Discovery of Metteyya the Awakened One with Awareness Universe(FOAINDMAOAU)
From Analytic Insight Net - FREE Online Tipiṭaka Law Research & Practice University in
 116 CLASSICAL LANGUAGES in BUDDHA'S own Words through http://sarvajan.ambedkar.orgat 668, 5A main Road, 8th Cross, HAL 3rd Stage, Punya Bhumi Bengaluru- Magadhi Karnataka State -PRABUDDHA BHARAT
Categories:

Archives:
Meta:
06/27/20
LESSON 3367 Sun 28 Jun 2020 Discovery of Metteyya Awakened One with Awareness Universe (FOAINDMAOAU) Current Situation Paves way for Free Hi Tech Radio Free Animation Clipart Online Analytical Insight Net For The Welfare, Happiness, Peace of All Sentient and Non-Sentient Beings and for them to Attain Eternal Peace as Final Goal. From KUSHINARA NIBBANA BHUMI PAGODA in 116 CLASSICAL LANGUAGES Through http://sarvajan.ambedkar.org At WHITE HOME 668, 5A main Road, 8th Cross, HAL III Stage, Prabuddha Bharat Puniya Bhumi Bengaluru Magadhi Karnataka State PRABUDDHA BHARAT DO GOOD PURIFY MIND AND ENVIRONMENT Words of the Metteyya Awakened One with Awareness from Free Online step by step creation of Virtual tour in 3D Circle-Vision 360° for Kushinara Nibbana Bhumi Pagoda Mahāsatipaṭṭhāna Sutta in Classical Pali, Tamil and English
Filed under: General, Vinaya Pitaka, Sutta Pitaka, Abhidhamma Pitaka, Tipiṭaka
Posted by: site admin @ 10:43 pm

LESSON 3367 Sun 28 Jun  2020


Discovery of Metteyya Awakened One with Awareness Universe (FOAINDMAOAU)

Current Situation Paves way for Free

Hi Tech Radio Free Animation Clipart

Online Analytical Insight Net 

For

The Welfare, Happiness, Peace of All Sentient and Non-Sentient Beings and for them to Attain Eternal Peace as Final Goal.

From

KUSHINARA NIBBANA BHUMI PAGODA

in 116 CLASSICAL LANGUAGES

Through

http://sarvajan.ambedkar.org
At

WHITE HOME

668, 5A main Road, 8th Cross, HAL III Stage,

Prabuddha Bharat Puniya Bhumi Bengaluru

Magadhi Karnataka State
PRABUDDHA BHARAT


DO GOOD PURIFY MIND AND ENVIRONMENT

Words of the Metteyya Awakened One with Awareness
from
Free Online step by step creation of Virtual tour in 3D Circle-Vision 360° for Kushinara Nibbana Bhumi Pagoda
Mahāsatipaṭṭhāna Sutta in Classical Pali, Tamil and English


Friends


சேதவ்ய
நகரிற்கும் உக்கட்டா நகரிற்கும் இடையே ஒரு பாதை இருந்தது. அஞ்ஞான இருளை
போக்கும் ஆதவனாக அவதரித்த உலகின் அனைத்து பாக்கியங்களையும் தன்னுள்ளே
தாங்கிய புத்த பகவான் தன் திருவடிகளின் சுவடுகள் பாதையில் பதியுமாறு
பயணித்துக்கொண்டிருந்தார். அவ்வேளை அவ் வழியே தேகலட்ணவியலில் கரைதேர்ந்த
துரோணர் எனும் பிராம்மணரும் நடந்து சென்றுக்கொண்டிருந்தார். அவருக்கு
பகவானது திருவடிகளின் சுவடுகளை காணக்கூடியதாக இருந்தது. அந்த சுவடுகளை
கூர்ந்து அவதானித்த அவரது விழிகள் ஆச்சரியத்தில் மூழ்கியது. “ஆச்சரியம்…
அற்புதம் ” என தனக்குள்ளே கூறிக்கொண்டார். ஏனெனில் அந்த சுவடுகள் சாதாரண
ஒரு மனிதரது பாதச்சுவடுகளாக இல்லை. தலை நிமிர்ந்து பார்த்தார். பொன்னே
மேனியாக கொண்ட ஒரு உத்தமர் மரநிழலில் பிரம்மனை போல் அமர்ந்திருப்பதை
அவதானித்தார். ஆச்சரியத்தின் மிகுதியால் அவரை அறியாமலேயே அவரது கால்கள்
புருஷோத்தமரான பகவானை நோக்கி சென்றது. பகவானை கண்டதும் அவரையும் அறியாமலே
திருவடிகளை வணங்கி நின்றார். அப்போதுதான் பகவானது திருமுகத்தினை
பார்க்கலானார். பொன் வேறு மேனியின் நிறம் வேறு என பொற்கொல்லனால் கூட
பிரித்துணர முடியாத நிறத்திலான திருமேனி, பரந்த நெற்றி வானவில்லைப்போன்ற
வலைந்த கருநீல மயிர் கொண்டஅந்த புருவங்களின் மத்தியில் வெண் பஞ்சினை
சுருட்டி வைத்தாற்போன்ற ஊர்ண ஊரோம தாது, அன்று பிறந்த கன்றின் கண்கள்
போன்ற அளவிளான நீல மணிகளை பொருத்தி வைத்தாற் பொன்ற கருணை ததும்பும் கண்கள்,
மிகவும் நேர்த்தியாக அமைந்த நீண்ட நாசி, அழகிய செவ்விதழ்கள் என துரோணர்
பகவானது முகத்தினை பார்த்துக்கொண்டிருந்தார். அந்த திருமுகத்தினை கண்ட
துரோணருக்கு கண்களை அகற்றுவதற்கு முடியாமல் இருந்தது. கண்கொண்டாமல்
பார்த்துக்கொண்டே இருந்தார். அந்த அழகே உருவான திருமுத்தினை தான் இதுவரை
எங்கும் காணவில்லை என தோன்றினாலும் இவ்வாறான முக இலட்சணங்கள் தொடர்பாக தான்
தனது சாஸ்திரத்தில் கற்றிருப்பதன் படி பார்த்தால் ….. என நினைக்கும் போதே
அவரது உடல் கூசியது. எதற்கும் சந்தேகத்தினை தீர்த்துக்கொள்ள வேண்டும் என
தன்னை சுதாகரித்துக்கொண்டு பின்வருமாறு பகவானை நோக்கி வினவலானார். ”தங்களை
பார்த்தால் சாதாரண மனிதனாக தோன்றவில்லை. தாங்கள் நாம் காலையும் மாலையும்
வணங்கும் எம் பிரம்மனா? இல்லை அந்த ஐசுவரியம் படைத்த இந்திரனா?
தேவலோகத்தினரா? அரக்கனா? காந்தருவனா? யட்சனா? தாங்கள் யாரென்று அடியேனுக்கு
கூற முடியுமா?”
கருணையான
அந்த நீல விழிகள் கருணையின் பிராவகமாகவே துரோணருக்கு தென்பட்டது. அந்த பவள
இதழ்கள் விரிந்தன. சம அளவிலான வெண்மையான பற்கள் கொண்ட திருவாயினால்
பகவான் பின்வருமாறு பிரம்மஸ்வரம் வெளிப்படுமாறு மொழிந்தருளினார்.
”புண்ணியமிகு துரோணரே, நான் பிரம்மனுமல்ல. தேவனுமல்ல. கந்தவர்வனுமல்ல.
அரக்கனுமல்ல. யட்சனுமல்ல. பிராம்மணரே, நான் பிரம்மனாக இருந்தால் பிரம்மனாக
பிறக்க ஏதுவான மனதின் கிலேசங்கள் என்னிடம் இருக்க வேண்டும். பிரம்மர்கள்
மத்தியில் காணப்படும் கிலேசங்கள் என்னிடம் இல்லை. அவ் அனைத்து
மனமாசுகளையும் நான் அழித்துவிட்டேன். நான் தேவராக இருந்தால் தெய்வமாக
பிறக்க ஏதுவான மனதின் கிலேசங்கள் என்னிடம் இருக்க வேண்டும். தெய்வங்கள்
மத்தியில் காணப்படும் கிலேசங்கள் என்னிடம் இல்லை. அவ் அனைத்து
மனமாசுகளையும் நான் அழித்துவிட்டேன். நான் காந்தருவனாக இருந்தால்
காந்தருவனாக பிறக்க ஏதுவான மனதின் கிலேசங்கள் என்னிடம் இருக்க வேண்டும்.
காந்தருவர்கள் மத்தியில் காணப்படும் கிலேசங்கள் என்னிடம் இல்லை. அவ்
அனைத்து மனமாசுகளையும் நான் அழித்துவிட்டேன். நான் யட்சனாக இருந்தால்
யட்சனாக பிறக்க ஏதுவான மனதின் கிலேசங்கள் என்னிடம் இருக்க வேண்டும்.
யட்சர்கள் மத்தியில் காணப்படும் கிலேசங்கள் என்னிடம் இல்லை. அவ் அனைத்து
மனமாசுகளையும் நான் அழித்துவிட்டேன். நான் மனிதராக இருந்தால் மனிதர்கள்
மத்தியில் இருக்கும் மனமாசுகள் என்னிடம் இருக்க வேண்டும். ஆனால் எவ்விதமான
மனமாசுகளும் என்னிடம் இல்லை. நான் அனைத்து மன மனமாசுகளையும்
அழித்துவிட்டேன். அனைத்து கிலேசங்களையும் அழித்துவிட்டேன். பனைமரத்தின்
மேற்பகுதியை வெட்டி அழித்தனைப்போன்று அனைத்து மனமாசுகளையும் மீண்டும்
தோற்றம் பெறாத வண்ணம் அழித்தொழித்துவிட்டேன்.எவ்விதமான கிலேசங்களும் இனி
என் மனதில் தோற்றம் பெறாது.
பிராம்மணரே,
சேறு நிறைந்த அழுக்கு நிறைந்த ஒரு குளத்தில் தோன்றி வளர்ந்து, மேலெழுந்து,
மொட்டவிழ்ந்து மனம் கமழும் வெண்தாமரை குளத்தோடு ஒன்றிக்காமல்
இருப்பதனைப்போன்று நானும் இந்த கிலேசங்கள் நிறைந்த உலகில் தோன்றினேன்.
வளர்ந்தேன். ஆனால் இவ் அனைத்து உலகங்ளையும் மீறிச்சென்றேன். எவ் உலகத்துடன்
ஒன்றிக்காமல் இருக்கிறேன். பிராம்மணரே! நான் சம்புத்தர் என அறிவீராக!
உண்மையிலே
புத்த பகவான் அனைத்து மனமாசுகளையும் அழித்தார். எமது மனதில் பிரதானமாக
மூன்று வகையான மனமாசுகள் இருக்கின்றன. அவை முறையே ஆசை, கோபம், அறியாமை
என்பனவாகும். இவற்றை மூலமாகக்கொண்டே பொறாமை, பகைமை, எரிச்சல், முரண்பாடு,
ஏனையோரது உடமைகள் மீது ஆசைப்படல், அகங்காரம், செறுக்கு, போன்ற ஏனைய
கிலேசங்கள் தோன்றுகிறது. புத்த பகவான் இவ் அனைத்து மனமாசுகளையும் அதன்
படிவுகளையும் முற்றாக நீக்கினார். பரம பவித்திரமான உள்ளத்தினை
கொண்டவராகினார். இதுவே பகவானது முதல் குணமாகிய ‘அரஹங்’ எனும் குணமாகும்.
புத்த பகவானுக்கு எண்ணிலடங்காத குணங்கள் இருக்கின்றன. அவை ஒன்பது
குணங்களுக்குள் உள்ளடக்கிப்பேசப்படுகிறது. ( இது தொடர்பான மேலதிக
விளக்கங்களை இந்த இணையத்தளத்தின் தியானம் எனும் பகுதியில்
அறிந்துகொள்ளலாம்) இவ்வாறாக பல ஒப்பற்ற குணங்களை படைத்த பகவான் தொடர்பான
இந்த திருப்பாடலை கேட்பதன் மூலம் நீங்கள் மேலும் அறிந்துகொள்ள முடியும்.


tamilbuddhist.com



- Tamil Buddhist

சாக்கிய முனி வந்தனம் சேதவ்ய நகரிற்கும் உக்கட்டா நகரிற்கும் இடையே


Mahāsatipaṭṭhāna Sutta

— Attendance on awareness —in Classical Tamil, English and pali


Words of the Metteyya Awakened One with Awareness
from
Free Online step by step creation of Virtual tour in 3D Circle-Vision 360° for Kushinara Nibbana Bhumi Pagoda


Seven English songs on Buddhism

Indian Buddhist
3.77K subscribers
#buddhism
#Englishsongs
#tathagat
#IndianBuddhist.

Our fb page link
https://facebook.com/WeAreIndianB

Seven English songs on Buddhism
#buddhism #Englishsongs #tathagat #IndianBuddhist. Our fb page link https://www.facebook.com/WeAreIndianBuddhists
youtube.com

Digha Nikaya (Mahaparinibbana-sutta)




145K subscribers



Ajahn
Brahmali discusses the 16th sutta of the Digha Nikaya about the final
days of the Lord Buddha - the Mahaparinibbana Sutta - the Discourse on
the Great Emancipation.This is the first part dealing with the long and
moving sutta. You can read this sutta here
https://suttacentral.net/en/dn16
Please support the BSWA in making teachings available for free online via Patreon:
https://www.patreon.com/BuddhistSocie…

Copyright Buddhist Society of Western Australia
www.bswa.org


DN16: Mahaparinibbana Sutta (part 1) | Ajahn Brahmali | 22 January 2017
Buddhist Society of Western Australia
Ajahn Brahmali discusses the 16th sutta of the Digha Nikaya about the final days of the Lord Buddha - the Mahaparinibbana Sutta
DN16: Mahaparinibbana Sutta (part 1) | Ajahn Brahmali | 22 January…
Ajahn
Brahmali discusses the 16th sutta of the Digha Nikaya about the final
days of the Lord Buddha - the Mahaparinibbana Sutta - the Discourse on
the Great …
youtube.com


இந்த  நூட்கள் வெளியீடு
காட்சிமுறை உருவரைக்குறிப்பு தேவனாகரி எழுத்துப் பிரதியில் திபிடக 
முக்கூடைகளின் சஹ்ஹுவ ஸாக்யன (ஆறாவது மன்றம்) பதிப்பு.






This
outline displays the publication of books in the Devan±gari-script
edition of the Chaμμha Saag±yana (Sixth Council) Tipiμaka. The names of
the volumes are displayed
in italics with the suffix “-p±1⁄4i” indicating
the volume is part of the root Tipiμaka, rather than commentarial
literature. This outline lists the root volumes only.


Please note: These books are in P±li only, in Devan±gari script, and are not for sale.

No set of English translations is available. For further information please see: www.tipitaka.org

விநய பியுயக Vinaya Piμaka 

(மூன்று மண்டலங்கள், 5 நூட்களாக அச்சடிக்கப்பட்டது)

(Three divisions, printed in 5 books)

1.ஸுத்த விபாக(ஒரு சர  மண்டலம்) [பிக்குக்கள் மற்றும் பிக்குனிகளுக்கான தன்னகம் கொண்ட விதிகளின் இரண்டு நூட்கள்]

Sutta Vibhaaga [two books containing rules for the bhikkhus and bhikkhunis,

outlining eight classes of offences]


திபிடக  முக்கூடைகள்

Tipiμaka (three “baskets”)

ஸுத்த பியுயக

( ஐந்து திரட்டுகள்)

Sutta Piμaka

(Five nik±yas, or collections)


The
Sutta Piṭaka contains the essence of the Buddha’s teaching regarding
the Dhamma. It contains more than ten thousand suttas. It is divided in
five collections called Nikāyas (A multitude, assemblage; a collection; a
class, order, group; an association, fraternity, congregation; a house,
dwelling).


நெறி
முறைக் கட்டளை ஆணைக் கூடை தம்மா பற்றி புத்தர் கற்பித்த மெய்ம்மை சாறு
நிரம்பியது.  அது பதினாயிரம் விஞ்சி மிகுதியாக நெறி முறைக் கட்டளை ஆணை
நிரம்பியது. அது நிகாய ( ஒரு பேரெண்ணிக்கை, ஒன்றுகூடுதல் ஒரு வகை,
வரிசைமுறை, குவியல், ஓர் கூட்டமைப்பு, பொதுநோக்கங்கள் கொண்ட, ஒருங்கு
கூட்டுதல், ஒரு குடும்பமரபுக் குழு, கருத்தூன்றி நீடித்த ) என
அழைக்கப்படும் ஐந்து திரட்டுகளாக பிரிந்துள்ளது.

Dīgha Nikāya

[dīgha:
long] The Dīgha Nikāya gathers 34 of the longest discourses given by
the Buddha. There are various hints that many of them are late additions
to the original corpus and of questionable authenticity.


நீளமான நிகாய (திரட்டுகள்)
புத்தரால் கொடுக்கப்பட்ட 34 நீளமான போதனையுரைகள் கொய்சகமாக்கப்பட்டது.


Majjhima Nikāya
[majjhima:
medium] The Majjhima Nikāya gathers 152 discourses of the Buddha of
intermediate length, dealing with diverse matters.

 மத்திம (நடுத்தரமான) நிகாய (திரட்டுகள்)


புத்தரால்
கொடுக்கப்பட்ட 152 மத்திம ( நடுத்தரமான நீட்சி ) பல்வேறு வகைப்பட்ட
விஷயங்கள் செயல் தொடர்பு உடன் போதனையுரைகள் கொய்சகமாக்கப்பட்டது.

Saṃyutta Nikāya
[samyutta:
group] The Saṃyutta Nikāya gathers the suttas according to their
subject in 56 sub-groups called saṃyuttas. It contains more than three
thousand discourses of variable length, but generally relatively short.

குவியல் நிகாய (திரட்டுகள்)


குவியல்
நிகாய (திரட்டுகள்) என அழைக்கப்படும் நெறி முறைக் கட்டளை ஆணை அவற்றினுடைய
பொருளுக்கு ஏற்ப 56 பங்குவரி குவியலாக கொய்சகமாக்கப்பட்டது. அது மூவாயிரம்
விஞ்சி மிகுதியாக மாறும் தன்மையுள்ள நீளம் ஆனால் பெரும்பாலும் ஒப்பு
நோக்காக சுருக்கமான நெறி முறைக் கட்டளை ஆணை நிரம்பியது.

Aṅguttara Nikāya
[aṅg:
factor | uttara: additionnal] The Aṅguttara Nikāya is subdivized in
eleven sub-groups called nipātas, each of them gathering discourses
consisting of enumerations of one additional factor versus those of the
precedent nipāta. It contains thousands of suttas which are generally short.

கூடுதல் அங்கமான (ஆக்கக்கூறு) நிகாய (திரட்டுகள்)


இறங்குதல்
காரணி, கருத்தைக் கவர்கிற, கீழ் நோக்கி அல்லது ஏறத்தாழ தற்போதைக்கு
உதவுகிற என அழைக்கப்படும் பதினொன்று பங்குவரி, ஒவ்வொன்று
கொய்சகமாக்கப்பட்டது நெறி முறைக் கட்டளை ஆணை கணக்கிடல் ஆக்கை ஒரு
குறிப்பிட்ட கூடுதல் ஆக்கக் கூறு எதிராக அவை முன்னோடி மாதிரி இறங்குதல்
காரணி. அது ஆயிரக்கணக்கான பெரும்பாலும் சுருக்கமான நெறி முறைக் கட்டளை ஆணை
நிரம்பியது. தன்னகம் கொண்டிரு


Khuddaka Nikāya
[khuddha:
short, small] The Khuddhaka Nikāya short texts and is considered as
been composed of two stratas: Dhammapada, Udāna, Itivuttaka, Sutta
Nipāta, Theragāthā-Therīgāthā and Jātaka form the ancient strata, while
other books are late additions and their authenticity is more
questionable.

சுருக்கமான, சிறிய நிகாய (திரட்டுகள்)


சுருக்கமான,
சிறிய நிகாய (திரட்டுகள்) வாசகம் மற்றும் ஆலோசனை மிக்க மாதிரி தணிந்த
இரண்டு படுகைகள் : தம்மபத (ஒரு சமய சம்பந்தமான முற்றுத் தொடர் வாக்கியம் ,
மூன்று கூடைகள் நூட்கள்  ஒன்றின் பெயர் , தம்மாவின் உடற்பகுதி அல்லது
பாகம்), உதான (வார்த்தைகளால், மேல்நோக்கிய பேரார்வம், ஆவல் கொண்ட அல்லது
மகிழ்ச்சி கூற்று, சொற்றொடர் , உணர்ச்சிமிக்க உறுதலுணர்ச்சி, மகிழ்ச்சி
அல்லது மனத்துயரம் இரண்டனுள் ஒன்று), இதிவுத்தக ( இது குத்தகனிகாய நான்காம்
புத்தகம் பெயர்), ஸுத்த ( ஒரு சரம், இழை ,: புத்தசமயம், சவுகதநூல் ஒரு
பாகம்; ஒரு விதி, நீதி வாக்கியம் இறங்குதல் காரணி),தேரகாத-தேரிகாத(
தேராக்களுக்கு உரியதானது), மற்றும் ஒரு சரடு ஜாதக ( பிறப்பு , பிறப்பிடம் ,
ஒரு பிறப்பு அல்லது : புத்தசமயம் விவேகம் வாழ்தல் , ஒரு ஜாதக, அல்லது
புத்தரின் முந்திய பிறப்பு கதைளில் ஒன்று.)

Sutta Piμaka


(Five nik±yas, or collections)


1. D2gha-nik±ya [34 suttas; 3 vaggas, or chapters (each a book)]
(1) S2lakkhandavagga-p±1⁄4i (13 suttas)
(2) Mah±vagga-p±1⁄4i
(10 suttas)
(3) P±μikavagga-p±1⁄4i
(11 suttas)


2. Majjhima-nik±ya [152 suttas;15 vaggas; divided in 3 books,
5
vaggas each, known as paoo±sa (‘fifty’)]


(1) M3lapaoo±ssa-p±1⁄4i (the ‘root’ fifty)
1. M3lapariy±yavagga (10
suttas)
2. S2han±davagga (10 suttas)
3. Tatiyavagga (10 suttas)


4. Mah±yamakavagga (10 suttas)


5. C31⁄4ayamakavagga (10 suttas)
(2) Majjhimapaoo±sa-p±1⁄4i
(the ‘middle’ fifty)


6. Gahapati-vagga (10 suttas)
7. Bhikkhu-vagga (10 suttas)
8. Paribb±jaka-vagga (10 suttas)
9. R±ja-vagga (10 suttas)


10. Br±hmana-vagga (10 suttas)
(3) Uparipaoo±sa-p±1⁄4i
(means ‘more than fifty’)


11. Devadaha-vagga (10 suttas)
12. Anupada-vagga (10 suttas)
13. Suññata-vagga (10 suttas)
14. Vibhaaga-vagga (12 suttas)
15. Sa1⁄4±yatana-vagga (10 suttas)


3. Sa1⁄2yutta-nik±ya [2,904 (7,762) suttas; 56 sa1⁄2yuttas; 5 vaggas; divided
into 6 books]


(1) Sag±thavagga-sa1⁄2yutta-p±1⁄4i (11 sa1⁄2yuttas)
(2) Nid±navagga-sa1⁄2yutta-p±1⁄4i
(10 sa1⁄2yuttas)
(3) Khandavagga-sa1⁄2yutta-p±1⁄4i
(13 sa1⁄2yuttas)
(4) Sa1⁄4±yatanavagga-sa1⁄2yutta-p±1⁄4i
(10 sa1⁄2yuttas)
(5) Mah±vagga-sa1⁄2yutta-p±1⁄4i
Vol I ( 6 sa1⁄2yuttas)
(6) Mah±vagga-sa1⁄2yutta-p±1⁄4i
Vol II ( 6 sa1⁄2yuttas)


4. Aaguttara-nik±ya [9,557 suttas; in11 nip±tas, or groups, arranged purely
numerically; each
nip±ta has several vaggas; 10 or more suttas in
each
vagga; 6 books]


(1) Eka-Duka-Tika-nipata-p±1⁄4i (ones, twos, threes)
(2) Catukka-nipata-p±1⁄4i (fours)
(3) Pañcaka-nipata-p±1⁄4i (fives)
(4) Chakka-Sattaka-nipata-p±1⁄4i (sixes, sevens)


(5) Aμμhaka-Navaka-nipata-p±1⁄4i (eights, nines)
(6) Dasaka-Ekadasaka-nipata-p±1⁄4i (tens, elevens)


5. Khuddaka-nik±ya [the collection of small books, a miscellaneous gather-
ing of works in 18 main sections; it includes
suttas, compilations of
doctrinal notes, histories, verses, and commentarial literature that has
been incorporated into the Tipiμaka itself.; 12 books]


(1) Kuddhakap±tha,Dhammapada & Ud±na-p±1⁄4i


1. Kuddhakap±tha (nine short formulae and suttas, used as a training manual for
novice bhikkhus)
2. Dhammapada (most famous of all the books of the Tipiμaka; a collection of 423
verses in 26
vaggas)


3. Ud±na (in 8 vaggas, 80 joyful utterances of the Buddha, mostly in verses, with


some prose accounts of the circumstances that elicited the utterance)


(2) Itivuttaka, Suttanip±ta-p±1⁄4i
4. Itivuttaka (4 nip±tas, 112 suttas, each beginning, “iti vutta1⁄2 bhagavata” [thus was
said by the Buddha])
5. Suttanip±ta (5 vaggas; 71 suttas, mostly in verse; contains many of the best
known, most popular
suttas of the Buddha


(3) Vim±navatthu, Petavatthu, Therag±th± & Therig±th±-p±1⁄4i
6. Vim±navatthu (Vim±na means mansion; 85 poems in 7 vaggas about acts of
merit and rebirth in heavenly realms)
7. Petavatthu (4 vaggas, 51 poems describing the miserable beings [petas] born in
unhappy states due to their demeritorious acts)
8. Therag±th± (verses of joy and delight after the attainment of arahatship from 264
elder bhikkhus; 107 poems, 1,279
g±thas)
9. Therig±th± (same as above, from 73 elder nuns; 73 poems, 522 g±thas)


(4) J±taka-p±1⁄4i, Vol. I
(5) J±taka-p±1⁄4i, Vol II


10. J±taka (birth stories of the Bodisatta prior to his birth as Gotama Buddha; 547
stories in verses, divided into
nip±ta according to the number of verses required to
tell the story. The full J±taka stories are actually in the J±taka commentaries that
explain the story behind the verses.


(6) Mah±nidessa-p±1⁄4i
(7) C31⁄4anidessa-p±1⁄4i


11. Nidessa (commentary on two sections of Suttanip±ta)
Mah±nidessa: commentary on the 4th
vagga
C31⁄4anidessa: commentary on the 5th vagga and


the Khaggavis±oa sutta of the 1st vagga
(8) Paμisambhid±magga-p±1⁄4i


12. Paμisambhid±magga (an abhidhamma-style detailed analysis of the Buddha’s
teaching, drawn from all portions of the Vin±ya and Sutta Piμakas; three
vaggas,
each containing ten topics [kath±])


(9) Apad±na-p±1⁄4i, Vol. I
13. Apad±na (tales in verses of the former lives of 550 bhikkhus and 40 bhikkhunis)


(10) Apad±na, Buddhava1⁄2sa & Cariy±piμaka-p±1⁄4i


14. Buddhava1⁄2sa (the history of the Buddhas in which the Buddha, in answer to a
question from Ven. Sariputta, tells the story of the ascetic Sumedha and D2paakara
Buddha and the succeeding 24 Buddhas, including Gotama Buddha.)
15. Cariy±piμaka (35 stories from the J±taka arranged to illustrate the ten p±ram2)


(11) Nettippakarana, Peμakopadesa-p±1⁄4i


16. Nettippakarana (small treatise setting out methods for interpreting and explain-
ing canonical texts)
17. Peμakopadesa (treatise setting out methods for explaining and expanding the
teaching of the Buddha)


(12) Milindapañha-p±1⁄4i


18. Milinda-pañha (a record of the questions posed by King Milinda and the
answers by Ven. Nagasena; this debate took place ca. 500 years after the
mah±parinibb±na of the Buddha)



Abhidhamma Piμaka

[Seven sections of systematic, abstract exposition of all dhammas; printed in
12 books]

1. Dhammasaagao2
(enumeration of the
dhammas)

(1) Dhammasaagao2-p±1⁄4i

2. Vibhaaga-p±1⁄42
(distinction or analysis of
dhammas)

(2) Vibhaaga-p±1⁄42

3. Dh±tukath±
(discussion of elements; these 1st three sections form a trilogy that
must be digested as a basis for understanding Abhidhamma)

4. Puggalapaññatti
(designation of individuals; ten chapters: the 1st dealing with single
individuals, the 2nd with pairs, the 3rd with groups of three, etc.

(3) Dh±tukath±-Puggalapaññatti-p±1⁄42

5. Kath±vatthu-p±1⁄42
(points of controversy or wrong view; discusses the points raised and
settled at the 3rd council, held at the time of Aœoka’s reign, at Patna)

(4) Kath±vatthu-p±1⁄42

6. Yamaka-p±1⁄42
(book of pairs; a use of paired, opposing questions to resolve ambi-
guities and define precise usage of technical terms)

(5) Yamaka-p±1⁄42, Vol I
(6) Yamaka-p±1⁄42, Vol II
(7) Yamaka-p±1⁄42, Vol III

7. Paμμh±na
(book of relations; the elaboration of a scheme of 24 conditional
relations [paccaya] that forms a complete system for understanding
the mechanics of the entire universe of Dhamma)

(8) Paμμh±na-p±1⁄4i, Vol I
(9) Paμμh±na-p±1⁄4i, Vol II
(10) Paμμh±na-p±1⁄4i, Vol III
(11) Paμμh±na-p±1⁄4i, Vol IV
(12) Paμμh±na-p±1⁄4i, Vol V











(1) P±r±jika-p±1⁄4i Bhikku
p±r±jik±
(expulsion) 4
saaghadises± (meetings of the Sangha) 13
aniyat± (indeterminate) 2
nissagiy± p±cittiy± (expiation with forfeiture) 30

(2) P±cittiya-p±1⁄4i
suddha p±cittiy±
(ordinary expiation) 92
p±tidesaniy± (confession re: alms food) 4
sekhiya (concerning etiquette & decorum) 75
adhikaraoasamath± (legal process) 7

(concludes with bhikkuni vinaya rules) ______Bhikkhuni












2. Khandaka [two books of rules and procedures]
(3) Mah±vagga-p±1⁄4i (10 sections [khandhakas]; begins with historical accounts of the


Buddha’s enlightenment, the first discourses and the early growth of the Sangha;
outlines the following rules governing the actions of the Sangha:
1. rules for admission to the order (upasampad±)
2. the
uposatha meeting and recital of the p±timokkha


3. residence during the rainy season (vassa)
4. ceremony concluding the
vassa, called pav±rao±
5. rules for articles of dress and furniture
6. medicine and food
7. annual distribution of robes (kaμhina)
8. rules for sick
bhikkhus, sleeping and robe material
9. mode of executing proceedings of the Sangha
10. proceedings in cases of schism


(4) C31⁄4avagga-p±1⁄4i (or Cullavagga) (12 khandakas dealing with further rules and proce-
dures for institutional acts or functions, known as
saaghakamma:
1. rules for dealing with offences that come before the Sangha
(saagh±disesa)


2. procedures for putting a bhikkhu on probation
3. procedures for dealing with accumulation of offences by a
bhikkhu
4. rules for settling legal procedures in the Sangha
5. misc. rules for bathing, dress, etc.
6. dwellings, furniture, lodging, etc.
7. schisms
8. classes of
bhikkhus and duties of teachers & novices
9. exclusion from the
p±timokkha
10. the ordination and instruction of bhikkhunis
11. account of the 1st council at R±jagaha
12. account of the 2nd council at Ves±li


3. Pariv±ra-p±1⁄4i [a summary of the vinaya, arranged as a
catechism for instruction and examination]


(5) Pariv±ra-p±1⁄4i The fifth book of vinaya serves as a kind of manual enabling the reader
to make an analytical survey of the whole of Vinaya Piμaka.



