Yufeng (白玉峰) and Li Sou (李叟) tried to extend Shaolin luohan
quan. originally, there were only 4 or so luohans, the holy Buddhist
icons who reach nirvana (enlightenment), in Chinese Buddhism, but into
the late Ming dynasty (1368-1644), this number has been gradually
increased to 18. this motivated people to make some extended luohan
quans with 18 forms. these systems usually have 9 or 18 forms, one form
for each or a couple of the 18 luohans; we call these the ‘18 luohan
quans’. for example, monk Degen knew at least 3 totally different 18
luohan quans and taught some forms of each system to 3 of his disciples:
monk Yongwen, Liu Zhenhai, and Zhu Tianxi. a few forms of another 18
luohan quan is also promoted by abbot Yongxin and monk Yanzhuang from
Shaolin temple. monk Yantong also teaches another different 18 luohan
quan (http://www.scribd.com/doc/143730581),
which is also promoted in the Shaolin temple website. what is common
between all these different 18 luohan quans is that they’ve gotten the
simplified forms of Shaolin small and big luohan quan and have extended
them by random moves and random forms to make them fit 18 characters.
sometimes, people call their extended small luohan quan as big luohan
and call their simplified big luohan quan as small luohan quan, which is
just a confusion out of ignorance. anyway, these simplifications and
extensions lack the character of luohan quan and none of them have found
their ways into the core curriculum of Shaolin temple and most of them
are considered as rare and even lost. once again keep in mind that the
original Shaolin luohan quan has just 2 forms: small and big luohan
quans, which you can learn from the videos in this channel.
Amituofo! _/\_
Category
Sports


youtube.com
’simplified luohan quan’, as we may call it here, is practiced in Dengfeng area around Shaolin temple.…

https://www.youtube.com/watch?v=9f8zb_QKZEo
Shaolin kung fu basic moves 1
Shaolin kung fu
Published on Jan 16, 2012
instructor: monk Deyang, from Shaolin temple
__________________
complete set of Shaolin kung fu video tutorials:
* Shaolin kung fu training: http://www.youtube.com/playlist?list=
* Shaolin kung fu styles: http://www.youtube.com/playlist?list=
* Shaolin kung fu weapons: http://www.youtube.com/playlist?list=
Category
Sports


youtube.com
instructor:
monk Deyang, from Shaolin temple __________________ complete set of
Shaolin kung fu video tutorials: * Shaolin kung fu training: http://www.…
Buddha
Buddha
Buddha
Buddha

Saheb Kanshi Ram‏ @SahebKanshiRam 19h19 hours ago

कांशीराम जी के इस भाषण ने रख दिया था सारे मूलनिवासियो को हिलाकर Pay back to the society Bamcef
I support BAMCEF Mulnivasi
Published on Mar 14, 2018
Bamcef bharat mukti morcha waman meshram Manyawar Kanshi ram ji speech pay back to the society
Category
News & Politics


19h19 hours ago

Leave a Reply