Sutta Piṭaka -Digha Nikāya

DN 9 -
Poṭṭhapāda Sutta
{excerpt}
— The questions of Poṭṭhapāda —

Poṭṭhapāda asks various questions reagrding the nature of Saññā.

Note: plain texts

ஸஞ்யா நு
கொ பந்தெ பதமங் உப்பஜ்ஜதி, பச்சா ஞானங்? உதாஹு ஞானங் பதமங் உப்பஜ்ஜதி,
பச்சா ஸஞ்யா? உதாஹு ஸஞ்யா ச ஞானங்ச அபுபங் ஆசரிமங் உப்பஜ்ஜந்தி?’ தி.


Saññā
nu kho bhante paṭhamaṃ uppajjati, pacchā ñāṇaṃ? Udāhu ñāṇaṃ paṭhamaṃ
uppajjati, pacchā saññā? Udāhu saññā ca ñāṇañca apubbaṃ acarimaṃ
uppajjantī?’ ti.


இப்பொழுது, பந்த்தே, எது முதலாவது எழும்புவது
புலனுணர்வா,ஞானங் அடுத்ததா? அல்லது ஞானங் முதலாவது மற்றும் புலனுணர்வு
அடுத்ததா? அல்லது ஒரே நேரத்தில் புலனுணர்வும் ஞானமும் எழும்புகிறதா?


Now,
lord, does perception arise first, and knowledge after; or does
knowledge arise first, and perception after; or do perception &
knowledge arise simultaneously? 



ஸஞ்யா கொ பொத்தபாதப தமங் உப்பஜ்ஜதி பச்சா
ஞானங். ஸன்யுப்பாதா ச பன ஞானுப்பாதொ ஹோதி. ஸொ ஏவங் பஜானாதி: இதப்பச்சாயா
கிர மெ ஞானங் உதபாதிதி. இமினா கொ ஏதங் பொத்தபாத பரியாயென வேதிதப்பங், யதா
ஸஞ்யா பதமங் உப்பஜ்ஜதி பச்சா ஞானங், ஸன்யுப்பாதொ  ச பன ஞானுப்பாதொ
ஹோதி’தி.


Saññā
kho poṭṭhapāda paṭhamaṃ uppajjati pacchā ñāṇaṃ. Saññuppādā ca pana
ñāṇuppādo hoti. So evaṃ pajānāti: idappaccayā kira me ñāṇaṃ udapādīti.
Iminā kho etaṃ poṭṭhapāda pariyāyena veditabbaṃ, yathā saññā paṭhamaṃ
uppajjati pacchā ñāṇaṃ, saññuppādo ca pana ñāṇuppādo hotī’ ti. 


பொத்தபாத,
முதலாவது புலனுணர்வும் பின்னால் ஞானம் எழும்புகிறது.மற்றும் புலனுணர்வு
எழும்புகிறபோது ஞானம் எழும்புகிறது. ஒரு பிரித்தறியும் நிலை சார்ந்துள்ள
என்னுடைய இந்த ஞானம் எழும்பியது. இவ்வழியான வரம்பின் காரண ஆய்வால் ஒருவர்
எப்படி முதலாவது புலனுணர்வு எழும்புகிறது மற்றும் ஞானம் அடுத்து என்று உணர
முடியும் மற்றும் எவ்வாறு புலனுணர்வு எழும்பியதால், ஞானம் எழும்பிமயது
என்றும்.


Potthapada, perception
arises first, and knowledge after. And the arising of knowledge comes
from the arising of perception. One discerns, ‘It’s in dependence on
this that my knowledgehas arisen.’ Through this line of reasoning one
can realize how perception arises first, and knowledge after, and how
the arising of
knowledge comes from the arising of perception
.

DN 22 - (D ii 290)
Mahāsatipaṭṭhāna Sutta
— Attendance on awareness —
[ mahā+satipaṭṭhāna ]


This sutta is widely considered as a the main reference for meditation practice.


Note: infobubbles on all Pali words

Pāḷi


Uddesa


I. Kāyānupassanā
   A. Ānāpāna Pabba
   B. Iriyāpatha Pabba
   C. Sampajāna Pabba
   D. Paṭikūlamanasikāra Pabba
   E. Dhātumanasikāra Pabba
   F. Navasivathika Pabba


II. Vedanānupassanā

English


Introduction


I. Observation of Kāya
   A. Section on ānāpāna
   B. Section on postures
   C. Section on sampajañña
   D. Section on repulsiveness
   E. Section on the Elements
   F. Section on the nine charnel grounds

II. Observation of Vedanā

Uddesa

Evaṃ me sutaṃ:
Introduction


Thus have I heard:
Ekaṃ samayaṃ bhagavā kurūsu viharati kammāsadhammaṃ nāma kurūnaṃ nigamo. Tatra kho bhagavā bhikkhū āmantesi:

On
one occasion, the Bhagavā was staying among the Kurus at
Kammāsadhamma,a market town of the Kurus. There, he addressed the
bhikkhus:

– Bhikkhavo ti.
– Bhaddante ti te bhikkhū bhagavato paccassosuṃ. Bhagavā etad-avoca: 


– Bhikkhus.
– Bhaddante answered the bhikkhus. The Bhagavā said: 



Ekāyano ayaṃ, bhikkhave, maggo sattānaṃ visuddhiyā, soka-paridevānaṃ
samatikkamāya, dukkha-domanassānaṃ atthaṅgamāya, ñāyassa adhigamāya,
nibbānassa sacchikiriyāya, yadidaṃ cattāro satipaṭṭhānā. 




This, bhikkhus, is the path that leads to nothing but the purification
of beings, the overcoming of sorrow and lamentation, the disappearance
of dukkha-domanassa, the attainment of the right way, the realization of
Nibbāna, that is to say the four satipaṭṭhānas
.

Katame cattāro? Idha,
bhikkhave, bhikkhu kāye kāyānupassī viharati ātāpī sampajāno satimā,
vineyya loke abhijjhā-domanassaṃ. Vedanāsu vedanānupassī viharati ātāpī
sampajāno satimā, vineyya loke abhijjhā-domanassaṃ. Citte cittānupassī
viharati ātāpī sampajāno satimā, vineyya loke abhijjhā-domanassaṃ.
Dhammesu dhammānupassī viharati ātāpī sampajāno satimā, vineyya loke
abhijjhā-domanassaṃ.

Which
four? Here, bhikkhus, a bhikkhu dwells observing kāya in kāya, ātāpī
sampajāno, satimā, having given up abhijjhā-domanassa towards the world
He dwells observing vedanā in vedanā, ātāpī sampajāno, satimā, having
given up abhijjhā-domanassa towards the world. He dwells observing citta
in citta, ātāpī sampajāno, satimā, having given up abhijjhā-domanassa
towards the world. He dwells observing dhamma·s in dhamma·s, ātāpī
sampajāno, satimā, having given up abhijjhā-domanassa towards the world.

I. Kāyānupassanā


A. Ānāpāna Pabba


Katha·ñ·ca,
bhikkhave, bhikkhu kāye kāyānupassī viharati? Idha, bhikkhave, bhikkhu
arañña-gato vā rukkha-mūla-gato vā suññ’āgāra-gato vā nisīdati pallaṅkaṃ
ābhujitvā ujuṃ kāyaṃ paṇidhāya parimukhaṃ satiṃ upaṭṭhapetvā. So
sato’va assasati, sato’va passasati. Dīghaṃ vā assasanto ‘dīghaṃ
assasāmī’ ti pajānāti; dīghaṃ vā passasanto ‘dīghaṃ passasāmī’ ti
pajānāti; rassaṃ vā assasanto ‘rassaṃ assasāmī’ ti pajānāti; rassaṃ vā
passasanto ‘rassaṃ passasāmī’ ti pajānāti; ’sabba-kāya-paṭisaṃvedī
assasissāmī’ ti sikkhati; ’sabba-kāya-paṭisaṃvedī passasissāmī’ ti
sikkhati; ‘passambhayaṃ kāya-saṅkhāraṃ assasissāmī’ ti sikkhati;
‘passambhayaṃ kāya-saṅkhāraṃ passasissāmī’ ti sikkhati. 


நான் இவ்வாறு கேட்டிருக்கேன்:ஒரு
குறிப்பிட்டதறுவாயில், ஒரு கடைத்தெருவு நகரமான Kammāsadhamma (கம்மாசதம்மா)
வில், Kurus (பாரத்துவாசர்) இடையில் Bhagavā  (பகவான்) தங்கி இருந்தார்.

 அவ்விடம், பிக்குக்களுக்கு அவர் உரை நிகழ்த்தினார்:
- பிக்குக்களுக்களா


- பிக்குக்களுக்கு Bhaddante (பந்த்தே) பதில்  அளித்தார்.Bhagavā  (பகவா) சொற்றார்:


-
இது, பிக்குக்களுக்களா,ஒன்றுமில்லை இனங்களை தூய்மைப்படுத்தும் பாதையில்
நடத்திச் செல்லும், துயரம் மற்றும் புலம்பலை முறியடித்து, 
dukkha-domanassa(துக்கம்-துயரம்)மறைவு , Nibbāna(யாவுங் கடந்த நிலை
உணர்தல்) மெய்யாகக் காண்டல்,அதுதான் நான்கு பொருள்கள் கொண்ட
satipaṭṭhānas(விழிப்பு நிலை உளதாந்தன்மை) என கூறலாம்.


எந்த நான்கு?இங்கு பிக்குக்களுக்களா,ஒரு பிக்கு
kāye kāyānupassī (உடலை உடல் கண்காணிப்புடன்) கவனித்து வசிக்கிரார் ātāpī
sampajāno satimā,வேறு வழியில்லாமல்   பிரபஞ்சம் நோக்கி எச்சரிக்கையுடன்
இருக்க ஏகாந்தமாயிருக்கிரார்.வேறு வழியில்லாமல்   பிரபஞ்சம் நோக்கி
எச்சரிக்கையுடன் இருக்க ஏகாந்தமாயிருக்க  Vedanāsu vedanānupassī
உறுதலுணர்ச்சி கண்காணிப்புடன் வசிக்கிரார்.வேறு வழியில்லாமல்   பிரபஞ்சம்
நோக்கி எச்சரிக்கையுடன் இருக்க ஏகாந்தமாயிருக Citte cittānupassī viharati
ātāpī sampajāno satimā, சித்த நலம் கருதி ண்காணிப்புடன் வசிக்கிரார்.
மனத்தால் இயக்கப்படுகிற அபூர்வமான வினயா(ஒழுக்கம்) காக்க வேறு
வழியில்லாமல்   பிரபஞ்சம் நோக்கி எச்சரிக்கையுடன் இருக்க ஏகாந்தமாயிருக்க
கண்காணிப்புடன் வசிக்கிரார்.

I. Kāyānupassanā

A. Section on ānāpāna

And how, bhikkhus, does a bhikkhu dwell
observing kāya in kāya? Here, bhikkhus, a bhikkhu, having gone to the
forest or having gone at the root of a tree or having gone to an empty
room, sits down folding the legs crosswise, setting kāya upright, and
setting sati parimukhaṃ. Being
thus sato he breathes in, being thus sato he breathes out. Breathing in
long he understands: ‘I am breathing in long’; breathing out long he
understands: ‘I am breathing out long’; breathing in short he
understands: ‘I am breathing in short’; breathing out short he
understands: ‘I am breathing out short’; he trains himself: ‘feeling the
whole kāya, I will breathe in’; he trains himself: ‘feeling the whole
kāya, I will breathe out’; he trains himself: ‘calming down the
kāya-saṅkhāras, I will breathe in’; he trains himself: ‘calming down the
kāya-saṅkhāras, I will breathe out’.

மற்றும்
எப்படி,பிக்குக்களுக்களே,kāya in kāya (உடலில் உடலை கவனித்து வசிக்கிரார்?
இங்கு பிக்குக்களுக்களா,ஒரு பிக்கு,காட்டுக்குச் சென்றோ அல்லது
மரத்தடிக்குச் சென்றோ அல்லது காலி அறைகுச் சென்றோ,காலை குறுக்காக
கீழ்நோக்கி மடித்துக்கொண்டு அமர்கிரார்,உடலை செங்குத்தாக
சரிசெய்துக்கொண்டு,மற்றும் sati parimukhaṃ. மூச்சு உள்ளே அல்லது வெளியே
சரிசெய்துக்கொள்கிரார்.  sato இவ்வாறு கவனமான மூச்சு உள்ளே அல்லது வெளியே
செலுத்துகிரார். மூச்சு நீண்டதாக உள்ளே செலுத்தும்போது: நான் நீண்டதாக
உள்ளே செலுத்துககின்றேன் என அறிகிரார்.மூச்சு நீண்டதாக வெளியே 
செலுத்தும்போது: நான் நீண்டதாக வெளியே செலுத்துககின்றேன் என
அறிகிரார்.மூச்சு குறைவாக உள்ளே செலுத்தும்போது: நான் குறைவாக உள்ளே
செலுத்துககின்றேன் என அறிகிரார்.மூச்சு குறைவாக வெளியே செலுத்தும்போது:நான்
குறைவாக வெளியே செலுத்துககின்றேன் என அறிகிரார்.அவர் தானே
பயிற்சித்துகொள்கிரார்: முழு  kāya உடலை/காயாவையும் கூருணர்ச்சியுடன்,நான்
மூச்சை உள்ளே செலுத்துககின்றேன்:அவர் தானே பயிற்சித்துகொள்கிரார்:முழு 
kāya உடலை/காயாவையும் கூருணர்ச்சியுடன்,நான் மூச்சை வெளியே
செலுத்துககின்றேன்:அவர் தானே பயிற்சித்துகொள்கிரார்:  kāya-saṅkhāras
உடல்/காயா இச்சாசத்தியை அமைதி உண்டாக்கொண்டு.நான் மூச்சை உள்ளே
செலுத்துககின்றேன்:அவர் தானே பயிற்சித்துகொள்கிரார்:,நான் மூச்சை வெளியே
செலுத்துககின்றேன்:அவர் தானே பயிற்சித்துகொள்கிரார்:

Seyyathāpi,bhikkhave,
dakkho bhamakāro vā bhamakār·antevāsī vā dīghaṃ vā añchanto ‘dīghaṃ
añchāmī’ ti pajānāti; rassaṃ vā añchanto ‘rassaṃ añchāmī’ ti
pajānāti; evameva kho, bhikkhave, bhikkhu dīghaṃ vā assasanto ‘dīghaṃ
assasāmī’ ti pajānāti; dīghaṃ vā passasanto ‘dīghaṃ passasāmī’ ti
pajānāti; rassaṃ vā assasanto ‘rassaṃ assasāmī’ ti pajānāti; rassaṃ vā
passasanto ‘rassaṃ passasāmī’ ti pajānāti; ’sabba-kāya-paṭisaṃvedī
assasissāmī’ ti sikkhati; ’sabba-kāya-paṭisaṃvedī passasissāmī’ ti
sikkhati; ‘passambhayaṃ kāya-saṅkhāraṃ assasissāmī’ ti sikkhati;
‘passambhayaṃ kāya-saṅkhāraṃ passasissāmī’ ti sikkhati. 


Just as, bhikkhus, a skillful turner or a turner’s
apprentice, making a long turn, understands: ‘I am making a long turn’;
making a short turn, he understands: ‘I am making a short turn’; in the
same way, bhikkhus, a bhikkhu, breathing in long, understands: ‘I am
breathing in long’; breathing out long he understands: ‘I am breathing
out long’; breathing in short he understands: ‘I am breathing in short’;
breathing out short he understands: ‘I am breathing out short’; he
trains himself: ‘feeling the whole kāya, I will breathe in’; he trains
himself: ‘feeling the whole kāya, I will breathe out’; he trains
himself: ‘calming down the kāya-saṅkhāras, I will breathe in’; he trains
himself: ‘calming down the kāya-saṅkhāras, I will breathe out’.

சம்மதம்படி,பிக்குக்களுக்களே,திறமை
கடைசல்காரர் அல்லது கடைசல்காரின் தொழில் பழகுநர், ஒரு நீளமான சுழற்றுதல்
உருவாக்குதல் குறிப்பறிது: ‘நான் நீளமான சுழற்றுதல் உருவாக்குகிறேன்’;ஒரு
குறைவான சுழற்றுதல் உருவாக்குதல் குறிப்பறிது: ‘நான் குறைவான சுழற்றுதல்
உருவாக்குகிறேன்’;அவ்வழி,பிக்குக்களுக்களே,ஒரு பிக்கு,மூச்சு நீண்டதாக
உள்ளே செலுத்தும்போது: நான் நீண்டதாக உள்ளே செலுத்துககின்றேன் என
அறிகிரார்.மூச்சு நீண்டதாக வெளியே  செலுத்தும்போது: நான் நீண்டதாக வெளியே
செலுத்துககின்றேன் என அறிகிரார்.மூச்சு குறைவாக உள்ளே செலுத்தும்போது: நான்
குறைவாக உள்ளே செலுத்துககின்றேன் என அறிகிரார்.மூச்சு குறைவாக வெளியே
செலுத்தும்போது:நான் குறைவாக வெளியே செலுத்துககின்றேன் என அறிகிரார்.அவர்
தானே பயிற்சித்துகொள்கிரார்: முழு  kāya உடலை/காயாவையும்
கூருணர்ச்சியுடன்,நான் மூச்சை உள்ளே செலுத்துககின்றேன்:அவர் தானே
பயிற்சித்துகொள்கிரார்:முழு  kāya உடலை/காயாவையும் கூருணர்ச்சியுடன்,நான்
மூச்சை வெளியே செலுத்துககின்றேன்:அவர் தானே பயிற்சித்துகொள்கிரார்: 
kāya-saṅkhāras உடல்/காயா இச்சாசத்தியை அமைதி உண்டாக்கொண்டு.நான் மூச்சை
உள்ளே செலுத்துககின்றேன்:அவர் தானே பயிற்சித்துகொள்கிரார்:,நான் மூச்சை
வெளியே செலுத்துககின்றேன்:அவர் தானே பயிற்சித்துகொள்கிரார்:

Iti
ajjhattaṃ vā kāye kāyānupassī viharati, bahiddhā vā kāye kāyānupassī
viharati, ajjhatta-bahiddhā vā kāye kāyānupassī viharati;
samudaya-dhamm·ānupassī vā kāyasmiṃ viharati, vaya-dhamm·ānupassī vā
kāyasmiṃ viharati, samudaya-vaya-dhamm·ānupassī vā kāyasmiṃ viharati;
‘atthi kāyo’ ti vā pan·assa sati paccupaṭṭhitā hoti, yāvadeva
ñāṇa·mattāya paṭissati·mattāya,{1} a·nissito ca viharati, na ca kiñci
loke upādiyati. Evam·pi kho, bhikkhave, bhikkhu kāye kāyānupassī
viharati.





Thus he dwells observing kāya in kāya
internally, or he dwells observing kāya in kāya externally, or he dwells
observing kāya in kāya internally and externally; he dwells observing
the samudaya of phenomena in kāya, or he dwells observing the passing
away of phenomena in kāya, or he dwells observing the samudaya and
passing away of phenomena in kāya; or else, [realizing:] “this is kāya!”
sati is present in him, just to the extent of mere ñāṇa and mere
paṭissati, he
dwells detached, and does not cling to anything in the world. Thus, bhikkhus, a bhikkhu dwells observing kāya in kāya. 


இவ்வாறு
அவர் kāya in kāya உடல்/காயத்தை காயதுக்குள் கண்காணி வாசம் செய்கிரார்,
அல்லது காயத்தை காயதுக்கு வெளியே கண்காணி வாசம் செய்கிரார், அல்லது காயத்தை
காயதுக்கு உள்ளே மற்றும் வெளியே கண்காணி வாசம் செய்கிரார்;புலன்களால்
உணரத்தக்க எழுச்சி கண்காணி வாசம் செய்கிரார், மற்றும் புலன்களால்
உணரத்தக்கதை கடந்துசெல்லுவதை கண்காணித்து வாசம் செய்கிரார்; இல்லாவிடில்
எச்சரிக்கையாயிருக்கிற உணர் உடனிருக்கிறதை,சும்மா வெறும் ஓர்அளவு ஞானம்
மற்றும் ஓர்அளவு paṭissati என எண்ணி பற்றறு வாசம் செய்கிரார்.



B. Iriyāpatha Pabba


Puna ca·paraṃ,
bhikkhave, bhikkhu gacchanto vā ‘gacchāmī’ ti pajānāti, ṭhitovā
‘ṭhitomhī’ ti pajānāti, nisinno vā ‘nisinnomhī’ ti pajānāti, sayāno vā
‘sayānomhī’ ti pajānāti. Yathā yathā vā pan·assa kāyo paṇihito hoti,
tathā tathā naṃ pajānāti. 



B. Section on postures

Furthermore, bhikkhus, a bhikkhu, while
walking, understands: ‘I am walking’, or while standing he understands:
‘I am standing’, or while sitting he understands: ‘I am sitting’, or
while lying down he understands: ‘I am lying down’. Or else, in
whichever position his kāya is disposed, he understands it accordingly. 



Iti
ajjhattaṃ vā kāye kāyānupassī viharati, bahiddhā vā kāye kāyānupassī
viharati, ajjhatta-bahiddhā vā kāye kāyānupassī viharati;
samudaya-dhamm·ānupassī vā kāyasmiṃ viharati, vaya-dhamm·ānupassī vā
kāyasmiṃ viharati, samudaya-vaya-dhamm·ānupassī vā kāyasmiṃ viharati;
‘atthi kāyo’ ti vā pan·assa sati paccupaṭṭhitā  hoti, yāvadeva
ñāṇa·mattāya paṭissati·mattāya,{1} a·nissito ca viharati, na ca kiñci
loke upādiyati. Evam·pi kho, bhikkhave, bhikkhu kāye kāyānupassī
viharati. 




Thus he dwells
observing kāya in kāya internally, or he dwells observing kāya in kāya
externally, or he dwells observing kāya in kāya internally and
externally; he dwells observing the samudaya of phenomena in kāya, or he
dwells observing the passing away of phenomena in kāya, or he dwells
observing the samudaya and passing away of phenomena in kāya; or else,
[realizing:] “this is kāya!” sati is present in him, just to the extent
of mere ñāṇa and mere paṭissati, he dwells detached, and does not cling
to anything in the world. Thus, bhikkhus, a bhikkhu dwells observing
kāya in kāya. 



மேலும்,பிக்குக்களுக்களே,ஒரு
பிக்கு, நடந்து செல்லும் பொழுது, ‘நான் நடந்து செல்கிறேன்’,என அவர்
அறிந்துகொள்கிறார்.அல்லது நின்று கொண்டிருக்கிற பொழுது, ‘நான் நின்று
கொண்டிருக்கிகிறேன்’, என அவர் அறிந்துகொள்கிறார்:அல்லது உட்கார்ந்திருக்கிற
பொழுது, ‘நான் உட்கார்ந்திருக்கிறேன்’, என அவர் அறிந்துகொள்கிறார்: அல்லது
படுத்திருத்திருக்கிற பொழுது, ‘நான் படுத்திருத்திருக்கிறேன்’,என அவர்
அறிந்துகொள்கிறார்: தவிர அவர் kāya உடல்அமர்வுநிலை எதுவாக தீர்வு
செய்கிறாரோ அதன்படிபுரிந்து கொள்கிறார்.


இவ்வாறு அவர் kāya in kāya
உடல்/காயத்தை காயதுக்குள் கண்காணி வாசம் செய்கிரார், அல்லது காயத்தை
காயதுக்கு வெளியே கண்காணி வாசம் செய்கிரார், அல்லது காயத்தை காயதுக்கு
உள்ளே மற்றும் வெளியே கண்காணி வாசம் செய்கிரார்;புலன்களால் உணரத்தக்க
எழுச்சி கண்காணி வாசம் செய்கிரார், மற்றும் புலன்களால் உணரத்தக்கதை
கடந்துசெல்லுவதை கண்காணித்து வாசம் செய்கிரார்; இல்லாவிடில்
எச்சரிக்கையாயிருக்கிற உணர் உடனிருக்கிறதை,சும்மா வெறும் ஓர்அளவு ஞானம்
மற்றும் ஓர்அளவு paṭissati என எண்ணி பற்றறு வாசம் செய்கிரார்.

C. Sampajāna Pabba


Puna
ca·paraṃ, bhikkhave, bhikkhu abhikkante paṭikkante sampajānakārī hoti,
ālokite vilokite sampajānakārī hoti, samiñjite pasārite sampajānakārī
hoti, saṅghāṭi-patta-cīvara-dhāraṇe sampajānakārī hoti, asite pīte
khāyite sāyite sampajānakārī hoti, uccāra-passāva-kamme sampajānakārī
hoti, gate ṭhite nisinne sutte jāgarite bhāsite tuṇhībhāve sampajānakārī
hoti. 


C. Section on sampajañña

Furthermore, bhikkhus, a bhikkhu, while
approaching and while departing, acts with sampajañña, while looking
ahead and while looking around, he acts with sampajañña, while bending
and while stretching, he acts with sampajañña, while wearing the robes
and the upper robe and while carrying the bowl, he acts with sampajañña,
while eating, while drinking, while chewing, while tasting, he acts
with sampajañña, while attending to the business of defecating and
urinating, he acts with sampajañña, while walking, while standing, while
sitting, while sleeping, while being awake, while talking and while
being silent, he acts with sampajañña. 


Iti
ajjhattaṃ vā kāye kāyānupassī viharati, bahiddhā vā kāye kāyānupassī
viharati, ajjhatta-bahiddhā vā kāye kāyānupassī viharati;
samudaya-dhamm·ānupassī vā kāyasmiṃ viharati, vaya-dhamm·ānupassī vā
kāyasmiṃ viharati, samudaya-vaya-dhamm·ānupassī vā kāyasmiṃ viharati;
‘atthi kāyo’ ti vā pan·assa sati paccupaṭṭhitā hoti, yāvadeva
ñāṇa·mattāya paṭissati·mattāya,{1} a·nissito ca viharati, na ca kiñci
loke upādiyati. Evam·pi kho, bhikkhave, bhikkhu kāye kāyānupassī
viharati. 




Thus he dwells
observing kāya in kāya internally, or he dwells observing kāya in kāya
externally, or he dwells observing kāya in kāya internally and
externally; he dwells observing the samudaya o phenomena in kāya, or he
dwells observing the passing away of phenomena\ in kāya, or he dwells
observing the samudaya and passing away of phenomena in kāya; or else,
[realizing:] “this is kāya!” sati is present in him, just to the extent
of mere ñāṇa and mere paṭissati, he dwells detached, and does not cling
to anything in the world. Thus, bhikkhus, a bhikkhu dwells observing
kāya in kāya. 


மேலும்,பிக்குக்களுக்களே,ஒரு
பிக்கு, அணுகும் பொழுது மற்றும் விட்டு நீங்கும் பொழுது, sampajañña
நிரந்தரமான தீர்க்கமான உணருந்திறனுடன்  நுணுகிக்கண்டு  செயல் படுகிரார்,
முன் நோக்கி கவனித்துப் பார்க்கும் பொழுது மற்றும் எல்லாப் பக்கங்களிலும்
கவனித்துப் பார்க்கும் பொழுது,sampajañña நிரந்தரமான தீர்க்கமான
உணருந்திறனுடன்  நுணுகிக்கண்டு  செயல் படுகிரார், வளைக்கிற பொழுது  மற்றும்
நெட்டிமுறியும் பொழுது,sampajañña நிரந்தரமான தீர்க்கமான உணருந்திறனுடன் 
நுணுகிக்கண்டு  செயல் படுகிரார், பதவிக்குரிய நீண்ட மேலங்கி அணிந்து கொள்
பொழுது மற்றும் தளர்த்தியான மேலங்கி  மற்றும் ஐயக்கடிஞை எடுத்துச் செல்லும்
பொழுது,sampajañña நிரந்தரமான தீர்க்கமான உணருந்திறனுடன்  நுணுகிக்கண்டு 
செயல் படுகிரார், உண்ணும் பொழுது, குடிக்கும் பொழுது, மெல்லும் பொழுது,
சுவைக்கும் பொழுது,sampajañña நிரந்தரமான தீர்க்கமான உணருந்திறனுடன் 
நுணுகிக்கண்டு  செயல் படுகிரார், வண்டலகற்றும்  மற்றும் சிறுநீர் கழிக்கும்
பணி கவனிக்கும் பொழுது,sampajañña நிரந்தரமான தீர்க்கமான உணருந்திறனுடன் 
நுணுகிக்கண்டு  செயல் படுகிரார், நடந்து செல்கிறே பொழுது நின்று
கொண்டிருக்கிற பொழுது, உட்கார்ந்திருக்கிற பொழுது, படுத்திருத்திருக்கிற
பொழுது, விழிதிருக்கிற பொழுது, உரையாடுகிற பொழுது, பேசாமலிருக்கிற பொழுது,
sampajañña நிரந்தரமான தீர்க்கமான உணருந்திறனுடன்  நுணுகிக்கண்டு  செயல்
படுகிரார்.


இவ்வாறு
அவர் kāya in kāya உடல்/காயத்தை காயதுக்குள் கண்காணி வாசம் செய்கிரார்,
அல்லது காயத்தை காயதுக்கு வெளியே கண்காணி வாசம் செய்கிரார், அல்லது காயத்தை
காயதுக்கு உள்ளே மற்றும் வெளியே கண்காணி வாசம் செய்கிரார்;புலன்களால்
உணரத்தக்க எழுச்சி கண்காணி வாசம் செய்கிரார், மற்றும் புலன்களால்
உணரத்தக்கதை கடந்துசெல்லுவதை கண்காணித்து வாசம் செய்கிரார்; இல்லாவிடில்
எச்சரிக்கையாயிருக்கிற உணர் உடனிருக்கிறதை,சும்மா வெறும் ஓர்அளவு ஞானம்
மற்றும் ஓர்அளவு paṭissati என எண்ணி பற்றறு வாசம் செய்கிரார்.

D. Paṭikūlamanasikāra Pabba


Puna
ca·paraṃ, bhikkhave, bhikkhu imam·eva kāyaṃ, uddhaṃ pādatalā adho
kesa·matthakā, taca·pariyantaṃ pūraṃ nānappakārassa asucino
paccavekkhati: ‘Atthi imasmiṃ kāye kesā lomā nakhā dantā taco maṃsaṃ
nhāru aṭṭhi aṭṭhimiñjaṃ vakkaṃ hadayaṃ yakanaṃ kilomakaṃ pihakaṃ
papphāsaṃ antaṃ antaguṇaṃ udariyaṃ karīsaṃ pittaṃ semhaṃ pubbo lohitaṃ
sedo medo assu vasā kheḷo siṅghāṇikā lasikā muttaṃ’ ti. 


D. Section on Repulsiveness

Furthermore,bhikkhus, a bhikkhu considers this
very body, from the soles of the feet up and from the hair on the head
down, which is delimited by its skin and full of various kinds of
impurities: “In this kāya, there are the hairs of the head, hairs of the
body, nails, teeth, skin, flesh, tendons, bones, bone marrow, kidneys,
heart, liver, pleura, spleen, lungs, intestines, mesentery, stomach with
its contents, feces, bile, phlegm, pus, blood, sweat, fat, tears,
grease, saliva, nasal mucus, synovial fluid and urine.” 


Seyyathāpi,
bhikkhave, ubhatomukhā putoḷi pūrā nānāvihitassa dhaññassa, seyyathidaṃ
sālīnaṃ vīhīnaṃ muggānaṃ māsānaṃ tilānaṃ taṇḍulānaṃ. Tamenaṃ cakkhumā
puriso muñcitvā paccavekkheyya: ‘Ime sālī ime vīhī, ime muggā, ime māsā,
ime tilā, ime taṇḍulā’ ti; evameva kho, bhikkhave, bhikkhu imam·eva
kāyaṃ, uddhaṃ pādatalā adho kesa·matthakā, taca·pariyantaṃ pūraṃ
nānappakārassa asucino paccavekkhati: ‘Atthi imasmiṃ kāye kesā lomā
nakhā dantā taco maṃsaṃ nhāru aṭṭhi aṭṭhimiñjaṃ vakkaṃ hadayaṃ yakanaṃ
kilomakaṃ pihakaṃ papphāsaṃ antaṃ antaguṇaṃ udariyaṃ karīsaṃ pittaṃ
semhaṃ pubbo lohitaṃ
sedo medo assu vasā kheḷo siṅghāṇikā lasikā muttaṃ’ ti. 


Just
as if, bhikkhus, there was a bag having two openings and filled with
various kinds of grain, such as hill-paddy, paddy, mung beans, cow-peas,
sesame seeds and husked rice. A man with good eyesight, having
unfastened it, would consider [its contents]: “This is hill-paddy, this
is paddy, those are mung beans, those are cow-peas, those are sesame
seeds and this is husked rice;” in the same way, bhikkhus, a bhikkhu
considers this very body, from the soles of the feet up and from the
hair on the head down, which is delimited by its skin and full of
various kinds of impurities: “In this kāya, there are the hairs of the
head, hairs of the body, nails, teeth, skin, flesh, tendons, bones, bone
marrow, kidneys, heart, liver, pleura, spleen, lungs, intestines,
mesentery, stomach with its contents, feces, bile, phlegm, pus, blood,
sweat, fat, tears, grease,
saliva, nasal mucus, synovial fluid and urine.”


Iti
ajjhattaṃ vā kāye kāyānupassī viharati, bahiddhā vā kāye kāyānupassī
viharati, ajjhatta-bahiddhā vā kāye kāyānupassī viharati;
samudaya-dhamm·ānupassī vā kāyasmiṃ viharati, vaya-dhamm·ānupassī vā
kāyasmiṃ viharati, samudaya-vaya-dhamm·ānupassī vā kāyasmiṃ viharati;
‘atthi kāyo’ ti vā pan·assa sati paccupaṭṭhitā hoti, yāvadeva
ñāṇa·mattāya paṭissati·mattāya,{1} a·nissito ca viharati, na ca kiñci
loke upādiyati. Evam·pi kho, bhikkhave, bhikkhu kāye kāyānupassī
viharati.





Thus
he dwells observing kāya in kāya internally, or he dwells observing
kāya in kāya externally, or he dwells observing kāya in kāya internally
and externally; he dwells observing the samudaya of phenomena in kāya,
or he dwells observing the passing away of phenomena in kāya, or he
dwells observing the samudaya and passing away of phenomena in kāya; or
else, [realizing:] “this is kāya!” sati is present in him, just to the
extent of mere ñāṇa and mere paṭissati, he dwells detached, and does not
cling to anything in the world. Thus, bhikkhus, a bhikkhu dwells
observing kāya in kāya. 


மேலும்,
பிக்குக்களுக்களே, ஒரு பிக்கு, இதே உடம்பில்,உச்சைந்தலை முடியிலிருந்து
கீழ்நோக்கி உள்ளங்கால் வரை, மெல்லிய தோல் மற்றும் பல்வேறு வகைப்பட்ட
அசுத்தம் நிறைந்த, ‘இந்த kāya, உடம்பு தலை முடி, உடம்புமுடி, நகம்,
பற்கள்,மெல்லியல் தோல், தசை, தசை நாண், எலும்பு, எலும்புச்சோறு,
சிறுநீரகம், இதயம், கல்லீரல்,மார்புவரி, மண்ணீரல், சுவாசப்பை,குடல்,
குடல்தாங்கி, இரைப்பை அதனுடைய உள்ளடங்கல், மலம், பித்தநீர், கபம், சீழ்,
இரத்தம், வியர்வை, கொழுப்பு, கண்ணீர், மசகிடு, உமிழ்நீர், மூக்குச்சளி,
உயவுநீர்மஞ் சார்ந்த நீர்த்தன்மையுள்ள மற்றும் சிறுநீர் அதன் வரம்பிடலில்
உள்ளது என அறீவார்.


ஒருவேளை
பிக்குக்களுக்களே,அங்கே ஒரு பை இரண்டு வாயில்கள் உடையதாயிருப்பின்,
பல்வேறு  வகைப்பட்ட தானியம், குன்று நெல் பயிர், நெல் பயிர்,
பச்சைப்பருப்பு, மாட்டு பட்டாணி, எள்ளு விதை, தொலியல். ஒரு மனிதன் நல்ல
பார்வையாற்றல் உடையவராயிருத்தல் கட்டு அவிழ்க்கப் பட்டவுடன் ஆழ்ந்து ஆராய
விரும்பி ,”இது குன்று நெல் பயிர்,நெல் பயிர், பச்சைப்பருப்பு, மாட்டு
பட்டாணி, எள்ளு விதை, தொலியல்என அறீவார்.” அதே போல்,  பிக்குக்களுக்களே,
ஒரு பிக்கு, இதே உடம்பில்,உச்சைந்தலை முடியிலிருந்து கீழ்நோக்கி உள்ளங்கால்
வரை, மெல்லிய தோல் மற்றும் பல்வேறு வகைப்பட்ட அசுத்தம் நிறைந்த, ‘இந்த
kāya, உடம்பு தலை முடி, உடம்புமுடி, நகம், பற்கள், மெல்லியல் தோல், தசை,
தசை நாண், எலும்பு, எலும்புச்சோறு, சிறுநீரகம், இதயம், கல்லீரல்,மார்புவரி,
மண்ணீரல், சுவாசப்பை,குடல், குடல்தாங்கி, இரைப்பை அதனுடைய உள்ளடங்கல்,
மலம், பித்தநீர், கபம், சீழ், இரத்தம், வியர்வை, கொழுப்பு, கண்ணீர்,
மசகிடு, உமிழ்நீர், மூக்குச்சளி, உயவுநீர்மஞ் சார்ந்த நீர்த்தன்மையுள்ள
மற்றும் சிறுநீர் அதன் வரம்பிடலில் உள்ளது என அறீவார்.


இவ்வாறு
அவர் kāya in kāya உடல்/காயத்தை காயதுக்குள் கண்காணி வாசம் செய்கிரார்,
அல்லது காயத்தை காயதுக்கு வெளியே கண்காணி வாசம் செய்கிரார், அல்லது காயத்தை
காயதுக்கு உள்ளே மற்றும் வெளியே கண்காணி வாசம் செய்கிரார்;புலன்களால்
உணரத்தக்க எழுச்சி கண்காணி வாசம் செய்கிரார், மற்றும் புலன்களால்
உணரத்தக்கதை கடந்துசெல்லுவதை கண்காணித்து வாசம் செய்கிரார்; இல்லாவிடில்
எச்சரிக்கையாயிருக்கிற உணர் உடனிருக்கிறதை,சும்மா வெறும் ஓர்அளவு ஞானம்
மற்றும் ஓர்அளவு paṭissati என எண்ணி பற்றறு வாசம் செய்கிரார்.

E. Dhātumanasikāra Pabba


Puna
ca·paraṃ, bhikkhave, bhikkhu imam·eva kāyaṃ yathā·ṭhitaṃ
yathā·paṇihitaṃ dhātuso paccavekkhati: ‘Atthi imasmiṃ kāye pathavī·dhātu
āpo·dhātū tejo·dhātū vāyo·dhātū’ ti. 


E. Section on the Elements

Furthermore, bhikkhus, a bhikkhu reflects on
this very kāya, however it is placed, however it is disposed: “In this
kāya, there is the earth element, the water element, the fire element
and the air element.” 


Seyyathāpi,
bhikkhave, dakkho goghātako vā goghātak·antevāsī vā gāviṃ vadhitvā
catu·mahā·pathe bilaso vibhajitvā nisinno assa; evameva kho, bhikkhave,
bhikkhu imam·eva kāyaṃ yathā·ṭhitaṃ yathā·paṇihitaṃ dhātuso
paccavekkhati: ‘Atthi imasmiṃ kāye pathavī·dhātu āpo·dhātū tejo·dhātū
vāyo·dhātū’ ti. 


Just
as, bhikkhus, a skillful butcher or a butcher’s apprentice, having
killed a cow, would sit at a crossroads cutting it into pieces; in the
same way, bhikkhus, a bhikkhu reflects on this very kāya, however it is
placed, however it is disposed: “In this kāya, there is the earth
element, the water element, the fire element
and the air element.”

 

Iti
ajjhattaṃ vā kāye kāyānupassī viharati, bahiddhā vā kāye kāyānupassī
viharati, ajjhatta-bahiddhā vā kāye kāyānupassī viharati;
samudaya-dhamm·ānupassī vā kāyasmiṃ viharati, vaya-dhamm·ānupassī vā
kāyasmiṃ viharati, samudaya-vaya-dhamm·ānupassī vā kāyasmiṃ viharati;
‘atthi kāyo’ ti vā pan·assa sati paccupaṭṭhitā hoti, yāvadeva
ñāṇa·mattāya paṭissati·mattāya,{1} a·nissito ca viharati, na ca kiñci
loke upādiyati. Evam·pi kho, bhikkhave, bhikkhu kāye kāyānupassī
viharati. 




Thus he
dwells observing kāya in kāya internally, or he dwells observing kāya in
kāya externally, or he dwells observing kāya in kāya internally and
externally; he dwells observing the samudaya of phenomena in kāya, or he
dwells observing the passing away of phenomena in kāya, or he dwells
observing the samudaya and
passing away of phenomena in kāya; or else, [realizing:] “this is kāya!”
sati is present in him, just to the extent of mere ñāṇa and mere
paṭissati, he dwells detached, and does not cling to anything in the
world. Thus, bhikkhus, a bhikkhu dwells observing kāya in kāya.



E. நாற்பெரும் பூதங்கள் மேலான பிரிவு


மேலும்,
பிக்குக்களுக்களே, ஒரு பிக்கு, எவ்வகையிலேனும் அதை வைத்திருந்த
போதும்,எவ்வகையிலேனும் அதை அப்புறப்படுத்த போதும், இந்த உடல்/காயம் 
பிரதிபலிக்க  இந்த :”உடல்/காயத்தில் ,நிலவுலகம் மெய்ம்மூலம், தண்ணீர்
மெய்ம்மூலம், நெருப்பு மெய்ம்மூலம், காற்று மெய்ம்மூலம் இருக்கிறது.

சம்மதம்போலே,பிக்குக்களுக்களே,
ஒரு பயிற்சி பெற்ற கசாப்புக்காரர் அல்லது ஒரு  கசாப்புக்காரரிடம் தொழில்
பழகுநர்,ஒரு பசு கொல்லுஞ் செயல் உடையவராயிரருந்து, ஒரு குறுக்கு வீதி
உட்கார்ந்து எப்படி வெட்டி எடுக்கப்பட்டதோ;  அதே போன்றே, பிக்குக்களுக்களே,
ஒரு பிக்கு, எவ்வகையிலேனும் அதை வைத்திருந்த போதும், எவ்வகையிலேனும் அதை
அப்புறப்படுத்த போதும், இந்த உடல்/காயம்  பிரதிபலிக்க  இந்த
:”உடல்/காயத்தில் ,நிலவுலகம் மெய்ம்மூலம், தண்ணீர் மெய்ம்மூலம், நெருப்பு
மெய்ம்மூலம், காற்று மெய்ம்மூலம் இருக்கிறது.

இவ்வாறு அவர்
kāya in kāya உடல்/காயத்தை காயதுக்குள் கண்காணி வாசம் செய்கிரார்,
அல்லதுகாயத்தை காயதுக்கு வெளியே கண்காணி வாசம் செய்கிரார், அல்லது காயத்தை
காயதுக்கு உள்ளே மற்றும் வெளியே கண்காணி வாசம் செய்கிரார்;புலன்களால்
உணரத்தக்க எழுச்சி கண்காணி வாசம் செய்கிரார், மற்றும் புலன்களால்
உணரத்தக்கதை கடந்துசெல்லுவதை கண்காணித்து வாசம் செய்கிரார்; இல்லாவிடில்
எச்சரிக்கையாயிருக்கிற உணர் உடனிருக்கிறதை,சும்மா வெறும் ஓர்அளவு ஞானம்
மற்றும் ஓர்அளவு paṭissati என எண்ணி பற்றறு வாசம் செய்கிரார்.



F. Navasivathika Pabba


(1)
Puna
ca·paraṃ, bhikkhave, bhikkhu seyyathāpi passeyya sarīraṃ sivathikāya
chaḍḍitaṃ ekāha·mataṃ vā dvīha·mataṃ vā tīha·mataṃ vā uddhumātakaṃ
vinīlakaṃ vipubbaka·jātaṃ, so imam·eva kāyaṃ upasaṃharati: ‘ayaṃ pi kho
kāyo evaṃ·dhammo evaṃ·bhāvī evaṃ·an·atīto’ ti. 


F. Section on the nine charnel grounds

(1)
Furthermore, bhikkhus, a bhikkhu, just
as if he was seeing a dead body, cast away in a charnel ground, one day
dead, or two days dead or three days dead, swollen, bluish and
festering, he considers this very kāya: “This kāya also is of such a
nature, it is going to become like this, and is not free from such a
condition.” 


Iti ajjhattaṃ vā
kāye kāyānupassī viharati, bahiddhā vā kāye kāyānupassī viharati,
ajjhatta-bahiddhā vā kāye kāyānupassī viharati; samudaya-dhamm·ānupassī
vā kāyasmiṃ viharati, vaya-dhamm·ānupassī vā kāyasmiṃ viharati,
samudaya-vaya-dhamm·ānupassī vā kāyasmiṃ viharati; ‘atthi kāyo’ ti vā
pan·assa sati paccupaṭṭhitā hoti, yāvadeva ñāṇa·mattāya
paṭissati·mattāya,{1} a·nissito ca viharati, na ca kiñci loke upādiyati.
Evam·pi kho, bhikkhave, bhikkhu kāye
kāyānupassī viharati.





Thus he
dwells observing kāya in kāya internally, or he dwells observing kāya
in kāya externally, or he dwells observing kāya in kāya internally and
externally; he dwells observing the samudaya of phenomena in kāya, or he
dwells observing the passing away of phenomena in kāya, or he dwells
observing the samudaya and
passing away of phenomena in kāya; or else, [realizing:] “this is
kāya!”\ sati is present in him, just to the extent of mere ñāṇa and mere
paṭissati, he dwells detached, and does not cling to anything in the
world. Thus, bhikkhus, a bhikkhu dwells observing kāya in kāya.

F. ஒன்பது இடுகாடு நிலத்தளங்கள் மேலான பிரிவு


மேலும்,
பிக்குக்களுக்களே, ஒரு பிக்கு, ஒருவேளை அவர் தொலைவான இடத்தில்  ஒரு
பிரேதம் இடுகாடு நிலத்தளத்தில் எறியப்பட்டுஇருப்பதைப் பார்த்துக்
கொண்டிருஇந்தால், ஒரு நாள் இறந்த, அல்லது இரண்டு நாட்கள் இறந்த, அல்லது
மூன்று நாட்கள் இறந்த, வீங்கிய, சற்றே நீலமான மற்றும் புரைத்துச் சீக்கொண்ட
நிலையில், அவர் இந்த மெய்ம்மூலமான kāya  உடல்/காய ஆழ்ந்து ஆராய: “இந்த
kāya  உடல்/காய கூட அவ்வகைப்பட்ட ஒரு இயற்கை ஆற்றல் உடையதாக இருக்கிறது,
அதுவும் இப்படி  ஆகத்தொடங்கு போக இருக்கிறது, மற்றும்
அத்தகைய ஒரு  கட்டுப்பாட்டு வரம்புகளற்ற நிலைமை இருந்து  வேறல்ல.

இவ்வாறு அவர்
kāya in kāya உடல்/காயத்தை காயதுக்குள் கண்காணி வாசம் செய்கிரார், அல்லது
காயத்தை காயதுக்கு வெளியே கண்காணி வாசம் செய்கிரார், அல்லது காயத்தை
காயதுக்கு உள்ளே மற்றும் வெளியே கண்காணி வாசம் செய்கிரார்;புலன்களால்
உணரத்தக்க எழுச்சி கண்காணி வாசம் செய்கிரார், மற்றும் புலன்களால்
உணரத்தக்கதை கடந்துசெல்லுவதை கண்காணித்து வாசம் செய்கிரார்; இல்லாவிடில்
எச்சரிக்கையாயிருக்கிற உணர் உடனிருக்கிறதை,சும்மா வெறும் ஓர்அளவு ஞானம்
மற்றும் ஓர்அளவு paṭissati என எண்ணி பற்றறு வாசம் செய்கிரார்.


(2)
Puna
ca·paraṃ, bhikkhave, bhikkhu seyyathāpi passeyya sarīraṃ sivathikāya
chaḍḍitaṃ kākehi vā khajjamānaṃ kulalehi vā khajjamānaṃ gijjhehi vā
khajjamānaṃ kaṅkehi vā khajjamānaṃ sunakhehi vā khajjamānaṃ byagghehi vā
khajjamānaṃ dīpīhi vā khajjamānaṃ siṅgālehi vā khajjamānaṃ vividhehi vā
pāṇaka·jātehi khajjamānaṃ, so imam·eva kāyaṃ upasaṃharati: ‘ayaṃ pi kho
kāyo evaṃ·dhammo evaṃ·bhāvī evaṃ·an·atīto’ ti. 


(2)
Furthermore,
bhikkhus, a bhikkhu, just as if he was seeing a dead body, cast away in
a charnel ground, being eaten by crows, being eaten by hawks, being
eaten by vultures, being eaten by herons, being eaten by dogs, being
eaten by tigers, being eaten by panthers, being eaten by various kinds
of beings, he considers this very kāya: “This kāya also is of such a
nature, it is going to become like this, and is not free from such a
condition.

Iti ajjhattaṃ vā
kāye kāyānupassī viharati, bahiddhā vā kāye kāyānupassī viharati,
ajjhatta-bahiddhā vā kāye kāyānupassī viharati; samudaya-dhamm·ānupassī
vā kāyasmiṃ viharati, vaya-dhamm·ānupassī vā kāyasmiṃ viharati,
samudaya-vaya-dhamm·ānupassī vā kāyasmiṃ viharati; ‘atthi kāyo’ ti vā
pan·assa sati paccupaṭṭhitā hoti, yāvadeva ñāṇa·mattāya
paṭissati·mattāya,{1} a·nissito ca viharati, na ca kiñci loke upādiyati.
Evam·pi kho, bhikkhave, bhikkhu kāye
kāyānupassī viharati. 




Thus
he dwells observing kāya in kāya internally, or he dwells observing
kāya in kāya externally, or he dwells observing kāya in kāya internally
and externally; he dwells observing the samudaya of phenomena in kāya,
or he dwells observing the passing away of phenomena in kāya, or he
dwells observing the samudaya and
passing away of phenomena in kāya; or else, [realizing:] “this is kāya!”
sati is present in him, just to the extent of mere ñāṇa and mere
paṭissati, he dwells detached, and does not cling to anything in the
world. Thus, bhikkhus, a bhikkhu dwells observing kāya in kāya.

மேலும்,
பிக்குக்களுக்களே, ஒரு பிக்கு, ஒருவேளை அவர் தொலைவான இடத்தில்  ஒரு
பிரேதம் இடுகாடு நிலத்தளத்தில் எறியப்பட்டு  இருப்பதைப் பார்த்துக்
கொண்டிருந்தால்,காகங்களால் தின்னப்பட்டு, பருந்துகளால் தின்னப்பட்டு,
பிணந்தின்னிக் கழுகுகளால் தின்னப்பட்டு, நாரைகளால் தின்னப்பட்டு, நாய்களால்
தின்னப்பட்டு, புலிகளால் தின்னப்பட்டு, சிறுத்தைகளால் தின்னப்பட்டு,
பல்வேறு வகைப்பட்ட அசரீரிவஸ்துக்களால் தின்னப்பட்டு, அவர் இந்த
மெய்ம்மூலமான kāya  உடல்/காய ஆழ்ந்து ஆராய: “இந்த kāya  உடல்/காய கூட
அவ்வகைப்பட்ட ஒரு இயற்கை ஆற்றல் உடையதாக இருக்கிறது, அதுவும் இப்படி 
ஆகத்தொடங்கு போக இருக்கிறது, மற்றும் அத்தகைய ஒரு  கட்டுப்பாட்டு
வரம்புகளற்ற  நிலைமை இருந்து  வேறல்ல.


இவ்வாறு
அவர் kāya in kāya உடல்/காயத்தை காயதுக்குள் கண்காணி வாசம் செய்கிரார்,
அல்லது காயத்தை காயதுக்கு வெளியே கண்காணி வாசம் செய்கிரார், அல்லது காயத்தை
காயதுக்கு உள்ளே மற்றும் வெளியே கண்காணி வாசம் செய்கிரார்;புலன்களால்
உணரத்தக்க எழுச்சி கண்காணி வாசம் செய்கிரார், மற்றும் புலன்களால்
உணரத்தக்கதை கடந்துசெல்லுவதை கண்காணித்து வாசம் செய்கிரார்; இல்லாவிடில்
எச்சரிக்கையாயிருக்கிற உணர் உடனிருக்கிறதை,சும்மா வெறும் ஓர்அளவு ஞானம்
மற்றும் ஓர்அளவு paṭissati என எண்ணி பற்றறு வாசம் செய்கிரார்.



(3)
Puna
ca·paraṃ, bhikkhave, bhikkhu seyyathāpi passeyya sarīraṃ sivathikāya
chaḍḍitaṃ aṭṭhika·saṅkhalikaṃ sa·maṃsa·lohitaṃ nhāru·sambandhaṃ, so
imam·eva kāyaṃ upasaṃharati: ‘ayaṃ pi kho kāyo evaṃ·dhammo evaṃ·bhāvī
evaṃ·an·atīto’ ti. 


(3)
Furthermore,
bhikkhus, a bhikkhu, just as if he was seeing a dead body, cast away in
a charnel ground, a squeleton with flesh and blood, held together by
tendons, he considers this very kāya: “This kāya also is of such a
nature, it is going to become like this, and is not free from such a
condition.”


Iti
ajjhattaṃ vā kāye kāyānupassī viharati, bahiddhā vā kāye kāyānupassī
viharati, ajjhatta-bahiddhā vā kāye kāyānupassī viharati;
samudaya-dhamm·ānupassī vā kāyasmiṃ viharati, vaya-dhamm·ānupassī vā
kāyasmiṃ viharati, samudaya-vaya-dhamm·ānupassī vā kāyasmiṃ viharati;
‘atthi kāyo’ ti vā pan·assa sati paccupaṭṭhitā hoti, yāvadeva
ñāṇa·mattāya paṭissati·mattāya,{1} a·nissito ca viharati, na ca kiñci
loke upādiyati. Evam·pi kho, bhikkhave, bhikkhu kāye kāyānupassī
viharati. 




Thus he
dwells observing kāya in kāya internally, or he dwells observing kāya in
kāya externally, or he dwells observing kāya in kāya internally and
externally; he dwells observing the samudaya of phenomena in kāya, or he
dwells observing the passing away of phenomena in kāya, or he dwells
observing the samudaya and passing away of phenomena in kāya; or else,
[realizing:] “this is kāya!” sati is present in him, just to the extent
of mere ñāṇa and mere paṭissati, he dwells
detached, and does not cling to anything in the world. Thus, bhikkhus, a bhikkhu dwells observing kāya in kāya.

மேலும்,
பிக்குக்களுக்களே, ஒரு பிக்கு, ஒருவேளை அவர் தொலைவான இடத்தில்  ஒரு பிரேதம்
இடுகாடு நிலத்தளத்தில் எறியப்பட்டு இருப்பதைப் பார்த்துக் கொண்டிருந்தால்,
ஒரு மனித  எலும்புக் கூடு தசை மற்றும் இரத்தத்துடன்,நரம்புகளால்  ஒன்றாய்
பிடிக்கப்பட்டு,அவர் இந்த மெய்ம்மூலமான kāya  உடல்/காய ஆழ்ந்து ஆராய: “இந்த
kāya  உடல்/காய கூட அவ்வகைப்பட்ட ஒரு இயற்கை ஆற்றல் உடையதாக இருக்கிறது,
அதுவும் இப்படி  ஆகத்தொடங்கு போக இருக்கிறது, மற்றும் அத்தகைய ஒரு 
கட்டுப்பாட்டு வரம்புகளற்ற
நிலைமை இருந்து  வேறல்ல.

இவ்வாறு அவர்
kāya in kāya உடல்/காயத்தை காயதுக்குள் கண்காணி வாசம் செய்கிரார், அல்லது
காயத்தை காயதுக்கு வெளியே கண்காணி வாசம் செய்கிரார், அல்லது காயத்தை
காயதுக்கு உள்ளே மற்றும் வெளியே கண்காணி வாசம் செய்கிரார்;புலன்களால்
உணரத்தக்க எழுச்சி கண்காணி வாசம் செய்கிரார், மற்றும் புலன்களால்
உணரத்தக்கதை கடந்துசெல்லுவதை கண்காணித்து வாசம் செய்கிரார்; இல்லாவிடில்
எச்சரிக்கையாயிருக்கிற உணர் உடனிருக்கிறதை,சும்மா வெறும் ஓர்அளவு ஞானம்
மற்றும் ஓர்அளவு paṭissati என எண்ணி பற்றறு வாசம் செய்கிரார்.



(4)
Puna
ca·paraṃ, bhikkhave, bhikkhu seyyathāpi passeyya sarīraṃ sivathikāya
chaḍḍitaṃ aṭṭhika·saṅkhalikaṃ ni·maṃsa·lohita·makkhitaṃ
nhāru·sambandhaṃ, so imam·eva kāyaṃ upasaṃharati: ‘ayaṃ pi kho kāyo
evaṃ·dhammo evaṃ·bhāvī evaṃ·an·atīto’ ti. 


(4)
Furthermore,
bhikkhus, a bhikkhu, just as if he was seeing a dead body, cast away in
acharnel ground, a squeleton without flesh and smeared with blood, held
together by tendons, he considers this very kāya: “This kāya also is of
such a nature, it is going to become like this, and is not free from
such a condition.” 


Iti
ajjhattaṃ vā kāye kāyānupassī viharati, bahiddhā vā kāye kāyānupassī
viharati, ajjhatta-bahiddhā vā kāye kāyānupassī viharati;
samudaya-dhamm·ānupassī vā kāyasmiṃ viharati, vaya-dhamm·ānupassī vā
kāyasmiṃ viharati, samudaya-vaya-dhamm·ānupassī vā kāyasmiṃ viharati;
‘atthi kāyo’ ti vā pan·assa sati paccupaṭṭhitā hoti, yāvadeva
ñāṇa·mattāya paṭissati·mattāya,{1} a·nissito ca viharati, na ca kiñci
loke upādiyati. Evam·pi kho, bhikkhave, bhikkhu kāyekāyānupassī
viharati. 




Thus he
dwells observing kāya in kāya internally, or he dwells observing kāya in
kāya externally, or he dwells observing kāya in kāya internally and
externally; he dwells observing the samudaya of phenomena in kāya, or he
dwells observing the passing away of phenomena in kāya, or he dwells
observing the samudaya and
passing away of phenomena in kāya; or else, [realizing:] “this is kāya!”
sati is present in him, just to the extent of mere ñāṇa and mere
paṭissati, he dwells detached, and does not cling to anything in the
world. Thus, bhikkhus, a bhikkhu dwells observing kāya in kāya.

மேலும்,
பிக்குக்களுக்களே, ஒரு பிக்கு, ஒருவேளை அவர் தொலைவான இடத்தில்  ஒரு
பிரேதம் இடுகாடு நிலத்தளத்தில் எறியப்பட்டு  இருப்பதைப் பார்த்துக்
கொண்டிருந்தால், ஒரு மனித  எலும்புக் கூடு தசைகளில்லாமல் மற்றும் இரத்தம்
பூசப்பட்டு, நரம்புகளால்  ஒன்றாய் பிடிக்கப்பட்டு,அவர் இந்த மெய்ம்மூலமான
kāya  உடல்/காய ஆழ்ந்து ஆராய: “இந்த kāya  உடல்/காய கூட அவ்வகைப்பட்ட ஒரு
இயற்கை ஆற்றல் உடையதாக இருக்கிறது, அதுவும் இப்படி  ஆகத்தொடங்கு போக
இருக்கிறது, மற்றும் அத்தகைய ஒரு  கட்டுப்பாட்டு வரம்புகளற்ற  நிலைமை
இருந்து  வேறல்ல.

இவ்வாறு அவர்
kāya in kāya உடல்/காயத்தை காயதுக்குள் கண்காணி வாசம் செய்கிரார், அல்லது
காயத்தை காயதுக்கு வெளியே கண்காணி வாசம் செய்கிரார், அல்லது காயத்தை
காயதுக்கு உள்ளே மற்றும் வெளியே கண்காணி வாசம் செய்கிரார்;புலன்களால்
உணரத்தக்க எழுச்சி கண்காணி வாசம் செய்கிரார், மற்றும் புலன்களால்
உணரத்தக்கதை கடந்துசெல்லுவதை கண்காணித்து வாசம் செய்கிரார்; இல்லாவிடில்
எச்சரிக்கையாயிருக்கிற உணர் உடனிருக்கிறதை,சும்மா வெறும் ஓர்அளவு ஞானம்
மற்றும் ஓர்அளவு paṭissati என எண்ணி பற்றறு வாசம் செய்கிரார்.



(5)
Puna
ca·paraṃ, bhikkhave, bhikkhu seyyathāpi passeyya sarīraṃ sivathikāya
chaḍḍitaṃ aṭṭhika·saṅkhalikaṃ apagata·maṃsa·lohitaṃ nhāru·sambandhaṃ, so
imam·eva kāyaṃ upasaṃharati: ‘ayaṃ pi kho kāyo evaṃ·dhammo evaṃ·bhāvī evaṃ·an·atīto’ ti. 


(5)
Furthermore,
bhikkhus, a bhikkhu, just as if he was seeing a dead body, cast away in
a charnel ground, a squeleton without flesh nor blood, held together by
tendons, he considers this very kāya: “This kāya also is of such a
nature, it is going to become like this, and is not free from such a
condition.” 


Iti
ajjhattaṃ vā kāye kāyānupassī viharati, bahiddhā vā kāye
kāyānupassīviharati, ajjhatta-bahiddhā vā kāye kāyānupassī viharati;
samudaya-dhamm·ānupassī vā kāyasmiṃ viharati, vaya-dhamm·ānupassī vā
kāyasmiṃ viharati, samudaya-vaya-dhamm·ānupassī vā kāyasmiṃ
viharati;‘atthi kāyo’ ti vā pan·assa sati paccupaṭṭhitā hoti,
yāvadevañāṇa·mattāya paṭissati·mattāya,{1} a·nissito ca viharati, na ca
kiñci loke upādiyati. Evam·pi kho, bhikkhave, bhikkhu kāye kāyānupassī
viharati. 




Thus he
dwells observing kāya in kāya internally, or he dwells observing kāya in
kāya externally, or he dwells observing kāya in kāya internally and
externally; he dwells observing the samudaya of phenomena in kāya, or he
dwells observing the passing away of phenomena in kāya, or he dwells
observing the samudaya and passing away of phenomena in kāya; or else,
[realizing:] “this is kāya!” sati is present in him, just to the extent
of mere ñāṇa and mere paṭissati, he dwells
detached, and does not cling to anything in the world. Thus, bhikkhus, a bhikkhu dwells observing kāya in kāya. 


மேலும்,
பிக்குக்களுக்களே, ஒரு பிக்கு, ஒருவேளை அவர் தொலைவான இடத்தில்  ஒரு
பிரேதம் இடுகாடு நிலத்தளத்தில் எறியப்பட்டு  இருப்பதைப் பார்த்துக்
கொண்டிருந்தால், ஒரு மனித  எலும்புக் கூடு தசைகளில்லாமல் மற்றும் இரத்தம் 
இல்லாமல், நரம்புகளால்  ஒன்றாய் பிடிக்கப்பட்டு,அவர் இந்த மெய்ம்மூலமான
kāya  உடல்/காய ஆழ்ந்து ஆராய: “இந்த kāya  உடல்/காய கூட அவ்வகைப்பட்ட ஒரு
இயற்கை ஆற்றல் உடையதாக இருக்கிறது, அதுவும் இப்படி  ஆகத்தொடங்கு போக
இருக்கிறது, மற்றும் அத்தகைய ஒரு  கட்டுப்பாட்டு வரம்புகளற்ற  நிலைமை
இருந்து  வேறல்ல.

இவ்வாறு அவர்
kāya in kāya உடல்/காயத்தை காயதுக்குள் கண்காணி வாசம் செய்கிரார்,அல்லது
காயத்தை காயதுக்கு வெளியே கண்காணி வாசம் செய்கிரார், அல்லது காயத்தை
காயதுக்கு உள்ளே மற்றும் வெளியே கண்காணி வாசம் செய்கிரார்;புலன்களால்
உணரத்தக்க எழுச்சி கண்காணி வாசம் செய்கிரார், மற்றும் புலன்களால்
உணரத்தக்கதை கடந்துசெல்லுவதை கண்காணித்து வாசம் செய்கிரார்; இல்லாவிடில்
எச்சரிக்கையாயிருக்கிற உணர் உடனிருக்கிறதை,சும்மா வெறும் ஓர்அளவு ஞானம்
மற்றும் ஓர்அளவு paṭissati என எண்ணி பற்றறு வாசம் செய்கிரார்.


(6)
Puna
ca·paraṃ, bhikkhave, bhikkhu seyyathāpi passeyya sarīraṃ sivathikāya
chaḍḍitaṃ aṭṭhikāni apagata·sambandhāni disā vidisā vikkhittāni, aññena
hatth·aṭṭhikaṃ aññena pād·aṭṭhikaṃ aññena gopphak·aṭṭhikaṃ aññena
jaṅgh·aṭṭhikaṃ aññena ūru·ṭṭhikaṃ aññena kaṭi·ṭṭhikaṃ aññena
phāsuk·aṭṭhikaṃ aññena piṭṭh·iṭṭhikaṃ aññena khandh·aṭṭhikaṃ aññena
gīv·aṭṭhikaṃ aññena hanuk·aṭṭhikaṃ aññena dant·aṭṭhikaṃ aññena
sīsakaṭāhaṃ, so imam·eva kāyaṃ upasaṃharati: ‘ayaṃ pi kho kāyo
evaṃ·dhammo evaṃ·bhāvī evaṃ·an·atīto’ ti. 


(6)
Furthermore,
bhikkhus, a bhikkhu, just as if he was seeing a dead body, cast away in
a charnel ground, disconnected bones scattered here and there, here a
hand bone, there a foot bone, here an ankle bone, there a shin bone,
here a thigh bone, there a hip bone, here a rib, there a back bone, here
a spine bone, there a neck bone, here a jaw bone, there a tooth bone,
or there the skull, he considers this very kāya: “This kāya also is of
such a nature, it is going to become like this, and is not free from
such a condition.” 


Iti
ajjhattaṃ vā kāye kāyānupassī viharati, bahiddhā vā kāye kāyānupassī
viharati, ajjhatta-bahiddhā vā kāye kāyānupassī viharati;
samudaya-dhamm·ānupassī vā kāyasmiṃ viharati, vaya-dhamm·ānupassī vā
kāyasmiṃ viharati, samudaya-vaya-dhamm·ānupassī vā kāyasmiṃ viharati;
‘atthi kāyo’ ti vā pan·assa sati paccupaṭṭhitā hoti, yāvadeva
ñāṇa·mattāya paṭissati·mattāya,{1} a·nissito ca viharati, na ca kiñci
loke upādiyati. Evam·pi kho, bhikkhave, bhikkhu kāye
kāyānupassī viharati. 




Thus
he dwells observing kāya in kāya internally, or he dwells observing
kāya in kāya externally, or he dwells observing kāya in kāya internally
and externally; he dwells observing the samudaya of phenomena in kāya,
or he dwells observing the passing away of phenomena in kāya, or he
dwells observing the samudaya and
passing away of phenomena in kāya; or else, [realizing:] “this is kāya!”
sati is present in him, just to the extent of mere ñāṇa and mere
paṭissati, he dwells detached, and does not cling to anything in the
world. Thus, bhikkhus, a bhikkhu dwells observing kāya in kāya.

மேலும்,
பிக்குக்களுக்களே, ஒரு பிக்கு, ஒருவேளை அவர் தொலைவான இடத்தில்  ஒரு பிரேதம்
இடுகாடு நிலத்தளத்தில் எறியப்பட்டு  இருப்பதைப் பார்த்துக்
கொண்டிருந்தால், கழற்றபட்ட எலும்புகள் அங்குமிங்குமா சிதறலான, இங்கே ஒரு கை
எலும்பு, அங்கே ஒரு கால் எலும்பு, இங்கே ஒரு கணுக்கால் எலும்பு, அங்கே ஒரு
முழந்தாள் எலும்பு, இங்கே ஒரு தொடை எலும்பு, அங்கே ஒரு இடுப்பு எலும்பு,
இங்கே ஒரு தொடை எலும்பு, அங்கே ஒரு விலா எலும்பு, இங்கே ஒரு தொடை எலும்பு,
அங்கே ஒரு முதுகு எலும்பு, இங்கே ஒரு தண்டெலும்பு, அங்கே
ஒரு கழுத்து எலும்பு, இங்கே ஒரு தாடை எலும்பு, அங்கே ஒரு பல் எலும்பு,
அல்லது அங்கே ஒரு மண்டை ஓடு என அவர் இந்த மெய்ம்மூலமான kāya  உடல்/காய
ஆழ்ந்து ஆராய: “இந்த kāya  உடல்/காய கூட அவ்வகைப்பட்ட ஒரு இயற்கை ஆற்றல்
உடையதாக இருக்கிறது, அதுவும் இப்படி  ஆகத்தொடங்கு போக இருக்கிறது, மற்றும்
அத்தகைய ஒரு  கட்டுப்பாட்டு வரம்புகளற்ற நிலைமை இருந்து  வேறல்ல.


இவ்வாறு
அவர் kāya in kāya உடல்/காயத்தை காயதுக்குள் கண்காணி வாசம் செய்கிரார்,
அல்லது காயத்தை காயதுக்கு வெளியே கண்காணி வாசம் செய்கிரார், அல்லது காயத்தை
காயதுக்கு உள்ளே மற்றும் வெளியே கண்காணி வாசம் செய்கிரார்;புலன்களால்
உணரத்தக்க எழுச்சி கண்காணி வாசம் செய்கிரார், மற்றும் புலன்களால்
உணரத்தக்கதை கடந்துசெல்லுவதை கண்காணித்து வாசம் செய்கிரார்; இல்லாவிடில்
எச்சரிக்கையாயிருக்கிற உணர் உடனிருக்கிறதை,சும்மா வெறும் ஓர்அளவு ஞானம்
மற்றும் ஓர்அளவு paṭissati என எண்ணி பற்றறு வாசம் செய்கிரார்.




(7)
Puna
ca·paraṃ, bhikkhave, bhikkhu seyyathāpi passeyya sarīraṃ sivathikāya
chaḍḍitaṃ aṭṭhikāni setāni saṅkha·vaṇṇa·paṭibhāgāni, so imam·eva kāyaṃ
upasaṃharati: ‘ayaṃ pi kho kāyo evaṃ·dhammo evaṃ·bhāvī evaṃ·an·atīto’
ti. 


(7)
Furthermore, bhikkhus, a
bhikkhu, just as if he was seeing a dead body, cast away in a charnel
ground, the bones whitened like a seashell, he considers this very kāya:
“This kāya also is of such a nature, it is going to become like this,
and is not free from such a condition.” 


Iti
ajjhattaṃ vā kāye kāyānupassī viharati, bahiddhā vā kāye kāyānupassī
viharati, ajjhatta-bahiddhā vā kāye kāyānupassī viharati;
samudaya-dhamm·ānupassī vā kā

(8)
Puna
ca·paraṃ, bhikkhave, bhikkhu seyyathāpi passeyya sarīraṃ sivathikāya
chaḍḍitaṃ aṭṭhikāni puñja·kitāni terovassikāni, so imam·eva kāyaṃ
upasaṃharati: ‘ayaṃ pi kho kāyo evaṃ·dhammo evaṃ·bhāvī evaṃ·an·atīto’
ti. 


(8)
Furthermore,
bhikkhus, a bhikkhu, just as if he was seeing a dead body, cast away in
a charnel ground, heaped up bones over a year old, he considers this
very kāya: “This kāya also is of such a nature, it is going to become
like this, and is not free from such a condition.” 


Iti
ajjhattaṃ vā kāye kāyānupassī viharati, bahiddhā vā kāye kāyānupassī
viharati, ajjhatta-bahiddhā vā kāye kāyānupassī viharati;
samudaya-dhamm·ānupassī vā kāyasmiṃ viharati, vaya-dhamm·ānupassī vā
kāyasmiṃ viharati, samudaya-vaya-dhamm·ānupassī vā kāyasmiṃ viharati;
‘atthi kāyo’ ti vā pan·assa sati paccupaṭṭhitā hoti, yāvadeva
ñāṇa·mattāya paṭissati·mattāya, a·nissito ca viharati, na ca kiñci loke
upādiyati. Evam·pi kho, bhikkhave, bhikkhu kāye kāyānupassī viharati.





Thus
he dwells observing kāya in kāya internally, or he dwells observing
kāya in kāya externally, or he dwells observing kāya in kāya internally
and externally; he dwells observing the samudaya of phenomena in kāya,
or he dwells observing the passing away of phenomena in kāya, or he
dwells observing the samudaya and passing away of phenomena in kāya; or else, [realizing:] “this is kāya!”
sati is present in him, just to the extent of mere ñāṇa and mere
paṭissati, he dwells detached, and does not cling to anything in the
world. Thus, bhikkhus, a bhikkhu dwells observing kāya in kāya.


மேலும்,
பிக்குக்களுக்களே, ஒரு பிக்கு, ஒருவேளை அவர் தொலைவான இடத்தில்  ஒரு பிரேதம்
இடுகாடு நிலத்தளத்தில் எறியப்பட்டு இருப்பதைப் பார்த்துக்
கொண்டிருந்தால்,எலும்புகள் ஒரு ஆண்டுக்கு மேலே பழையதாகி குவியல் போல் 
இருந்தால், அவர் இந்த மெய்ம்மூலமான kāya  உடல்/காய ஆழ்ந்து ஆராய: “இந்த
kāya  உடல்/காய கூட அவ்வகைப்பட்ட ஒரு இயற்கை ஆற்றல் உடையதாக இருக்கிறது,
அதுவும் இப்படி  ஆகத்தொடங்கு போக இருக்கிறது, மற்றும் அத்தகைய ஒரு 
கட்டுப்பாட்டு வரம்புகளற்ற நிலைமை இருந்து  வேறல்ல.

இவ்வாறு அவர்
kāya in kāya உடல்/காயத்தை காயதுக்குள் கண்காணி வாசம் செய்கிரார், அல்லது
காயத்தை காயதுக்கு வெளியே கண்காணி வாசம் செய்கிரார், அல்லது காயத்தை
காயதுக்கு உள்ளே மற்றும் வெளியே கண்காணி வாசம் செய்கிரார்;புலன்களால்
உணரத்தக்க எழுச்சி கண்காணி வாசம் செய்கிரார், மற்றும் புலன்களால்
உணரத்தக்கதை கடந்துசெல்லுவதை கண்காணித்து வாசம் செய்கிரார்; இல்லாவிடில்
எச்சரிக்கையாயிருக்கிற உணர் உடனிருக்கிறதை,சும்மா வெறும் ஓர்அளவு ஞானம்
மற்றும் ஓர்அளவு paṭissati என எண்ணி பற்றறு வாசம் செய்கிரார்.


(9)
Puna
ca·paraṃ, bhikkhave, bhikkhu seyyathāpi passeyya sarīraṃ sivathikāya
chaḍḍitaṃ aṭṭhikāni pūtīni cuṇṇaka·jātāni, so imam·eva kāyaṃ\
upasaṃharati: ‘ayaṃ pi kho kāyo evaṃ·dhammo evaṃ·bhāvī evaṃ·an·atīto’
ti. 


(9)
Furthermore, bhikkhus, a
bhikkhu, just as if he was seeing a dead body, cast away in a charnel
ground, rotten bones reduced to powder, he considers this very kāya:
“This kāya also is of such a nature, it is going to become like this,
and is not free from such a condition.” 


Iti
ajjhattaṃ vā kāye kāyānupassī viharati, bahiddhā vā kāye kāyānupassī
viharati, ajjhatta-bahiddhā vā kāye kāyānupassī viharati;
samudaya-dhamm·ānupassī vā kāyasmiṃ viharati, vaya-dhamm·ānupassī vā
kāyasmiṃ viharati, samudaya-vaya-dhamm·ānupassī vā kāyasmiṃ viharati;
‘atthi kāyo’ ti vā pan·assa sati paccupaṭṭhitā hoti, yāvadeva
ñāṇa·mattāya paṭissati·mattāya, a·nissito ca viharati, na ca kiñci loke
upādiyati. Evam·pi kho, bhikkhave, bhikkhu kāye kāyānupassī viharati.





Thus he dwells observing kāya in
kāya internally, or he dwells observing kāya in kāya externally, or he
dwells observing kāya in kāya internally and externally; he dwells
observing the samudaya of phenomena in kāya, or he dwells observing the
passingaway of phenomena in kāya, or he dwells observing the samudaya
and
passing away of phenomena in kāya; or else, [realizing:] “this is kāya!”
sati is present in him, just to the extent of mere ñāṇa and mere
paṭissati, he dwells detached, and does not cling to anything in the
world. Thus, bhikkhus, a bhikkhu dwells observing kāya in kāya.

மேலும்,
பிக்குக்களுக்களே, ஒரு பிக்கு, ஒருவேளை அவர் தொலைவான இடத்தில்  ஒரு பிரேதம்
இடுகாடு நிலத்தளத்தில் எறியப்பட்டு இருப்பதைப் பார்த்துக்
கொண்டிருந்தால்,சீரழிந்த எலும்புகள் பொடியாகி  இருந்தால், அவர் இந்த
மெய்ம்மூலமான kāya  உடல்/காய ஆழ்ந்து ஆராய: “இந்த kāya  உடல்/காய கூட
அவ்வகைப்பட்ட ஒரு இயற்கை ஆற்றல் உடையதாக இருக்கிறது, அதுவும் இப்படி 
ஆகத்தொடங்கு போக இருக்கிறது, மற்றும் அத்தகைய ஒரு  கட்டுப்பாட்டு
வரம்புகளற்ற நிலைமை இருந்து  வேறல்ல.

இவ்வாறு அவர்
kāya in kāya உடல்/காயத்தை காயதுக்குள் கண்காணி வாசம் செய்கிரார், அல்லது
காயத்தை காயதுக்கு வெளியே கண்காணி வாசம் செய்கிரார், அல்லது காயத்தை
காயதுக்கு உள்ளே மற்றும் வெளியே கண்காணி வாசம் செய்கிரார்;புலன்களால்
உணரத்தக்க எழுச்சி கண்காணி வாசம் செய்கிரார், மற்றும் புலன்களால்
உணரத்தக்கதை கடந்துசெல்லுவதை கண்காணித்து வாசம் செய்கிரார்; இல்லாவிடில்
எச்சரிக்கையாயிருக்கிற உணர் உடனிருக்கிறதை,சும்மா வெறும் ஓர்அளவு ஞானம்
மற்றும் ஓர்அளவு paṭissati என எண்ணி பற்றறு வாசம் செய்கிரார்.

II. Observation of Vedanā

Uddesa


Evaṃ me sutaṃ:

Katame
cattāro? Idha, bhikkhave, bhikkhu kāye kāyānupassī viharati ātāpī
sampajāno satimā, vineyya loke abhijjhā-domanassaṃ. Vedanāsu
vedanānupassī viharati ātāpī sampajāno satimā, vineyya loke
abhijjhā-domanassaṃ. Citte cittānupassī viharati ātāpī sampajāno satimā,
vineyya loke abhijjhā-domanassaṃ. Dhammesu dhammānupassī viharati ātāpī
sampajāno satimā, vineyya loke abhijjhā-domanassaṃ.

II. Observation of Vedanā

Introduction

Which
four? Here, bhikkhus, a bhikkhu dwells observing kāya in kāya, ātāpī
sampajāno, satimā, having given up abhijjhā-domanassa towards the world.
He dwells observing vedanā in vedanā, ātāpī sampajāno, satimā, having
given up abhijjhā-domanassa towards the world. He dwells observing citta
in citta, ātāpī sampajāno, satimā, having given up abhijjhā-domanassa
towards the world. He dwells observing dhamma·s in dhamma·s, ātāpī
sampajāno, satimā, having given up abhijjhā-domanassa towards the world.

எந்த நான்கு?இங்கு
பிக்குக்களுக்களா,ஒரு பிக்கு kāye kāyānupassī (உடலை உடல் கண்காணிப்புடன்)
கவனித்து வசிக்கிரார் ātāpī sampajāno satimā,வேறு வழியில்லாமல்  
பிரபஞ்சம் நோக்கி எச்சரிக்கையுடன் இருக்க ஏகாந்தமாயிருக்கிரார்.வேறு
வழியில்லாமல்   பிரபஞ்சம் நோக்கி எச்சரிக்கையுடன் இருக்க ஏகாந்தமாயிருக்க 
Vedanāsu vedanānupassī உறுதலுணர்ச்சி கண்காணிப்புடன் வசிக்கிரார்.வேறு
வழியில்லாமல்   பிரபஞ்சம் நோக்கி எச்சரிக்கையுடன் இருக்க ஏகாந்தமாயிருக
Citte cittānupassī viharati ātāpī sampajāno satimā, சித்த நலம் கருதி
ண்காணிப்புடன் வசிக்கிரார். மனத்தால் இயக்கப்படுகிற அபூர்வமான
வினயா(ஒழுக்கம்) காக்க வேறு வழியில்லாமல்   பிரபஞ்சம் நோக்கி
எச்சரிக்கையுடன் இருக்க ஏகாந்தமாயிருக்க கண்காணிப்புடன் வசிக்கிரார்.

Thus he dwells
observing vedanā in vedanā internally, or he dwells observing vedanā in
vedanā externally, or he dwells observing vedanā in vedanā internally
and externally; he dwells observing the samudaya of phenomena in vedanā,
or he dwells observing the passing away of phenomena in vedanā, or he
dwells observing the samudaya and passing away of phenomena in vedanā;
or else, [realizing:] “this is vedanā!” sati is present in him, just to
the extent of mere ñāṇa and mere paṭissati, he dwells detached, and does
not cling to anything in the world. Thus, bhikkhus, a bhikkhu dwells
observing vedanā in vedanā.

தமிழ்


III. Citta மனம் அதனுடைய அகநிலையை கூர்ந்து கவனித்தல்

மற்றும் இப்போது எவ்வாறு பிக்குக்களுக்களே, ஒரு பிக்கு, Citta மனம்
அதனுடைய அகநிலையை in Citta மனம் அதனுடைய அகநிலையில் கூர்ந்து  கவனித்து
வாசம் செய்கிரார்?

மற்றும் இப்போது எவ்வாறு பிக்குக்களுக்களே, ஒரு பிக்கு, Citta மனம்
அதனுடைய அகநிலை rāga  ஆர்வ வேட்கையை ” Citta மனம் அதனுடைய அகநிலை rāga ஆர்வ
வேட்கையாக” என புரிந்துகொள்கிரார்,அல்லது Citta மனம் அதனுடைய அகநிலை rāga
ஆர்வ வேட்கையற்றதை, “Citta மனம் அதனுடைய அகநிலை rāga ஆர்வ வேட்கையற்றது” என
புரிந்துகொள்கிரார்,அல்லது

Citta மனம் அதனுடைய அகநிலை “dosa வெறுப்பு ஆர்வ வேட்கையை Citta மனம்
அதனுடைய அகநிலை dosa வெறுப்பு ஆர்வ வேட்கையாக” என
புரிந்துகொள்கிரார்,”Citta மனம் அதனுடைய அகநிலை dosa வெறுப்பு ஆர்வ
வேட்கையற்றதை, Citta மனம் அதனுடைய அகநிலை dosa வெறுப்பு ஆர்வ வேட்கையற்றது”
என புரிந்துகொள்கிரார், அல்லது Citta மனம் அதனுடைய அகநிலை moha  மருட்சி 
ஆர்வ வேட்கையை “Citta மனம் அதனுடைய அகநிலை  moha மருட்சி ஆர்வ வேட்கை” என
புரிந்துகொள்கிரார்,”Citta மனம் அதனுடைய அகநிலை moha மருட்சி ஆர்வ
வேட்கையற்றதை, Citta மனம் அதனுடைய அகநிலை moha மருட்சி ஆர்வ வேட்கையற்றது”
என புரிந்துகொள்கிரார், அல்லது ஒரு சேர்த்த
Citta மனம் அதனுடைய அகநிலை  “ஒரு சேர்த்த Citta மனம் அதனுடைய அகநிலை” என
புரிந்துகொள்கிரார்,  ஒரு சிதறலான  Citta மனம் அதனுடைய அகநிலை  “ஒரு
சிதறலான Citta மனம் அதனுடைய அகநிலை” என புரிந்துகொள்கிரார்,அல்லது ஒரு
விரிவாக்கம் செய்த Citta மனம் அதனுடைய அகநிலை  “ஒரு விரிவாக்கம் செய்த
Citta மனம் அதனுடைய அகநிலை” என புரிந்துகொள்கிரார்,  ஒரு விரிவாக்கம்
செய்யாத Citta மனம் அதனுடைய அகநிலை  “ஒரு விரிவாக்கம் செய்யாத Citta மனம்
அதனுடைய அகநிலை” என புரிந்துகொள்கிரார்,அல்லது ஒரு மிக மேற்பட்ட Citta மனம்
அதனுடைய அகநிலை  “ஒரு மிக மேற்பட்ட Citta மனம் அதனுடைய அகநிலை” என
புரிந்துகொள்கிரார்,  ஒரு  மிக மேற்படாத Citta மனம் அதனுடைய அகநிலை  “ஒரு
மிக மேற்படாத Citta மனம் அதனுடைய அகநிலை” என புரிந்துகொள்கிரார்,அல்லது ஒரு
திண்மையான Citta மனம் அதனுடைய அகநிலை  “ஒரு திண்மையான Citta மனம் அதனுடைய
அகநிலை” என புரிந்துகொள்கிரார்,  ஒரு திண்மையற்ற Citta மனம் அதனுடைய
அகநிலை  “ஒரு திண்மையற்ற  Citta மனம் அதனுடைய அகநிலை” என
புரிந்துகொள்கிரார்,அல்லது ஒரு விடுதலை செய்த Citta மனம் அதனுடைய அகநிலை 
“ஒரு விடுதலை செய்த Citta மனம் அதனுடைய அகநிலை” என புரிந்துகொள்கிரார், 
ஒரு விடுதலை செய்யாத Citta மனம் அதனுடைய அகநிலை  “ஒரு விடுதலை செய்யாத 
Citta மனம் அதனுடைய அகநிலை” என புரிந்துகொள்கிரார்.

இவ்வாறுஅவர்  Citta மனம் அதனுடைய அகநிலையை in Citta மனம் அதனுடைய
அகநிலையில் கூர்ந்து  கவனித்து  வாசம் செய்கிரார், அல்லது அதனுடைய அகநிலையை
in Citta மனம் அதனுடைய அகநிலையில் வெளியே கூர்ந்த கவனித்து 
வாசமசெய்கிரார்;samudaya of phenomena புலன்களால் உணரத்தக்க தோற்றம்
அதனுடைய அகநிலையில் கூர்ந்து  கவனித்து  வாசம் செய்கிரார், புலன்களால்
உணரத்தக்க கழிதல் அதனுடைய அகநிலையில் கூர்ந்து  கவனித்து  வாசம்
செய்கிரார், samudaya and passing away of phenomena புலன்களால் உணரத்தக்க
தோற்றம் மற்றும் கழிதல் அதனுடைய அகநிலையில் கூர்ந்து  கவனித்து  வாசம்
செய்கிரார், இல்லாவிடில் “இது  citta  அகநிலை” என உணர்ந்து,  sati விழிப்பு
நில அவருக்குள் வந்திருக்கிறது, சும்மா வெறும் ñāṇa  ஓர்அளவு ஞானம் மற்றும
ஓர்அளவு paṭissati என எண்ணி பற்றறு வாசம் செய்கிரார். மற்றும் உலகத்தில
சிறிதளவாவது பற்றிக்கொள்ளாது,அவ்வாறாக பிக்குக்களுக்களே, ஒரு பிக்கு, Citt
mமனம் அதனுடைய அகநிலையை in Citta மனம் அதனுடைய அகநிலையில் கூர்ந்து
கவனித்து வாசம் செய்கிரார்.

IV. தம்மங்களை அவதானித்தல்

A. நவராசஸ் பற்றிய பிரிவு

மேலும்,
பிக்குக்கள், தம்மங்களில் தம்மங்களைக் கவனிக்கும் ஒரு பிக்கு எப்படி
வாழ்கிறார்? இங்கே, பிக்குஸ், ஒரு பிக்கு ஐந்து நவராக்களைக் குறிக்கும்
வகையில் தம்மங்களில் தம்மங்களைக் கவனித்து வருகிறார். மேலும், பிக்குகளே,
ஐந்து நவராக்களைக் குறிக்கும் விதமாக ஒரு பிக்கு தம்மங்களில் தம்மங்களைக்
கவனிப்பது எப்படி?

இங்கே, பிக்குஸ், ஒரு பிக்கு, அங்கே கமாச்சந்தா
இருப்பது, புரிந்துகொள்கிறது: “எனக்குள் கமாச்சந்தா உள்ளது”; அங்கு
கமாச்சந்தா இல்லை, அவர் புரிந்துகொள்கிறார்: “எனக்குள் கமாச்சந்தா இல்லை”;
unarisen kmacchanda எவ்வாறு எழுகிறது என்பதை அவர் புரிந்துகொள்கிறார்;
எழுந்த கோமச்சந்தா எவ்வாறு கைவிடப்படுகிறார் என்பதை அவர்
புரிந்துகொள்கிறார்; கைவிடப்பட்ட காமச்சந்தா எதிர்காலத்தில் எவ்வாறு எழாது
என்பதை அவர் புரிந்துகொள்கிறார்.

இங்கே, பிக்குஸ், ஒரு பிக்கு,
அங்கே பைபாடா இருப்பது, புரிந்துகொள்கிறது: “எனக்குள் பைபாடா உள்ளது”;
பைபாடா உள்ளே இல்லை, அவர் புரிந்துகொள்கிறார்: “எனக்குள் பைபாடா இல்லை”;
தெரியாத பைபாடா எவ்வாறு எழுகிறது என்பதை அவர் புரிந்துகொள்கிறார்; எழுந்த
பைபாடா எவ்வாறு கைவிடப்பட்டது என்பதை அவர் புரிந்துகொள்கிறார்; கைவிடப்பட்ட
பைபாடா எதிர்காலத்தில் எவ்வாறு எழாது என்பதை அவர் புரிந்துகொள்கிறார்.

இங்கே,
பிக்குஸ், ஒரு பிக்கு, அங்கே தமனித்தி இருப்பது புரிந்துகொள்கிறது:
“எனக்குள் தமனித்தி உள்ளது”; அங்கு தமனித்தி இல்லாததால், அவர்
புரிந்துகொள்கிறார்: “எனக்குள் தமனித்தி இல்லை”; தெரியாத தமனித்தி எவ்வாறு
எழுகிறது என்பதை அவர் புரிந்துகொள்கிறார்; எழுந்த தமனித்தா எவ்வாறு
கைவிடப்பட்டார் என்பதை அவர் புரிந்துகொள்கிறார்; கைவிடப்பட்ட தமனித்தா
எதிர்காலத்தில் எவ்வாறு எழாது என்பதை அவர் புரிந்துகொள்கிறார்.

இங்கே,
பிக்குஸ், ஒரு பிக்கு, அங்கே உத்தாக்கா-குக்குக்கா இருப்பது
புரிந்துகொள்கிறது: “எனக்குள் உத்தாக்கா-குக்குக்கா உள்ளது”; அங்கு
உத்தாக்கா-குக்குக்கா இல்லை, அவர் புரிந்துகொள்கிறார்: “எனக்குள்
உத்தாக்கா-குக்குக்கா இல்லை”; தெரியாத உத்தாக்கா-குக்குக்கா எவ்வாறு
எழுகிறது என்பதை அவர் புரிந்துகொள்கிறார்; எழுந்த உத்தாக்கா-குக்குக்கா
எவ்வாறு கைவிடப்படுகிறார் என்பதை அவர் புரிந்துகொள்கிறார்; கைவிடப்பட்ட
உத்தாக்கா-குக்குக்கா எதிர்காலத்தில் எவ்வாறு எழாது என்பதை அவர்
புரிந்துகொள்கிறார்

இங்கே, பிக்குஸ், ஒரு பிக்கு, அங்கே விக்கிக்கி
இருப்பது, புரிந்துகொள்கிறது: “எனக்குள் விசிக்கிச்சா உள்ளது”; அங்கு
விக்கிக்கி இல்லாததால், அவர் புரிந்துகொள்கிறார்: “எனக்குள் விசிக்கிச்சே
இல்லை”; unarisen vicikicchā எவ்வாறு எழுகிறது என்பதை அவர்
புரிந்துகொள்கிறார்; எழுந்த விசிக்கிச்சை எவ்வாறு கைவிடப்படுகிறார் என்பதை
அவர் புரிந்துகொள்கிறார்; கைவிடப்பட்ட விசிக்கி எதிர்காலத்தில் எவ்வாறு
எழாது என்பதை அவர் புரிந்துகொள்கிறார்.

இவ்வாறு அவர் உள்நாட்டில்
தம்மங்களில் தம்மங்களைக் கவனிப்பார், அல்லது அவர் தம்மங்களில் வெளிப்புறமாக
தம்மங்களைக் கவனிப்பார், அல்லது அவர் தம்மங்களில் உள்ள தம்மங்களை
உள்நாட்டிலும் வெளிப்புறத்திலும் கவனிப்பார்; அவர் தம்மங்களில்
நிகழ்வுகளின் சமுதாயத்தைக் கவனிப்பார், அல்லது தம்மங்களில் நிகழ்வுகள்
காலமானதைக் கவனிப்பார், அல்லது அவர் சமுதாயத்தைக் கவனித்து தம்மங்களில்
நிகழ்வுகளை கடந்து செல்கிறார்; இல்லையெனில், [உணர்ந்து:] “இவை தம்மங்கள்!”
சதி அவனுக்குள் இருக்கிறான், வெறும் ñāṇa மற்றும் வெறும் paatiissati என்ற
அளவிற்கு, அவன் பிரிக்கப்பட்டவனாக வாழ்கிறான், உலகில் எதையும்
ஒட்டிக்கொள்வதில்லை. இவ்வாறு, பிக்குஸ், ஒரு பிக்கு, ஐந்து நவராக்களைக்
குறிக்கும் வகையில், தம்மங்களில் தம்மங்களைக் கவனித்து வருகிறார்.

பி. காந்தாக்கள் பற்றிய பிரிவு

மேலும்,
பிக்குஸ், ஒரு பிக்கு ஐந்து கந்தாக்களைக் குறிக்கும் வகையில் தம்மங்களில்
தம்மங்களைக் கவனித்து வருகிறார். மேலும், பிக்குக்கள், ஐந்து கந்தாக்களைக்
குறிக்கும் விதமாக ஒரு பிக்கு தம்மங்களில் தம்மங்களைக் கவனிப்பது எப்படி?

இங்கே,
பிக்குஸ், ஒரு பிக்கு [புரிந்துகொள்கிறார்]: “இது ரபா, இது ராபாவின்
சமுதாயா, இது ரபாவின் காலமானது; இது வேதனா, இது வேதனின் சமுதயா, இது
வேதனின் கடந்து செல்வது; saññā, இது saññā இன் சமுதாயா, இது saññā இன்
காலமானதாகும்; viññāṇa இன் கடந்து செல்லும் “.

இவ்வாறு அவர்
உள்நாட்டில் தம்மங்களில் தம்மங்களைக் கவனிப்பார், அல்லது அவர் தம்மங்களில்
வெளிப்புறமாக தம்மங்களைக் கவனிப்பார், அல்லது அவர் தம்மங்களில் உள்ள
தம்மங்களை உள்நாட்டிலும் வெளிப்புறத்திலும் கவனிப்பார்; அவர் தம்மங்களில்
நிகழ்வுகளின் சமுதாயத்தைக் கவனிப்பார், அல்லது தம்மங்களில் நிகழ்வுகள்
காலமானதைக் கவனிப்பார், அல்லது அவர் சமுதாயத்தைக் கவனித்து தம்மங்களில்
நிகழ்வுகளை கடந்து செல்கிறார்; இல்லையெனில், [உணர்ந்து:] “இவை தம்மங்கள்!”
சதி அவனுக்குள் இருக்கிறான், வெறும் ñāṇa மற்றும் வெறும் paatiissati என்ற
அளவிற்கு, அவன் பிரிக்கப்பட்டவனாக வாழ்கிறான், உலகில் எதையும்
ஒட்டிக்கொள்வதில்லை. இவ்வாறு, பிக்குஸ், ஒரு பிக்கு, ஐந்து கந்தாக்களைக்
குறிக்கும் வகையில், தம்மங்களில் தம்மங்களைக் கவனித்து வருகிறார்.

சி. சென்ஸ் கோளங்களில் பிரிவு

மேலும்,
பிக்குஸ், ஒரு பிக்கு தம்மங்களில் தம்மங்களைக் கவனித்து ஆறு உள் மற்றும்
வெளிப்புற சியானாக்களைக் குறிப்பிடுகிறார். மேலும், பிக்குக்கள், ஆறு உள்
மற்றும் வெளிப்புற சயான்களைக் குறிக்கும் விதமாக ஒரு பிக்கு தம்மங்களில்
தம்மங்களைக் கவனிப்பது எப்படி?

இங்கே, பிக்குஸ், ஒரு பிக்கு
கக்கூவைப் புரிந்துகொள்கிறான், அவன் ரபாவைப் புரிந்துகொள்கிறான், இந்த
இரண்டின் காரணமாக எழும் சயோஜனத்தை அவன் புரிந்துகொள்கிறான், அவிழாத சயோஜனா
எப்படி எழுகிறது என்பதை அவன் புரிந்துகொள்கிறான், எழுந்த சயோஜனா எவ்வாறு
கைவிடப்படுகிறது என்பதை அவன் புரிந்துகொள்கிறான், கைவிடப்பட்ட சாயோஜாவை
அவன் புரிந்துகொள்கிறான் எதிர்காலத்தில் எழுவதில்லை.

அவர்
சோட்டாவைப் புரிந்துகொள்கிறார், அவர் சதாவைப் புரிந்துகொள்கிறார், இந்த
இரண்டின் காரணமாக எழும் சயோஜனத்தை அவர் புரிந்துகொள்கிறார், அரிசிக்கப்படாத
சயோஜனா எவ்வாறு எழுகிறது என்பதை அவர் புரிந்துகொள்கிறார், எழுந்த சயோஜனா
எவ்வாறு கைவிடப்படுகிறது என்பதை அவர் புரிந்துகொள்கிறார், கைவிடப்பட்ட
சயோஜனா எவ்வாறு எழாது என்பதை அவர் புரிந்துகொள்கிறார் எதிர்காலத்தில்.

அவர்
கானாவைப் புரிந்துகொள்கிறார், அவர் காந்தாவைப் புரிந்துகொள்கிறார், இந்த
இரண்டின் காரணமாக எழும் சயோஜனத்தை அவர் புரிந்துகொள்கிறார், அரிசிக்காத
சயோஜனா எவ்வாறு எழுகிறது என்பதை அவர் புரிந்துகொள்கிறார், எழுந்த சயோஜனா
எவ்வாறு கைவிடப்படுகிறது என்பதை அவர் புரிந்துகொள்கிறார், மேலும்
கைவிடப்பட்ட சயோஜனா எவ்வாறு எழாது என்பதை அவர் புரிந்துகொள்கிறார்
எதிர்காலத்தில்.

அவர் ஜீவாவைப் புரிந்துகொள்கிறார், அவர் ராசாவைப்
புரிந்துகொள்கிறார், இந்த இரண்டின் காரணமாக எழும் சயோஜனத்தை அவர்
புரிந்துகொள்கிறார், அரிசிக்கப்படாத சயோஜனா எவ்வாறு எழுகிறது என்பதை அவர்
புரிந்துகொள்கிறார், எழுந்த சயோஜனா எவ்வாறு கைவிடப்படுகிறது என்பதை அவர்
புரிந்துகொள்கிறார், கைவிடப்பட்ட சயோஜனா எவ்வாறு எழவில்லை என்பதை அவர்
புரிந்துகொள்கிறார் எதிர்காலத்தில்.

அவர் கயாவைப்
புரிந்துகொள்கிறார், அவர் ஃபோஹாபாவைப் புரிந்துகொள்கிறார், இந்த இரண்டின்
காரணமாக எழும் சயோஜனத்தை அவர் புரிந்துகொள்கிறார், அரிசிக்காத சயோஜனா
எவ்வாறு எழுகிறது என்பதை அவர் புரிந்துகொள்கிறார், எழுந்த சயோஜனா எவ்வாறு
கைவிடப்படுகிறது என்பதை அவர் புரிந்துகொள்கிறார், கைவிடப்பட்ட சயோஜனா
எவ்வாறு எழாது என்பதை அவர் புரிந்துகொள்கிறார் எதிர்காலத்தில்.

அவர்
மனாவைப் புரிந்துகொள்கிறார், அவர் தம்மங்களைப் புரிந்துகொள்கிறார், இந்த
இரண்டின் காரணமாக எழும் சயோஜனத்தை அவர் புரிந்துகொள்கிறார், அரிசிக்கப்படாத
சயோஜனா எவ்வாறு எழுகிறது என்பதை அவர் புரிந்துகொள்கிறார், எழுந்த சயோஜனா
எவ்வாறு கைவிடப்படுகிறது என்பதை அவர் புரிந்துகொள்கிறார், கைவிடப்பட்ட
சயோஜனா எவ்வாறு எழாது என்பதை அவர் புரிந்துகொள்கிறார் எதிர்காலத்தில்.

இவ்வாறு
அவர் உள்நாட்டில் தம்மங்களில் தம்மங்களைக் கவனிப்பார், அல்லது அவர்
தம்மங்களில் வெளிப்புறமாக தம்மங்களைக் கவனிப்பார், அல்லது அவர் தம்மங்களில்
உள்ள தம்மங்களை உள்நாட்டிலும் வெளிப்புறத்திலும் கவனிப்பார்; அவர்
தம்மங்களில் நிகழ்வுகளின் சமுதாயத்தைக் கவனிப்பார், அல்லது தம்மங்களில்
நிகழ்வுகள் காலமானதைக் கவனிப்பார், அல்லது அவர் சமுதாயத்தைக் கவனித்து
தம்மங்களில் நிகழ்வுகளை கடந்து செல்கிறார்; இல்லையெனில், [உணர்ந்து:] “இவை
தம்மங்கள்!” சதி அவனுக்குள் இருக்கிறான், வெறும் ñāṇa மற்றும் வெறும்
paatiissati என்ற அளவிற்கு, அவன் பிரிக்கப்பட்டவனாக வாழ்கிறான், உலகில்
எதையும் ஒட்டிக்கொள்வதில்லை. இவ்வாறு, பிக்குஸ், ஒரு பிக்கு தம்மங்களில்
தம்மங்களைக் கவனித்து, ஆறு உள் மற்றும் வெளிப்புற சயான்களைக்
குறிப்பிடுகிறார்.

D. போஜ்ஜாகஸில் பிரிவு

மேலும், பிக்குஸ்,
ஒரு பிக்கு ஏழு போஜ்ஜாகாக்களைக் குறிக்கும் வகையில் தம்மங்களில்
தம்மங்களைக் கவனித்து வருகிறார். மேலும், பிக்குக்கள், ஏழு போஜ்ஜாகாக்களைக்
குறிக்கும் விதமாக ஒரு பிக்கு தம்மங்களில் தம்மங்களைக் கவனிப்பது எப்படி?

இங்கே,
பிக்குஸ், ஒரு பிக்கு, அங்கே சதி சம்போஜ்ஜாகா இருப்பது புரிந்துகொள்கிறது:
“எனக்குள் சதி சம்போஜ்ஹாகா உள்ளது”; அங்கு சதி சம்போஜ்ஜாகா இல்லாததால்,
அவர் புரிந்துகொள்கிறார்: “எனக்குள் சதி சம்போஜ்ஜாகா இல்லை”; தெரியாத சதி
சம்போஜ்ஜாகா எவ்வாறு எழுகிறது என்பதை அவர் புரிந்துகொள்கிறார்; எழுந்த சதி
சம்போஜ்ஜாகா எவ்வாறு முழுமையடைகிறது என்பதை அவர் புரிந்துகொள்கிறார்.

தம்மவிகாய
சம்போஜ்ஜாகா உள்ளே இருப்பதால், அவர் புரிந்துகொள்கிறார்: “எனக்குள்
தம்மவிகாய சம்போஜ்ஜாகா உள்ளது”; அங்கே தம்மவிகாய சம்போஜ்ஜாகா இல்லாததால்,
அவர் புரிந்துகொள்கிறார்: “எனக்குள் தம்மவிகாய சம்போஜ்ஜாகா இல்லை”;
unarisen dhammavicaya sambojjhaṅga எவ்வாறு எழுகிறது என்பதை அவர்
புரிந்துகொள்கிறார்; எழுந்த தம்மவிகாய சம்போஜ்ஜாகா எவ்வாறு முழுமையாய்
உருவாகிறது என்பதை அவர் புரிந்துகொள்கிறார்.

உள்ளே வரிய சம்போஜ்ஜாகா
இருப்பதால், அவர் புரிந்துகொள்கிறார்: “எனக்குள் வரியா சம்போஜ்ஜாகா
உள்ளது”; அங்கு வரியா சம்போஜ்ஜாகா இல்லாததால், அவர் புரிந்துகொள்கிறார்:
“எனக்குள் எந்த வரியா சம்போஜ்ஜாகாவும் இல்லை”; unarisen vīriya
sambojjhaṅga எவ்வாறு எழுகிறது என்பதை அவர் புரிந்துகொள்கிறார்; அவர்
எழுந்த வரியா சம்போஜ்ஜாகா எவ்வாறு முழுமைக்கு உருவாக்கப்பட்டது என்பதை அவர்
புரிந்துகொள்கிறார்.

பேட்டி சம்போஜ்ஜாகா உள்ளே இருப்பதால், அவர்
புரிந்துகொள்கிறார்: “எனக்குள் பேட்டி சம்போஜ்ஜாகா உள்ளது”; அங்கு பேட்டி
சம்போஜ்ஜாகா இல்லாததால், அவர் புரிந்துகொள்கிறார்: “எனக்குள் பேட்டி
சம்போஜ்ஜாகா இல்லை”; unarisen pti sambojjhaṅga எவ்வாறு எழுகிறது என்பதை
அவர் புரிந்துகொள்கிறார்; எழுந்த பேட்டி சம்போஜ்ஜாகா எவ்வாறு முழுமையாய்
உருவாகிறது என்பதை அவர் புரிந்துகொள்கிறார்.

பாசாதி
சம்போஜ்ஜாகா உள்ளே இருப்பதால், அவர் புரிந்துகொள்கிறார்: “எனக்குள் பாசாதி
சம்போஜ்ஜாகா உள்ளது”; அங்கு பசாதி சம்போஜ்ஜாகா இல்லாததால், அவர்
புரிந்துகொள்கிறார்: “எனக்குள் பாசாதி சம்போஜ்ஜாகா இல்லை”; அப்பட்டமான
பாசாதி சம்போஜ்ஜாகா எவ்வாறு எழுகிறது என்பதை அவர் புரிந்துகொள்கிறார்;
எழுந்த பாசாதி சம்போஜ்ஜாகா எவ்வாறு முழுமையாக்கப்படுகிறது என்பதை அவர்
புரிந்துகொள்கிறார்.

அங்கே சமாதி சம்போஜ்ஜாகா இருப்பதால், அவர்
புரிந்துகொள்கிறார்: “எனக்குள் சமாதி சம்போஜ்ஜாகா உள்ளது”; அங்கு சமாதி
சம்போஜ்ஜாகா இல்லை, அவர் புரிந்துகொள்கிறார்: “எனக்குள் சமாதி சம்போஜ்ஜாகா
இல்லை”; unarisen samādhi sambojjhaṅga எவ்வாறு எழுகிறது என்பதை அவர்
புரிந்துகொள்கிறார்; எழுந்த சமாதி சம்போஜ்ஜாகா எவ்வாறு முழுமையடைகிறது
என்பதை அவர் புரிந்துகொள்கிறார்.

உபெக்கா சம்போஜ்ஜாகா உள்ளே
இருப்பதால், அவர் புரிந்துகொள்கிறார்: “எனக்குள் உபெக்கோ சம்போஜ்ஜாகா
உள்ளது”; அங்கு உபெக்கோ சம்போஜ்ஜாகா இல்லாததால், அவர் புரிந்துகொள்கிறார்:
“எனக்குள் உபெக்கோ சம்போஜ்ஜாகா இல்லை”; unarisen upekkhā sambojjhaṅga
எவ்வாறு எழுகிறது என்பதை அவர் புரிந்துகொள்கிறார்; எழுந்த உபெக்கோ
சம்போஜ்ஜாகா எவ்வாறு முழுமையாய் உருவாகிறது என்பதை அவர்
புரிந்துகொள்கிறார்.

இவ்வாறு அவர் உள்நாட்டில் தம்மங்களில்
தம்மங்களைக் கவனிப்பார், அல்லது அவர் தம்மங்களில் வெளிப்புறமாக தம்மங்களைக்
கவனிப்பார், அல்லது அவர் தம்மங்களில் உள்ள தம்மங்களை உள்நாட்டிலும்
வெளிப்புறத்திலும் கவனிப்பார்; அவர் தம்மங்களில் நிகழ்வுகளின் சமுதாயத்தைக்
கவனிப்பார், அல்லது தம்மங்களில் நிகழ்வுகள் காலமானதைக் கவனிப்பார், அல்லது
அவர் சமுதாயத்தைக் கவனித்து தம்மங்களில் நிகழ்வுகளை கடந்து செல்கிறார்;
இல்லையெனில், [உணர்ந்து:] “இவை தம்மங்கள்!” சதி அவனுக்குள் இருக்கிறான்,
வெறும் ñāṇa மற்றும் வெறும் paatiissati என்ற அளவிற்கு, அவன்
பிரிக்கப்பட்டவனாக வாழ்கிறான், உலகில் எதையும் ஒட்டிக்கொள்வதில்லை.
இவ்வாறு, பிக்குஸ், ஒரு பிக்கு ஏழு போஜ்ஜாகாக்களைக் குறிக்கும் வகையில்,
தம்மங்களில் தம்மங்களைக் கவனித்து வருகிறார்.

E. சத்தியங்கள் பற்றிய பிரிவு

மேலும்,
பிக்குஸ், ஒரு பிக்கு நான்கு அரியா · சக்காக்களைக் குறிக்கும் வகையில்
தம்மங்களில் தம்மங்களைக் கவனித்து வருகிறார். மேலும், பிக்குக்கள், நான்கு
அரியா · சக்காக்களைக் குறிக்கும் விதமாக ஒரு பிக்கு தம்மங்களில்
தம்மங்களைக் கவனிப்பது எப்படி?

இ 1. துக்கசாக்காவின் வெளிப்பாடு

என்ன,
பிக்குஸ், துக்க அரியசாக்கா? ஜாதி துக்கா, வயதானவர் துக்கா (நோய் என்பது
துக்கா) மராசா என்பது துக்கா, துக்கம், புலம்பல், துக்கா, டொமனாஸா மற்றும்
துன்பம் என்பது துக்கா, விரும்பாதவற்றோடு தொடர்பு கொள்வது துக்கா,
விரும்பியவற்றிலிருந்து விலகல் என்பது துக்கா, ஒருவர் விரும்புவதைப்
பெறவில்லை என்பது துக்கா; சுருக்கமாக, ஐந்து உபாதனகந்தங்கள் துக்கா.

என்ன,
பிக்குஸ், ஜாதி? ஜாதி, பிறப்பு, வம்சாவளி [கருப்பையில்], எழும் [உலகில்],
தோற்றம், காந்தாக்களின் தோற்றம், சியானாக்களைப் பெறுதல். இது, பிக்குஸ்,
ஜாதி என்று அழைக்கப்படுகிறது.

என்ன, பிக்குஸ், ஜாரா? பல்வேறு வகை
உயிரினங்களில் உள்ள பல்வேறு மனிதர்களுக்கு, ஜாரா, சிதைந்த நிலை, [பற்கள்]
உடைந்திருத்தல், நரை முடி கொண்டிருத்தல், சுருக்கமாக இருப்பது,
உயிர்ச்சத்து குறைதல், இந்திரியர்களின் சிதைவு: இது, பிக்குக்கள், jarā
என்று அழைக்கப்படுகிறது.

என்ன, பிக்குஸ், மராசா? பல்வேறு வகை
உயிரினங்களில் உள்ள பல்வேறு மனிதர்களுக்கு, ஏமாற்றுதல், [இருப்புக்கு
வெளியே] மாறுதல், உடைத்தல், காணாமல் போதல், மரணம், மராசா, கடந்து செல்வது,
காந்தங்களை உடைப்பது, படுக்க வைப்பது சடலத்தின்: இது, பிக்குஸ், மராசா
என்று அழைக்கப்படுகிறது.

பிக்குஸ், துக்கம் என்றால் என்ன? ஒன்றில்,
பல்வேறு வகையான துரதிர்ஷ்டங்களுடன் தொடர்புடைய பிக்குக்கள், பல்வேறு வகையான
துக்க தம்மங்கள், சோரோ, துக்கம், துக்கத்தின் நிலை, உள் துக்கம், உள்
பெரும் துக்கம்: இது, பிக்குக்கள், துக்கம் என்று அழைக்கப்படுகிறது.

பிக்குஸ்,
புலம்பல் என்றால் என்ன? ஒன்றில், பல்வேறு வகையான துரதிர்ஷ்டங்களுடன்
தொடர்புடைய பிக்குக்கள், பல்வேறு வகையான துக்க தம்மங்களால் தொட்டது,
அழுகைகள், புலம்பல்கள், அழுகை, அழுகை, அழுகை நிலை, புலம்பல் நிலை: இது,
பிக்குக்கள் புலம்பல் என்று அழைக்கப்படுகிறது.

என்ன, பிக்குஸ்,
துக்கா? எதுவாக இருந்தாலும், பிக்குக்கள், உடல் துக்கா, உடல் விரும்பத்தகாத
தன்மை, உடல் தொடர்பு மூலம் உருவான துக்கா, விரும்பத்தகாத வேதாயிதங்கள்:
இது, பிக்குக்கள், துக்கா என்று அழைக்கப்படுகிறது.

என்ன, பிக்குஸ்,
டொமனாஸா? எதுவாக இருந்தாலும், பிக்குக்கள், மன துக்கங்கள், மன
விரும்பத்தகாத தன்மை, மன தொடர்பு மூலம் உருவான துக்கா, விரும்பத்தகாத
வேதாயிதங்கள்: இது, பிக்குக்கள், டோமானாசா என்று அழைக்கப்படுகிறது.

என்ன,
பிக்குஸ், விரக்தி? ஒன்றில், பல்வேறு வகையான துரதிர்ஷ்டங்களுடன்
தொடர்புடைய பிக்குக்கள், பல்வேறு வகையான துக்க தம்மங்களால் தொட்டது,
தொல்லை, விரக்தி, சிக்கலில் இருக்கும் நிலை, விரக்தியில் இருக்கும் நிலை:
இது, பிக்குக்கள், விரக்தி என்று அழைக்கப்படுகிறது.

என்ன,
பிக்குஸ், உடன்படாதவற்றுடன் தொடர்புபடுவதற்கான துக்கா என்ன? இங்கே,
வடிவங்கள், ஒலிகள், சுவைகள், நாற்றங்கள், உடல் நிகழ்வுகள் மற்றும் மன
நிகழ்வுகள் போன்றவை விரும்பத்தகாதவை, சுவாரஸ்யமாக இல்லை, விரும்பத்தகாதவை,
இல்லையெனில் ஒருவரின் தீமையை விரும்புவோர், ஒருவரின் இழப்பை விரும்புவோர்,
ஒருவரின் அச om கரியத்தை விரும்புவோர், இணைப்பு, சந்திப்பு,
இணைந்திருத்தல், ஒன்றாக இருப்பது, அவர்களைச் சந்திப்பதில் இருந்து ஒருவரின்
விடுதலையை விரும்பாதவர்கள்: இது, பிக்குக்கள், உடன்படாதவற்றுடன்
தொடர்புபடுவதற்கான துக்கா என்று அழைக்கப்படுகிறது.

என்ன, பிக்குஸ், ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடியவற்றிலிருந்து
பிரிக்கப்படுவதற்கான துக்கா என்ன? இங்கே, வடிவங்கள், ஒலிகள், சுவைகள்,
நாற்றங்கள், உடல் நிகழ்வுகள் மற்றும் மன நிகழ்வுகள் போன்றவை
மகிழ்ச்சிகரமானவை, சுவாரஸ்யமானவை, இனிமையானவை, இல்லையெனில் ஒருவரின்
நன்மையை விரும்புவோர், ஒருவரின் நன்மையை விரும்புவோர், ஒருவரின் ஆறுதலை
விரும்புவோர், இணைப்பிலிருந்து ஒருவரின் விடுதலையை விரும்புவது,
சந்திக்காதது, இணைந்திருக்காதது, ஒன்றாக இல்லாதது, அவர்களை எதிர்கொள்ளாதது:
இது, பிக்குக்கள், ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடியவற்றிலிருந்து பிரிக்கப்பட்டிருப்பதன் துக்கா என்று அழைக்கப்படுகிறது.

மேலும்,
பிக்குஸ், ஒருவர் விரும்புவதைப் பெறாத துக்கா என்ன? மனிதர்களில்,
பிக்குக்கள், பிறக்கும் தன்மையைக் கொண்டுள்ளனர், அத்தகைய விருப்பம்
எழுகிறது: “ஓ, உண்மையில், எங்களுக்கு ஜாதி இருக்கக்கூடாது, உண்மையில்,
நாங்கள் ஜாதிக்கு வரக்கூடாது.” ஆனால் இதை ஆசைப்படுவதன் மூலம் அடைய
முடியாது. ஒருவர் விரும்புவதைப் பெறாத துக்க இது.

மனிதர்களில்,
பிக்குக்கள், வயதாகிவிடும் தன்மையைக் கொண்டிருப்பதால், அத்தகைய விருப்பம்
எழுகிறது: “ஓ, உண்மையில், எங்களுக்கு ஜரி இருக்கக்கூடாது, உண்மையில்,
நாங்கள் ஜாரிக்கு வரக்கூடாது.” ஆனால் இதை ஆசைப்படுவதன் மூலம் அடைய
முடியாது. ஒருவர் விரும்புவதைப் பெறாத துக்க இது.

மனிதர்களில்,
பிக்குக்கள், நோய்வாய்ப்படும் தன்மையைக் கொண்டிருப்பதால், அத்தகைய
விருப்பம் எழுகிறது: “ஓ, உண்மையில், எங்களுக்கு நோய் இருக்கக்கூடாது,
உண்மையில், நாங்கள் நோய்க்கு வரக்கூடாது.” ஆனால் இதை ஆசைப்படுவதன் மூலம்
அடைய முடியாது. ஒருவர் விரும்புவதைப் பெறாத துக்க இது.

மனிதர்களில்,
பிக்குக்கள், வயதாகிவிடும் தன்மையைக் கொண்டுள்ளதால், அத்தகைய விருப்பம்
எழுகிறது: “ஓ, உண்மையில், எங்களுக்கு மராநா இருக்கக்கூடாது, உண்மையில்,
நாங்கள் மராசாவுக்கு வரக்கூடாது.” ஆனால் இதை ஆசைப்படுவதன் மூலம் அடைய
முடியாது. ஒருவர் விரும்புவதைப் பெறாத துக்க இது.

மனிதர்களில்,
பிக்குக்கள், துக்கம், புலம்பல், துக்கா, டொமனாசா மற்றும் துன்பம் போன்ற
குணாதிசயங்களைக் கொண்டுள்ளதால், அத்தகைய ஆசை எழுகிறது: “ஓ, உண்மையில்,
துக்கம், புலம்பல், துக்கா, டொமனாசா மற்றும் துன்பம் இருக்கக்கூடாது,
உண்மையில், நாம் செய்யக்கூடாது துக்கம், புலம்பல், துக்கா, டோமானாசா
மற்றும் துயரத்திற்கு வாருங்கள். ” ஆனால் இதை ஆசைப்படுவதன் மூலம் அடைய
முடியாது. ஒருவர் விரும்புவதைப் பெறாத துக்க இது.

பிக்குக்கள்,
சுருக்கமாக ஐந்து உபநாகந்தங்கள் என்ன? அவையாவன: ரப உபதனகந்தா, வேதனா
உபாதனகந்தா, சா உபதேனகந்தா, ச ā க்ரா உபதேனகந்தா, வியாத உபநாகந்தா. இவை
சுருக்கமாக, பிக்குக்கள், ஐந்து உபநாகந்தங்கள் என்று அழைக்கப்படுகின்றன.

இது பிக்குஸ், துக்க அரியசாக்கா என்று அழைக்கப்படுகிறது

இ 2. சமுதாயசாக்காவின் வெளிப்பாடு

மேலும்,
பிக்குஸ், துக்க-சாமுதய அரியசாக்கா என்றால் என்ன? இந்த தஹே தான்
மறுபிறப்புக்கு வழிவகுக்கிறது, ஆசை மற்றும் இன்பத்துடன்
இணைக்கப்பட்டுள்ளது, இங்கே அல்லது அங்கே மகிழ்ச்சியைக் காண்கிறது, அதாவது:
காமா-தாஹா, பாவா-தாஹா மற்றும் விபாவா-த ṇ ஹா. ஆனால் இந்த தஹா, பிக்குக்கள்,
எழும்போது, அது எங்கு எழுகிறது, [தன்னை] நிலைநிறுத்தும்போது, அது எங்கே
குடியேறுகிறது? உலகில் இனிமையானதாகவும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கதாகவும்
தோன்றும், அதுதான் தஹே, எழும்போது, எழுகிறது, எங்கு குடியேறும்போது, அது
குடியேறுகிறது.

உலகில் எது இனிமையானது மற்றும்
ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது? உலகில் கண் இனிமையானது மற்றும்
ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே, எழும் போது, எழுகிறது, அங்கே குடியேறும்போது,
அது குடியேறுகிறது. உலகில் காது இனிமையானது மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது,
அங்கே taṇhā, எழும்போது, எழுகிறது, அங்கே குடியேறும்போது, அது
நிலைபெறுகிறது. உலகில் மூக்கு இனிமையானது மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது,
அங்கே taṇhā, எழும்போது, எழுகிறது, அங்கே குடியேறும்போது, அது
குடியேறுகிறது. உலகில் உள்ள நாக்கு இனிமையானது மற்றும்
ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே taṇhā, எழும்போது, எழுகிறது, அங்கே
குடியேறும்போது, அது குடியேறுகிறது. உலகில் கயா இனிமையானது மற்றும்
ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே தாஹா, எழும்போது, எழுகிறது, அங்கே
குடியேறும்போது, அது குடியேறுகிறது. உலகில் மனா இனிமையானது மற்றும்
ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே தாஹா, எழும்போது, எழுகிறது, அங்கே
குடியேறும்போது, அது குடியேறுகிறது.

உலகில் காணக்கூடிய வடிவங்கள்
இனிமையானவை மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கவை, அங்கே, எழும் போது, எழும், அங்கே
குடியேறும்போது, அது குடியேறுகிறது. உலகில் ஒலிகள் இனிமையானவை,
ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடியவை, அங்கே, எழும் போது, எழும், அங்கே குடியேறும்போது,
அது நிலைபெறுகிறது. உலகில் வாசனை இனிமையானது மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது,
அங்கே, எழும் போது, எழுகிறது, அங்கே குடியேறும்போது, அது நிலைபெறுகிறது.
உலகில் சுவைகள் இனிமையானவை, ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கவை, அங்கே, எழும் போது,
எழும், அங்கே குடியேறும்போது, அது நிலைபெறுகிறது. உலகில் உடல் நிகழ்வுகள்
இனிமையானவை, ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கவை, அங்கே, எழும் போது, எழும்போது, அங்கே
குடியேறும்போது, அது நிலைபெறுகிறது. உலகில் உள்ள தம்மங்கள் இனிமையானவை,
ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடியவை, அங்கே, எழும் போது, எழும், அங்கே குடியேறும்போது,
அது குடியேறுகிறது.

உலகில்
கண்-வினா இனிமையானது மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே taṇhā,
எழும்போது, எழுகிறது, அங்கே குடியேறும்போது, அது குடியேறுகிறது. உலகில்
காது-வினா இனிமையானது மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே taṇhā,
எழும்போது, எழுகிறது, அங்கே குடியேறும்போது, அது குடியேறுகிறது. உலகில்
மூக்கு-வினா இனிமையானது மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே taṇhā,
எழும்போது, எழுகிறது, அங்கே குடியேறும்போது, அது குடியேறுகிறது. உலகில்
உள்ள நாக்கு-வினா இனிமையானது மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே taṇhā,
எழும்போது, எழுகிறது, அங்கே குடியேறும்போது, அது குடியேறுகிறது. உலகில்
Kāya-viññāṇa இனிமையானது மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே taṇhā,
எழும்போது, எழுகிறது, அங்கே குடியேறும்போது, அது குடியேறுகிறது. உலகில்
மனா-வினா இனிமையானது மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே taṇhā,
எழும்போது, எழுகிறது, அங்கே குடியேறும்போது, அது குடியேறுகிறது.

உலகில்
கண்-சம்பாசா இனிமையானது மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே taṇhā,
எழும்போது, எழுகிறது, அங்கே குடியேறும்போது, அது குடியேறுகிறது. உலகில்
காது-சம்பாசா இனிமையானது மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே taṇhā,
எழும்போது, எழுகிறது, அங்கே குடியேறும்போது, அது குடியேறுகிறது. உலகில்
மூக்கு-சம்பாசா இனிமையானது மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே taṇhā,
எழும்போது, எழுகிறது, அங்கே குடியேறும்போது, அது குடியேறுகிறது. உலகில்
உள்ள நாக்கு-சம்பாசா இனிமையானது மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே
taṇhā, எழும்போது, எழுகிறது, அங்கே குடியேறும்போது, அது குடியேறுகிறது.
உலகில் கயா-சம்பாசா இனிமையானது மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே தாஹா,
எழும்போது, எழுகிறது, அங்கே குடியேறும்போது, அது குடியேறுகிறது. உலகில்
மன-சம்பாசா இனிமையானது மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே taṇhā,
எழும்போது, எழுகிறது, அங்கே குடியேறும்போது, அது குடியேறுகிறது.

உலகில்
கண்-சம்பாசாவில் பிறந்த வேதனா இனிமையானது மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது,
அங்கே தாஹா, எழும்போது, எழுகிறது, அங்கே குடியேறும்போது, அது
குடியேறுகிறது. உலகில் காது-சம்பாசாவில் பிறந்த வேதனா இனிமையானது மற்றும்
ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே தாஹா, எழும்போது, எழுகிறது, அங்கே
குடியேறும்போது, அது குடியேறுகிறது. உலகில் மூக்கு-சம்பாசாவில் பிறந்த
வேதனா இனிமையானது மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே தாஹா, எழும்போது,
எழுகிறது, அங்கே குடியேறும்போது, அது குடியேறுகிறது. உலகில்
நாக்கு-சம்பாசாவில் பிறந்த வேதனா இனிமையானது மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது,
அங்கே தாஹா, எழும்போது, எழுகிறது, அங்கே குடியேறும்போது, அது
குடியேறுகிறது. உலகில் கயா-சம்பாசாவில் பிறந்த வேதனா இனிமையானது மற்றும்
ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே தாஹா, எழும்போது, எழுகிறது, அங்கே
குடியேறும்போது, அது குடியேறுகிறது. உலகில் மன-சம்பாசாவிலிருந்து பிறந்த
வேதனா இனிமையானது மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே தாஹா, எழும்போது,
எழுகிறது, அங்கே குடியேறும்போது, அது குடியேறுகிறது.

உலகில்
காணக்கூடிய வடிவங்களின் சாஸ் இனிமையானது மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது,
அங்கே தாஹா, எழும்போது, எழுகிறது, அங்கே குடியேறும்போது, அது
குடியேறுகிறது. உலகில் உள்ள ஒலிகளின் சாஸ் இனிமையானது மற்றும்
ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே, எழும் போது, எழுகிறது, அங்கே குடியேறும்போது,
அது குடியேறுகிறது. உலகில் துர்நாற்றம் வீசுவது இனிமையானது மற்றும்
ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே, எழும் போது, எழுகிறது, அங்கே குடியேறும்போது,
அது குடியேறுகிறது. உலகில் சுவைகளின் சாஸ் இனிமையானது மற்றும்
ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே தாஹா, எழும்போது, எழுகிறது, அங்கே
குடியேறும்போது, அது குடியேறுகிறது. உலகில் உடல் நிகழ்வுகளின் சாஸ்
இனிமையானது மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே, எழும் போது, எழுகிறது,
அங்கே குடியேறும்போது, அது குடியேறுகிறது. உலகில் தம்மங்களின் சாஸ்
இனிமையானது மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே தாஹா, எழும்போது,
எழுகிறது, அங்கே குடியேறும்போது, அது குடியேறுகிறது.

உலகில்
காணக்கூடிய வடிவங்களுடன் [தொடர்புடைய] நோக்கம் இனிமையானது மற்றும்
ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே, எழும் போது, எழுகிறது, அங்கே குடியேறும்போது,
அது நிலைபெறுகிறது. உலகில் ஒலிகளுடன் தொடர்புடையது இனிமையானது மற்றும்
ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே, எழும் போது, எழுகிறது, அங்கே குடியேறும்போது,
அது நிலைபெறுகிறது. உலகில் நாற்றங்களுடன் தொடர்புடையது இனிமையானது மற்றும்
ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே, எழும் போது, எழுகிறது, அங்கே
குடியேறும்போது, அது நிலைபெறுகிறது. உலகில் சுவைகளுடன் தொடர்புடையது
இனிமையானது மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே, எழும் போது, எழுகிறது,
அங்கே குடியேறும்போது, அது நிலைபெறுகிறது. உலகில் உள்ள உடல் நிகழ்வுகளின்
நோக்கம் இனிமையானது மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே, எழும் போது,
எழுகிறது, அங்கே குடியேறும்போது, அது நிலைபெறுகிறது. உலகில் உள்ள தம்மங்கள்
தொடர்பான நோக்கம் இனிமையானது மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே taṇhā,
எழும்போது, எழுகிறது, அங்கே குடியேறும்போது, அது நிலைபெறுகிறது.

உலகில்
காணக்கூடிய வடிவங்களுக்கான தஹா இனிமையானது மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது,
அங்கே தாஹா, எழும்போது, எழுகிறது, அங்கே குடியேறும்போது, அது
குடியேறுகிறது. உலகில் ஒலிகளுக்கான தஹா இனிமையானது மற்றும்
ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே தாஹா, எழும்போது, எழுகிறது, அங்கே
குடியேறும்போது, அது குடியேறுகிறது. உலகில் நாற்றங்களுக்கான தஹா இனிமையானது
மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே தாஹா, எழும்போது, எழுகிறது, அங்கே
குடியேறும்போது, அது குடியேறுகிறது. உலகில் சுவைகளுக்கான தஹா இனிமையானது
மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே தாஹா, எழும்போது, எழுகிறது, அங்கே
குடியேறும்போது, அது குடியேறுகிறது. உலகில் உடல் நிகழ்வுகளுக்கான தஹா
இனிமையானது மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே தாஹா, எழும்போது,
எழுகிறது, அங்கே குடியேறும்போது, அது குடியேறுகிறது. உலகில் தம்மங்களுக்கான
தஹா இனிமையானது மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே தாஹா, எழும்போது,
எழுகிறது, அங்கே குடியேறும்போது, அது குடியேறுகிறது.

உலகில்
காணக்கூடிய வடிவங்களின் பார்வை இனிமையானது மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது,
அங்கே taṇhā, எழும்போது, எழுகிறது, அங்கு குடியேறும்போது, அது
குடியேறுகிறது. உலகில் ஒலிகளின் தன்மை இனிமையானது மற்றும்
ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே taṇhā, எழும்போது, எழுகிறது, அங்கே
குடியேறும்போது, அது குடியேறுகிறது. உலகில் துர்நாற்றம் வீசுவது இனிமையானது
மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே taṇhā, எழும்போது, எழுகிறது, அங்கே
குடியேறும்போது, அது குடியேறுகிறது. உலகில் சுவைகளின் பார்வை இனிமையானது
மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே, எழும் போது, எழுகிறது, அங்கே
குடியேறும்போது, அது குடியேறுகிறது. உலகில் உடல் நிகழ்வுகளின் விசித்திரம்
இனிமையானது மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே taṇhā, எழும்போது,
எழுகிறது, அங்கே குடியேறும்போது, அது நிலைபெறுகிறது. உலகில் உள்ள
தம்மங்களின் விசித்திரம் இனிமையானது மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே
taṇhā, எழும்போது, எழுகிறது, அங்கே குடியேறும்போது, அது குடியேறுகிறது. இது
பிக்குஸ், துக்க · சாமுதய அரியசாக்கா என்று அழைக்கப்படுகிறது.

இ 3. நிரோதாசாக்காவின் வெளிப்பாடு

மேலும்,
பிக்குஸ், துக்க-சாமுதய அரியசாக்கா என்றால் என்ன? இந்த தஹே தான்
மறுபிறப்புக்கு வழிவகுக்கிறது, ஆசை மற்றும் இன்பத்துடன்
இணைக்கப்பட்டுள்ளது, இங்கே அல்லது அங்கே மகிழ்ச்சியைக் காண்கிறது, அதாவது:
காமா-தாஹா, பாவா-தாஹா மற்றும் விபாவா-த ṇ ஹா. ஆனால் இந்த தஹா, பிக்குக்கள்,
கைவிடப்பட்டபோது, அது எங்கே கைவிடப்படுகிறது, நிறுத்தப்படும்போது, அது
எங்கே நிறுத்தப்படும்? உலகில் இனிமையானதாகவும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கதாகவும்
தோன்றும், அதனால்தான் தாஹே, கைவிடப்படும்போது, கைவிடப்படுகிறார், எங்கே
நிறுத்தப்படுகிறாரோ, அது நிறுத்தப்படும்.

உலகில் எது இனிமையானது
மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது? உலகில் கண் இனிமையானது மற்றும்
ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே ta abandonedhā, கைவிடப்படும்போது,
கைவிடப்படுகிறது, அங்கே நிறுத்தப்படும்போது, அது நின்றுவிடும். உலகில் காது
இனிமையானது மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே taṇhā, கைவிடப்படும்
போது, கைவிடப்படுகிறது, அங்கே நின்றுவிடும் போது, அது நின்றுவிடும். உலகில்
மூக்கு இனிமையானது மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே taṇhā,
கைவிடப்படும்போது, கைவிடப்படுகிறது, அங்கே நிறுத்தப்படும்போது, அது
நின்றுவிடும். உலகில் உள்ள நாக்கு இனிமையானது மற்றும்
ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே taṇhā, கைவிடப்படும்போது, கைவிடப்படுகிறது,
அங்கே நிறுத்தப்படும்போது, அது நின்றுவிடும். உலகில் கயா இனிமையானது
மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே தாஹா, கைவிடப்படும்போது,
கைவிடப்படுகிறது, அங்கே நிறுத்தப்படும்போது, அது நின்றுவிடுகிறது. உலகில்
மனா இனிமையானது மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே taṇhā,
கைவிடப்படும்போது, கைவிடப்படுகிறது, அங்கே நிறுத்தப்படும்போது, அது
நின்றுவிடுகிறது.

உலகில் காணக்கூடிய வடிவங்கள் இனிமையானவை மற்றும்
ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கவை, அங்கே ta abandonedhā, கைவிடப்படும்போது,
கைவிடப்படுகிறது, அங்கே நிறுத்தப்படும்போது, அது நின்றுவிடும். உலகில்
ஒலிகள் இனிமையானவை மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கவை, அங்கே taṇhā,
கைவிடப்படும்போது, கைவிடப்படுகிறது, அங்கே நிறுத்தப்படும்போது, அது
நின்றுவிடும். உலகில் வாசனை இனிமையானது மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது,
அங்கே taṇhā, கைவிடப்படும்போது, கைவிடப்படுகிறது, அங்கே
நிறுத்தப்படும்போது, அது நின்றுவிடும். உலகில் சுவைகள் இனிமையானவை மற்றும்
ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கவை, அங்கே taṇh abandoned, கைவிடப்படும்போது,
கைவிடப்படும், அங்கே நிறுத்தப்படும்போது, அது நின்றுவிடும். உலகில் உடல்
நிகழ்வுகள் இனிமையானவை மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கவை, அங்கே taṇhā,
கைவிடப்படும்போது, கைவிடப்படுகிறது, அங்கே நிறுத்தப்படும்போது, அது
நின்றுவிடும். உலகில் உள்ள தம்மங்கள் இனிமையானவை, ஏற்றுக்கொள்ளக்கூடியவை,
அங்கே தாஹா, கைவிடப்படும்போது, கைவிடப்படுகிறது, அங்கே நிறுத்தப்படும்போது,
அது நின்றுவிடுகிறது.

உலகில் கண்-வினா இனிமையானது மற்றும்
ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே taṇhā, கைவிடப்படும்போது, கைவிடப்படுகிறது,
அங்கே நிறுத்தப்படும்போது, அது நின்றுவிடும். உலகில் காது-வினா இனிமையானது
மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே taṇhā, கைவிடப்படும்போது,
கைவிடப்படுகிறது, அங்கே நிறுத்தப்படும்போது, அது நின்றுவிடும். உலகில்
மூக்கு-வினா இனிமையானது மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே taṇhā,
கைவிடப்படும்போது, கைவிடப்படுகிறது, அங்கே நிறுத்தப்படும்போது, அது
நின்றுவிடும். உலகில் உள்ள நாக்கு-வினா இனிமையானது மற்றும்
ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே taṇhā, கைவிடப்படும்போது, கைவிடப்படுகிறது,
அங்கே நிறுத்தப்படும்போது, அது நின்றுவிடும். உலகில் Kāya-viññāṇa
இனிமையானது மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே taṇhā, கைவிடப்படும்போது,
கைவிடப்படுகிறது, அங்கே நிறுத்தப்படும்போது, அது நின்றுவிடும். உலகில்
மன-வினா இனிமையானது மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே taṇhā,
கைவிடப்படும்போது, கைவிடப்படுகிறது, அங்கே நிறுத்தப்படும்போது, அது
நின்றுவிடும்.

உலகில் கண்-சம்பாசா இனிமையானது மற்றும்
ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே taṇhā, கைவிடப்படும்போது, கைவிடப்படுகிறது,
அங்கே நிறுத்தப்படும்போது, அது நின்றுவிடும். உலகில் காது-சம்பாசா
இனிமையானது மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே taṇhā, கைவிடப்படும்போது,
கைவிடப்படுகிறது, அங்கே நிறுத்தப்படும்போது, அது நின்றுவிடும். உலகில்
மூக்கு-சம்பாசா இனிமையானது மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே taṇhā,
கைவிடப்படும்போது, கைவிடப்படுகிறது, அங்கே நிறுத்தப்படும்போது, அது
நின்றுவிடும். உலகில் உள்ள நாக்கு-சம்பாசா இனிமையானது மற்றும்
ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே taṇhā, கைவிடப்படும்போது, கைவிடப்படுகிறது,
அங்கே நிறுத்தப்படும்போது, அது நின்றுவிடுகிறது. உலகில் கயா-சம்பாசா
இனிமையானது மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே taṇhā, கைவிடப்படும்போது,
கைவிடப்படுகிறது, அங்கே நிறுத்தப்படும்போது, அது நின்றுவிடுகிறது. உலகில்
மன-சம்பாசா இனிமையானது மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே taṇhā,
கைவிடப்படும்போது, கைவிடப்படுகிறது, அங்கே நிறுத்தப்படும்போது, அது
நின்றுவிடுகிறது.

உலகில்
கண்-சம்பாசாவில் பிறந்த வேதனா இனிமையானது மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது,
அங்கே தாஹா, கைவிடப்படும்போது, கைவிடப்படுகிறார், அங்கே
நிறுத்தப்படும்போது, அது நின்றுவிடுகிறது. உலகில் காது-சம்பாசாவில் பிறந்த
வேதனா இனிமையானது மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே தாஹா,
கைவிடப்படும்போது, கைவிடப்படுகிறார், அங்கே நிறுத்தப்படும்போது, அது
நின்றுவிடுகிறது. உலகில் மூக்கு-சம்பாசாவில் பிறந்த வேதனா இனிமையானது
மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே தாஹா, கைவிடப்படும்போது,
கைவிடப்படுகிறார், அங்கே நிறுத்தப்படும்போது, அது நின்றுவிடுகிறது. உலகில்
நாக்கு-சம்பாசாவில் பிறந்த வேதனா இனிமையானது மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது,
அங்கே தாஹா, கைவிடப்படும்போது, கைவிடப்படுகிறார், அங்கே
நிறுத்தப்படும்போது, அது நின்றுவிடுகிறது. உலகில் கயா-சம்பாசாவில் பிறந்த
வேதனா இனிமையானது மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே தாஹா,
கைவிடப்படும்போது, கைவிடப்படுகிறது, அங்கே நிறுத்தப்படும்போது, அது
நின்றுவிடுகிறது. உலகில் மன-சம்பாசாவில் பிறந்த வேதனா இனிமையானது மற்றும்
ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே தாஹா, கைவிடப்படும்போது, கைவிடப்படுகிறார்,
அங்கே நிறுத்தப்படும்போது, அது நின்றுவிடுகிறது.

உலகில் காணக்கூடிய
வடிவங்களின் சாஸ் இனிமையானது மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே taṇhā,
கைவிடப்படும்போது, கைவிடப்படுகிறது, அங்கே நிறுத்தப்படும்போது, அது
நின்றுவிடும். உலகில் ஒலிகளின் சாஸ் இனிமையானது மற்றும்
ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே ta abandonedhā, கைவிடப்படும்போது,
கைவிடப்படுகிறது, அங்கே நிறுத்தப்படும்போது, அது நின்றுவிடும். உலகில்
துர்நாற்றம் வீசுவது இனிமையானது மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே ta
abandonedhā, கைவிடப்படும்போது, கைவிடப்படுகிறது, அங்கே
நிறுத்தப்படும்போது, அது நின்றுவிடும். உலகில் சுவைகளின் சாஸ் இனிமையானது
மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே ta abandonedhā, கைவிடப்படும்போது,
கைவிடப்படுகிறது, அங்கே நிறுத்தப்படும்போது, அது நின்றுவிடும். உலகில் உடல்
நிகழ்வுகளின் சாஸ் இனிமையானது மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே taṇhā,
கைவிடப்படும்போது, கைவிடப்படுகிறது, அங்கே நிறுத்தப்படும்போது, அது
நின்றுவிடும். உலகில் தம்மங்களின் சாஸ் இனிமையானது மற்றும்
ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே தாஹா, கைவிடப்படும்போது, கைவிடப்படுகிறது,
அங்கே நிறுத்தப்படும்போது, அது நின்றுவிடுகிறது.

உலகில் காணக்கூடிய
வடிவங்கள் [தொடர்புடைய] நோக்கம் இனிமையானது மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது,
அங்கே taṇhā, கைவிடப்படும்போது, கைவிடப்படுகிறது, அங்கே
நிறுத்தப்படும்போது, அது நிறுத்தப்படும். உலகில் [தொடர்புடைய] ஒலிகளின்
நோக்கம் இனிமையானது மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே taṇhā,
கைவிடப்படும்போது, கைவிடப்படுகிறது, அங்கே நிறுத்தப்படும்போது, அது
நிறுத்தப்படும். உலகில் நாற்றங்களுடன் தொடர்புடையது இனிமையானது மற்றும்
ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே ta therehā, கைவிடப்படும்போது,
கைவிடப்படுகிறது, அங்கே நின்றுவிடும்போது, அது நின்றுவிடும். உலகில்
சுவைகளுடன் தொடர்புடையது இனிமையானது மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே
taṇhā, கைவிடப்படும்போது, கைவிடப்படுகிறது, அங்கே நிறுத்தப்படும்போது, அது
நிறுத்தப்படும். உலகில் உடல் நிகழ்வுகள் [தொடர்புடையது] இனிமையானது மற்றும்
ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கு taṇhā, கைவிடப்படும்போது, கைவிடப்படுகிறது,
அங்கே நிறுத்தப்படும்போது, அது நிறுத்தப்படும். உலகில் உள்ள தம்மங்களுடன்
தொடர்புடைய நோக்கம் இனிமையானது மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே taṇhā,
கைவிடப்படும்போது, கைவிடப்படுகிறது, அங்கே நிறுத்தப்படும்போது, அது
நின்றுவிடும்.

உலகில் காணக்கூடிய வடிவங்களுக்கான taṇhā இனிமையானது
மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கு taṇhā, கைவிடப்படும்போது,
கைவிடப்படுகிறது, அங்கே நிறுத்தப்படும்போது, அது நிறுத்தப்படும். உலகில்
ஒலிகளுக்கான தஹா இனிமையானது மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே தாஹா,
கைவிடப்படும்போது, கைவிடப்படுகிறது, அங்கே நிறுத்தப்படும்போது, அது
நிறுத்தப்படும். உலகில் நாற்றங்களுக்கான தஹா இனிமையானது மற்றும்
ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே taṇhā, கைவிடப்படும்போது, கைவிடப்படுகிறது,
அங்கே நிறுத்தப்படும்போது, அது நின்றுவிடும். உலகில் சுவைகளுக்கான தஹா
இனிமையானது மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே தாஹா, கைவிடப்படும்போது,
கைவிடப்படுகிறது, அங்கே நிறுத்தப்படும்போது, அது நின்றுவிடும். உலகில் உடல்
நிகழ்வுகளுக்கான தஹா இனிமையானது மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே
தாஹா, கைவிடப்படும்போது, கைவிடப்படுகிறது, அங்கே நிறுத்தப்படும்போது, அது
நிறுத்தப்படும். உலகில் தம்மங்களுக்கான தஹா இனிமையானது மற்றும்
ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே தாஹா, கைவிடப்படும்போது, கைவிடப்படுகிறது,
அங்கே நிறுத்தப்படும்போது, அது நிறுத்தப்படும்.

உலகில் காணக்கூடிய
வடிவங்களின் விட்டாக்கா இனிமையானது மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே
taṇhā, கைவிடப்படும்போது, கைவிடப்படுகிறது, அங்கே நிறுத்தப்படும்போது, அது
நிறுத்தப்படும். உலகில் ஒலிகளின் விட்டக்கா இனிமையானது மற்றும்
ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே taṇhā, கைவிடப்படும்போது, கைவிடப்படுகிறது,
அங்கே நிறுத்தப்படும்போது, அது நின்றுவிடும். உலகில் உள்ள நாற்றங்களின்
விட்டாக்கா இனிமையானது மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே taṇhā,
கைவிடப்படும்போது, கைவிடப்படுகிறது, அங்கே நின்றுவிடும்போது, அது
நின்றுவிடும். உலகில் சுவைகளின் விட்டாக்கா இனிமையானது மற்றும்
ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே taṇhā, கைவிடப்படும்போது, கைவிடப்படுகிறது,
அங்கே நிறுத்தப்படும்போது, அது நின்றுவிடும். உலகில் உடல் நிகழ்வுகளின்
விட்டாக்கா இனிமையானது மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே taṇhā,
கைவிடப்படும்போது, கைவிடப்படுகிறது, அங்கே நிறுத்தப்படும்போது, அது
நின்றுவிடும். உலகில் உள்ள தம்மங்களின் விட்டக்கா இனிமையானது மற்றும்
ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே taṇhā, கைவிடப்படும்போது, கைவிடப்படுகிறது,
அங்கே நிறுத்தப்படும்போது, அது நின்றுவிடும்.

உலகில்
காணக்கூடிய வடிவங்களின் பார்வை இனிமையானது மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது,
அங்கே taṇhā, கைவிடப்படும்போது, ​​கைவிடப்படுகிறது, அங்கே
நிறுத்தப்படும்போது, ​​அது நின்றுவிடும். உலகில் ஒலிகளின் தன்மை இனிமையானது
மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே taṇhā, கைவிடப்படும்போது,
​​கைவிடப்படுகிறது, அங்கே நிறுத்தப்படும்போது, ​​அது நின்றுவிடும். உலகில்
துர்நாற்றம் வீசுவது இனிமையானது மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே
taṇhā, கைவிடப்படும்போது, ​​கைவிடப்படுகிறது, அங்கே நிறுத்தப்படும்போது,
​​அது நின்றுவிடும். உலகில் சுவைகளின் விசித்திரம் இனிமையானது மற்றும்
ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே taṇh when, கைவிடப்படும்போது,
​​கைவிடப்படுகிறது, அங்கே நிறுத்தப்படும்போது, ​​அது நின்றுவிடும். உலகில்
உடல் நிகழ்வுகளின் விசித்திரம் இனிமையானது மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது,
அங்கே taṇh abandoned, கைவிடப்படும்போது, ​​கைவிடப்படுகிறது, அங்கே
நிறுத்தப்படும்போது, ​​அது நின்றுவிடும். உலகில் தம்மங்களின் விசித்திரம்
இனிமையானது மற்றும் ஏற்றுக்கொள்ளத்தக்கது, அங்கே taṇhā, கைவிடப்படும்போது,
​​கைவிடப்படுகிறது, அங்கே நிறுத்தப்படும்போது, ​​அது நின்றுவிடும். இது
பிக்குஸ், துக்கா · நிரோத அரியசாக்கா என்று அழைக்கப்படுகிறது.

இ 4. மாகசாக்காவின் வெளிப்பாடு

மேலும்,
பிக்குஸ், துக்க n நிரோதா ā gāminī paṭipadā ariyasacca என்றால் என்ன? இது
இந்த அரியா அஹாகிகா மாகா, அதாவது சம்மாடிஹி, சம்மசகாப்போ, சம்மாவாசி,
சம்மகாமண்டோ, சம்மா-அஜோவோ, சம்மவ்யோமோ, சம்மசதி மற்றும் சம்மசாமா.

என்ன,
பிக்குஸ், சம்மதிஹி? அதாவது, துக்கத்தின் ñāṇa, துக்க-சமுதாயாவின் ñāṇa,
துக்க-நிரோதாவின் ñāṇa மற்றும் துக்க-நிரோதா-காமினி பாசிபாதாவின் ñāṇa, இது
பிக்குஸ், சம்மாதி.

என்ன, பிக்குக்கள், சம்மசகப்பாக்கள்? அவை,
பிக்குகள், அவை நெக்கம்மாவின் சக்கப்பாக்கள், அபிபாதாவின் சக்கப்பாக்கள்,
அவிஹிசாவின் சாகப்பாக்கள், அவை பிக்குக்கள், சம்மசகப்பாக்கள் என்று
அழைக்கப்படுகின்றன.

என்ன, பிக்குஸ், சம்மாவாசி? அதாவது, பிகுஸ்,
முசுவதிலிருந்து விலகுவது, பிசுயா வேசிலிருந்து விலகுவது, ஃபாரூசா
வேச்சிலிருந்து விலகுவது, மற்றும் சம்பப்பால்பாவைத் தவிர்ப்பது, இது
பிக்குஸ், சம்மாவாசி என்று அழைக்கப்படுகிறது.

என்ன, பிக்குஸ்,
சம்மா-கம்மந்தா? அதாவது, பத்திபாதாவைத் தவிர்ப்பது, ஆதிநாதனத்திலிருந்து
விலகுவது, அப்ரஹ்மகாரியாவிலிருந்து விலகுவது, அதாவது பிக்குக்கள்,
சம்ம-கம்மந்தா என்று அழைக்கப்படுகிறது.

பிக்குஸ், சம்மா-அஜவா
என்றால் என்ன? இங்கே, பிக்குகள், ஒரு உன்னத சீடர், தவறான வாழ்வாதாரத்தை
கைவிட்டு, சரியான வாழ்வாதாரத்தின் மூலம் தனது வாழ்க்கையை ஆதரிக்கிறார், இது
பிக்குஸ், சம்மா-ஜவா என்று அழைக்கப்படுகிறது.

என்ன, பிக்குஸ்,
சம்மவ்யம்மா? இங்கே, பிக்குஸ், ஒரு பிக்கு, தனிமனித பாபகா மற்றும் அகுசலா
தம்மங்கள் எழாமல் இருப்பதற்காக தனது சாந்தாவை உருவாக்குகிறார், அவர்
தன்னைத்தானே உழைக்கிறார், தனது விரியாவை தூண்டுகிறார், தீவிரமாக தனது
சிட்டாவைப் பயன்படுத்துகிறார்; அவர் எழுந்த பாபகா மற்றும் அகுசலா தம்மங்களை
கைவிடுவதற்காக தனது சாந்தாவை உருவாக்குகிறார், அவர் தன்னைத்தானே
உழைக்கிறார், தனது விரியாவை தூண்டுகிறார், தீவிரமாக தனது சிட்டாவைப்
பயன்படுத்துகிறார் மற்றும் பாடுபடுகிறார்; அப்பட்டமான குசலா தம்மங்களின்
எழுச்சிக்காக அவர் தனது சாந்தாவை உருவாக்குகிறார், அவர் தன்னைத்தானே
உழைக்கிறார், தனது விரியாவை தூண்டுகிறார், அவரது சிட்டாவை தீவிரமாகப்
பயன்படுத்துகிறார் மற்றும் பாடுபடுகிறார்; அவர் எழுந்த குசலா தம்மங்களின்
உறுதியான தன்மைக்காக, குழப்பம் இல்லாத காரணத்திற்காக, அவற்றின் அதிகரிப்பு,
அவற்றின் வளர்ச்சி, சாகுபடி மற்றும் நிறைவு ஆகியவற்றிற்காக அவர் தனது
சாந்தாவை உருவாக்குகிறார், அவர் தன்னைத்தானே உழைக்கிறார், தனது விரியாவை
உற்சாகப்படுத்துகிறார், தீவிரமாக தனது சிட்டாவைப் பயன்படுத்துகிறார்
மற்றும் பாடுபடுகிறார். இது பிக்குஸ், சம்மவ்யம்மா என்று அழைக்கப்படுகிறது.

ஒரு
என்ன, பிக்குஸ், சம்மாசதி? இங்கே, பிக்குஸ், ஒரு பிக்கு, கயா, அத்தே
சம்பாஜனோ, சதிமா ஆகியவற்றில் கயாவைக் கவனித்து வாழ்கிறார்,
அபிஜ்ஜோ-டொமனாசாவை உலகிற்கு விட்டுக்கொடுத்தார். உலகத்தை நோக்கி
அபிஜ்ஜோ-டொமனாஸாவை விட்டுவிட்டு, வேதனா, அத்தே சம்பாஜனோ, சதிமா ஆகியவற்றில்
வேதனை அவதானிக்கிறார். அவர் உலகத்தை நோக்கி அபிஜ்ஜோ-டொமனாஸாவை
விட்டுவிட்டு, சிட்டா, எட்டா சம்பாஜனோ, சதிமாவில் சிட்டாவைக் கவனித்து
வருகிறார். உலகத்தை நோக்கி அபிஜ்ஜோ-டொமனாஸாவை விட்டுவிட்டு, தம்மங்களை,
அத்தே சம்பாஜனோ, சதிமாவில் தம்மத்தை அனுசரிக்கிறார். இது பிக்குஸ்,
சம்மாசதி என்று அழைக்கப்படுகிறது.

பிக்குஸ், சம்மசமதி என்றால் என்ன?
இங்கே, பிகுஸ், ஒரு பிக்கு, காமாவிலிருந்து பிரிக்கப்பட்டவர், அகுசலா
தம்மங்களிலிருந்து பிரிக்கப்பட்டவர், முதல் ஜானாவில் நுழைந்து, அதில்
தங்கியிருக்கிறார், விட்டக்கா மற்றும் விகாரத்துடன், பேதி மற்றும் சுகா
ஆகியோருடன் பிரிந்து பிறந்தார். விட்டாக்கா-விகாரத்தின் நிலைத்தன்மையுடன்,
இரண்டாவது ஜானாவில் நுழைந்த அவர், உள் தணிப்பு, சிட்டாவை ஒன்றிணைத்தல்,
விட்டக்கா அல்லது விகாரா இல்லாமல், சமதியிலிருந்து பிறந்த பேத்தி மற்றும்
சுகாவுடன் தங்கியிருக்கிறார். பேட்டி மீதான அலட்சியத்துடன், அவர் உபெக்கா,
சாடோ மற்றும் சம்பஜனோவில் தங்கியிருக்கிறார், அவர் அரியாக்கள் விவரிக்கும்
கயா சுகாவில் அனுபவிக்கிறார்: ‘சமமான மற்றும் மனம் படைத்த ஒருவர் [இந்த]
சுகாவில் வசிக்கிறார்’, மூன்றாவது ஜானாவில் நுழைந்த அவர், அதில். சுகாவைக்
கைவிடுவது மற்றும் துக்கா, சோமனாசா மற்றும் டொமனாஸாவை முன்னர் காணாமல்
போனது, சுகா அல்லது துக்கா இல்லாமல், உபேக்கா மற்றும் சதியின் தூய்மையுடன்,
நான்காவது ஜானாவில் நுழைந்து, அவர் அதில் தங்கியிருக்கிறார். இது
பிக்குஸ், சம்மசாமதி என்று அழைக்கப்படுகிறது.

இது பிக்குஸ், துக்க · நிரோதா ā gāminī paṭipadā ariyasacca என்று அழைக்கப்படுகிறது.

இவ்வாறு
அவர் உள்நாட்டில் தம்மங்களில் தம்மங்களைக் கவனிப்பார், அல்லது அவர்
தம்மங்களில் வெளிப்புறமாக தம்மங்களைக் கவனிப்பார், அல்லது அவர் தம்மங்களில்
உள்ள தம்மங்களை உள்நாட்டிலும் வெளிப்புறத்திலும் கவனிப்பார்; அவர்
தம்மங்களில் நிகழ்வுகளின் சமுதாயத்தைக் கவனிப்பார், அல்லது தம்மங்களில்
நிகழ்வுகள் காலமானதைக் கவனிப்பார், அல்லது அவர் சமுதாயத்தைக் கவனித்து
தம்மங்களில் நிகழ்வுகளை கடந்து செல்கிறார்; இல்லையெனில், [உணர்ந்து:] “இவை
தம்மங்கள்!” சதி அவனுக்குள் இருக்கிறான், வெறும் ñāṇa மற்றும் வெறும்
paatiissati என்ற அளவிற்கு, அவன் பிரிக்கப்பட்டவனாக வாழ்கிறான், உலகில்
எதையும் ஒட்டிக்கொள்வதில்லை. இவ்வாறு, பிக்குஸ், ஒரு பிக்கு தர்மங்களில்
தம்மங்களைக் கவனித்து, நான்கு அரியா · சக்காக்களைக் குறிப்பிடுகிறார்.

சதிபஹான்களைப் பயிற்சி செய்வதன் நன்மைகள்

எவரேனும்,
பிக்குக்கள், இந்த நான்கு சதிபஹான்களை ஏழு ஆண்டுகளாகப் பயிற்சி
செய்வார்கள், இரண்டு முடிவுகளில் ஒன்று எதிர்பார்க்கப்படலாம்: காணக்கூடிய
நிகழ்வுகளில் [சரியான] அறிவு, அல்லது ஏதேனும் ஒட்டிக்கொண்டிருந்தால்,
அனகமிதா.

ஏழு ஆண்டுகள் ஒருபுறம் இருக்க, பிக்குக்கள். எவரேனும்,
பிக்குக்கள், இந்த நான்கு சதிபஹான்களை ஆறு ஆண்டுகளாக இந்த வழியில் பயிற்சி
செய்வார்கள், இரண்டு முடிவுகளில் ஒன்று எதிர்பார்க்கப்படலாம்: காணக்கூடிய
நிகழ்வுகளில் [சரியான] அறிவு, அல்லது ஏதேனும் ஒட்டிக்கொண்டிருந்தால்,
அனகமிதா.

ஆறு ஆண்டுகள் ஒருபுறம் இருக்க, பிக்குஸ். எவரேனும்,
பிக்குக்கள், இந்த நான்கு சதிபஹான்களை ஐந்து ஆண்டுகளாகப் பயிற்சி
செய்வார்கள், இரண்டு முடிவுகளில் ஒன்று எதிர்பார்க்கப்படலாம்: காணக்கூடிய
நிகழ்வுகளில் [சரியான] அறிவு, அல்லது ஏதேனும் ஒட்டிக்கொண்டிருந்தால்,
அனகமிதா.

ஐந்து வருடங்கள் ஒருபுறம் இருக்க, பிக்குக்கள். எவரேனும்,
பிக்குக்கள், இந்த நான்கு சதிபஹான்களை நான்கு ஆண்டுகளாக இந்த வழியில்
கடைப்பிடிப்பார்கள், இரண்டு முடிவுகளில் ஒன்று எதிர்பார்க்கப்படலாம்:
காணக்கூடிய நிகழ்வுகளில் [சரியான] அறிவு, அல்லது ஏதேனும்
ஒட்டிக்கொண்டிருந்தால், அனகமிதா.

நான்கு வருடங்கள் ஒருபுறம் இருக்க,
பிக்குக்கள். எவரேனும், பிக்குக்கள், இந்த நான்கு சதிபஹான்களை மூன்று
ஆண்டுகளாக இந்த வழியில் பயிற்சி செய்வார்கள், இரண்டு முடிவுகளில் ஒன்று
எதிர்பார்க்கப்படலாம்: காணக்கூடிய நிகழ்வுகளில் [சரியான] அறிவு, அல்லது
ஏதேனும் ஒட்டிக்கொண்டிருந்தால், அனகமிதா.

மூன்று வருடங்கள் ஒருபுறம்
இருக்க, பிக்குக்கள். எவரேனும், பிக்குக்கள், இந்த நான்கு சதிபஹான்களை
இரண்டு ஆண்டுகளாக இந்த வழியில் கடைப்பிடிப்பார்கள், இரண்டு முடிவுகளில்
ஒன்று எதிர்பார்க்கப்படலாம்: காணக்கூடிய நிகழ்வுகளில் [சரியான] அறிவு,
அல்லது ஏதேனும் ஒட்டிக்கொண்டிருந்தால், அனகமிதா.

இரண்டு வருடங்கள்
ஒருபுறம் இருக்க, பிக்குக்கள். எவரேனும், பிக்குக்கள், இந்த நான்கு
சதிபஹான்களை ஒரு வருடத்திற்கு இந்த வழியில் பயிற்சி செய்வார்கள், இரண்டு
முடிவுகளில் ஒன்று எதிர்பார்க்கப்படலாம்: காணக்கூடிய நிகழ்வுகளில் [சரியான]
அறிவு, அல்லது ஏதேனும் ஒட்டிக்கொண்டிருந்தால், அனகமிதா.

ஒரு வருடம்
ஒருபுறம் இருக்க, பிக்குஸ். எவரேனும், பிக்குக்கள், இந்த நான்கு
சதிபஹான்களை ஏழு மாதங்களுக்கு இந்த வழியில் பயிற்சி செய்வார்கள், இரண்டு
முடிவுகளில் ஒன்று எதிர்பார்க்கப்படலாம்: காணக்கூடிய நிகழ்வுகளில் [சரியான]
அறிவு, அல்லது ஏதேனும் ஒட்டிக்கொண்டிருந்தால், அனகமிதா.

ஏழு
மாதங்கள் ஒருபுறம் இருக்க, பிக்குஸ். எவரேனும், பிக்குக்கள், இந்த நான்கு
சதிபஹான்களை ஆறு மாதங்களுக்கு இந்த வழியில் பயிற்சி செய்வார்கள், இரண்டு
முடிவுகளில் ஒன்று எதிர்பார்க்கப்படலாம்: காணக்கூடிய நிகழ்வுகளில் [சரியான]
அறிவு, அல்லது ஏதேனும் ஒட்டிக்கொண்டிருந்தால், அனகமிதா.

ஆறு
மாதங்கள் ஒருபுறம் இருக்க, பிக்குஸ். எவரேனும், பிக்குக்கள், இந்த நான்கு
சதிபஹான்களை ஐந்து மாதங்களுக்கு இந்த வழியில் பயிற்சி செய்வார்கள், இரண்டு
முடிவுகளில் ஒன்று எதிர்பார்க்கப்படலாம்: காணக்கூடிய நிகழ்வுகளில் [சரியான]
அறிவு, அல்லது ஏதேனும் ஒட்டிக்கொண்டிருந்தால், அனகமிதா.

ஐந்து
மாதங்கள் ஒருபுறம் இருக்க, பிக்குஸ். எவரேனும், பிக்குக்கள், இந்த நான்கு
சதிபஹான்களை நான்கு மாதங்களுக்கு இந்த வழியில் பயிற்சி செய்வார்கள், இரண்டு
முடிவுகளில் ஒன்று எதிர்பார்க்கப்படலாம்: காணக்கூடிய நிகழ்வுகளில்
[சரியான] அறிவு, அல்லது ஏதேனும் ஒட்டிக்கொண்டிருந்தால், அனகமிதா.

நான்கு
மாதங்கள் ஒருபுறம் இருக்க, பிக்குக்கள். எவரேனும், பிக்குக்கள், இந்த
நான்கு சதிபஹான்களை மூன்று மாதங்களுக்கு இந்த வழியில் பயிற்சி செய்வார்கள்,
இரண்டு முடிவுகளில் ஒன்று எதிர்பார்க்கப்படலாம்: காணக்கூடிய நிகழ்வுகளில்
[சரியான] அறிவு, அல்லது ஏதேனும் ஒட்டிக்கொண்டிருந்தால், அனகமிதா.

மூன்று
மாதங்கள் ஒருபுறம் இருக்க, பிக்குஸ். எவரேனும், பிக்குக்கள், இந்த நான்கு
சதிபஹான்களை இரண்டு மாதங்களுக்கு இந்த வழியில் பயிற்சி செய்வார்கள், இரண்டு
முடிவுகளில் ஒன்று எதிர்பார்க்கப்படலாம்: காணக்கூடிய நிகழ்வுகளில்
[சரியான] அறிவு, அல்லது ஏதேனும் ஒட்டிக்கொண்டிருந்தால், அனகமிதா.

இரண்டு
மாதங்கள் ஒருபுறம் இருக்க, பிக்குஸ். எவரேனும், பிக்குக்கள், இந்த நான்கு
சதிபஹான்களை ஒரு மாதத்திற்கு இந்த வழியில் பயிற்சி செய்வார்கள், இரண்டு
முடிவுகளில் ஒன்று எதிர்பார்க்கப்படலாம்: காணக்கூடிய நிகழ்வுகளில் [சரியான]
அறிவு, அல்லது ஏதேனும் ஒட்டிக்கொண்டிருந்தால், அனகமிதா.

ஒரு மாதம்
ஒருபுறம் இருக்க, பிக்குஸ். எவரேனும், பிக்குக்கள், இந்த நான்கு
சதிபஹான்களை அரை மாதத்திற்கு இந்த வழியில் பயிற்சி செய்வார்கள், இரண்டு
முடிவுகளில் ஒன்று எதிர்பார்க்கப்படலாம்: காணக்கூடிய நிகழ்வுகளில் [சரியான]
அறிவு, அல்லது ஏதேனும் ஒட்டிக்கொண்டிருந்தால், அனகமிதா.

அரை மாதம்
ஒருபுறம் இருக்க, பிக்குஸ். எவரேனும், பிக்குக்கள், இந்த நான்கு
சதிபஹான்களை ஒரு வாரத்திற்கு இந்த வழியில் பயிற்சி செய்வார்கள், இரண்டு
முடிவுகளில் ஒன்று எதிர்பார்க்கப்படலாம்: புலப்படும் நிகழ்வுகளில் [சரியான]
அறிவு, அல்லது ஏதேனும் ஒட்டிக்கொண்டிருந்தால், அனகமிதா.

“இது,
பிக்குக்கள், மனிதர்களைச் சுத்திகரிப்பது, துக்கத்தையும் புலம்பலையும்
கடந்து செல்வது, துக்கா-டொமனாசா காணாமல் போவது, சரியான வழியை அடைவது,
நிபனாவின் உணர்தல் தவிர வேறொன்றையும் வழிநடத்தும் பாதை.
satipaṭṭhānas. “ இவ்வாறு கூறப்பட்டுள்ளது, இவை அனைத்தின் அடிப்படையிலும் இது கூறப்பட்டுள்ளது.

இவ்வாறு பகவான் பேசினார். மகிழ்ச்சியடைந்த பிக்குக்கள் பகவாவின் வார்த்தைகளை வரவேற்றனர்.


IV. Observation of Dhammas

A. Section on the Nīvaraṇas

And
furthermore, bhikkhus, how does a bhikkhu dwell observing dhammas in
dhammas? Here, bhikkhus, a bhikkhu dwells observing dhammas in dhammas
with reference to the five nīvaraṇas. And furthermore, bhikkhus, how
does a bhikkhu dwell observing dhammas in dhammas with reference to the
five nīvaraṇas?

Here, bhikkhus, a bhikkhu, there being
kāmacchanda present within, understands: “there is kāmacchanda within
me”; there not being kāmacchanda present within, he understands: “there
is no kāmacchanda within me”; he understands how the unarisen
kāmacchanda comes to arise; he understands how the arisen kāmacchanda is
abandoned; and he understands how the abandoned kāmacchanda does not
come to arise in the future.

Here, bhikkhus, a bhikkhu, there
being byāpāda present within, understands: “there is byāpāda within me”;
there not being byāpāda present within, he understands: “there is no
byāpāda within me”; he understands how the unarisen byāpāda comes to
arise; he understands how the arisen byāpāda is abandoned; and he
understands how the abandoned byāpāda does not come to arise in the
future.

Here, bhikkhus, a bhikkhu, there being thīnamiddhā
present within, understands: “there is thīnamiddhā within me”; there not
being thīnamiddhā present within, he understands: “there is no
thīnamiddhā within me”; he understands how the unarisen thīnamiddhā
comes to arise; he understands how the arisen thīnamiddhā is abandoned;
and he understands how the abandoned thīnamiddhā does not come to arise
in the future.

Here, bhikkhus, a bhikkhu, there being
uddhacca-kukkucca present within, understands: “there is
uddhacca-kukkucca within me”; there not being uddhacca-kukkucca present
within, he understands: “there is no uddhacca-kukkucca within me”; he
understands how the unarisen uddhacca-kukkucca comes to arise; he
understands how the arisen uddhacca-kukkucca is abandoned; and he
understands how the abandoned uddhacca-kukkucca does not come to arise
in the future

Here, bhikkhus, a bhikkhu, there being vicikicchā
present within, understands: “there is vicikicchā within me”; there not
being vicikicchā present within, he understands: “there is no vicikicchā
within me”; he understands how the unarisen vicikicchā comes to arise;
he understands how the arisen vicikicchā is abandoned; and he
understands how the abandoned vicikicchā does not come to arise in the
future.

Thus he dwells observing dhammas in dhammas internally,
or he dwells observing dhammas in dhammas externally, or he dwells
observing dhammas in dhammas internally and externally; he dwells
observing the samudaya of phenomena in dhammas, or he dwells observing
the passing away of phenomena in dhammas, or he dwells observing the
samudaya and passing away of phenomena in dhammas; or else, [realizing:]
“these are dhammas!” sati is present in him, just to the extent of mere
ñāṇa and mere paṭissati, he dwells detached, and does not cling to
anything in the world. Thus, bhikkhus, a bhikkhu dwells observing
dhammas in dhammas, with reference to the five nīvaraṇas.

B. Section on the Khandhas

And
furthermore, bhikkhus, a bhikkhu dwells observing dhammas in dhammas
with reference to the five khandhas. And furthermore, bhikkhus, how does
a bhikkhu dwell observing dhammas in dhammas with reference to the five
khandhas?

Here, bhikkhus, a bhikkhu [discerns]: “such is rūpa,
such is the samudaya of rūpa, such is the passing away of rūpa; such is
vedanā, such is the samudaya of vedanā, such is the passing away of
vedanā; such is saññā, such is the samudaya of saññā, such is the
passing away of saññā; such is saṅkhāra, such is the samudaya of
saṅkhāra, such is the passing away of saṅkhāra; such is viññāṇa, such is
the samudaya of viññāṇa, such is the passing away of viññāṇa”.

Thus
he dwells observing dhammas in dhammas internally, or he dwells
observing dhammas in dhammas externally, or he dwells observing dhammas
in dhammas internally and externally; he dwells observing the samudaya
of phenomena in dhammas, or he dwells observing the passing away of
phenomena in dhammas, or he dwells observing the samudaya and passing
away of phenomena in dhammas; or else, [realizing:] “these are dhammas!”
sati is present in him, just to the extent of mere ñāṇa and mere
paṭissati, he dwells detached, and does not cling to anything in the
world. Thus, bhikkhus, a bhikkhu dwells observing dhammas in dhammas,
with reference to the five khandhas.


C. Section on the Sense Spheres

And
furthermore, bhikkhus, a bhikkhu dwells observing dhammas in dhammas
with reference to the six internal and external āyatanas. And
furthermore, bhikkhus, how does a bhikkhu dwell observing dhammas in
dhammas with reference to the six internal and external āyatanas?

Here,
bhikkhus, a bhikkhu understands cakkhu, he understands rūpa, he
understands the saṃyojana which arises owing to these two, he
understands how the unarisen saṃyojana comes to arise, he understands
how the arisen saṃyojana is abandoned, and he understands how the
abandoned saṃyojana does not come to arise in the future.

He
understands sota, he understands sadda, he understands the saṃyojana
which arises owing to these two, he understands how the unarisen
saṃyojana comes to arise, he understands how the arisen saṃyojana is
abandoned, and he understands how the abandoned saṃyojana does not come
to arise in the future.

He understands ghāna, he understands
gandha, he understands the saṃyojana which arises owing to these two, he
understands how the unarisen saṃyojana comes to arise, he understands
how the arisen saṃyojana is abandoned, and he understands how the
abandoned saṃyojana does not come to arise in the future.

He
understands jivha, he understands rasa, he understands the saṃyojana
which arises owing to these two, he understands how the unarisen
saṃyojana comes to arise, he understands how the arisen saṃyojana is
abandoned, and he understands how the abandoned saṃyojana does not come
to arise in the future.

He understands kāya, he understands
phoṭṭhabba, he understands the saṃyojana which arises owing to these
two, he understands how the unarisen saṃyojana comes to arise, he
understands how the arisen saṃyojana is abandoned, and he understands
how the abandoned saṃyojana does not come to arise in the future.

He
understands mana, he understands dhammas, he understands the saṃyojana
which arises owing to these two, he understands how the unarisen
saṃyojana comes to arise, he understands how the arisen saṃyojana is
abandoned, and he understands how the abandoned saṃyojana does not come
to arise in the future.

Thus he dwells observing dhammas in
dhammas internally, or he dwells observing dhammas in dhammas
externally, or he dwells observing dhammas in dhammas internally and
externally; he dwells observing the samudaya of phenomena in dhammas, or
he dwells observing the passing away of phenomena in dhammas, or he
dwells observing the samudaya and passing away of phenomena in dhammas;
or else, [realizing:] “these are dhammas!” sati is present in him, just
to the extent of mere ñāṇa and mere paṭissati, he dwells detached, and
does not cling to anything in the world. Thus, bhikkhus, a bhikkhu
dwells observing dhammas in dhammas, with reference to the six internal
and external āyatanas.

D. Section on the Bojjhaṅgas

And
furthermore, bhikkhus, a bhikkhu dwells observing dhammas in dhammas
with reference to the seven bojjhaṅgas. And furthermore, bhikkhus, how
does a bhikkhu dwell observing dhammas in dhammas with reference to the
seven bojjhaṅgas?

Here, bhikkhus, a bhikkhu, there being the
sati sambojjhaṅga present within, understands: “there is the sati
sambojjhaṅga within me”; there not being the sati sambojjhaṅga present
within, he understands: “there is no sati sambojjhaṅga within me”; he
understands how the unarisen sati sambojjhaṅga comes to arise; he
understands how the arisen sati sambojjhaṅga is developed to perfection.

There being the dhammavicaya sambojjhaṅga present within, he
understands: “there is the dhammavicaya sambojjhaṅga within me”; there
not being the dhammavicaya sambojjhaṅga present within, he understands:
“there is no dhammavicaya sambojjhaṅga within me”; he understands how
the unarisen dhammavicaya sambojjhaṅga comes to arise; he understands
how the arisen dhammavicaya sambojjhaṅga is developed to perfection.

There
being the vīriya sambojjhaṅga present within, he understands: “there is
the vīriya sambojjhaṅga within me”; there not being the vīriya
sambojjhaṅga present within, he understands: “there is no vīriya
sambojjhaṅga within me”; he understands how the unarisen vīriya
sambojjhaṅga comes to arise; he understands how the arisen vīriya
sambojjhaṅga is developed to perfection.

There being the pīti
sambojjhaṅga present within, he understands: “there is the pīti
sambojjhaṅga within me”; there not being the pīti sambojjhaṅga present
within, he understands: “there is no pīti sambojjhaṅga within me”; he
understands how the unarisen pīti sambojjhaṅga comes to arise; he
understands how the arisen pīti sambojjhaṅga is developed to perfection.
There being the passaddhi sambojjhaṅga present within, he understands:
“there is the passaddhi sambojjhaṅga within me”; there not being the
passaddhi sambojjhaṅga present within, he understands: “there is no
passaddhi sambojjhaṅga within me”; he understands how the unarisen
passaddhi sambojjhaṅga comes to arise; he understands how the arisen
passaddhi sambojjhaṅga is developed to perfection.

There being
the samādhi sambojjhaṅga present within, he understands: “there is the
samādhi sambojjhaṅga within me”; there not being the samādhi
sambojjhaṅga present within, he understands: “there is no samādhi
sambojjhaṅga within me”; he understands how the unarisen samādhi
sambojjhaṅga comes to arise; he understands how the arisen samādhi
sambojjhaṅga is developed to perfection.

There being the upekkhā
sambojjhaṅga present within, he understands: “there is the upekkhā
sambojjhaṅga within me”; there not being the upekkhā sambojjhaṅga
present within, he understands: “there is no upekkhā sambojjhaṅga within
me”; he understands how the unarisen upekkhā sambojjhaṅga comes to
arise; he understands how the arisen upekkhā sambojjhaṅga is developed
to perfection.

Thus he dwells observing dhammas in dhammas
internally, or he dwells observing dhammas in dhammas externally, or he
dwells observing dhammas in dhammas internally and externally; he dwells
observing the samudaya of phenomena in dhammas, or he dwells observing
the passing away of phenomena in dhammas, or he dwells observing the
samudaya and passing away of phenomena in dhammas; or else, [realizing:]
“these are dhammas!” sati is present in him, just to the extent of mere
ñāṇa and mere paṭissati, he dwells detached, and does not cling to
anything in the world. Thus, bhikkhus, a bhikkhu dwells observing
dhammas in dhammas, with reference to the seven bojjhaṅgas.

E. Section on the Truths

And
furthermore, bhikkhus, a bhikkhu dwells observing dhammas in dhammas
with reference to the four ariya·saccas. And furthermore, bhikkhus, how
does a bhikkhu dwell observing dhammas in dhammas with reference to the
four ariya·saccas?

E1. Exposition of Dukkhasacca

And
what, bhikkhus, is the dukkha ariyasacca? Jāti is dukkha, aging is
dukkha (sickness is dukkha) maraṇa is dukkha, sorrow, lamentation,
dukkha, domanassa and distress is dukkha, association with what is
disliked is dukkha, dissociation from what is liked is dukkha, not to
get what one wants is dukkha; in short, the five upādāna·k·khandhas are
dukkha.

And what, bhikkhus, is jāti? For the various beings in
the various classes of beings, jāti, the birth, the descent [into the
womb], the arising [in the world], the appearance, the apparition of the
khandhas, the acquisition of the āyatanas. This, bhikkhus, is called
jāti.

And what, bhikkhus, is jarā? For the various beings in the
various classes of beings, jarā, the state of being decayed, of having
broken [teeth], of having grey hair, of being wrinkled, the decline of
vitality, the decay of the indriyas: this, bhikkhus, is called jarā.

And
what, bhikkhus, is maraṇa? For the various beings in the various
classes of beings, the decease, the state of shifting [out of
existence], the break up, the disappearance, the death, maraṇa, the
passing away, the break up of the khandhas, the laying down of the
corpse: this, bhikkhus, is called maraṇa.

And what, bhikkhus, is
sorrow? In one, bhikkhus, associated with various kinds of misfortune,
touched by various kinds of dukkha dhammas, the sorrrow, the mourning,
the state of grief, the inner sorrow, the inner great sorrow: this,
bhikkhus, is called sorrow.

And what, bhikkhus, is lamentation?
In one, bhikkhus, associated with various kinds of misfortune, touched
by various kinds of dukkha dhammas, the cries, the lamentations, the
weeping, the wailing, the state of crying, the state of lamentating:
this, bhikkhus, is called lamentation.

And what, bhikkhus, is
dukkha? Whatever, bhikkhus, bodily dukkha, bodily unpleasantness, dukkha
engendered by bodily contact, unpleasant vedayitas: this, bhikkhus, is
called dukkha.

And what, bhikkhus, is domanassa? Whatever,
bhikkhus, mental dukkha, mental unpleasantness, dukkha engendered by
mental contact, unpleasant vedayitas: this, bhikkhus, is called
domanassa.

And what, bhikkhus, is despair? In one, bhikkhus,
associated with various kinds of misfortune, touched by various kinds of
dukkha dhammas, the trouble, the despair, the state of being in
trouble, the state of being in despair: this, bhikkhus, is called
despair.

And what,
bhikkhus, is the dukkha of being associated with what is disagreeable?
Here, as to the forms, sounds, tastes, odors, bodily phenomena and
mental phenomena there are which are unpleasing, not enjoyable,
unpleasant, or else those who desire one’s disadvantage, those who
desire one’s loss, those who desire one’s discomfort, those who desire
one’s non-liberation from attachment, meeting, being associated, being
together, encountering them: this, bhikkhus, is called the dukkha of
being associated with what is disagreeable.

And what, bhikkhus,
is the dukkha of being dissociated from what is agreeable? Here, as to
the forms, sounds, tastes, odors, bodily phenomena and mental phenomena
there are which are pleasing, enjoyable, pleasant, or else those who
desire one’s advantage, those who desire one’s benefit, those who desire
one’s comfort, those who desire one’s liberation from attachment, not
meeting, not being associated, not being together, not encountering
them: this, bhikkhus, is called the dukkha of being dissociated from
what is agreeable.

And what, bhikkhus, is the dukkha of not
getting what one wants? In beings, bhikkhus, having the characteristic
of being born, such a wish arises: “oh really, may there not be jāti for
us, and really, may we not come to jāti.” But this is not to be
achieved by wishing. This is the dukkha of not getting what one wants.

In
beings, bhikkhus, having the characteristic of getting old, such a wish
arises: “oh really, may there not be jarā for us, and really, may we
not come to jarā.” But this is not to be achieved by wishing. This is
the dukkha of not getting what one wants.

In beings, bhikkhus,
having the characteristic of getting sick, such a wish arises: “oh
really, may there not be sickness for us, and really, may we not come to
sickness.” But this is not to be achieved by wishing. This is the
dukkha of not getting what one wants.

In beings, bhikkhus, having
the characteristic of getting old, such a wish arises: “oh really, may
there not be maraṇa for us, and really, may we not come to maraṇa.” But
this is not to be achieved by wishing. This is the dukkha of not getting
what one wants.

In beings, bhikkhus, having the characteristic
of sorrow, lamentation, dukkha, domanassa and distress, such a wish
arises: “oh really, may there not be sorrow, lamentation, dukkha,
domanassa and distress for us, and really, may we not come to sorrow,
lamentation, dukkha, domanassa and distress.” But this is not to be
achieved by wishing. This is the dukkha of not getting what one wants.

And
what, bhikkhus, are in short the five upādānakkhandhas? They are: the
rūpa upādānakkhandha, the vedanā upādānakkhandha, the saññā
upādānakkhandha, the saṅkhāra upādānakkhandha, the viññāṇa
upādānakkhandha. These are called in short, bhikkhus, the five
upādānakkhandhas.

This is called, bhikkhus, the dukkha ariyasacca

E2. Exposition of Samudayasacca

And
what, bhikkhus, is the dukkha-samudaya ariyasacca? It is this taṇhā
leading to rebirth, connected with desire and enjoyment, finding delight
here or there, that is to say: kāma-taṇhā, bhava-taṇhā and
vibhava-taṇhā. But this taṇhā, bhikkhus, when arising, where does it
arise, and when settling [itself], where does it settle? In that in the
world which seems pleasant and agreeable, that is where taṇhā, when
arising, arises, where when settling, it settles.

And what in
the world is pleasant and agreeable? The eye in the world is pleasant
and agreeable, there taṇhā, when arising, arises, there when settling,
it settles. The ear in the world is pleasant and agreeable, there taṇhā,
when arising, arises, there when settling, it settles. The nose in the
world is pleasant and agreeable, there taṇhā, when arising, arises,
there when settling, it settles. The tongue in the world is pleasant and
agreeable, there taṇhā, when arising, arises, there when settling, it
settles. Kāya in the world is pleasant and agreeable, there taṇhā, when
arising, arises, there when settling, it settles. Mana in the world is
pleasant and agreeable, there taṇhā, when arising, arises, there when
settling, it settles.

Visible forms in the world are pleasant and
agreeable, there taṇhā, when arising, arises, there when settling, it
settles. Sounds in the world are pleasant and agreeable, there taṇhā,
when arising, arises, there when settling, it settles. Smells in the
world are pleasant and agreeable, there taṇhā, when arising, arises,
there when settling, it settles. Tastes in the world are pleasant and
agreeable, there taṇhā, when arising, arises, there when settling, it
settles. Bodily phenomena in the world are pleasant and agreeable, there
taṇhā, when arising, arises, there when settling, it settles. Dhammas
in the world are pleasant and agreeable, there taṇhā, when arising,
arises, there when settling, it settles.


The
eye-viññāṇa in the world is pleasant and agreeable, there taṇhā, when
arising, arises, there when settling, it settles. The ear-viññāṇa in the
world is pleasant and agreeable, there taṇhā, when arising, arises,
there when settling, it settles. The nose-viññāṇa in the world is
pleasant and agreeable, there taṇhā, when arising, arises, there when
settling, it settles. The tongue-viññāṇa in the world is pleasant and
agreeable, there taṇhā, when arising, arises, there when settling, it
settles. Kāya-viññāṇa in the world is pleasant and agreeable, there
taṇhā, when arising, arises, there when settling, it settles.
Mana-viññāṇa in the world is pleasant and agreeable, there taṇhā, when
arising, arises, there when settling, it settles.

The
eye-samphassa in the world is pleasant and agreeable, there taṇhā, when
arising, arises, there when settling, it settles. The ear-samphassa in
the world is pleasant and agreeable, there taṇhā, when arising, arises,
there when settling, it settles. The nose-samphassa in the world is
pleasant and agreeable, there taṇhā, when arising, arises, there when
settling, it settles. The tongue-samphassa in the world is pleasant and
agreeable, there taṇhā, when arising, arises, there when settling, it
settles. Kāya-samphassa in the world is pleasant and agreeable, there
taṇhā, when arising, arises, there when settling, it settles.
Mana-samphassa in the world is pleasant and agreeable, there taṇhā, when
arising, arises, there when settling, it settles.

The vedanā
born of eye-samphassa in the world is pleasant and agreeable, there
taṇhā, when arising, arises, there when settling, it settles. The vedanā
born of ear-samphassa in the world is pleasant and agreeable, there
taṇhā, when arising, arises, there when settling, it settles. The vedanā
born of nose-samphassa in the world is pleasant and agreeable, there
taṇhā, when arising, arises, there when settling, it settles. The vedanā
born of tongue-samphassa in the world is pleasant and agreeable, there
taṇhā, when arising, arises, there when settling, it settles. The vedanā
born of kāya-samphassa in the world is pleasant and agreeable, there
taṇhā, when arising, arises, there when settling, it settles. The vedanā
born of mana-samphassa in the world is pleasant and agreeable, there
taṇhā, when arising, arises, there when settling, it settles.

The
saññā of visible forms in the world is pleasant and agreeable, there
taṇhā, when arising, arises, there when settling, it settles. The saññā
of sounds in the world is pleasant and agreeable, there taṇhā, when
arising, arises, there when settling, it settles. The saññā of odors in
the world is pleasant and agreeable, there taṇhā, when arising, arises,
there when settling, it settles. The saññā of tastes in the world is
pleasant and agreeable, there taṇhā, when arising, arises, there when
settling, it settles. The saññā of bodily phenomena in the world is
pleasant and agreeable, there taṇhā, when arising, arises, there when
settling, it settles. The saññā of Dhammas in the world is pleasant and
agreeable, there taṇhā, when arising, arises, there when settling, it
settles.

The intention [related to] visible forms in the world is
pleasant and agreeable, there taṇhā, when arising, arises, there when
settling, it settles. The intention [related to] sounds in the world is
pleasant and agreeable, there taṇhā, when arising, arises, there when
settling, it settles. The intention [related to] odors in the world is
pleasant and agreeable, there taṇhā, when arising, arises, there when
settling, it settles. The intention [related to] tastes in the world is
pleasant and agreeable, there taṇhā, when arising, arises, there when
settling, it settles. The intention [related to] bodily phenomena in the
world is pleasant and agreeable, there taṇhā, when arising, arises,
there when settling, it settles. The intention [related to] dhammas in
the world is pleasant and agreeable, there taṇhā, when arising, arises,
there when settling, it settles.

The taṇhā for visible forms in
the world is pleasant and agreeable, there taṇhā, when arising, arises,
there when settling, it settles. The taṇhā for sounds in the world is
pleasant and agreeable, there taṇhā, when arising, arises, there when
settling, it settles. The taṇhā for odors in the world is pleasant and
agreeable, there taṇhā, when arising, arises, there when settling, it
settles. The taṇhā for tastes in the world is pleasant and agreeable,
there taṇhā, when arising, arises, there when settling, it settles. The
taṇhā for bodily phenomena in the world is pleasant and agreeable, there
taṇhā, when arising, arises, there when settling, it settles. The taṇhā
for dhammas in the world is pleasant and agreeable, there taṇhā, when
arising, arises, there when settling, it settles.
The vicāra of
visible forms in the world is pleasant and agreeable, there taṇhā, when
arising, arises, there when settling, it settles. The vicāra of sounds
in the world is pleasant and agreeable, there taṇhā, when arising,
arises, there when settling, it settles. The vicāra of odors in the
world is pleasant and agreeable, there taṇhā, when arising, arises,
there when settling, it settles. The vicāra of tastes in the world is
pleasant and agreeable, there taṇhā, when arising, arises, there when
settling, it settles. The vicāra of bodily phenomena in the world is
pleasant and agreeable, there taṇhā, when arising, arises, there when
settling, it settles. The vicāra of dhammas in the world is pleasant and
agreeable, there taṇhā, when arising, arises, there when settling, it
settles. This is called, bhikkhus, the dukkha·samudaya ariyasacca.

E3. Exposition of Nirodhasacca

And
what, bhikkhus, is the dukkha-samudaya ariyasacca? It is this taṇhā
leading to rebirth, connected with desire and enjoyment, finding delight
here or there, that is to say: kāma-taṇhā, bhava-taṇhā and
vibhava-taṇhā. But this taṇhā, bhikkhus, when abandoned, where is it
abandoned, and when ceasing, where does it cease? In that in the world
which seems pleasant and agreeable, that is where taṇhā, when abandoned,
is abandoned, where when ceasing, it ceases.

And what in the
world is pleasant and agreeable? The eye in the world is pleasant and
agreeable, there taṇhā, when abandoned, is abandoned, there when
ceasing, it ceases. The ear in the world is pleasant and agreeable,
there taṇhā, when abandoned, is abandoned, there when ceasing, it
ceases. The nose in the world is pleasant and agreeable, there taṇhā,
when abandoned, is abandoned, there when ceasing, it ceases. The tongue
in the world is pleasant and agreeable, there taṇhā, when abandoned, is
abandoned, there when ceasing, it ceases. Kāya in the world is pleasant
and agreeable, there taṇhā, when abandoned, is abandoned, there when
ceasing, it ceases. Mana in the world is pleasant and agreeable, there
taṇhā, when abandoned, is abandoned, there when ceasing, it ceases.

Visible
forms in the world are pleasant and agreeable, there taṇhā, when
abandoned, is abandoned, there when ceasing, it ceases. Sounds in the
world are pleasant and agreeable, there taṇhā, when abandoned, is
abandoned, there when ceasing, it ceases. Smells in the world are
pleasant and agreeable, there taṇhā, when abandoned, is abandoned, there
when ceasing, it ceases. Tastes in the world are pleasant and
agreeable, there taṇhā, when abandoned, is abandoned, there when
ceasing, it ceases. Bodily phenomena in the world are pleasant and
agreeable, there taṇhā, when abandoned, is abandoned, there when
ceasing, it ceases. Dhammas in the world are pleasant and agreeable,
there taṇhā, when abandoned, is abandoned, there when ceasing, it
ceases.

The eye-viññāṇa in the world is pleasant and agreeable,
there taṇhā, when abandoned, is abandoned, there when ceasing, it
ceases. The ear-viññāṇa in the world is pleasant and agreeable, there
taṇhā, when abandoned, is abandoned, there when ceasing, it ceases. The
nose-viññāṇa in the world is pleasant and agreeable, there taṇhā, when
abandoned, is abandoned, there when ceasing, it ceases. The
tongue-viññāṇa in the world is pleasant and agreeable, there taṇhā, when
abandoned, is abandoned, there when ceasing, it ceases. Kāya-viññāṇa in
the world is pleasant and agreeable, there taṇhā, when abandoned, is
abandoned, there when ceasing, it ceases. Mana-viññāṇa in the world is
pleasant and agreeable, there taṇhā, when abandoned, is abandoned, there
when ceasing, it ceases.

The eye-samphassa in the world is
pleasant and agreeable, there taṇhā, when abandoned, is abandoned, there
when ceasing, it ceases. The ear-samphassa in the world is pleasant and
agreeable, there taṇhā, when abandoned, is abandoned, there when
ceasing, it ceases. The nose-samphassa in the world is pleasant and
agreeable, there taṇhā, when abandoned, is abandoned, there when
ceasing, it ceases. The tongue-samphassa in the world is pleasant and
agreeable, there taṇhā, when abandoned, is abandoned, there when
ceasing, it ceases. Kāya-samphassa in the world is pleasant and
agreeable, there taṇhā, when abandoned, is abandoned, there when
ceasing, it ceases. Mana-samphassa in the world is pleasant and
agreeable, there taṇhā, when abandoned, is abandoned, there when
ceasing, it ceases.

The
vedanā born of eye-samphassa in the world is pleasant and agreeable,
there taṇhā, when abandoned, is abandoned, there when ceasing, it
ceases. The vedanā born of ear-samphassa in the world is pleasant and
agreeable, there taṇhā, when abandoned, is abandoned, there when
ceasing, it ceases. The vedanā born of nose-samphassa in the world is
pleasant and agreeable, there taṇhā, when abandoned, is abandoned, there
when ceasing, it ceases. The vedanā born of tongue-samphassa in the
world is pleasant and agreeable, there taṇhā, when abandoned, is
abandoned, there when ceasing, it ceases. The vedanā born of
kāya-samphassa in the world is pleasant and agreeable, there taṇhā, when
abandoned, is abandoned, there when ceasing, it ceases. The vedanā born
of mana-samphassa in the world is pleasant and agreeable, there taṇhā,
when abandoned, is abandoned, there when ceasing, it ceases.

The
saññā of visible forms in the world is pleasant and agreeable, there
taṇhā, when abandoned, is abandoned, there when ceasing, it ceases. The
saññā of sounds in the world is pleasant and agreeable, there taṇhā,
when abandoned, is abandoned, there when ceasing, it ceases. The saññā
of odors in the world is pleasant and agreeable, there taṇhā, when
abandoned, is abandoned, there when ceasing, it ceases. The saññā of
tastes in the world is pleasant and agreeable, there taṇhā, when
abandoned, is abandoned, there when ceasing, it ceases. The saññā of
bodily phenomena in the world is pleasant and agreeable, there taṇhā,
when abandoned, is abandoned, there when ceasing, it ceases. The saññā
of Dhammas in the world is pleasant and agreeable, there taṇhā, when
abandoned, is abandoned, there when ceasing, it ceases.

The
intention [related to] visible forms in the world is pleasant and
agreeable, there taṇhā, when abandoned, is abandoned, there when
ceasing, it ceases. The intention [related to] sounds in the world is
pleasant and agreeable, there taṇhā, when abandoned, is abandoned, there
when ceasing, it ceases. The intention [related to] odors in the world
is pleasant and agreeable, there taṇhā, when abandoned, is abandoned,
there when ceasing, it ceases. The intention [related to] tastes in the
world is pleasant and agreeable, there taṇhā, when abandoned, is
abandoned, there when ceasing, it ceases. The intention [related to]
bodily phenomena in the world is pleasant and agreeable, there taṇhā,
when abandoned, is abandoned, there when ceasing, it ceases. The
intention [related to] dhammas in the world is pleasant and agreeable,
there taṇhā, when abandoned, is abandoned, there when ceasing, it
ceases.

The taṇhā for visible forms in the world is pleasant and
agreeable, there taṇhā, when abandoned, is abandoned, there when
ceasing, it ceases. The taṇhā for sounds in the world is pleasant and
agreeable, there taṇhā, when abandoned, is abandoned, there when
ceasing, it ceases. The taṇhā for odors in the world is pleasant and
agreeable, there taṇhā, when abandoned, is abandoned, there when
ceasing, it ceases. The taṇhā for tastes in the world is pleasant and
agreeable, there taṇhā, when abandoned, is abandoned, there when
ceasing, it ceases. The taṇhā for bodily phenomena in the world is
pleasant and agreeable, there taṇhā, when abandoned, is abandoned, there
when ceasing, it ceases. The taṇhā for dhammas in the world is pleasant
and agreeable, there taṇhā, when abandoned, is abandoned, there when
ceasing, it ceases.

The vitakka of visible forms in the world is
pleasant and agreeable, there taṇhā, when abandoned, is abandoned, there
when ceasing, it ceases. The vitakka of sounds in the world is pleasant
and agreeable, there taṇhā, when abandoned, is abandoned, there when
ceasing, it ceases. The vitakka of odors in the world is pleasant and
agreeable, there taṇhā, when abandoned, is abandoned, there when
ceasing, it ceases. The vitakka of tastes in the world is pleasant and
agreeable, there taṇhā, when abandoned, is abandoned, there when
ceasing, it ceases. The vitakka of bodily phenomena in the world is
pleasant and agreeable, there taṇhā, when abandoned, is abandoned, there
when ceasing, it ceases. The vitakka of dhammas in the world is
pleasant and agreeable, there taṇhā, when abandoned, is abandoned, there
when ceasing, it ceases.

The
vicāra of visible forms in the world is pleasant and agreeable, there
taṇhā, when abandoned, is abandoned, there when ceasing, it ceases. The
vicāra of sounds in the world is pleasant and agreeable, there taṇhā,
when abandoned, is abandoned, there when ceasing, it ceases. The vicāra
of odors in the world is pleasant and agreeable, there taṇhā, when
abandoned, is abandoned, there when ceasing, it ceases. The vicāra of
tastes in the world is pleasant and agreeable, there taṇhā, when
abandoned, is abandoned, there when ceasing, it ceases. The vicāra of
bodily phenomena in the world is pleasant and agreeable, there taṇhā,
when abandoned, is abandoned, there when ceasing, it ceases. The vicāra
of dhammas in the world is pleasant and agreeable, there taṇhā, when
abandoned, is abandoned, there when ceasing, it ceases. This is called,
bhikkhus, the dukkha·nirodha ariyasacca.

E4. Exposition of Maggasacca

And
what, bhikkhus, is the dukkha·nirodha·gāminī paṭipadā ariyasacca? It is
just this ariya aṭṭhaṅgika magga, that is to say sammādiṭṭhi,
sammāsaṅkappo, sammāvācā, sammākammanto, sammā-ājīvo, sammāvāyāmo,
sammāsati and sammāsamādhi.

And what, bhikkhus, is sammādiṭṭhi?
That, bhikkhus, which is the ñāṇa of dukkha, the ñāṇa of
dukkha-samudaya, the ñāṇa of dukkha-nirodha and the ñāṇa of
dukkha-nirodha-gāmini paṭipada, that is called, bhikkhus, sammādiṭṭhi.

And
what, bhikkhus, are sammāsaṅkappas? Those, bhikkhus, which are
saṅkappas of nekkhamma, saṅkappas of abyāpāda, saṅkappas of avihiṃsā,
those are called, bhikkhus, sammāsaṅkappas.

And what, bhikkhus,
is sammāvācā? That, bhikkhus, which is abstaining from musāvādā,
abstaining from pisuṇa vācā, abstaining from pharusa vācā, and
abstaining from samphappalāpa, that is called, bhikkhus, sammāvācā.

And
what, bhikkhus, is sammā-kammanta? That, bhikkhus, which is abstaining
from pāṇātipāta , abstaining from adinnādāna, abstaining from
abrahmacariya, that is called, bhikkhus, sammā-kammanta.

And
what, bhikkhus, is sammā-ājīva? Here, bhikkhus, a noble disciple, having
abandonned wrong livelihood, supports his life by right means of
livelihood, that is called, bhikkhus, sammā-ājīva.

And what,
bhikkhus, is sammāvāyāma? Here, bhikkhus, a bhikkhu generates his chanda
for the non-arising of unarisen pāpaka and akusala dhammas, he exerts
himself, rouses his viriya, applies vigorously his citta and strives; he
generates his chanda for the forsaking of arisen pāpaka and akusala
dhammas, he exerts himself, rouses his viriya, applies vigorously his
citta and strives; he generates his chanda for the arising of unarisen
kusala dhammas, he exerts himself, rouses his viriya, applies vigorously
his citta and strives; he generates his chanda for the steadfastness of
arisen kusala dhammas, for their absence of confusion, for their
increase, their development, their cultivation and their completion, he
exerts himself, rouses his viriya, applies vigorously his citta and
strives. This is called, bhikkhus, sammāvāyāma.

An what,
bhikkhus, is sammāsati? Here, bhikkhus, a bhikkhu dwells observing kāya
in kāya, ātāpī sampajāno, satimā, having given up abhijjhā-domanassa
towards the world. He dwells observing vedanā in vedanā, ātāpī
sampajāno, satimā, having given up abhijjhā-domanassa towards the world.
He dwells observing citta in citta, ātāpī sampajāno, satimā, having
given up abhijjhā-domanassa towards the world. He dwells observing
dhamma·s in dhamma·s, ātāpī sampajāno, satimā, having given up
abhijjhā-domanassa towards the world. This is called, bhikkhus,
sammāsati.

And what, bhikkhus, is sammāsamādhi? Here, bhikkhus, a
bhikkhu, detached from kāma, detached from akusala dhammas, having
entered in the first jhāna, abides therein, with vitakka and vicāra,
with pīti and sukha born of detachment. With the stilling of
vitakka-vicāra, having entered in the second jhāna, he abides therein
with inner tanquilization, unification of citta, without vitakka nor
vicāra, with pīti and sukha born of samādhi. And with indifference
towards pīti, he abides in upekkha, sato and sampajāno, he experiences
in kāya the sukha which the ariyas describe: ‘one who is equanimous and
mindful dwells in [this] sukha’, having entered in the third jhāna, he
abides therein. Abandoning sukha and abandoning dukkha, somanassa and
domanassa having previously disappeared, without sukha nor dukkha, with
the purity of upekkha and sati, having entered in the fourth jhāna, he
abides therein. This is called, bhikkhus, sammāsamādhi.

This is called, bhikkhus, the dukkha·nirodha·gāminī paṭipadā ariyasacca.

Thus
he dwells observing dhammas in dhammas internally, or he dwells
observing dhammas in dhammas externally, or he dwells observing dhammas
in dhammas internally and externally; he dwells observing the samudaya
of phenomena in dhammas, or he dwells observing the passing away of
phenomena in dhammas, or he dwells observing the samudaya and passing
away of phenomena in dhammas; or else, [realizing:] “these are dhammas!”
sati is present in him, just to the extent of mere ñāṇa and mere
paṭissati, he dwells detached, and does not cling to anything in the
world. Thus, bhikkhus, a bhikkhu dwells observing dhammas in dhammas,
with reference to the four ariya·saccas.

The benefits of practicing the Satipaṭṭhānas

For
whoever, bhikkhus, would practice these four satipaṭṭhānas in this way
for seven years, one of two results may be expected: either [perfect]
knowledge in visible phenomena, or if there is some clinging left,
anāgāmita.

Let alone seven years, bhikkhus. For whoever,
bhikkhus, would practice these four satipaṭṭhānas in this way for six
years, one of two results may be expected: either [perfect] knowledge in
visible phenomena, or if there is some clinging left, anāgāmita.

Let
alone six years, bhikkhus. For whoever, bhikkhus, would practice these
four satipaṭṭhānas in this way for five years, one of two results may be
expected: either [perfect] knowledge in visible phenomena, or if there
is some clinging left, anāgāmita.

Let alone five years, bhikkhus.
For whoever, bhikkhus, would practice these four satipaṭṭhānas in this
way for four years, one of two results may be expected: either [perfect]
knowledge in visible phenomena, or if there is some clinging left,
anāgāmita.

Let alone four years, bhikkhus. For whoever, bhikkhus,
would practice these four satipaṭṭhānas in this way for three years,
one of two results may be expected: either [perfect] knowledge in
visible phenomena, or if there is some clinging left, anāgāmita.

Let
alone three years, bhikkhus. For whoever, bhikkhus, would practice
these four satipaṭṭhānas in this way for two years, one of two results
may be expected: either [perfect] knowledge in visible phenomena, or if
there is some clinging left, anāgāmita.

Let alone two years,
bhikkhus. For whoever, bhikkhus, would practice these four satipaṭṭhānas
in this way for one year, one of two results may be expected: either
[perfect] knowledge in visible phenomena, or if there is some clinging
left, anāgāmita.

Let alone one year, bhikkhus. For whoever,
bhikkhus, would practice these four satipaṭṭhānas in this way for seven
months, one of two results may be expected: either [perfect] knowledge
in visible phenomena, or if there is some clinging left, anāgāmita.

Let
alone seven months, bhikkhus. For whoever, bhikkhus, would practice
these four satipaṭṭhānas in this way for six months, one of two results
may be expected: either [perfect] knowledge in visible phenomena, or if
there is some clinging left, anāgāmita.

Let alone six months,
bhikkhus. For whoever, bhikkhus, would practice these four satipaṭṭhānas
in this way for five months, one of two results may be expected: either
[perfect] knowledge in visible phenomena, or if there is some clinging
left, anāgāmita.

Let alone five months, bhikkhus. For whoever,
bhikkhus, would practice these four satipaṭṭhānas in this way for four
months, one of two results may be expected: either [perfect] knowledge
in visible phenomena, or if there is some clinging left, anāgāmita.

Let
alone four months, bhikkhus. For whoever, bhikkhus, would practice
these four satipaṭṭhānas in this way for three months, one of two
results may be expected: either [perfect] knowledge in visible
phenomena, or if there is some clinging left, anāgāmita.

Let
alone three months, bhikkhus. For whoever, bhikkhus, would practice
these four satipaṭṭhānas in this way for two months, one of two results
may be expected: either [perfect] knowledge in visible phenomena, or if
there is some clinging left, anāgāmita.

Let alone two months,
bhikkhus. For whoever, bhikkhus, would practice these four satipaṭṭhānas
in this way for one month, one of two results may be expected: either
[perfect] knowledge in visible phenomena, or if there is some clinging
left, anāgāmita.

Let alone one month, bhikkhus. For whoever,
bhikkhus, would practice these four satipaṭṭhānas in this way for half a
month, one of two results may be expected: either [perfect] knowledge
in visible phenomena, or if there is some clinging left, anāgāmita.

Let
alone half a month, bhikkhus. For whoever, bhikkhus, would practice
these four satipaṭṭhānas in this way for a week, one of two results may
be expected: either [perfect] knowledge in visible phenomena, or if
there is some clinging left, anāgāmita.

“This,
bhikkhus, is the path that leads to nothing but the purification of
beings, the overcoming of sorrow and lamentation, the disappearance of
dukkha-domanassa, the attainment of the right way, the realization of
Nibbāna, that is to say the four satipaṭṭhānas.” Thus has it been said,
and on the basis of all this has it been said.

Thus spoke the Bhagavā. Delighted, the bhikkhus welcomed the words of the Bhagavā.

















Bodhi leaf





Note

1. ‘atthi kāyo’ ti vā pan·assa sati paccupaṭṭhitā hoti, yāvadeva ñāṇa·mattāya paṭissati·mattāya:
this is probably the trickiest part of the sutta. It is very important
because it will be repeated over 20 times, and also because it is the
central part explaining how sati is actually made present. Here are a
few alternate renderings:

VRI: “Now his awareness is established: “This
is body!” Thus he develops his awareness to such an extent that there
is mere understanding along with mere awareness.”

Bhante Analayo: “Or else mindfulness that ‘There is a body’ is established in him to the extent of bare knowledge and remembrance of it”

Thanissaro Bhikkhu: “Or his mindfulness that ‘There is a body’ is maintained to the extent of knowledge & remembrance”

Bhikkhu Nanamoli & Bhikkhu Bodhi: “Or
else mindfulness that ‘there is a body’ is simply established in him to
the extent necessary for bare knowledge and mindfulness.”

Nyanasatta Thera: “Or his mindfulness is
established with the thought: “The body exists,” to the extent necessary
just for knowledge and mindfulness.”

Soma Thera: “Or indeed his mindfulness is
established with the thought: ‘The body exists,’ to the extent necessary
just for knowledge and remembrance”

Maurice Walshe: “Or else, mindfulness that “there is a body” is present to him just to the extent necessary for the knowledge and awareness.”



Translation suggested by the webmaster,
with the support of Thanissaro Bhikkhu’s translation.

———oOo———
Published as a gift of Dhamma, to be distributed free of charge.
Any copies or derivatives of this work must cite their original source.



comments (0)
Filed under: General, Vinaya Pitaka, Sutta Pitaka, Abhidhamma Pitaka, Tipiṭaka
Posted by: site admin @ 7:23 pm

comments (0)
LESSON 3367 Sun 28 Jun 2020 Discovery of Metteyya Awakened One with Awareness Universe (FOAINDMAOAU) Current Situation Paves way for Free Hi Tech Radio Free Animation Clipart Online Analytical Insight Net For The Welfare, Happiness, Peace of All Sentient and Non-Sentient Beings and for them to Attain Eternal Peace as Final Goal. From KUSHINARA NIBBANA BHUMI PAGODA in 116 CLASSICAL LANGUAGES Through http://sarvajan.ambedkar.org At WHITE HOME 668, 5A main Road, 8th Cross, HAL III Stage, Prabuddha Bharat Puniya Bhumi Bengaluru Magadhi Karnataka State PRABUDDHA BHARAT DO GOOD PURIFY MIND AND ENVIRONMENT Words of the Metteyya Awakened One with Awareness from Free Online step by step creation of Virtual tour in 3D Circle-Vision 360° for Kushinara Nibbana Bhumi Pagoda
Filed under: General, Vinaya Pitaka, Sutta Pitaka, Abhidhamma Pitaka, Tipiṭaka
Posted by: site admin @ 6:59 pm


LESSON 3367 Sun 28 Jun  2020


Discovery of Metteyya Awakened One with Awareness Universe (FOAINDMAOAU)

Current Situation Paves way for Free

Hi Tech Radio Free Animation Clipart

Online Analytical Insight Net 

For

The Welfare, Happiness, Peace of All Sentient and Non-Sentient Beings and for them to Attain Eternal Peace as Final Goal.

From

KUSHINARA NIBBANA BHUMI PAGODA

in 116 CLASSICAL LANGUAGES

Through

http://sarvajan.ambedkar.org
At

WHITE HOME

668, 5A main Road, 8th Cross, HAL III Stage,

Prabuddha Bharat Puniya Bhumi Bengaluru

Magadhi Karnataka State
PRABUDDHA BHARAT


DO GOOD PURIFY MIND AND ENVIRONMENT

Words of the Metteyya Awakened One with Awareness
from
Free Online step by step creation of Virtual tour in 3D Circle-Vision 360° for Kushinara Nibbana Bhumi Pagoda

comments (0)
The Blessed,Noble,Awakened One-The Tathagata spreading {solitude in the wilderness}
Filed under: General, Vinaya Pitaka, Sutta Pitaka, Abhidhamma Pitaka, Tipiṭaka
Posted by: site admin @ 7:44 am
comments (0)